Vroeger schreef ik: Gevonden verhalen

by J.M.A. Biesheuvel

In het voorjaar van 2020 maakte Maarten Biesheuvel plannen voor een nieuw boek. Daarin zouden verhalen opgenomen moeten worden die wél ooit in tijdschriften waren verschenen maar die nog niet eerder gebundeld waren.
Toen overleed hij onverwachts op 30 juli. In de weken na zijn overlijden werd begonnen met het ontruimen van Sunny Home, het huis waar hij veertig jaar met zijn vrouw Eva had gewoond.
Daarbij werden - grote verrassing - nieuwe manuscripten gevonden. Over deze sensationele vondst werd uitgebreid geschreven in de pers. In deze bundel zijn al zijn nieuwgevonden verhalen opgenomen. Ook zijn de verhalen opgenomen die Biesheuvel eerder zelf al had uitgekozen. Bij het opruimen van zijn kamer werd achter zijn bureau een dichtgeplakte envelop met daarin een brief aan zijn goede vriend Karel van het Reve gevonden. Ook deze nooit verzonden brief is opgenomen in dit bijzondere boek.

252 pages, Hardcover

Published February 1, 2021

About the author

J.M.A. Biesheuvel (Schiedam, 1939) debuteerde in 1972 met de verhalenbundel In de bovenkooi. Daarna volgden talloze bundels, altijd bestaande uit korte verhalen en novellen, waaronder De weg naar het licht, De angstkunstenaar, De verpletterende werkelijkheid, Reis door mijn kamer en kleinere uitgaven als Motje tegen gloeiend lampepeertje en Oude geschiedenis van Pa. In 2008 verscheen zijn Verzameld werk, bestaande uit al het gebundelde werk.

Biesheuvels verhalen zijn veelal autobiografisch van inslag. Hij schrijft over zijn ervaringen als matroos op koopvaardijschepen, over zijn depressies en zijn verblijf in wat hij 'het gekkenhuis' noemt, over zijn vrouw Eva, over zijn huis en werkkamer, over zijn jeugd. Daarnaast schrijft hij verhalen waarin fantasie de vrije loop krijgt.

‘Veel van wat Maarten Biesheuvel schrijft is waar gebeurd. Maar sommige dingen die hij schrijft zijn gelogen. Mijn moeilijkheid is dat ik nooit helemaal zeker weet of wat hij schrijft nu waar gebeurd is of niet.’
– Karel van het Reve

Op 15 december 2006 is aan Biesheuvel de P.C. Hooftprijs voor zijn verhalend proza toegekend. ‘Biesheuvels associatieve verteltechniek geeft zijn proza een weldadig effect en irrationaliteit en onlogica, waardoor het fantastisch element te meer een kans krijgt’, aldus de jury onder leiding van Maarten Asscher. De jury prijst verder Biesheuvels ‘verbeeldingskracht, absurdistische humor en stilistische rijkdom’.

In januari 2007 verscheen een herziene en uitgebreide herdruk van Zeeverhalen, waaraan een cd werd toegevoegd waarop Biesheuvel zijn meest recente verhalen voorleest.

Reviews

[Rudi v V · Rating 3 out of 5]

Niet het beste boek van Biesheuvel dat ik ooit heb gelezen. Normaal kan ik er wel van genieten als een verhaal nonchalant op papier gezet wordt zonder elk woord te wikken en te wegen maar hier ging dat af en toe wat ver, zoals de volgende passage:

'Ik moest plassen en liep een café binnen. Ik liep onmiddellijk door naar het toilet. Blijkbaar had ik veel gedronken want ik kon mijn waterstraal wel anderhalve minuut gaande houden. Plassen geeft een aangename gewaarwording; als ik rijk was zou ik mijn hele leven plassen. Poepen is ook iets prettigs, als je tenminste geen aambeien hebt.'

Er zaten ook wel mooie stukken in dit boek, ik heb vooral genoten van 'Het heelal als zandkorrel'.
Het lezen over hoe depressief deze schrijver zich vaak voelde is af en toe erg verdrietig.

[Hans Moerland · Rating 3 out of 5]

Sterk wisselend van kwaliteit, deze 'gevonden verhalen' van J.M.A. Biesheuvel. Een aantal ervan is waarschijnlijk niet voor niets tot op heden ongebundeld of zelfs ongepubliceerd gebleven.

[Lalagè · Rating 3 out of 5]

Er zijn leuke verhalen bij. Tegen het einde vind ik het minder worden.