Terroristenjager: In het hart van de Speciale Eenheden

by Lionel D., Annemie Bulté

België 15 januari 2015. In Verviers vallen leden van de Speciale Eenheden binnen in een rijtjeshuis waar drie IS-terroristen broeden op een aanslag. Het vuurgevecht komt een week na de dodelijke aanslag op de redactie van Charlie Hebdo en is het begin van een terreurgolf in België en Frankrijk.

In de frontlinie staat hoofdinspecteur Lionel D. van het Speciaal Interventie Eskadron (SIE). Voor het eerst getuigt een lid van het eliteteam van de federale politie over zijn leven en werk. De loodzware opleiding, de inzet op leven en dood, de dagelijkse strijd tegen gangsters en geweldenaars. Hoe zijn gezin hem overeind houdt en hij tijdens de slopende oorlog tegen de terreur opnieuw vader wordt. En hoe de jacht op Abdeslam hem en zijn collega's voorgoed verandert.

'In Verviers begon een oorlog tegen een nieuwe vijand. Die was niet onder de indruk van onze flitsgranaten en machinegeweren.'

Genres: Nonfiction, Biography, True Crime, Audiobook, Crime

318 pages, Paperback

Published March 8, 2021

About the author

Lionel D. is license holder 115 with the Special Intervention Eskadron (SIE) of the Special Units Directorate (DSU). This is the best trained intervention team of the Belgian federal police and the ultimate weapon in the fight against terrorism and crime.

Reviews

[Thomas Van Damme · Rating 5 out of 5]

Een boek dat iedereen zou moeten lezen, om stil te staan bij de mensen die veel opofferen en alles geven om te vechten voor onze manier van leven. Eindeloos respect voor hun.

[Bella Hovhannisyan · Rating 5 out of 5]

Knap geschreven boek over alles voor, na en de terreurjaren zelve. Het lezen hiervan voelt aan zoals het kijken van een spannende documentaire, waar je een inkijk krijgt in wat er nu écht aan de gang was. Daarnaast wordt het humanitair aspect ook niet vergeten. Het lijden, zowel fysiek als (vooral) mentaal, wordt gepast in beeld gebracht. De menselijke factor vormt de rode draad doorheen het boek, wat dit verhaal pakkend maakt. Grote aanrader.

Disclaimer read dates: 1/3 van het boek op 1 dag gelezen in januari, om dan het tweede deel op drie avonden tijd uit te lezen deze week.. Het is dus wel degelijk een meeslepend boek.

5/5 + kippenvel

[Seppe Van den broeck · Rating 4 out of 5]

Geeft op een heel meeslepende manier inzicht in het SIE.
Het biografie genre is iets dat mij niet aanspreekt en dat voelde ik hier ook wel af en toe.
Toch vond ik het heel goed geschreven en het onderwerp heel interessant.

[Tom Bollen · Rating 5 out of 5]

Heb dit boek gelezen na de Telefacts reportage op tv. Een meeslepend boek dat je een nuchtere kijk geeft op het dagelijks gebeuren van het SIE. Een echte aanrader!

[Lieze Doornaert · Rating 4 out of 5]

Waanzinnig interessant en heel veel bijgeleerd

[Jan · Rating 4 out of 5]

Respect voor die mannen en een beetje waardering voor hun prestaties zou welkom zijn. Arm België.

[Joris · Rating 4 out of 5]

Terroristenjager van Lionel D. is een confronterend en intens boek. Het laat zien hoe rauw en ontwrichtend het werk van een terroristenjager is: niets heroïsch of romantisch, maar een bestaan vol dreiging, morele spanning en persoonlijke offers. Tijdens het lezen dringt steeds sterker door hoe onwerkelijk en bizar deze wereld eigenlijk is en hoe ziekmakend de daden zijn waartegen deze mensen zich dagelijks moeten wapenen.

Wat het boek sterk maakt, is de heldere opbouw en de toegankelijke schrijfstijl. De verhalen zijn goed te volgen, zonder dat ze hun impact verliezen. Tegelijk roept het boek veel respect op voor de mensen die dit werk doen, juist omdat het zo duidelijk maakt wat het hen kost, zowel professioneel als privé.

Soms is het moeilijk om afstand te houden als lezer. De gruwelijkheid van bepaalde situaties blijft hangen. Maar dat is ook precies de kracht van dit boek: het dwingt je te erkennen dat dit geen abstracte dreiging is, maar een realiteit waarin echte mensen opereren. Een heftig, goed geschreven en indringend boek dat nog lang nazindert.

[Lars · Rating 5 out of 5]

cinema

[Evelyne · Rating 4 out of 5]

Bravo aan de mensen die deze job doen . Leest als een actie film, heel vlot & interessant 👍

[Pieter · Rating 5 out of 5]

‘Terroristenjager’ vertelt het verhaal van één van de mannen achter die bivakmutsen. Zelden krijgt men een beeld van wie voor het Speciaal Interventie Eskadron (SIE) werkt, vroeger bekend als de Groep Diane. Lionel D. doorbreekt de anonimiteit. Samen met journaliste Annemie Bulté krijgt de lezer een beeld van de keiharde training, waarbij mentale uithouding misschien nog belangrijker is dan fysieke paraatheid.

Tot 2015 hielden deze circa 50 elite-agenten zich bezig met de arrestatie van gevaarlijke criminelen of het verijdelen van gevangenisopstanden. Enkele bekende namen passeren de revue: Nordin Benallal, Farid le Fou, Murat Kaplan. Het gebrek aan etnische diversiteit valt meteen op.

Na de aanslagen op de redactie van Charlie Hebdo, start de Staatsveiligheid en het gerecht met allerhande huiszoekingen. In Verviers loopt het bijna fout af wanneer IS-aanhangers met oorlogswapens terugschieten naar het SIE. Voor hen is nu ook aan den lijve duidelijk dat we terug in oorlog zijn. Een helse periode van ruim anderhalf jaar breekt aan met continue beschikbaarheid, levensgevaarlijke acties en permanente focus.

De mannen zijn getraind om in moeilijke omstandigheden te opereren, maar het gebrek aan middelen en erkenning doen verscheidenen ‘kraken’. Lionel D. noemt een kat een kat. Hij hekelt het gerecht dat lakse straffen uitspreekt voor criminelen en terroristen. Hij vermeldt de rol van de politiek, dat bol staat van de loze beloftes over meer budget en decoraties. Hij sneert naar het commando dat met de eer gaat lopen van geslaagde acties, maar agenten van wacht laat slapen op de grond en niets doet aan de gebrekkige hygiëne of de erbarmelijke toestand van de kazerne. Ook psychologische steun voor zij die de dood letterlijk in de ogen keken, zit er niet in. De haren op je armen komen helemaal recht, wanneer SIE-agenten die gewond raken tijdens een inval zonder afscheid op straat belanden en zelfs moeten procederen om hun medische kosten terugbetaald te zien.

Het boek is uitermate vlot geschreven, biedt inzicht in een tot voor kort onbekende sectie van de politiediensten en toont hoe kwetsbaar onze samenleving is voor misdaad en terrorisme. Bovendien zwijgt de oud-agent niet wanneer hij de kans krijgt om de vele pijnpunten bloot te leggen van het Belgische systeem. De slechte werking van politietop, gerecht en politiek die zelfs de hardste jongens binnen het SIE lijkt klein te krijgen. Voor de ex-collega’s van Lionel D. is dit boek een mooi eerbetoon.

[Elma Voogdt · Rating 4 out of 5]

Onlangs zag ik het boek in een Nederlands Crime programma voorbij komen en werd het omschreven als een aanrader. Dat maakt natuurlijk nieuwsgierig. Terroristenjager vertelt het verhaal van Speciale Eenheden van België. Een heel bijzonder kijkje achter de schermen.

Zo krijgen we inzicht wat je zoal moet doen om bij deze Speciale Eenheden te komen. Dat is niet gering. Als je het zo leest moet je over bovenmenselijke krachten beschikken. Een Rambo maar dan voor het echt. Ongelofelijk wat die mannen en vrouwen moeten doen. Je vraagt je af of dat wel normaal is..

Het werk wat deze Speciale Eenheden is zeer verantwoordelijk werk. Van het oppakken van voortvluchtigen, het bewaken van buitenlandse hoogwaardigheidsbekleders en de laatste jaren het jagen, oppakken en uitschakelen van terroristen. Dat allemaal wordt, vertelt in het boek. Zeker de acties tegen de terroristen roepen herkenbare beelden van de tv op. Alleen nu beleven we het van de andere kant en inside.

De acties van Verviers en de luchthaven van Brussel zijn heftig om te lezen. Een ware veldslag. Je voelt de spanning van Speciale Eenheden. Het is allemaal heel open en eerlijk vertelt, je voelt hun spanning, pijn, onmacht en vermoeidheid. Een heel bijzonder inkijkje bij de Speciale Eenheden die heldendaden hebben verricht en nog verrichten. Ondergewaardeerd in de maatschappij terwijl ze voor onze veiligheid zorgen met gevaar voor eigen leven. Laten we hopen dat daarin verbetering komt.

Samengevat : Een non-fictie verhaal met de spanning van een thriller. Het leest lekker vlot weg. Het geeft de lezer een goed beeld van het werk van de Speciale Eenheden. Zeker een aanrader.

[Kevin Dero · Rating 5 out of 5]

Wauw. Dit boek is onbeschrijfelijk interessant.

We volgen Lio, van zijn extreem zware opleiding tot zijn laatste dag als lid van de Speciale Eenheden.

Voor dit boek stelde ik me nooit echt vragen over de Speciale Eenheden. Toen ik op 18 maart 2016, zoals vele anderen, live op tv zag hoe de Speciale Eenheden Abdeslam arresteerde, dacht ik geen seconde aan de gezichten achter de bivakmutsen.

De inval in Verviers herinner ik me alleen nog maar door de explosie.

Dit boek liet me in de mate van het mogelijke zien hoe het moet zijn om die periode mee te hebben gemaakt.

Het is beschamend om te lezen in welke omstandigheden dit eliteteam moet werken. Hoe weinig erkenning ze krijgen, hoe weinig hulp. Een agent die wordt neergeschoten na 15 jaar dienst krijgt met moeite een ziekenhuis factuur terugbetaald. Beschamend.

Ik apprecieer ook de eerlijkheid. De vrouw die elke keer onwetend afwacht. De kinderen die opgroeien zonder hun vader die altijd weg is. De agressieve, egoïstische reactie wanneer Lio te horen krijgt dat zijn vrouw ongepland zwanger is. Hoeveel relaties deze druk niet aankunnen.

Dit boek zou verplicht leesvoer moeten zijn voor iedereen met een beetje interesse in onze Speciale Eenheden. Het toont hun menselijkheid en hoe ze hun werk, onze veiligheid, altijd op de eerste plaats zetten. Interessant van begin tot einde.

[Jens · Rating 4 out of 5]

Altijd interessant om iemand anders zijn reflecties te lezen over wat hem aantrekt in speciale eenheden.

Ik schrok toch van hoe beschikbaar de mensen van het SIE/DSU moeten zijn voor de job: op weg naar een feestje, op vakantie, juist terug thuis na lang weg. Als iemand besliste een gijzeling te starten, moesten de mannen maar weer in hun auto springen. Respect voor die toewijding.

Het boek was enkel wat onduidelijk qua verhaalperspectief. Meestal sprak "Lio" zelf, in de 1e persoon, over "zijn vrouw" en zijn ervaringen. In de daaropvolgende alinea sprong het dan toch soms naar "zei Lio" in de 3e persoon.

[Jitse · Rating 4 out of 5]

Enorm vlot geschreven, boek leest als een trein. Het verbaast me enigszins hoe interessant ik dit vond. Ik hoorde een podcast interview met de hoofdpersoon, en die intrigeerde me. Hoewel in het begin iets te zwaarwegend op het alfamannen gedrag, werd het al snel een zeer persoonlijk verslag, zeer intiem ook, over een wereld die zich veelal (en gelukkig maar) in de schaduw afspeelt. Nogmaals, een vlot geschreven boek over opofferingsgezindheid, broedersschap en een slecht georganiseerde overheid.

[Ward · Rating 4 out of 5]

Cool view into the speciaal interventie team, basically Belgian SWAT, as told by a former member. From his training days to the years of arresting criminals to the pivot towards counter terrorism because of the Paris and Brussels attacks. Second half of the book is basically about those terror days and their point of view throughout it all.

[Mel Dwt · Rating 5 out of 5]

Een echte aanrader!

[Jente Ghekiere · Rating 4 out of 5]

Spannend, focus op de aanslagen in Frankrijk & Brussel. Heel eenvoudig om te lezen 👍🏻

[Fabienne · Rating 4 out of 5]

4,5 ⭐️

[Tzu · Rating 5 out of 5]

Thank you for your service

[Nisa Vermeiren · Rating 5 out of 5]

Wauw. Dit boek moet iedereen gelezen hebben.

[Nina Vincx · Rating 4 out of 5]

Na de passage van Lionel D. in @welcometotheaa, kocht ik het boek van deze ex-politieman. Lionel werkte bij het Speciaal Interventie Escadron. De mannen met bivakmutsen die je op televisie ziet passeren als er ernstige problemen zijn.

👧 Als jong meisje was ik gefascineerd door Patrick Haelens, de bende van Nijvel en andere gangsters. Ik verslond de artikels die regelmatig in Humo verschenen en was door het dolle heen toen wij in 1993 in een soort gangsterfilm belandden tijdens de ontsnapping van Bajrami. (Zijn zoon woonde vlakbij ons)

👩🏽 Na mijn studies ontmoette ik via via enkele agenten van het SIE, sterke verhalen hadden die. En de gijzeling van Farid Le fou ben ik als een echte ramptoerist gaan bekijken.

Ik ben dus een echte true crime fanaat. Maar wel te bang om echt bij de politie te gaan 😜.

Sinds de aanslagen in Parijs en de terreurdreiging overal in Europa is er duidelijk veel veranderd voor politiediensten en zeker voor het SIE. Terugkerende Syriëstrijders die nergens voor terugdeinzen en liefst zoveel mogelijk doden op hun geweten hebben is wel andere koek dan gangsters die banken overvallen.

Dit boek geeft een unieke inkijk in het leven van een agent bij het speciaal interventie escadron. De verhalen over de opleiding doen erg denken aan Kamp Waes. Ook zo een gesloten gemeenschap waar we vorig jaar kennis mee maakten. Veel van wat er in het boek verteld wordt, is nog nooit buiten de kazernemuren geraakt.

📕 Op het einde van het boek blijkt waarom dit boek geschreven is. Om de wantoestanden aan te klagen: onder andere geen slaapplaatsen in dd kazerne, geen eten als ze na een interventie in de kazerne komen, oud materiaal en geen begeleiding als het fout gaat.

Journaliste Annemie Bulte heeft het boek samen met de agent geschreven en soms is het wat bizar dat er geswitcht wordt van vertelperspectief.

Wat een rollercoaster is dit boek. Het blijft rondsuizen in mijn hoofd.

[Romy 🦋 · Rating 4 out of 5]

Vlot verhaal, emotioneel, realistisch.

De titel van dit boek had direct mijn aandacht getrokken en ik wilde het lezen. Het is een vlot geschreven boek, waarbij de evolutie van banditisme naar terrorisme heel goed is uitgewerkt. Je voelt de emoties die erdoor heen gaan, en er word goed geïnvesteerd in het boek om het inlevingsvermogen aan te spreken.

Soms is er wel wat verwarring als er terug gegaan wordt in de tijd, zonder dat je het ziet aankomen. Je hebt dit ook snel door, al had ik wel het gevoel dat flashbacks beter konden verwerkt worden dan ze waren.

Al bij al, heel vlot geschreven en heel informatief.

[Veronique Wilbrink · Rating 5 out of 5]

Deze recensie is eerder verschenen op Koukleum.nl.

Ik was erg benieuwd naar dit boek. Zoals jullie weten ben ik best geïnteresseerd in alles wat met bestrijding van het terrorisme te maken heeft. Ik lees er boeken over en als er documentaires over op tv zijn dan zijn wij ook meestal aan de tv gekluisterd. Dus dit was een boek wat weer perfect in ons straatje past. Ook hebben we de televisieseries ‘Kamp Waes’ en ‘Kamp van Koningsbrugge’ gekeken. In beide programma’s komen vijftien gewone burgers, die denken dat ze mentaal en fysiek sterk genoeg zijn om de opleiding van de Special Forces aan te kunnen. Bij Kamp Waes waren dit 15 Belgische deelnemers en bij Kamp van Koningbrugge waren dit 15 Nederlandse deelnemers. De presentator levert zijn mensen af aan een team van zeer ervaren specialisten, die de rekruten onder handen gaat nemen.

En ik denk, dat de deelnemers in deze programma’s nog gespaard worden, ten opzichte van de echte opleiding van de Speciale eenheid. En zoals Lionel (Lio in het boek) dit ook beschrijft wordt dit ook duidelijk dat ze een echt zware training krijgen waarbij ze minimaal slaap krijgen en dan toch nog perfect moeten presteren.

Het boek is opgedeeld uit twee delen en je merkt een duidelijk verschil in deze twee delen. Het eerste deel gaat over de eerste jaren en het arresteren van zware criminelen. In het tweede deel staat echt het bestrijden van terrorisme centraal en hier zie je ook duidelijk de verschuiving van het werk van de SIE. Hadden de zware criminelen nog respect voor de SIE, de terroristen hebben dit duidelijk niet en hierdoor moeten deze goed getrainde mannen opeens voor hun leven vrezen. Tijdens het lezen merk je ook dat het gevoel veranderd onder de leden van dit speciale team. Waar er eerst vooral lol gemaakt werd en uitgekeken werd naar een interventie, verdwijnt dat op den duur bij het najagen van de terroristen. Het plezier gaat er vanaf en er komt angst voor terug. Ook al willen ze dat voor elkaar niet toegeven.

Ik merkte dat ik echt vastgezogen zat in het boek. Mijn gevoel was in het begin een beetje dat het de macho’s waren die de problemen wel even kwamen oplossen als de ‘gewone’ politie het niet aankon. Echter des te verder je in het boek komt, merk je dat het stuk voor stuk mannen zijn, die van hun beroep houden en het land willen dienen. Zelfs als ze eigenlijk niet meer kunnen gaan ze door, want dat is ze ook zo aangeleerd.

Wat ik altijd heel speciaal vind, is, als in een non-fictie boek een fotokatern zit. Dit is in dit boek ook het geval. Je ziet bijvoorbeeld de schade na het vuurgevecht in Verviers op 15 januari 2015. Ik denk dat menig pand in een oorlogssituatie er beter uitziet.

Het boek is opgetekend door Annemie Bulté, maar ik had onder het lezen continue het gevoel alsof Lionel zelf het verhaal aan het vertellen was. Ook kwamen er op een bepaald moment andere leden van zijn team aan het woord. Ook deze spraken met heel veel gevoel. Je merkt dat ze kameraden zijn en dat ze, voor mijn gevoel, ook nu, na de periode bij het SIE, nog steeds voor elkaar klaar staan.

Wat wel heel duidelijk wordt, en wat al vaker duidelijk is geworden, is dat de overheid de waarde van het werk van de SIE niet goed weet in te schatten. Als een van de leden van het SIE eretekens wordt beloofd, krijgt hij ze uiteindelijk toch niet… Terwijl naar mijn gevoel, als ik het boek lees, ieder lid dit ereteken verdient. Zij zorgen ervoor dat wij iedere nacht met een gerust hart naar bed kunnen gaan. Ik had al veel respect voor de speciale commando’s, maar na het lezen van dit boek, is dat alleen maar meer geworden.

[Reader · Rating 4 out of 5]

Het boek Terroristenjager gaat over een man die werkt bij de speciale eenheden. Het hoofdpersonage Lionel D. is een ex-lid van de speciale eenheden. Er zat iets dwars bij hem, en dat was dat er te weinig aandacht werd geschonken aan de speciale eenheden. Dit idee kwam vooral achter de aanslagen in Zaventem waarbij veel mensen een medaille kregen, maar de speciale eenheden een beetje vergeten werden. Eén beeld dat ik niet vergeet, is wanneer hij een huis binnengaat. Hij wist niet wat hij achter de deur zou vinden. Dit was een spannend stuk in het boek, omdat hij van alles kon aantreffen daar.

De man in het boek is het hoofdpersonage, Lionel D.. Hij is dapper en sterk, maar hij voelt ook angst en verdriet. Daarom is hij een round character. Hij heeft veel verschillende gevoelens. Hij verandert ook tijdens het boek.

Het boek is geschreven in de ik-vorm. Dat betekent dat de hoofdpersoon zelf vertelt wat hij denkt en voelt. Bijvoorbeeld: "Mijn hart bonkt, maar ik blijf kalm." Als lezer krijg je dan ook zelf meer spanning in het verhaal.

De boodschap van het boek is: ook sterke mensen hebben emoties. Achter het masker van een held zit een gewone mens. Je leert dat moed niet betekent dat je geen angst hebt.




Ik vond het boek interessant. Ik leer veel over wat de speciale eenheden doen bij gevaar. Ook vond ik het een heel spannend boek. Soms was het moeilijk, bijvoorbeeld wanneer het over wapens en tactiek ging. Dan moest ik stukken twee keer lezen.

Mijn score: ⅘

[Gunther Ramysen · Rating 4 out of 5]

Ik was enorm benieuwd naar het boek Terroristenjager nadat ik Lionel D. had gehoord in Welcome To The AA. Toen ik het boek in de kringwinkel zag liggen ben ik het snel beginnen te lezen. Terroristenjager - In Het Hart Van De Speciale Eenheden is een erg meeslepend boek waarbij we enerzijds het persoonlijk verhaal van Lionel D. krijgen en anderzijds een inkijk krijgen in de wonderlijke en geheime wereld van de Speciale Eenheden. Een eenheid die altijd in de schaduw opereert maar wel van een enorm belang is zoals ook te zien was bij het terrorisme in Parijs en België. Het is dan ook moeilijk om te lezen dat deze kleine groep niet de erkenning en hulp krijgt van hun leidinggevende na alle heldendaden die ze verricht hebben voor de maatschappij. Hun materiaal is niet meer van deze tijd, de kazerne waar ze zitten is helemaal versleten. Het boek zelf is erg mooi geschreven met veel oog voor detail en aandacht voor de menselijke kant en de persoonlijke verhalen. Het boek lijkt te zeggen dat het niet zo moeilijk is om voor mensen te zorgen. Maar laat dat nu net datgene zijn waar hun leidinggevenden geen snars van hebben begrepen. En naar alle waarschijnlijkheid nooit zullen begrijpen...

[Nike Wellens · Rating 5 out of 5]

F.U.C.K.! Dat ik lio uit een ver verleden ken maakt hoogstwaarschijnlijk dat het boek bij mij extra hard binnenkwam. Dat er in belgie een groep bestaat die hun leven (en mentale welzijn) zonder verpinken opzij schuiven om het land en zijn burgers te beschermen tegen de negatieve elementen uit de samenleving, daar zijn wij ons als burger niet van bewust (het boek geeft je als lezer daarom een unieke inkijk in deze operaties, werking en de groepsdynamiek) Maar het gebrek aan waardering vanuit de rechtstreekse oversten, leiding en de politiek is uitermate laakbaar en echt wraakroepend. Dat een persoon die tijdens een missie een kogel door zijn hoofd krijgt pas via gerechtelijke weg enige vergoeding krijgt voor dit arbeidsongeval is echt … walgelijk. Gelukkig is er dan een advocaat zoals tom bauwens (ook een bekende uit dat verre verleden) die het voor deze mannen opneemt maar het zou eigenlijk zonder zijn hulp moeten gebeuren…

[Eva_812 · Rating 3 out of 5]

Een ontzettend aangrijpend en spannend boek, waarbij je de "andere kant" van de terreurdreiging in België leert kennen. Met name het begin is sterk, en de laatste hoofdstukken van James en Lerre.
Het boek is vlot geschreven, maar je wordt door de wisselende perspectieven (1e POV naar 3e POV) uit het verhaal gehaald. Daarnaast is het storend dat er geen keuze is gemaakt in verteltijd, het boek wisselt tussen tegenwoordige en toekomstige tijd. Dit heeft ook niet geholpen met de verhaallijn in het midden van het boek. Het was mij soms volstrekt onduidelijk hoeveel tijd er verlopen was. Er werd gedaan alsof Vorst maanden geleden was en een hoofdstuk verder bleek er slechts een week verstreken te zijn.
Deze onduidelijkheid is erg jammer, met een goeie editor had dit een sterk boek kunnen zijn, waarin de schrijfstijl het belang van het verhaal had kunnen onderstrepen ipv onderuit te halen.

[Grada (BoekenTrol) · Rating 4 out of 5]

A very interesting and compelling book. Interesting to learn about the special branch of the police, in that special times.
I visited Belgium shortly after the attack described and it was indeed like the city I was in was under siege. A very eerie feeling.

I liked the view into the life of the men (sorry, ladies) that are part of these teams. The work the home front needs to do and what is all needed (both at work as well as at home) to make sure the unit functions the way it is supposed to.
And the changing of the times clearly gets a light here. How the unit was transformed from a police unit, designed to hunt criminals to an almost para-military unit designated to hunt down terrorists. And what that does to the people working in that unit.

[Romy 🦋 · Rating 4 out of 5]

Vlot verhaal, emotioneel, realistisch.

De titel van dit boek had direct mijn aandacht getrokken en ik wilde het lezen. Het is een vlot geschreven boek, waarbij de evolutie van banditisme naar terrorisme heel goed is uitgewerkt. Je voelt de emoties die erdoor heen gaan, en er word goed geïnvesteerd in het boek om het inlevingsvermogen aan te spreken.

Soms is er wel wat verwarring als er terug gegaan wordt in de tijd, zonder dat je het ziet aankomen. Je hebt dit ook snel door, al had ik wel het gevoel dat flashbacks beter konden verwerkt worden dan ze waren.

Al bij al, heel vlot geschreven en heel informatief.

[Katrien · Rating 4 out of 5]

Dit is een boek dat je leest om de inhoud, meer dan de vorm/stijl.
Ik besloot het te lezen na het gesprek van Lionel D in de Welcome to the AA podcast van Alex Agnew.

Het is een unieke blik in de wereld van de SIE, van de selectie en opleiding tot de arrestaties van grote criminelen en de acties in het kader van de terroristische dreiging in België. Boeiende materie. Schrijnende situaties ook met betrekking tot hun kazerne, uitrusting en ondersteuning.

Naar stijl en opbouw was het niet helemaal mijn ding maar ook niet in de mate dat ik het boek ervoor zou wegleggen.

4 sterren voor de inhoud, het verhaal dat moet verteld worden