In 2019 publiceerde Uwe Porters haar bestseller Verlos ons, waarin ze verhalen uit de verloskamer deelde. Maar Uwe is meer dan een vroedvrouw, ze is een vroedvrouw die toevallig ook moeder werd. In haar nieuwe boek, Verlost, en nu? schrijft zij over de periode die start vlak na de verlossing, over hoe allesoverheersend mooi en tegelijkertijd verlammend die kan zijn. Na de bevalling beginnen moeder, partner en kind aan een fase waarin niets zeker is. Op de tast, en gewapend met groot kraamverband, is het zoeken naar evenwicht, diep graven naar die nieuwe identiteit. Uwe Porters diept het begrip ‘postpartum’ in al zijn facetten uit, tot wat het is, wat het kan zijn en wat het zou moeten zijn. Ze bespreekt taboes zoals bezoek in je kraamperiode en verschillende vormen van mentale veranderingen, maar bovenal wil ze een schouder bieden om op te leunen. Een openhartig en herkenbaar boek over de groeipijnen van een moeder.
Uwe Porters is al meer dan tien jaar vroedvrouw en sinds tien jaar ook moeder. Ze is een veelgevraagd spreker in de media en expert op het gebied van verlos- en vroedkunde, en seksualiteit en intimiteit na de bevalling. Van haar hand verschenen eerder de nonfictiebestsellers Verlos ons, Verlost, en nu? en De vrouw in de moeder.
Hoewel het onderwerp - een niet-evidente postpartum-periode - zeker meer aandacht verdient, kan ik wederom niet voorbij het slechte taalgebruik lezen. Jammer!
Mogelijk ben ik met de foute ingesteldheid aan dit boek begonnen? Dit keer geen verzameling van verhalen, maar een kijk in het leven en moederschap van Uwe. Helaas niet waar ik nood aan had. Ondanks dat ik zelf net moeder ben, was het ook niet aan mij besteed omdat ik niet ervaar waar het boek over gaat.
Mensen met post-natale problemen zullen zeker en vast geholpen zijn met dit boek.
"Wat nu?!", is ook na mijn verlossing de hamvraag gebleken. Tenslotte: "Je baart zoals je leeft", aldus Uwe. Hoera voor mensen als uwe die openhartige boeken schrijven! De stukjes brief naar de kinderen toe voelde als binnengluren en ook jammer van de herhaling uit het eerste boek, maar vier sterren voor moed en zelfopoffering!
Heel erg meh. Aangezien ik haar andere twee boeken ook al heb gelezen (granted, niet op volgorde, misschien moet ik mijn andere reviews ook aanpassen) valt dit boek heel erg in herhaling. Het lijkt wel alsof er hele passages woord voor woord hetzelfde zijn als in één van de andere boeken. Uiteraard kun je één en hetzelfde verhaal niet op 20 verschillende manieren vertellen, maar misschien is dat juist het probleem: dat ik ondertussen al 3x hetzelfde verhaal heb gelezen. De flaptekst belooft dat het boek het begrip 'post partum' is al zijn facetten uit zal diepen, maar niets is minder waar. Er wordt kort verteld over wat post partum is en daarna is het een relaas van de auteur haar eigen leven als (nieuwe) moeder. Wellicht ben ik met de foute instelling aan dit boek begonnen dan.
Mijn verwachtingen over dit boek waren net iets anders dan wat ik uiteindelijk te lezen kreeg. Ik hoopte te lezen over groeipijnen van een moeder in het algemeen, terwijl we het specifieke groeiproces van Uwe te zien krijgen. Hoewel ik me kan voorstellen dat velen zich hierin kunnen herkennen, was dit voor mij niet het geval. Ik denk dat dit grotendeels ligt aan het leeftijdsverschil waarin Uwe moeder werd - in haar midden twintiger jaren - en mijn leeftijd, 32 jaar. Een deel van haar onzekerheden en twijfels leken bij mij al overwonnen te zijn. Verder een leuke getuigenis in een tof format, al hoefden de groter gedrukte quotes voor mij niet. Dit lijkt me paginavulling, tenzij je ervan uit gaat dat het boek niet volledig gelezen wordt en je de aandacht op bepaalde stukken wil trekken.
2,5 sterren. Tot p. 125 gelezen. Eerste stuk over omgaan met postpartum in de maatschappij en verhalen over nieuwe mama’s vond ik interessant en herkenbaar. De rest van het boek voelde voor mij net te persoonlijk 😊
Als je dit boek leest als het verhaal van Uwe en je geen handleiding verwacht, voldoet het voor meer dan 100% aan de verwachtingen. Het heeft me op momenten enorm hard aangegrepen en gaf woorden aan gevoelens die ik zelf niet kon verwoorden. Het deed deugd om te zien dat ik niet de enige ben die worstelt als 'nieuwe' moeder.
Een eerlijk relaas, over de ups en vooral de downs. Ze raakt een aantal herkenbare onderwerpen die ik nog niet vaak in boeken ben tegengekomen. (Ik begrijp de opmerking van iemand anders over het taalgebruik weliswaar)
Na mijn bevalling kon ik wel wat warme woorden en dus een warm dekentje gebruiken. Heb veel deugd gehad van dit boek. De kortere hoofdstukken lieten me toe dat ik het boek in kleine beetjes kon lezen (verse mama, jij weet). Toch vond ik het jammer dat er hier en daar wat taalfoutjes ingeslopen zijn. Los daarvan, raad ik dit boek aan aan elke kersverse mama, die dacht dat ze veel tijd zou hebben tijdens de moederschapsrust, maar zich duidelijk vergist had haha.
Alhoewel het prettig is dat Uwe schrijft over onderwerpen die vaak onbesproken blijven vind ik haar schrijfstijl soms wat schreeuwerig.
Dit boek gaat, in tegenstelling tot haar vorige boek, vooral over haar eigen ervaringen. Ik vond de eerste leuker omdat die allerlei verschillende ervaringen naast elkaar zette, dat ontbrak voor mij hier.
Het is al een paar jaar geleden dat ik de eerste las, mogelijk klopt dit dus niet, maar ik had het gevoel dat ik sommige stukken al gelezen had.
Vooral het eerste deel vond ik interessant. Hier had ik graag wat meer over gelezen. Het onderwerp ‘postpartum’ mocht gerust nog wat meer diepgang hebben. Ik ben blij dat Uwe geen taboe maakt van de vele gevoelens die je als moeder kan hebben na een geboorte.
3,5* In een keer uitgelezen. Soms heel herkenbaar, soms helemaal niet, maar dat is niet erg. Het zalft en verwoordt wat ik zelf niet altijd kan. Dit boek zou iedere moeder moeten lezen, om in te zien wat je zelf soms over het hoofd ziet.
Bloedeerlijk. Hartverwarmend. Meer woorden moeten er niet vallen om dit boek te beschrijven. Ook het hoofdstuk van Tom is verfrissend en zo warm en empatisch. Fijn om ook eens te kunnen spieken in het hoofd en hart van de papa, de partner, die de moeder draagt.
100% wat ik nodig had om te lezen bij de identiteitsworstelingen die ik ervaarde nadat ik een nieuw mensje op deze wereld bracht (een nieuw mensje he - hallo hoe zot ?!?!?!) DANKJEWEL om dit boek te schrijven, ik voelde me zo (h)erkend.
Een boek dat ik zou aanraden aan elke moeder die niet op de roze wolk vertoeft en zich afvraagt of het leven dat ze kende ooit nog terugkomt. Voor mij waren vooral de laatste hoofdstukken heel bemoedigend en ben ik blij dat Uwe er haar missie van maakt om taboes te doorbreken.
Eentje die met momenten enorm binnen kwam, die me eindelijk deed beseffen waarom ik bepaalde gevoelens had en heb! Dank je wel Uwe om het zo goed te beschrijven!
Klein beetje meer verwacht van "De Tropenjaren", had eerder verwacht dat er meer praktische tips of suggesties zouden instaan. Maar leest wel vlot en fijn om mee te kijken in het leven van Uwe.
Eenvoudig en heel fijn geschreven. Het is een opluchting te lezen dat veel dingen heel normaal zijn, maar door onze maatschappij nog niet zo worden gezien.