Viktor verliert bei einem brutalen Überfall seine Frau und ist nun allein für den gemeinsamen Sohn Igor verantwortlich, um den er sich mit großer Hingabe kümmert. Doch angesichts der traumatischen Ereignisse wächst seine Sorge um Igors Wohlergehen von Tag zu Tag. Schon die Schule ist ja theoretisch ein Gefahrenherd, weshalb Viktor den Jungen mit dem Taxi hinbringt, sicher ist sicher. Aber wie ist es möglich, dass jedermann einfach so das Schulgelände betreten kann? Und was hat es mit Igors eigentümlichem Klassenlehrer auf sich? Durch das zunehmend obsessive Verhalten seines Vaters wird Igor schließlich vom Schulbetrieb ausgeschlossen, aber das kommt Viktors Sicherheitsbedürfnis nur entgegen. Er richtet fortan ihr Leben darauf aus, die eigene Wohnung nicht mehr verlassen zu müssen ... Peter Terrin erzählt die Geschichte eines schleichenden Kontrollverlusts so überzeugend, dass selbst das absurdeste Verhalten schlüssig wirkt. Die übertriebene Fürsorge von Eltern ist genauso ein Phänomen der heutigen Zeit wie unsere wachsenden Probleme, der eigenen Ängste Herr zu werden.
Teleurstellend relaas van de psychische helletocht van een celbioloog annex neurotische vader die de gewelddadige dood van de moeder van zijn zoontje probeert te verwerken door op een weinig geloofwaardige manier even loos te gaan. Hoewel er flarden van Terrins latere meesterschap doorschemeren, wordt het verhaal niet tot het (flop)einde toe gedragen. Onevenwichtig, beetje zoutloos en een makke teneur. Gelukkig schrijft Terrin tegenwoordig betere boeken.
Citaat : Hij zag het bed waarop Igor zich onder het dons hat verstopt, opgekruld. Hij zag het beeld vanaf een zekere hoogte, als hij keek door de ogen van Jezus Christus, mocht er aan de muur tegenover het bed een kruisje hebben gehangen. Review : Peter Terrin laat in zijn schitterende roman Blanco duidelijk zien tot welke drastische gevolgen een onverwerkt rouwproces kan leiden, indien er geen psychische hulp voor handen is.
Helena, de vrouw van Viktor, komt om bij een gewelddadige carjacking. Hierdoor komt Viktor alleen te staan in de opvoeding van hun tienjarig zoontje Igor. Door het overlijden van zijn vrouw gewezen op de gevaren van de wereld waarin hij leeft, wil Viktor zijn zoontje in bescherming nemen tegen die gevaren.
Door rouw overmand, die hij niet verwerkt krijgt, stort Viktor zich dus op het beschermen van het enige dat hem nog overgebleven is: zijn zoontje. Hem mag niet overkomen wat Helena overkomen is. Igor moet beschermd worden. Dit wordt een dusdanige obsessie voor Viktor dat hij zijn grip op de realiteit verliest. Zijn beschermingsdrang wordt een ziekelijk wantrouwen van alles en iedereen om zich heen. Hij sluit zichzelf en Igor op in zijn appartement en brengt maatregelingen aan om die buitenwereld ook daadwerkelijk buiten te houden.
Fantasie en realiteit gaan bij Viktor steeds meer door elkaar lopen. En de auteur maakt het ook de lezer moeilijk om die uit mekaar te houden.
Buitengewoon knap geschreven roman die tot nog toe te weinig succes kende. Het is in het verlengde van de diverse prijzennominaties die Peter Terrin voor De bewaker kreeg dat ook de aandacht terug ook op deze roman gevestigd werd. De regisseur Koen Mortier heeft de filmrechten van dit pareltje reeds aangekocht en daar zit inderdaad een stevige film in.
Citaat : “Hij luisterde naar de nacht. Hij probeerde aan niets te denken, maar daar bleek zijn verbeelding onmogelijk toe in staat.”
Ik heb al een paar boeken van Peter Terrin gelezen; van sommige boeken was ik onder de indruk, dit boek is daar niet in geslaagd. Ik kan me normaal gezien gemakkelijk inleven in een verhaal en me er helemaal door laten meeslepen, maar hier bleef ik eerder gedissocieerd en vanop een afstandje de dingen gadeslaan. In het verhaal (onverwerkte rouw en de mogelijke weerslag ervan op de psyche) gebeuren een aantal zaken die als zeer beklemmend kunnen beschouwd worden, maar ik “voelde” dat niet. Niet beklemmend, noch beklijvend. Ik heb al betere Terrins gelezen. open in nieuw venster
Zorg voor de ander (Peter Terrin, Blanco) Blanco is de vertelling van een getraumatiseerde man die zijn vrouw heeft verloren aan een brute roofmoord en uit alle macht zijn zoon probeert te beschermen voor de gevaren van het leven, maar door zijn door angst en verdriet ingegeven zorg het leven van zijn zoon in de kiem dreigt te smoren. Het verhaal laat zien dat onze menselijke intenties een volstrekt tegenovergesteld effect kunnen hebben als we niet voldoende afstand inbouwen in onze zorg voor de ander. (meer blogs over literatuur: https://vincentblok.wordpress.com/)
2.5! Een snel verhaal over een neurotische man met een lief, onschuldig kind. Het verhaal leest lekker weg en er zitten wel interessante stukken tussen, maar stoorde me mateloos dat Viktor zo’n plat personage blijft. Ok, ok, zijn controledwang wordt steeds erger, maar dat is het ook wel. Heel veel medelijden met die lieve Igor gehad (en op zich is dat natuurlijk ook knap). Heel het werk eigenlijk op 2 ballen gezeten, maar het einde maakt wel wat goed. 2.5 lijkt me meer dan voldoende voor deze roman.
Beklemmend relaas van hoe een neurotische vader tijdens het rouwproces om zijn vermoorde vrouw afglijdt in een steeds kleiner wordende wereld waar de grens tussen realiteit en fantasie steeds verder opschuift en uiteindelijk helemaal vervaagt. Peter Terrin slaagt er telkens in me bij de keel te grijpen. Heerlijke schrijver.
Ik heb zó hard mijn best gedaan om dit boek leuk te vinden, maar het bleek niets voor mij te zijn... 'Blanco' schiet tekort daar waar Terrins latere werk de verwachtingen overstijgt.
De waanzin van een man die zijn vrouw verliest, en hoe zijn draconische bezorgdheid om zijn zoon uiteindelijk fataal afloopt. Goed geschreven, vlot te lezen, meeslepend op een onderkoelde wijze.
This entire review has been hidden because of spoilers.