เพทุบายร้ายรัก

by จรสจันทร์

เธอร้าย เธอแรง เธอแรด
ในสายตาของธาม เธอไม่มีอะไรดีสักอย่าง
เขาไม่เคยเห็นเธออยู่ในสายตา แต่เธอก็รักเขา
จนกระทั่งเช้าวันหนึ่ง เธอตื่นขึ้นในโรงแรมของธาม
โดยมีเจ้าของโรงแรมอย่างเขานอนอยู่ข้าง ๆ
เธอไม่รู้ด้วยซ้ำว่ามันเกิดอะไรขึ้น
แต่ผู้ชายคนนี้กลับกล่าวหาว่าเธอวางแผนจับเขา

โถ...พ่อคุณ จะบอกอะไรให้นะ
คนอย่างพลอยพัดชาไม่มีวันลดตัว
ไปวางแผนน้ำเน่าจับผู้ชายแบบนี้แน่
ฉะนั้น อะไรที่เสียแล้วก็เสียไป เธอไม่แคร์
แต่อะไรที่เธอไม่ได้ทำ เธอจะไม่มีวันยอมรับอย่างเด็ดขาด
และเขาก็ไม่ต้องวางมาดเป็นสุภาพบุรุษเพื่อขอรับผิดชอบ
เพราะเธอตอบได้คำเดียวว่า...เธอไม่แต่ง!

415 pages, ebook

First published February 17, 2021

About the author

อดีตเว็บดีไซน์ที่ได้จับพลัดจับผลูมาเขียนนิยายลงเว็บ เพราะเป็นคนที่รักการอ่านมาตั้งแต่เด็ก หนังสือนอกเวลาเป็นอะไรที่โปรดปรานมาก และนิยายเรื่องแรกที่อ่านแบบจริงจังและติดตามจนครบชุดก็คือล่องไพร ของน้อย อินทนนท์ และเพชรพระอุมา ของพนมเทียน ตอนนั้นเพิ่งเรียนม.ต้น จำได้ว่าอ่านจนข้าวปลาแทบไม่กิน แม่ก็บ่นแล้วบ่นอีก
กระทั่งขยับขึ้นมาเรียนม.ปลาย แนวนิยายที่อ่านก็เริ่มขยายออกไปเป็นนิยายแนวสืบสวนสอบสวน โดยจะชอบอ่านของญี่ปุ่นแปลไทยเป็นพิเศษ จนมาได้รู้จักกับสนพ.บลิส พับลิชชิ่ง จึงเป็นแฟนพันธุ์แท้ของสนพ.ไปโดยปริยาย น่าเสียดายที่ปิดตัวลงไปเมื่อไม่กี่ปีก่อน ก็เลยเริ่มลองอ่านนิยายรักดูบ้าง จำไม่ได้แล้วว่าเรื่องแรกที่อ่านคือเรื่องอะไร จนมาได้รู้จักกับเว็บเด็กดี และได้อ่านนิยายจากเว็บนี้ ความคิดที่อยากเป็นนักเขียนดูบ้างก็เลยผุดขึ้นมาในหัว
เริ่มเขียนนิยายเรื่องแรกเมื่อปี 2555 ตีพิมพ์ครั้งแรกปี 2556 จนกระทั่งบัดนี้ ผ่านมาแล้วสามปีกว่า ๆ มีผลงานรวมแล้ว 12 เรื่องพอดี (เฉลี่ยปีละ 3 เรื่อง)

Reviews

[Clairdenoon · Rating 4 out of 5]

#เพทุบายร้ายรัก
#จรสจันทร์


---แบบทดสอบว่าอ่านเพทุบายร้ายรัก ของจรสจันทร์จบแล้วจริงๆนะ---😆
ผู้ทำแบบทดสอบ: clairdenoon(21/02/2021)



1.เล่าเรื่องย่อ3บรรทัด(หากพิมพ์ยาวเกิน3บรรทัดระบบจะขี้เกียจอ่านและจะตัดข้อความโดยอัตโนมัติ🤣)
ตอบ:
พลอยพัดชา(25) อาชีพค้าขาย(เจ้าของร้านจิวเวอรี่) สวยมาก รวยมาก ฉลาดมาก ค้าขายเก่ง sexy ขี้เล่น เฟรนด์ลี่ เป็นนางเอกสไตล์Fierceๆฟาดๆ  พลอยหลงรักปักใจกับพี่ธาม(ทายาทเจ้าของโรงแรม)GMหนุ่มหล่อไฮโปรไฟล์มากว่า5ปี เขาคือสุภาพบุรุษที่มาช่วยเหลือเธอที่แพ้ถั่วขั้นรุนแรงในงานเลี้ยงงานหนึ่ง และเขายังเป็นพี่ชายแท้ๆของเพื่อนสนิทเธออีกด้วย ความประทับใจในตัวพี่ธามในวันนั้นทำให้ตั้งแต่นั้นมาเธอก็แสดงออกว่ารัก ตามวอแวเทียวไล้เทียวขื่อจีบได้จีบอ่อยได้อ่อย พัวๆพันๆใกล้ๆพี่ธามเสมอ แต่5ปีผ่านไปก็ดูเหมือนจะยังไม่มีอะไรเปลี่ยน เฉยยังไงก็เฉยอย่างงั้น ชวนไปกินข้าวพี่เขาก็ทำหน้าเฉยๆ มาหาบ่อยๆบางทีก็ทำหน้าเหมือนรำคาญใส่ พอเข้าไปใกล้..ก็ไล่ให้ไปเล่นตรงนู้นบ้าง ให้ออกไปห่างๆบ้าง จนวันนึงถึงจุดที่ใจรับไม่ไหว ฟางเส้นสุดท้าย ผลักดันให้เธอบอกพี่ธามออกไปว่า "พลอยมันงี่เง่าน่ารำคาญมากเลยใช่ไหม ก็ได้ตั้งแต่พรุ่งนี้เป็นต้นไปพลอยจะไม่มาให้พี่เห็นหน้าอีกเลย จะไม่มายุ่งวุ่นวายให้พี่ต้องรำคาญอีกแล้ว"
และเมื่อพลอยห่างไปไม่มาให้เห็นเช่นเคย พี่ธามจึงรู้ใจตัวเองว่าเขามีพลอยอยู่ในใจมาตลอด  และเขาพลาดแล้ว! ปฏิบัติการแสดงออกว่ารัก แบบกั๊กๆ ตามวอแวเทียวไล้เทียวขื่อจีบได้จีบอ่อยได้อ่อย พัวๆพันๆใกล้ๆให้พลอยมารักพี่เหมือนเดิม จึงเริ่มขึ้น...


2.จุดเด่นเชิดหน้าชูตาของเรื่องนี้สำหรับคุณคืออะไร?(ขอแบบว่า10ปีผ่านไปมาอ่านแล้วต้องร้อง อ๋ออออ เอออ ใช่ๆๆ)
ตอบ:
(2.1)เป็นนิยายที่พระเอกนางเอกหล่อสวย ฉลาดมากกกก เก่งมากกกก ซูมากกกก

ถ้าคุณเหนื่อยใจกับพระเอกโง่บัดซบที่โดนตัวร้ายหลอกซ้ำแล้วซ้ำเล่า เหาๆเห็บๆ
ถ้าคุณอึดอัดขัดใจกับนางเอกสนิมสร้อยเรียบร้อย พูดน้อย ค่อยๆพูด ปล่อยให้ตัวร้ายกำเริบเสิบสาร
เบื่อมากกก ไม่ไหวแล้วโว้ยยยย
ตบเข่าฉาด! เรื่องนี้ ช่วยคุณได้!!!! นางเอกและพระเอกเรื่องนี้ฉลาดล้ำเกินใครนอนตีพุงอ่านแบบสบายใจได้เลย
(*ซู คืออิหยัง? ซู= มาจาก แมรี่ซู คือตัวละครหญิงที่ สวยดูดี สมบูรณ์แบบ เก่งกาจสามารถเพอร์เฟคล้ำนำใครๆในทุกด้าน)

(2.2) เป็นนิยายที่ใครมารับบทเป็นตัวร้ายเรื่องนี้พูดได้คำเดียวคือ"ซวย", 2คำ คือ"โค🐢รซวย"
-ก้าว-กวินภพ
ตอนอ่าน เราอยากถามคุณก้าวมากๆว่าคุณถูกหลอกมารึป่าวคะ ก่อนมาออดิชั่นเป็นตัวร้ายเรื่องนี้ไรท์เตอร์ได้แจ้งรายละเอียดให้ทราบไหมคะว่าจะต้องมาเจออะไรบ้าง😆
 ....คุณก้าวเป็นตัวร้ายที่ชีวิตบัดซบสิ้นดี เกิดมาเป็นตัวร้ายทั้งทีก็เป็นตัวร้ายปลายแถว ค่อนๆไปในทางไม่ฉลาดค่ะ เป็นตัวร้ายง่อยๆที่ทำอะไรพระเอกนางเอกไม่ได้เลยสักแอะเดียว😑 กากมากกก 😢แถมมีจุดจบแบบสุดอนาถ เป็นตัวร้ายที่คนอ่านอย่างเราสงสารเวทนามากๆเลยค่ะ😢

-ดา-กนกลดา
ตอนแรกหมั่นไส้นางมากกก แต่พออ่านไป คุณจะรู้เลยว่า กนกลดาคือลูกชังค่ะ ไรท์เตอร์ อยู่ทีมพลอย100%พลอยคือลูกรักของแม่แน่ๆ ทั้งบทบาทที่ร้ายแบบไม่เนียน ร้ายแบบคนอ่านดูออกได้โดยง่าย ร้ายแบบคนอ่านไม่ต้องคิดเยอะหลับตาอ่านยังรู้ว่าร้าย 😆ใดๆคือไม่ได้ขี้เล็บของพลอยเลย และนอกจากจะมาร้ายแบบไม่เป็นโล้เป็นพายแล้ว ยังมาพบจุดจบที่...เบิ้ดคำสิเว้า 😅 ดูออกเลยว่า กนกลดาก็ต้องถูกหลอกมาออดิชั่นเป็นตัวร้ายเรื่องนี้เหมือนก้าวแน่ๆค่ะ เฮ้อ เวทนา😅

(2.3)พลอยพัดชากับซีนตบในตำนาน
ที่ตอนอ่านถึงกับต้องร้องว่า นี่โคฟเป็นคุณอรอุมามือตบทีมชาติอยู่รึป่าวคะเนี่ยยยย
ขีดสุดของนางเอกนิยายไทยเลยค่ะ ฟาดมาฟาดกลับ ปะฉะดะตบป้าบๆไม่ยั้ง ตบเอาตบเอา👋ใส่เดี่ยวตบนางร้ายจนสะบักสะบอม สมงสมองไปหมดแล้ว สติสตังกระเจิดกระเจิง พระเอกได้แต่ยืนอึ้ง😆
บอกได้แค่ว่า "เยิน"ค่ะ😅😅

(2.4)พี่ธามกับความคลั่งนมน้องพลอย
แปลตามตัวค่ะ🤣 พี่ธามหื่นมากกกก พลอยก็ยั่วเก่งมากกก หญิงก็ซ่าส์ชายก็แซ่บ เคมีฟิสิกส์ชีวะลงตัว นัวเนีย ทุกกระบวนท่า จุดนี้ขอไม่อธิบายอะไรมากมายค่ะ🔞🔞🔞อิอิ😆😆

(2.5) ผลพลอยได้
สอดแทรกความรู้ เกร็ดเล็กเกร็ดน้อยในเรื่องราวเกี่ยวกับอัญมณี💍💎 เพชรนิลจินดา 💎💍👑ที่ทำให้อ่านแล้ว รู้สึกดี มีสาระ 👍🏻

3.ความรู้สึกเมื่ออ่านจบ(ตอบตรงๆ):
ตอบ:
สนุกดีค่ะ อยู่ในเกณฑ์อ่านได้จนจบ  พี่ธามเป็นพระเอกที่ ตอนแรกดูเฉยๆดุๆ ตอนหลังๆดูร๊ากรัก หล๊งหลงเมีย เวลางานก็มุ่งมั่นทำงาน ฉลาดหลักแหลม หื่นก็หื่นกับเมียคนเดียว คลั่งรักนมเมีย😆สำหรับเราพี่ธามเป็นพระเอกที่ตรงค่ามีนพระเอกพอดีค่ะ อ่านจบก็พร้อมตีจาก ไปต่อเรื่องใหม่😆(
ส่วนนางเอก ถ้ามองหานางเอกที่สวย เริ่ด เชิ่ด ไม่ง้อพระเอกก็ต้องพลอยพัดชาเลย แซ่บไม่เป็นสองรองใคร🔥

4.ข้อคิดที่ชอบ:
ตอบ:
ชอบคำสอนจากน้าจินนี่ "...คนเราน่ะ รักได้ก็เบื่อได้ ความรักจะจืดจางลงไปตอนไหนเราไม่มีวันรู้หรอก เราทำได้แค่มีความสุขไปกับปัจจุบัน แต่ต้องเหลือที่หลบภัยไว้ให้ตัวเองด้วย"

3.5 ปัดเป็น4☆☆☆☆
--จบ--

[Moji Juf-Fuf · Rating 3 out of 5]

สำหรับเราระดับความชอบเรื่องนี้กลางๆ นางเอกแมรี่ซู ชีวิตเพอร์เฟคเวอร์ ซึ่งเป็นความเวอร์ที่ทำให้เรายังไม่ค่อยอินจนมองข้ามในบางเรื่องไปไม่ได้ เลยเกิดอาการอิหยังวะเป็นครั้งคราว โดยรวมเลยอยู่ระดับกลางๆ อ่านจบแล้วก็คือจบ และคงไม่หยิบมาอ่านซ้ำ

[Dew · Rating 3 out of 5]

เพิ่งอ่านเรื่องนี้จบเมื่อกี้นี้แล้วก็รู้สึกว่าพระ-นางช่างเก่ง รวย ดี ชีวิตสมบูรณ์แบบเวอร์ แม้นางเอกจะพ่อแม่ตาย แต่ก็มีน้าสาวข้ามเพศสายสตรองคอยดูแลจนนางเติบโตเป็นเจ้าของร้านจิวเวลรี่ได้

ตัวร้ายอย่างก้าวเป็นตัวร้ายที่คล้ายจะไม่ตั้งใจร้ายเลยไม่ฉลาดวางแผน สุดท้ายก็ซวยไป ส่วนกนกลดาก็เข้าข่ายนางร้ายตลาดๆ คือขนาดอ่านตัวอักษรยังรู้สึกเหมือนได้ยินเสียงนางกรี๊ดๆตลาดแตก ขัดกับช่วงแรกที่ปูพื้นให้นางเหมือนจะฉลาดตรงที่รู้จักสร้างภาพเป็นสาวนุ่มนวลจนแย่งแฟนคนแรกของพลอยไปได้ แต่ดันมาจิกเรียกนางเอกว่านังบ้างอีบ้าง ไม่รู้จักเก็บอาการทั้งต่อหน้าและลับหลังพระเอก (คือเกิดจะโง่ขึ้นมากระทันหันว่างั้น) แถมพี่ธามก็ดีงามกว่าพระเอกเรื่องอื่นตรงที่ไม่ได้กินหญ้า รู้เท่าทันนางร้ายและตัวร้ายอื่นๆ นางร้ายเลยอดงาบพระเอกด้วยประการฉะนี้

อ่านได้เพลินๆ แต่คงไม่หยิบมาอ่านซ้ำเร็วๆนี้