What do you think?
Rate this book
Four Hundred Blows
Applause Books
2 pages, Paperback
First published January 1, 1959
4 people are currently reading
124 people want to read
About the author
François Truffaut
106 books234 followersFrançois Roland Truffaut was an award-winning and influential filmmaker, critically acclaimed worldwide. He was also a talented and sought-after film critic in France (most notably, his work for Cahiers du Cinema), and one of the founders of the French New Wave and the auteur theory; he remains an icon of the French film industry. In a film career lasting over a quarter of a century, he was also a screenwriter, producer or occasional actor in over twenty-five films.
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 5 of 5 reviews
August 17, 2014
Great movie ... Desperation, cruelty, pain, the sea. Milk never tasted so good.
July 9, 2025
هیچچیز اندوهبارتر از کودکی نیست، وقتی هنوز واژهای برای خشم، اندوه یا آزادی نداری، اما طعم خفگی را با اولین بازدمات چشیدهای. ۴۰۰ ضربه فیلمیست از دل همین واژهنداشتنها، از دل سوت زدنِ باد در کوچههای بیرحم پاریس، و سکوت یک پسر بچه که هیچکس او را جدی نمیگیرد.
آنتوان دوآنل، پسربچهٔ فیلم، نه یک «بزهکار» است، نه قهرمان. او تنهاست. و تنهاییاش از جنس تنهاییِ دروغ نگفتن است، در جهانی که هرچه راستتر باشی، بیشتر کتک میخوری. تروفو با نگاهی عریان و بیگریم، یک زندگی را به تصویر میکشد که نه حادثهخیز است و نه دراماتیک، اما آنقدر درد دارد که استخوانت را صدا کند. پدرخواندهای که او را نمیخواهد. مادری که بیحوصله است. مدرسهای که فقط «تأدیب» را میشناسد. جامعهای که بچهها را یا نادیده میگیرد، یا زندانی.
آنچه «۴۰۰ ضربه» را فراتر از یک فیلم شخصی و خاطرهنگارانه میبرد، نگاه بیواسطه و بیقضاوت تروفوست. او نه دلسوزی میفروشد، نه شعار. فقط دوربین را روشن میگذارد، و به ما اجازه میدهد از شانههای یک کودک، جهان را تماشا کنیم. جهانِ مردانی که داد میزنند، زنانی که بیحوصلهاند، و کودکانی که سرشان را پایین میاندازند و به دروغ میگویند: "اشکالی نداره."
در پایان، آن نمای فراموشنشدنی از آنتوان، که از میان آب به ساحل میدود، دوربین که ناگهان میایستد و چشم در چشمِ او میشود، و آن سکوت مطلق… نه پیروزیست، نه رهایی. فقط مکثیست روی زخمی که قرار نیست هیچوقت خوب شود.
تروفو در این فیلم، منشأ موج نوی فرانسه را نه در تکنیک، که در صراحتی انسانی یافت؛ در اینکه پیش از آنکه فرم را بشکنی، باید سکوت کودک درونت را بشنوی. فیلم، زندگینامهایست، ولی نه از تروفو، از ما. چون همهمان جایی، کسی را درونمان داشتهایم که میخواست فریاد بزند، اما فقط توانست بدود.
آنتوان دوآنل، پسربچهٔ فیلم، نه یک «بزهکار» است، نه قهرمان. او تنهاست. و تنهاییاش از جنس تنهاییِ دروغ نگفتن است، در جهانی که هرچه راستتر باشی، بیشتر کتک میخوری. تروفو با نگاهی عریان و بیگریم، یک زندگی را به تصویر میکشد که نه حادثهخیز است و نه دراماتیک، اما آنقدر درد دارد که استخوانت را صدا کند. پدرخواندهای که او را نمیخواهد. مادری که بیحوصله است. مدرسهای که فقط «تأدیب» را میشناسد. جامعهای که بچهها را یا نادیده میگیرد، یا زندانی.
آنچه «۴۰۰ ضربه» را فراتر از یک فیلم شخصی و خاطرهنگارانه میبرد، نگاه بیواسطه و بیقضاوت تروفوست. او نه دلسوزی میفروشد، نه شعار. فقط دوربین را روشن میگذارد، و به ما اجازه میدهد از شانههای یک کودک، جهان را تماشا کنیم. جهانِ مردانی که داد میزنند، زنانی که بیحوصلهاند، و کودکانی که سرشان را پایین میاندازند و به دروغ میگویند: "اشکالی نداره."
در پایان، آن نمای فراموشنشدنی از آنتوان، که از میان آب به ساحل میدود، دوربین که ناگهان میایستد و چشم در چشمِ او میشود، و آن سکوت مطلق… نه پیروزیست، نه رهایی. فقط مکثیست روی زخمی که قرار نیست هیچوقت خوب شود.
تروفو در این فیلم، منشأ موج نوی فرانسه را نه در تکنیک، که در صراحتی انسانی یافت؛ در اینکه پیش از آنکه فرم را بشکنی، باید سکوت کودک درونت را بشنوی. فیلم، زندگینامهایست، ولی نه از تروفو، از ما. چون همهمان جایی، کسی را درونمان داشتهایم که میخواست فریاد بزند، اما فقط توانست بدود.
January 24, 2018
a movie that will linger with you forever
August 28, 2023
One of my all-time favorite films! I've watched it dozens of times over...
August 23, 2023
The film script plus illustrations of not only one of Truffaut's best works but one of France's greatest films. Cinema has now gone to shit, so to delve back in time when cinema was pure gold is never a bad thing.
Displaying 1 - 5 of 5 reviews