Ο Παπατρέχας

by Αδαμάντιος Κοραής

Ο Αδαμάντιος Κοραής στο χώρο της λογοτεχνίας τοποθετείται με το όψιμο αφηγηματικού χαρακτήρα κείμενό του "Ο Παπατρέχας", τυπικό δείγμα απόπειρας συγγραφέα με διδακτικό διαφωτιστικό στόχο.

Genres: Fiction

197 pages, Paperback

First published January 1, 1826

About the author

Ο Αδαμάντιος Κοραής (27 Απριλίου 1748, Σμύρνη – 6 Απριλίου 1833 Παρίσι, Γαλλία), ήταν Έλληνας φιλόλογος με βαθιά γνώση του ελληνικού πολιτισμού. Ο Κοραής είναι ένας από τους σημαντικότερους εκπροσώπους του νεοελληνικού διαφωτισμού και μνημονεύεται κυρίως για τις γλωσσικές του απόψεις και την υποστήριξη της καθαρεύουσας.

Reviews

[Kyriakos Sorokkou]

Πολλές φορές υπάρχουνε βιβλία για το οποία δεν έχω ιδέα τι να γράψω.

Φέτος επειδή συμπληρώνονται τα 200 χρόνια από την έναρξη της ελληνικής επανάστασης είπα (πολλές φορές) ότι φέτος θα διαβάζω ένα κλασικό ελληνικό πεζό από τον 19ο αιώνα.

Τον Ιανουάριο διάβασα το Έρωτος Αποτελέσματα (1792) και τον Φεβρουάριο τον Παπατρέχα (1811-1820).

Χωρίς να ξέρω περί τίνος πρόκειται νόμιζα θα ήταν ένα ηθογραφικό διήγημα.

Έπεσα κάπως έξω διότι ναι μεν έχει στοιχεία ηθογραφικού διηγήματος αλλά η μυθοπλασία του συγκεκριμένου έργου είναι ένα 30%.

Το υπόλοιπο είναι ουσιαστικά η αντιλήψεις και τα πιστεύω του Αδαμάντιου Κοραή περί εκπαίδευσης, μόρφωσης και μάθησης. Με άλλα λόγια πώς ένα έθνος μπορεί να επαναστατήσει βγαίνοντας πρώτα από την αμάθεια και την πνευματική σκλαβιά.

Το απόλαυσα μπορώ να πω παρόλο που ήταν σε αρχαΐζουσα γλώσσα και υπήρχαν πολλές αναφορές στην αρχαία ελληνική φιλοσοφία και γραμματεία όπου εγώ κάνω μεσάνυχτα, έτσι κάπου - κάπου ήμουν στον αυτόματο πιλότο.

Ουσιαστικά τα 4 αυτά μέρη που αποτελούν τον Παπατρέχα ήταν αρχικά 4 προλόγοι / προλεγόμενα στις εκδόσεις με επιμέλεια του Κοράη των 4 πρώτων Ραψωδιών της Ιλιάδας και μέσω αυτών προσπαθούσε με την εισαγωγή΄ενός αρχικά αγράμματου παπά να φέρει τους απλούς Έλληνες πιο κοντά στην αρχαία ελληνική γραμματεία και φυσικά την μόρφωση και την παιδεία.

Είναι βιβλίο που θέλει και δεύτερη και τρίτη ανάγνωση. Κάτι που θα κάνω ίσως στο μέλλον.

[Catherine Vamianaki · Rating 5 out of 5]

Ένα εξαιρετικό βιβλίο. Προκειται για την μόρφωση και την παιδεία της νέας γενιάς και το ενδιαφέρον του Κοραή για την υλοποίηση αυτού του στόχου . Το συνιστώ ανεπιφύλακτα.

[Lucas · Rating 4 out of 5]

Viendo lo poco que hay de este señor en español, voy a explicar más o menos quién es. Adamántios Koraís es uno de los 2 grandes exponentes de la Ilustración griega. Tras todo el conflicto con el Imperio Otomano y la imposición de la Tirania turca, surgen dos figuras literarias que marcan dos formas de revolucionarse. El primero es Rigas Fereos (del que tampoco hay mucho en español) y el segundo es este señor. A diferencia del primero, Koraís es de familia de comerciantes (Esmirna era ciudad de comerciantes por excelencia) y tiene un libro que se llama "Vida de Adamandios Korais escrita por él mismo" que no está aquí en GoodReads y es la que he leído. La única cosa al castellano que he encontrado es la traducción que realizó Alicia Morales Ortiz para el journal de estudios neogriegos de la Universidad de Murcia. Bueno, en el se explica toda su vida, pero lo importante es que este señor fue a Amsterdam (capital cultural de la época) donde aprovechó para aprender griego antiguo y latín y a París, donde acabó ilustrándose como buen francés (hizo medicina y letras, vaya).

CUESTIÓN, que tiene que volver a grecia por asuntos, pero la ocupación otomana le parece horrible (era un señor muy racista) y, tras estudiar el griego clásico y empaparse de la revolución francesa, cayó en la cuenta de que la única forma de poder liberar al pueblo griego de la tiranía turca es a través de la reforma de la lengua madre (lengua de leche, que la llaman), porque estaba convencido de que siempre conviene hablar con la lengua con la que se piense, pero conviene, también, que esta lengua adquiera belleza y madurez particular para poder pensar bien. Una lengua madre mediocre es un pensamiento mediocre. Entonces claro, este señor se convirtió en filólogo porque creía que sólo a través del conocimiento de las lenguas del pasado, se podia elevar el pensamiento y el lenguaje del presente. La intención revolucionaria de Koraís es mucho menos agresiva y directa que la de Rigas Fereos, y por esa razón, propuso, para la liberación del pueblo, una doble vínculo entre:

1) la estandarización lingüística (lo que vemos con la vulgari eloquentia de Dante, pero aplicado aquí a dotar a la lengua madre de instrumentos de una lengua de cultura)

2) y la educación general (herencia de Napoleón) de la sociedad, la evolución y el progreso de la ideología imperante (el nacionalismo griego) y por lo tanto, la conquista de la libertad y el establecimiento de un estado democrático.

Este es el proceso que Koraís propone para la revolución y piensa en esto a 50 años vista (cosa que no sucede porque la revolución fue en el 28-29, creo, y el esperaba que la revolución fuese en los años 50).

Por lo tanto, este señor se basa en plantear que la reforma de la lengua madre será la piedra angular sobre la que se edificará toda la estructura social que permitirá al pueblo griego la conquista de la libertad.

[Konstantina]

"Σ' έτυχε βέβαια καμμίαν φοράν σκύλος λιθοβολούμενος επαρατήρησες πόσον θυμόνεται κατά της πέτρας, και με πόσην οργήν την δαγκάνει, ως να ήτο της πληγής του αίτιος ο λίθος, και όχι ο λιθοβολητής; Παρόμοιόν τι κάμνουν και οι τυραννούμενοι..."