Melancholie van het heden Het maakt niet uit haast waar je bent, een plein of stad, het weidse land, elk uitzicht spreekt je van voorbij. Of nooit geweest, maar toch gemist. Niet jij maar iets in je, wat voelt of meetrilt met muziek, zoekt in de lucht, de sloten, geur van hooi het landschap dat je kent in jou, dat óók zo blauw en zomers was. Het komt betoverend tevoorschijn: gelach van ouders, zingen op de fiets, de sprong het juichend water in. Niets sprak tot je zoals nu en zei - oh onterecht - dat alles wat je leeft slechts echo is, een naklank. Bijna echt.
Marjoleine de Vos (1957) is redacteur kunst bij NRC Handelsblad. Ze schrijft over kunst, literatuur en koken, en heeft een tweewekelijkse column op de opiniepagina. Een selectie uit deze columns werd gebundeld in Nu en altijd: bespiegelingen (2000). In 2000 verscheen haar eerste poëziebundel Zeehond graag, in 2003 gevolgd door Kat van sneeuw. Beide bundels werden zeer goed ontvangen;Zeehond graag werd genomineerd voor de VSB Poëzieprijs 2002. In 2008 verscheen de eveneens goed besproken bundel Het Waait. In januari 2013 is haar recentste bundel Uitzicht genoeg verschenen.
(...) Altijd hetzelfde: dat de wereld je niet kent en voortdoet, maar o hoe verschillig, om mij te dragen is het, me mee te voeren naar ergens verder in mijn bestaan. (...)
Mooi hoe ze steeds alternatieven aan de werkelijkheid biedt, het verleden constant vanuit een reflectie. De beeldspraak vindt weinig plaats door haar emotionele benadering op die werkelijkheden, wat maakt dat het voor een lezer nooit eigen gemaakt kan worden, en dus kan aankomen. En voor een lezende schrijver, weinig aanknopingspunten om op door te bouwen, eigen alternatieven te bieden. Maar fijn, heel fijn, voedt het winterse verlangen naar de zomerzon en de vakanties van toen.
'we hadden nivea en plakten albums vol vakantieliefdes en lachende gezichten en leerden woorden uit het hart en ik trouwde met een man in een wit pak en en flirtte op de boekenbeurs en alle mannen fluisterde oh! oh!'
En gedichten zeiden dat alles voorbij moest gaan en dat ging het.
Naast een geweldige essayiste is Marjoleine de Vos ook een geweldige dichteres,. Dit is een prachtige bundel, die ik inmiddels al een paar keer herlezen heb en zal blijven herlezen.