کتاب بیکران تنهایی نوشتهی آصف هرمزی، قصهی خواهر و برادری را روایت میکند که طی یک اتفاق از یکدیگر دور افتادهاند و آنها بعد از مدتها همدیگر را پیدا میکنند. در این بین برادر که دچار فراموشی شده درگیر ماجرای عاشقانهای میشود. کتاب بیکران تنهایی روایت عشق و تنهایی احساسات است، چیزهایی که انسان امروز در دنیای روزمره آن را فراموش کرده است. تجربهای تازه از زندگیای نو و متفاوت. این کتاب زبانی تازه و روان دارد که خواننده را با خودش همراه میکند.
حقیقتش را بخواید نمیتونم احساسم را نسبت به این کتاب بیان کنم بنظرم فوق العاده بود از مسیر غیرخطی داستان خیلی خوشم میومد از هر اتفاق غمگین و شاد سوپرایز میشدم و با اینکه اشکمو دراورد عاشقشم در کل دمت کردم جناب هرمزی
اولين ريويو خدمت جناب هرمزى اميدوارم ببينند؛ اين كتاب صد در صد ارزش ترجمه شدن به زبانهاى ديگر رو داره. بهترين رمان ايرانى كه خوندم. يك داستان پركشش كه با جلوتر رفتن رگه هاى ظريفى از روانشناسى و فلسفه هم خودشونو نشون ميدن. كتاب خيلى متفاوت و لذت بخشيه . يك ضرب تمومش كردم . برام سواله چرا اين كتاب اونطور كه بايد و شايد ديده (خونده) نشده.
ایدهی داستان رو دوست داشتم ولی لحن و نوشتار جملهها و رویدادها یه جاهایی اذیتم میکردم. جملات و اتفاقات تکرار میشد و بیش از حد اصرار داشت با یک کلمهی ثابت احساسات شخصیتها رو بگه. داستان خوبی میشد اگه یه ویراستار خوب داشت به نظرم نویسنده جای پیشرفت داره و داستان ارزش مطالعه برای کسی که میخواد بدونه داستان فارسی امروز در چه حاله داره.
شیوه روایت داستان که مرتب زمان و راوی رو عوض میکرد جذاب بود و نویسنده به خوبی تونسته بود از پس این شیوه از روایت بربیاد. اینکه تو خیلی از داستانهای کتاب ازهمون اول انتهای قصه گفته شده باعث نشده بود از جذابیت کتاب کم شه و خواننده دوست داره بدونه چهجوری اون اتفاق قراره در نهایت بیفته. از خوبیهای کتاب این بود که زیاد نخواسته بود به حوادث سیاسی زمانی که قصه در اون اتفاق میفته بپردازه ولی در همون چند اشاره هم نشون داده شد که چقدر نویسنده اشتباه حوادث رو تحلیل کرده.