What do you think?
Rate this book
Applaus
Een jaar van zorg en liefde
OVER EEN OUDER STEL DAT AL JAREN GETROUWD IS EN TWEE VERPLEEGKUNDIGEN DIE ELKAAR NET KENNEN: LIEFDE IN TIJDEN VAN CORONA.
Ronald Giphart schreef een liefdesverhaal dat zich afspeelt in en rond het Diakonessenhuis. Hij deed dit in opdracht van de Kolonel Labouchere Stichting, die met dit verhaal alle medewerkers van het ziekenhuis wil bedanken voor hun inzet en toewijding tijdens de coronapandemie.
OVER EEN OUDER STEL DAT AL JAREN GETROUWD IS EN TWEE VERPLEEGKUNDIGEN DIE ELKAAR NET KENNEN: LIEFDE IN TIJDEN VAN CORONA.
Ronald Giphart schreef een liefdesverhaal dat zich afspeelt in en rond het Diakonessenhuis. Hij deed dit in opdracht van de Kolonel Labouchere Stichting, die met dit verhaal alle medewerkers van het ziekenhuis wil bedanken voor hun inzet en toewijding tijdens de coronapandemie.
- GenresFiction
62 pages, Hardcover
Published January 1, 2021
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 15 of 15 reviews
June 21, 2022
4,5 sterren -,Nederlandse paperback
Wat een heerlijke vertelling, over een ouder echtpaar en twee jonge zorgmedewerkers.
Het oudere paar zouden zo mijn buren van nummer 35 kunnen zijn.
In het verhaal volgen we Jeanne en John, die elkaar al lang kennen, en lief en leed hebben gedeeld. Hun kinderen zijn al lang het huis uit als in de wereld een pandemie uitbreekt. Klinkt toch bekend he? Dit heeft niet alleen voor hen, maar voor iedereen grote gevolgen. In de zorg bijvoorbeeld.
Sam en Sanne werken in het ziekenhuis beiden met coronapatiënten, zij op de cohort en hij op de IC. Ze hebben elkaar leren kennen bij een gezamenlijke activiteit om de sfeer onder personeel erin te houden.
Hun liefde is jong en pril en de toekomst zal uitwijzen of hun relatie bestendig is. Wat zeker wel bestendig is, is de liefde van Jeanne en John, hoe zeer die dankzij het rondwaaiende virus ook op de proef wordt gesteld. Maar hij is diep, heel diep!
Wat een heerlijke vertelling, over een ouder echtpaar en twee jonge zorgmedewerkers.
Het oudere paar zouden zo mijn buren van nummer 35 kunnen zijn.
In het verhaal volgen we Jeanne en John, die elkaar al lang kennen, en lief en leed hebben gedeeld. Hun kinderen zijn al lang het huis uit als in de wereld een pandemie uitbreekt. Klinkt toch bekend he? Dit heeft niet alleen voor hen, maar voor iedereen grote gevolgen. In de zorg bijvoorbeeld.
Sam en Sanne werken in het ziekenhuis beiden met coronapatiënten, zij op de cohort en hij op de IC. Ze hebben elkaar leren kennen bij een gezamenlijke activiteit om de sfeer onder personeel erin te houden.
Hun liefde is jong en pril en de toekomst zal uitwijzen of hun relatie bestendig is. Wat zeker wel bestendig is, is de liefde van Jeanne en John, hoe zeer die dankzij het rondwaaiende virus ook op de proef wordt gesteld. Maar hij is diep, heel diep!
December 20, 2021
Hoewel het zo kort is, heeft het boek me toch tot tranen weten te brengen. Corona is iets wat iedereen aangaat en met weer een nieuwe lockdown in zicht, wens ik iedereen de liefde toe die meneer en mevrouw de Gooijer samen hebben.
June 8, 2021
Net als bij Pfeijffer geeft dit boekje een overzicht van het afgelopen jaar sinds corona begon, en het gevoel bekroop me dat we helemaal niet klaar zijn nadat iedereen is gevaccineerd. Zeker niet omdat 'iedereen' dat niet laat doen ('Hahaha' om met mijn nicht te spreken...). Met alle haat die nu openlijk verkondigd mag worden, vooral door mensen die roepen dat je niks meer mag zeggen, hadden we wakker geschud kunnen worden. En wat doen we? Méér haat. Minder applaus voor diegenen die het verdienen, geen loonsverhoging voor diegenen die het verdienen, maar gelukkig wel bonussen voor booking en een aardige bijstorting voor de sywerts onder ons. Ik moet maar eens van Twitter af.
Applaus gaat over een stel dat elkaar in de jaren 60 leert kennen. Over dat ze trouwen en kinderen krijgen, dat een nakomelingetje na zeven jaar sterft (wat was dit nou?), ze hun zilveren jubileum vieren, met pensioen gaan en voorzichtig zijn als corona uitbreekt en het dan tóch krijgen en in het ziekenhuis aan de beademing (hij) komen te liggen, maar in ieder geval NIET samen op de kamer, zodat ze hun gouden jubileum apart van elkaar, met hulp van iPads en uitzonderlijk geweldige verpleegkundigen, moeten vieren. En er dan heel fijn weer bovenop komen en na een spannende tijd weer naar huis mogen.
Die geweldige verpleegkundigen hebben elkaar leren kennen in tijden van corona, de ondertitel van Applaus. En niemand gaat dood. Niet één van de hoofdpersonen, o wacht dáárom moest het vierde kind dood: zodat er al sterfte was geweest. Ik wachtte tot een van de verpleegkundigen alsnog ziek zou worden maar nee. Ik wachtte ergens op, en het kwam niet.
Applaus is als een voice-over. Af en toe een dialoog, af en toe een gebeurtenis, een sleutel die in het slot wordt gedraaid en een slinger die wordt opgehangen. Het herinnerde me aan afgelopen jaar en het maakte me intens verdrietig omdat ik niet geloof dat de mensheid an sich hier beter uit komt. Ik moet vreselijk vaak denken aan die grap over aliens die langs onze aarde vliegen, even kijken en zich dan snel uit de voeten maken, omdat we wapens op onszelf hebben gericht, een blijk van een onderontwikkelde soort. En dat wij onszelf intelligent noemen.
Applaus gaat over een stel dat elkaar in de jaren 60 leert kennen. Over dat ze trouwen en kinderen krijgen, dat een nakomelingetje na zeven jaar sterft (wat was dit nou?), ze hun zilveren jubileum vieren, met pensioen gaan en voorzichtig zijn als corona uitbreekt en het dan tóch krijgen en in het ziekenhuis aan de beademing (hij) komen te liggen, maar in ieder geval NIET samen op de kamer, zodat ze hun gouden jubileum apart van elkaar, met hulp van iPads en uitzonderlijk geweldige verpleegkundigen, moeten vieren. En er dan heel fijn weer bovenop komen en na een spannende tijd weer naar huis mogen.
Die geweldige verpleegkundigen hebben elkaar leren kennen in tijden van corona, de ondertitel van Applaus. En niemand gaat dood. Niet één van de hoofdpersonen, o wacht dáárom moest het vierde kind dood: zodat er al sterfte was geweest. Ik wachtte tot een van de verpleegkundigen alsnog ziek zou worden maar nee. Ik wachtte ergens op, en het kwam niet.
Applaus is als een voice-over. Af en toe een dialoog, af en toe een gebeurtenis, een sleutel die in het slot wordt gedraaid en een slinger die wordt opgehangen. Het herinnerde me aan afgelopen jaar en het maakte me intens verdrietig omdat ik niet geloof dat de mensheid an sich hier beter uit komt. Ik moet vreselijk vaak denken aan die grap over aliens die langs onze aarde vliegen, even kijken en zich dan snel uit de voeten maken, omdat we wapens op onszelf hebben gericht, een blijk van een onderontwikkelde soort. En dat wij onszelf intelligent noemen.
April 30, 2021
Ronald Giphart weet met dit lieve kleine boekje over ‘Liefde in tijden van Corona’ een menselijk verhaal te geven aan de kille cijfers en de oeverloze discussies in talkshows, die we dagelijks te verteren krijgen.
De opdracht was om het personeel van het Diak in Utrecht in het zonnetje te zetten en de volledige opbrengst gaat naar de boekhandelaar.
Kopen, lezen en koesteren!
De opdracht was om het personeel van het Diak in Utrecht in het zonnetje te zetten en de volledige opbrengst gaat naar de boekhandelaar.
Kopen, lezen en koesteren!
May 1, 2021
Ach, wat een lief boekje. Het is een respectvol documentje over deze malle coronatijd, een ode aan de liefde en een inkijkje in dat wat er achter de ziekenhuismuren gebeurt. Eentje om te bewaren voor je kinderen en kleinkinderen. Ik las het in de avondzon. Er rolden tranen over mijn gloeiende wangen.
July 9, 2022
Ik ben niet vaak ontroerd en Corona en alles wat er gebeurde heeft me best boos gemaakt, maar dit boekje laat me zien dat er ook mogelijkheden waren. Mogelijkheden van het vinden van liefde en het overleven van deze verschrikkelijke ziekte. En ook dat liefde veel kan overwinnen.
De ondertitel van het boekje dat ik kreeg was Liefde in tijd van Corona. Bijna gelijk aan het boek van Gabriel Garcia Marquez.
Het is mooi geschreven, korte zinnen wat het lezen makkelijker maakt. Drama doorspekt met een grap en liefde, want ook zo is het leven.
De ondertitel van het boekje dat ik kreeg was Liefde in tijd van Corona. Bijna gelijk aan het boek van Gabriel Garcia Marquez.
Het is mooi geschreven, korte zinnen wat het lezen makkelijker maakt. Drama doorspekt met een grap en liefde, want ook zo is het leven.
November 22, 2025
Wat een lief boekje, geschreven 2 jaar na de uitbraak, dus toen al meer bekend was.
Giphart haalt op p.18 de mythe aan dat in de Chinese stad Wuhan (waarom geen laboratorium genoemd?) een virus oversprong op een vleermuis (later onbewezen verklaard)
p.54 'Hoe bied je troost aan iemand die tevergeefs probeert vast te houden aan een leven dat ontegenzeggelijk voorbij is?' Terechte vraag aan atheïsten.
Giphart haalt op p.18 de mythe aan dat in de Chinese stad Wuhan (waarom geen laboratorium genoemd?) een virus oversprong op een vleermuis (later onbewezen verklaard)
p.54 'Hoe bied je troost aan iemand die tevergeefs probeert vast te houden aan een leven dat ontegenzeggelijk voorbij is?' Terechte vraag aan atheïsten.
August 15, 2023
Ik had dit boek al lang liggen, maar eigenlijk nog nooit gelezen. Het is geschreven ten tijde van corona en gaat daar ook over. Ook echt wel weer bijzonder om het achteraf te lezen. Als je er middenin zit, beleef je zaken toch totaal anders dan achteraf. Ik vond het een prachtig boek. Het heeft me letterlijk tot tranen geroerd. Feelgood, ook wel eens fijn in deze tijden.
May 2, 2021
Nice.
Also, the entire amount went to my local bookstore.
Also, the entire amount went to my local bookstore.
May 25, 2021
Gemakkelijk geschreven niemendalletje
June 21, 2021
Goed initiatief, maar vooral vanaf 1 kant bekeken.
November 28, 2021
Verslag over al die gebeurtenissen vanaf maar 2020 tot… doorregen met twee liefdesverhaaltjes.
September 23, 2022
3.5 sterren
August 8, 2021
Wat een lief kort verhaal. Het is best gek om terug te lezen over vorig jaar en de afgelopen paar maanden. Dit boekje omschrijft de pandemie vanuit twee mooie en indrukwekkende perspectieven.
Als je een uurtje de tijd hebt is dit een leuke manier om het uurtje te besteden.
Als je een uurtje de tijd hebt is dit een leuke manier om het uurtje te besteden.
June 17, 2021
Vond het vooral een sympathiek gebaar van de auteur naar de boekhandel. Maar toch verdent het verhaal ook om literaire redenen om verteld te worden. De tijden van corona zijn nog niet voorbij, diepgravende bespiegelingen, daar is het nu nog niet het moment voor.
Mooie dichtregels die geciteerd worden waren voor mij een heel mooi extraatje. Rutger Kopland, Ingmar Heytze en Ernst Jandl worden aangehaald.
"Ik lig bij jou. Jouw armen houden me vast. Jouw armen houden meer vast dan ik ben. Jouw armen houden vast wat ik ben als ik bij je lig en je armen me vasthouden."
Uit: Ernst Jandl, 'liegen, bei dir', 1956
Mooie dichtregels die geciteerd worden waren voor mij een heel mooi extraatje. Rutger Kopland, Ingmar Heytze en Ernst Jandl worden aangehaald.
"Ik lig bij jou. Jouw armen houden me vast. Jouw armen houden meer vast dan ik ben. Jouw armen houden vast wat ik ben als ik bij je lig en je armen me vasthouden."
Uit: Ernst Jandl, 'liegen, bei dir', 1956
Displaying 1 - 15 of 15 reviews