Sztuka życia bez ściemy

by Jan Kaczkowski

Życie trwa tylko chwilę. Nie zepsuj tego!

Ksiądz Jan Kaczkowski potrafił rozpalić serca i ostudzić emocje. Nikt tak mądrze jak on nie mówił o współczesnym Kościele, o cierpieniu, potrzebie kochania albo chociaż lubienia ludzi, którzy nas otaczają.

Czy bliskości da się nauczyć? Co to znaczy być przyzwoitym? Dlaczego czasem trudno nie być antyklerykałem? Gdzie jest Bóg, kiedy nasi bliscy cierpią? Czy eutanazja może być alternatywą dla cierpienia?

Odpowiedzi na te oraz setki innych pytań, które znajdujemy w nieznanych tekstach księdza Kaczkowskiego, uczą nas żyć w zgodzie z samym sobą i z nadzieją patrzeć w przyszłość.

224 pages, Hardcover

First published March 8, 2021

About the author

Urodził się 19 lipca 1977 w Gdyni. Dorastał w Sopocie, gdzie kształcił się w Środowiskowym Liceum Ogólnokształcącym. W 1996 zdał maturę. Studia filozoficzno-teologiczne odbył w Gdańskim Seminarium Duchownym, kończąc je w 2002 z magisterium z teologii. 15 czerwca 2002 otrzymał święcenia prezbiteratu. Został inkardynowany do archidiecezji gdańskiej. W 2007 na Uniwersytecie Kardynała Stefana Wyszyńskiego w Warszawie na podstawie dysertacji Godność człowieka umierającego a pomoc osobom w stanie terminalnym – studium teologiczno-moralne uzyskał doktorat nauk teologicznych. W 2008 ukończył studia podyplomowe z bioetyki na Uniwersytecie Papieskim Jana Pawła II w Krakowie.

W latach 2002-2007 pracował jako wikariusz w parafii Świętych Apostołów Piotra i Pawła w Pucku. W 2007 po zwolnieniu z obowiązków wikariuszowskich pozostał w parafii w charakterze pomocy duszpasterskiej. Objął funkcję kapelana domu pomocy społecznej i szpitala w Pucku. Od 2004 do 2011 był katechetą w Liceum Ogólnokształcącym w Pucku i w Zespole Szkół Ponadgimnazjalnych w Rzucewie. W 2010 został wykładowcą bioetyki na Uniwersytecie Mikołaja Kopernika w Toruniu.

W 2004 był jednym z założycieli Puckiego Hospicjum Domowego. W latach 2007-2009 koordynował prace budowy Puckiego Hospicjum pw. św. Ojca Pio, a w 2009 został jego dyrektorem i prezesem zarządu. Utworzył program szkoleniowy w zakresie bioetyki chrześcijańskiej. Prowadzący wykłady i warsztaty z tematyki hospicyjnej. Organizator warsztatów z komunikacji i etyki w medycynie dla studentów medycyny i prawa pod nazwą Areopag Etyczny. W wolontariat hospicyjny angażował tzw. trudną młodzież i osoby skazane.

Został ambasadorem zorganizowanych w 2016 w Krakowie Światowych Dni Młodzieży.

Od urodzenia miał lewostronny niedowład i dużą wadę wzroku. Zdiagnozowano u niego nowotwór nerki (wyleczony) i glejaka mózgu.

Zmarł 28 marca 2016 w rodzinnym domu w Sopocie. Pochowany został 1 kwietnia 2016 na cmentarzu komunalnym w Sopocie.

Source: wikipedia

Reviews

[Maja · Rating 4 out of 5]

Mądrego to aż warto posłuchać, mimo iż nie trzymam się blisko kościoła to takich ludzi wiary potrzeba

[Konrad · Rating 5 out of 5]

Bardzo wartościowa pozycja. Dajemy się wepchnąć w schematy, pewnie dlatego że tak wygodniej a może dlatego że się boimy być sobą i zmieniać świat na lepsze? Ksiądz Jan nie dał się wepchnąć w te schematy ani jako człowiek ani jako ksiądz. Jak sam przyznał, możliwe że mu było "łatwiej" bo wiedział że nie zostało mu już za dużo czasu. Jednak przecież my wszyscy mamy "datę ważności". Inspirująca, odważna, poza schematami, wychodząca na przeciw trudnościom, nie znosząca wymówek pozycja. Książka zarówno dla wierzących jak i nie wierzących. Dla wszystkich którzy chcą czynić dobro.

[Olga · Rating 3 out of 5]

Wydaje mi się, że ks. Kaczkowski (ksiądz, bioetyk i dyrektor hospicjum w jednym) miał unikalne podejście do wiary i ludzi. Był taki... bliski. A jego bezkompromisowe teologiczno/życiowe rozkminy to naprawdę ciekawa lektura. W "Sztuce życia bez ściemy" podejmuje kilka trudnych, z życia wziętych kwestii. Wcześniej widziałam go kiedyś na yt, więc biorąc się za tę książkę, wiedziałam, że to nie będzie typowa gadka-szmatka o chodzeniu do kościoła. Do wielu spraw związanych z Kościołem podchodzę bardzo sceptycznie. Uznaję, że wiara to moja sprawa. Nie wiem, czy zabrałabym się równie chętnie za czytanie innego duchownego, który radziłby jak żyć, by móc bez wstydu patrzeć na swoje odbicie w lustrze. Wiem za to, że przy paru fragmentach tej książki płakałam jak dziecko. Facet niewątpliwie miał dar trafiania w sedno, odkurzając i interpretując na nowo pewne fundamentalne prawdy. Z przekorą, humorem, ale BEZ ŚCIEMY. Ta szczerość jest nie do przecenienia.

"Czemu ksiądz jest taki dziwny? Nie wiem. Dlaczego ksiądz jest taki antyklerykalny? No bo czasem duchowieństwo tak mnie denerwuje, że trudno nie być antyklerykałem."