Seksoholicy

by Wiktor Krajewski

Średnio osiemnaście razy dziennie myślimy o seksie. Oni myślą o nim dużo częściej.
Sylwia na spotkaniach rodzinnych i zawodowych włączała wibrator.
Dla Tomka oglądanie filmów porno było jak słuchanie muzyki.
Konrad potrafił masturbować się cały dzień.
Szymon brał udział w seksie grupowym, który trwał kilka dni.
Agnieszce partner seksoholik zniszczył życie.

Około pięć procent populacji cierpi na seksoholizm. To oznacza, że w Polsce mamy prawie dwa miliony seksoholików. Mijamy ich każdego dnia na ulicy, ale tworzą zamknięte środowisko, do którego bardzo trudno przeniknąć i o którym się nie mówi. Seks zniszczył ich związki, rodziny, kariery, przyjaźnie.

Poznaj historie kobiet i mężczyzn cierpiących na seksoholizm. Do czego byli i są zdolni dla seksu? Jaką cenę zapłacili za swoją chorobę? I jak wygląda ich życie po terapii?

Genres: Nonfiction

336 pages, Paperback

First published March 9, 2021

Reviews

[Klaudia_p · Rating 1 out of 5]

Nie miałam zbyt wygórowanych oczekiwań, ale to, co zostało mi zaserwowane, mnie przerasta. Nie chodzi o samą tematykę, ale raczej o sposób w jaki się tu o seksoholizmie rozmawia. Pytania są tendencyjne i powtarzające się, większość rozmówców wydaje się zblazowana, a sam autor rozmawia z nimi od niechcenia, tak jakby torturami to na nim wymusili. I to się czuje. Mało tego, książka nie jest w ogóle podzielona: brak rozmów ze specjalistami i tylko dwie rozmowy z osobami, które żyły w związku z seksoholikami. Skoro seksoholizm to choroba, to może warto by było pod tym kątem się mu przyjrzeć?

[Magdalena Kachel · Rating 1 out of 5]

Mam przykre wrażenie, że autor albo zmyślił sobie część rozmówców - albo tak podrasował wywiady, że wypłaszczył wszystkich bohaterów (posługują się oni tym samym językiem, stosują te same określenia i identyczna perspektywę - mimo skrajnie innych doświadczeń itd.)
Poza wyciąganiem sensacji, nie ma tu zupełnie nic.
Bardzo to przykre, bo osoby zmagające się uzależnieniem zasługują chyba na coś więcej na swojej trudnej drodze.

Autor żeruje na (w zamiarze) szokujących zachowaniach seksualnych, kompletnie pomijając naprawdę ciekawe i ważne zagadnienia terapeutyczne. Dodatkowo sprzedaje nieaktualną i nieprawdziwą wiedzę na temat zaburzeń kompulsywnych zachowań seksualnych. Dość wspomnieć, że we wstępnie twórca oznajmia, że swój reaserch rozpoczął od definicji na Wikipedii (i chyba też tam zakończył).

Jeżeli wywiady są prawdziwe - to serdecznie współczuję rozmówcom pana Witolda i życzę im, żeby na swojej drodze więcej nie spotkali się z tak oceniającymi i protekcjonalnym dziennikarzami. I żeby mieli szansę skorzystać z terapii, która może znacząco odmienić ich komfort życia.

Bardzo nieprofesjonalna i w moim odczuciu - wielce szkodliwa pozycja.
Z ogromnym niepokojem myślę o tym, że jej zawartość może być fikcyjnymi treściami, autor bardzo podważył w moich oczach swoją rzetelność dziennikarską.

[Dominik · Rating 1 out of 5]

O matko ale syf.

Mam wrażenie że autor pogadał z dwoma pierwszymi osobami (maksymalnie) a całą resztę zmyślał szukając innego problemu i wymyślając jak najbardziej abstrakcyjne sytuacje, dodając do tego turbo sztuczny język.

Rozdział o najmłodszym z opisanych tu chloapkiw miał tak dziwny pseudomlodziezowy język, że nie umiem sobie wyobrazić żeby serio ktoś tak gadał. Do tego autor wali tak głupie, często obraźliwe pytania że szok.

Najpierw we wstępie mówi o tym że stara się nie oceniać opisanych tu osób i że potępia wiele z ich uczynków. Tego drugiego nie trzeba było dodawać, widać to aż za często i nie mam tu na myśli tych naprawdę złych rzeczy (serio poważnych przestępstw), ale przykładowo teksty jakimi raczy ostatnia z pań, będących w okropnym, toksycznym związku z osobą z zaburzeniami.

Najpierw autor mówi o tym jak to seksoholizm jest poważnym zaburzeniem o którym nikt nie mówi i ludzie nie traktują go poważnie, by potem napisać książkę którą zamiast skupić się na problemie, stara się opisać jak najbardziej szczegółowo (o wiele za bardzo) jak najbardziej szaloną scenę seksu.
Szkoda.

[Kasia (kasikowykurz) · Rating 2 out of 5]

Zaczyna się dobrze, ale szybko staje się monotonna, to po prostu zbiór wspomnień seksoholików i osób, które były z nimi w związane. Spodziewałam się czegoś więcej, szerszego ugryzienia tematu, a tak naprawdę książka zafiksowała się na jednym stwierdzeniu i czuje się, jakbym cały czas słuchała o tym samym.

[micusiowo · Rating 1 out of 5]

Ciężka książka.

[burakreatura · Rating 3 out of 5]

Temat poważny i ważny, ale widać, że nie opisany przez reportażystę. Jestem w stanie uwierzyć, że te historie miały miejsce i rzeczywiście jest to przerażające, tylko że same opowieści nie pokazują całego spektrum. To jest bardziej złożony problem, same wspomnienia to za mało. Popracowałabym też nad warsztatem, stylem prowadzenia rozmowy - to nie jest spotkanie przy kawce, tylko spowiedź z najbardziej obrzydliwych i perwersyjnych doznań i fantazji. Rozumiem, że samo słuchanie ich mogło wpłynąć na autora, ale wiedział jakiego tematu się podejmuje. Skoro znalazł do książki takich, a nie innych, bohaterów, musiał połączyć kropki wcześniej i raczej być przygotowanym na jazdę bez trzymanki - również z jego strony - parokrotnie zadałabym inne pytania, niż te które padły lub dopytywała o to wszystko dobitniej (tutaj było na to miejsce i okazja).

[Marta · Rating 1 out of 5]

W większości ta książka to dziadostwo.
Opiera się na sensacyjnych wyznaniach seksoholików, coś jak podglądanie osób, które są chore co prawda, ale mają fascynującą chorobę. Widać, że autor niewiele wie o uzależnieniach, nie wymagam tego od niego, ale przydało by się lepsze przygotowanie i brak oceniania. Drugą połowę przekartkowałam, bo szkoda czasu.
Zmarnowany potencjał tematu.

[Daniel G]

Pojawiły się już opinie, jakoby przynajmniej część wywiadów w książce była zmyślona. Mam nieodparne wrażenie, że część osób bardziej szokuje sam temat seksoholizmu w sobie, a niekoniecznie opisane zwierzenia. Niemniej jednak podczas lektury sam dostrzegłem, że wiele rzeczy... po prostu nie trzyma się kupy. Nie chcę oskarżać autora o oszustwo - może to bohaterzy wywiadów snują niedokładne opowieści i sami gubią się w swoich historiach, a być może narracja jest zmodyfikowana przez autora nie po to, aby dopisywać sensacje, a po to, aby wywiady nadawały się do czytania w formie książkowej.

Jak już wspomiałem książka składa się z serii sensacyjnych opowieści. To co jednak zaskakuje, to bardzo dokładne opisy rodem z filmów pornograficznych. Zbyt dokładne, zbyt sensacyjne, zbyt pornograficzne. Fragmenty o "seks-mszach" organizowanych przez księdza albo o narkotyzującej się parze zapraszającej na seks są tak długie i dokładne, jakby ktoś spisał oglądany niedawno film dla dorosłych. Stawiam sobie pytanie, czy gdyby to była książka z wywiadami z narkomanami, to czy znaleźlibyśmy również opisy wyglądu strzykawek, graffiti w pokoju, w którym jest się na haju, kształt i kolor tabletek oraz to czy diler miał silny uścisk dłoni na powitanie czy nie? Ponadto wszystkie te seksualne eskapady opisane są w formie długich odpowiedzi (czasami na kilka stron), na tylko jedno zadane pytanie (i nie brzmi ono w stylu "opisz ze szczegółami swoje seksualne ekscesy"). Mam nadzieję, że to efekt korekty i redakcji spisanego wywiadu, a nie efekt innych działań autora.

W opisanych historiach są też wyznania, które nie mają sensu bądź których nieprawdziwość łatwo zweryfikować. Przykładowo Tomek mający 42 lat opowiada o początkach swoich uzależnień, gdy miał dwadzieścia parę lat (czyli w okolicach 2000 roku) i jak już wtedy był uzależniony od pornografii i o tym,jak siedział całe dnie w serwisie pornograficznym PornHub. Sęk w tym, że Wikipedia podaje, iż PornHub powstał dopiero w 2007 roku, czyli gdy nasz bohater miał niemal 30 lat, a nie 20-pare...

Niektóre historie są też trudne do wyobrażenia sobie w rzeczywistości pod kątem czasu i logistyki. Jedna z seksoholiczek wyznała, że umawiała się przez pewien czas z innym seksoholikiem. Pan ten miał żonę i dzieci, a swoją frustrację codziennie wyładowywał na siłowni co zapewniło mu muskularną i atrakcyjną budowę ciała. Mieli się spotykać o 9 rano i uprawiać seks nawet do południa. Potem bohaterka próbowała pracować (zdalnie oczywiście), po czym wieczorem spotykali się "na dogrywkę" (w końcu to uzależenie). Mężczyzna przyznał jej się nawet, że w międzyczasie umawiał się z jeszcze innymi kobietami. W takim razie albo ktoś bardzo podkoloryzował tę historię, albo nie ma ona zupełnie sensu, bo nie wyobrażam sobie porannych i wieczornych wielogodzinnych spotkań niemal każdego dnia, a w międzyczasie regularnych treningów na siłowni, dbanie o dzieci i żonę, a do tego jeszcze pracę.

Dziwię się też, że autor znalazł chętne osoby do przeprowadzenia w całości tych wywiadów. Niektóre pytania były zadawane jakby od niechcenia, a w wielu można było wyczuć odrazę, niechęć, czy wręcz ocenianie swoich rozmówców. To nie tylko może być nietaktowne względem rozmówców, ale również silnie rozprasza podczas lektury i zmusza do zadania pytania o intencję autora. Biorąc te wszystkie fakty pod uwagę ciężko jest mi ocenić w jakikolwiek sposób "Seksoholików".

[Asia · Rating 2 out of 5]

2.75
Autor sprawia wrażenie osoby nie gotowej do opisywania tematu jakiego się podjął. Sięgnęłam po te książkę aby bardziej zagłębić się w to uzależnienie, które wzbudza wiele kontrowersji i jest cały czas tematem tabu. Niestety, nie za wiele z niej wyciągnęłam oprócz przerażających, a wręcz odrażających historii, w których opisani ludzie brali udział i opisami jak bardzo ich potrzeba górowała nad zdrowym rozsądkiem.
Czytając ma się poczucie, że mimo tego że autor na początku pisze o byciu obiektywnym jego pytania brzmią dość oceniająco przez co skupia się nie na tym co ważne.
Spodziewałam się więcej rzetelnych informacji i faktów popartych rozmowami z psychoterapeutami albo chociaż obiektywnego reportażu ale niestety otrzymujemy szczegółowo opisane erotyczne sceny wyjęte niczym z filmów dla dorosłych, bez żadnego większego sensu. Brak jakiegoś podsumowania czy informacji gdzie najlepiej skierować się gdy kogoś dotyczy ten problem.
Ale mimo wszytsko te historie otwierają oczy na to, że każdy człowiek ma różne fantazje i dla własnej przyjemności czy potrzeby jest w stanie zrobić wiele, zrobić coś czego nawet wstydzi się sam przed sobą. I co również pokazuje, że tymi ludźmi nie są osoby z jakiegoś marginesu społecznego, lecz często są to osoby które mają rodziny, rozwijające się kariery ale w ich życiu brakuje wrażeń.
Ludzka natura jest przerażająca

[Alubos · Rating 1 out of 5]

Co to jest za padaka xD historyjki z bravo i wykopu, oczywiście prawie wszyscy mieszkają w Warszawie.
Co najobrzydliwsze chłopy nie wiedzą, że uprawiają seks 14 latkami, wmawiają, że oczywiście „wyglądała dojrzale”, a książka w żaden sposób tego nie komentuje.
Serio, bardziej moralne, prawdziwe i lepiej napisane są fanfiki Eli Gawin.

[Karolina Osewska · Rating 4 out of 5]

W szponach pożądania

Uzależnienie seksualne (seksoholizm) – jednostka chorobowa, obejmująca przymus zachowań o podłożu seksualnym, które mają destrukcyjne skutki dla życia społecznego i emocjonalnego jednostki. Taką definicje uzależnienia od seksu znajdujemy w internecie.

Jednakże rozpatrywanie seksoholizmu jako odrębnej jednostki diagnostycznej jest w kręgach psychiatrów i psychologów przedmiotem kontrowersji. Przez wielu specjalistów uznawany za modę obyczajową, związaną z rosnącą popularnością dobrze sprzedającej się tematyki seksualnej w mediach. Czytamy dalej.

A czym jest seksoholizm dla ludzi nim dotkniętym? Na te pytanie stara się odpowiedzieć Wiktor Krajewski oddając głos uzależnionym i tym, którzy żyli z seksoholikiem czy seksoholiczką. W swojej publikacji "Seksoholicy" rozmawia z jedenastoma osobami, którzy zgodzili otworzyć się przed autorem.

Te rozmowy pełne są bólu, cierpienia, złości na samych siebie, na innych, w przypadku tych rozmówców, którzy żyli z seksoholikiem, ale w niektórych widać pr��by wybielania się, tłumaczenia, zaprzeczania, a w przypadkach ekstremalnych widzimy chorą przyjemność z traktowania seksu jako sposobu na zarabianie pieniędzy, budzącą obrzydzenie fascynację fetyszami w postaci brudnej bielizny, ubrań czy butów, czy groźną i podpadającą pod paragrafy fascynacją BDSM i traktowaniem kobiet jak, cytuję"suk", które trzeba wytresować by były uległe.

Z tej książki wyłania się przerażający obraz. Obraz tego co z człowiekiem może zrobić zwierzęcy wręcz popęd i brak jakichkolwiek hamulców. Czytając historie tych ludzi było mi ich żal. Poprzez uzależnienie niszczą siebie, swoje życie i swoich bliskich. Niektórzy z nich chcą się z tego wyrwać, żyć normalnie, choć nie wierzą w powodzenie tej misji w 100%, niektórzy twierdzą, że takie życie im pasuje i po co to zmieniać, rozkręcają nawet seksbiznesy, niektórzy przerażają tym co opowiadają, a niektórzy są w takiej rozsypce emocjonalnej i psychicznej, że boją się związków i tego by ponownie komuś zaufać, mam tu na myśli bohaterów tej publikacji, którzy żyli w związku z uzależnionym od seksu.

Ta książka boli, cierpienie wypływa z niej z każdej strony, ta książka budzi wstręt, obrzydzenie, po jej lekturze sama czułam się brudna, nie w sensie dosłownym, ale metafizycznym. Ta książka budzi też żal, współczucie, przerażenie. Jest to trudna publikacja, pełna najmroczniejszych emocji, nie polecę jej osobom wrażliwym, sama do takich należę i ta książka bardzo mną wstrząsnęła. Bardzo smutne jest to co uzależnienie potrafi zrobić z człowiekiem, że zamienia go w bestię pozbawioną uczuć, emocji wyższych, dla którego liczy się tylko zaspokojenie swoich seksualnych potrzeb, nawet kosztem własnego życia i szczęścia. Zamknięci w kręgu wciąż niezaspokojonego pożądania powoli niszczą siebie i wszystko wokół. Straszne, ta książka jest straszna i smutna, bardzo smutna.

Polecam ją na pewno psychologom, tym którzy psychologią się interesują, a także ludziom o stalowych nerwach. Odradzam ją ludziom wrażliwym, ale i tak decyzje o jej lekturze pozostawiam jak zawsze Wam.

Za egzemplarz do recenzji dziękuję wydawnictwu Prószyński i S-ka.

[L.L. · Rating 4 out of 5]

To ciekawa książka i przyznam, że nawet mnie dziwiło jak naprawdę objawia się i przebiega ten nałóg... serio, chyba miałem inne wyobrażenia i ze wstydem muszę przyznać, że trochę pobłażliwe. Że to się tylko nazywa "-lizm" i nazywa się go nałogiem. A jednak to naprawdę jest nałóg, któremu nie można się oprzeć, a nie że się nie ma ochoty mu opierać. Więc mogę powiedzieć, że książka otworzyła mi oczy, a jednocześnie to co przeczytałem jest bardzo, bardzo smutne. Nie wiedziałem, że ci ludzie się tak bardzo męczą, a i też jak często są odrzucani (przez bliskich, znajomych)... bardzo smutne. Choć tak naprawdę, to nie z powodu wcześniejszego mojego trochę pobłażliwego nastawienia jest mi wstyd najbardziej... bardziej z tego, że i owszem, przyznaję że sięgnąłem po książkę bo liczyłem na jakieś pikantne wyznania... i one są, owszem, ale właśnie bardziej uderzył mnie smutek większości bohaterów, a w tym nie ma nic ani śmiesznego ani podniecającego.

"Wszystkie inne nałogi spotykają się z empatią i zrozumieniem, ale nie seksoholizm. Ludzie myślą, że to fanaberia, wymysły. A tak nie jest. Gdyby ci wszyscy ludzie wiedzieli, jakie czuję do siebie obrzydzenie, że moje poczucie wartości nie istnieje, ile opcji na szczęśliwe życie zaprzepaściłam, to inaczej by na mnie patrzyli."

Natomiast jeden bohater - Sebastian z rozdziału 5, moim zdaniem niekoniecznie jest seksoholikiem, może ma po prostu wysokie libido, ale nie widać żeby go to męczyło, wydaje się zadowolony z życia i z tego co robi, więc jeśli ktoś nie widzi problemu, to moim zdaniem nie ma też potrzeby widzieć w nim problemu.

Książka może mogłaby być jeszcze lepsza, np. chętnie bym przeczytał wywiady z jeszcze większą ilością bohaterów (aczkolwiek rozumiem, że niekoniecznie każdy chętnie opowiada o takich doświadczeniach, zwłaszcza jeśli są dla niego wyjątkowo przykre i trudne), nooo i stosunek autora do rozmówców tak coś mi jakoś trochę... no nie wiem - pięć razy jeszcze niech zapewni, że się nie zgadza z postawą niektórych bohaterów (tak żeby każdy na pewno zrozumiał jak potępia on spanie z 14-latką, mimo że ten z bohaterów, któremu się to przytrafiło też potępia tylko dziewczyna podała się za starszą i na taką też wyglądała), stąd nie daję 5/5, ale poza tym była dla mnie jednak dość odkrywcza i dlatego oceniam wysoko.

(słuchana: 8-9.06.2021)
4/5

[Onaczytanoca · Rating 3 out of 5]

Seks dla wielu z nas jest czymś przyjemnym, można powiedzieć, że dopełnieniem miłości dwójki osób. Kojarzy się z przyjemnością. Niestety dla wielu osób jest koniecznością, czymś co muszą robić, bo inaczej ich rozniesie. Takie osoby są uzależnione od seksu i choć wydaje się, że to przyjemny nałóg to wcale tak nie jest.

Z tym tematem zmierzył się @wiktor.krajewski w książce “Seksoholicy”. Są tutaj zebrane historie osób uzależnionych, ale także współmałżonków. Są to wstrząsające wyznania. Czytając książkę byłam w wielkim szoku co ludzie potrafią zrobić, poświęcić dla seksu. A mówimy tutaj o tysiącach, jak nie większej ilości, zbliżeń z całkiem obcymi ludźmi. Możemy się dowiedzieć, ile miejsc istnieje, aby ułatwiać takie kontakty.

Bardzo podoba mi się to, że mamy przedstawione historię paru osób, różniących się od siebie. Są kobiety i mężczyźni, osoby o różnych orientacjach seksualnych, różnych statusach społecznych, osoby, które podjęły się leczenia oraz takie które uważają, że nie jest to dla nich problem, osoby, które wstydzą się swojego problemu oraz takie, które uzależnienie zmieniły w sposób na zarobek.

Plusem jest także to, że swoje historie opowiedzieli partnerzy seksoholików. Zwierzyły się jak nałóg zniszczył im życie i ich psychikę.

Jedynie czego mi brakuje to zbyt mało wypowiedzi przez psychoterapeutów czy innych specjalistów zajmujących się problemem seksoholizmu. Wprawdzie jest krótka rozmowa z psychoterapeutką, ale moim zdaniem można było temat pociągnąć. Brakowało mi takiego zakończenia, podsumowania po wszystkich rozmowach.

Jednak uważam, że książka jest bardzo ważna. Moim zdaniem temat uzależnienia od seksu jest owiany tajemnicą. A też duża cześć ludzi nie uważa, że seks może być problemem, przecież jest przyjemny. Owszem jest, ale w za dużych ilościach już niekoniecznie i potrafi zniszczyć życie wielu osób. Moim zdaniem powinno powstawać więcej takich książek, aby otwierać ludziom oczy na ten problem.

[Books & Aerial · Rating 2 out of 5]

Czuję niedosyt. A dokładnie mówiąc dość powierzchowne potraktowanie tematu. Owszem, dla osób "niewtajemniczonych" może to być szokująca, wyczerpująca lektura, odkrywająca nieznane oblicze 2 miliona Polaków, no i dotykamy ostatecznego tabu.

Ale to jest ciężki i poważny temat, jak każde uzależnienie i powinno być poważnie potraktowane. Więc zastrzeżenie mam przede wszystkim do Wiktora Krajewskiego i pytania jakie zadawał, że: - wielokrotnie nie poszedł głębiej za ulotnymi niuansami rozmówców aby dojść do sedna sprawy,
- nie kontynuował delikatnie uchylonych problemów tylko zadawał "następne pytanie", bardzo dziennikarsko-dyplomatycznie,
- mogło się odnieść wrażenie, że rozmówcy mu w pełni nie ufają a on nie raz nie potrafił odnaleźć się "dyplomatycznie" względem do ich opowieści.
- niektóre wywiady miały po kilkadziesiąt stron, inne raptem 5...

To co uważam, za plus to różnorodność rozmówców - ewidentnie pomimo podobnie objawiającego się problemu, są to bardzo różni ludzie, choroba dotyka bez względu na warstwę społeczną. Mamy też 2 przykłady osób które żyły z seksoholikami.

Uważam, że książka powinna być o co najmniej kilkadziesiąt stron dłuższa i w przypadku osób którym poświęcił ledwie kilka stron, dopełnić opowieść zadając więcej pytań o dzieciństwo, rodzinę, może jakieś wypadki, jakieś "zaplecze zdrowotne" pt historia przebytych chorób i urazów. itp itd etc
Jak mówię, chwilami tak jakby już nie chciał więcej słyszeć tych opowieści i kończył wywiad, gdy już miał dosyć. Może zatem ktoś inny powinien był się za to zabrać??

Zamiast otrzymać rzetelny rys psychologiczno-społeczny tych ludzi, dostajemy raczej "instrukcję obsługi" dla tych co zastanawiają się nad zmiana "hobby" czy profesji w dobie pandemii...

[mommy_and_books · Rating 4 out of 5]

🔞„SEKSOHOLICY”🔞

Wiktor Krajewski Wydawnictwo Prószyński i S-ka

Ten reportaż przeznaczony jest tylko dla czytelników 21 plus. Co tutaj znajdziecie to głowa mała. Myślisz, że jesteś seksoholikiem? Przeczytaj książkę, a dowiesz się, że daleko ci do niego.
Czytając wypowiedzi niektórych bohaterów tego reportażu byłam przerażona. Do czego doprowadza człowieka seks, a właściwej jego zaspokojenie.
Słyszeliście o dark roomach? Jeżeli nie to radzę przed czytaniem przygotować sobie miskę. Nie dla czytelników o słabych żołądkach. Czytając opowieści o dark roomie miałam ochotę wymiotować.
Poza dark room znajdziecie również opowiadania między innymi o tym jak czuje się żona seksoholika, co ludzie są w stanie zrobić, żeby zaspokoić swój popęd seksualny. Połowa tych ludzi powinna się leczyć psychicznie. Seks z każdym jak popadnie (nie ważne czy to człowiek czy zwierzę) nie jest dobry. Po czasie taki seks nie jest dla przyjemności tylko po to, żeby zaspokoić swoje potrzeby i poczuć ulgę.
Co powiecie o człowieku, który masturbuje się dosłownie wszędzie, gdzie mu przyjdzie na to ochota? Niektórzy nie potrzebują drugiej osoby do zaspokojenia swoich seksualnych potrzeb. Zabawiają się ze sobą sami.
Jak myślicie, czy seksoholicy są szczęśliwi? Moim zdaniem są bardzo nieszczęśliwi. Nie myślą jak ludzie tylko jak zwierzęta, byle zaliczyć.
Wiktor Krajewski wykonał kawał dobrej roboty. I przeraża mnie fakt, że musiał wysłuchać wszystkie te osoby na żywo. Wielkie brawa.
Książkę polecam jedynie osobą dorosłym.

[Agnieszka · Rating 2 out of 5]

👤Seks jest jedną z naszych potrzeb fizjologicznych. Niektórzy twierdzą, że energia seksualna jest tą w nas najpotężniejszą. Bez seksu nie byłoby Ciebie i mnie. Dlaczego więc o nim nie rozmawiamy? Czemu dla wielu jest wstydliwy? Tabu? Brudny? Dlaczego nie uczy się nas, jak z seksu korzystać tak, by upiększać swoje relacje - w bezpieczny dla wszystkich sposób? Dlaczego w końcu tak odmiennie widzimy w seksie różne płcie? A czemu nie widzimy w ogóle Osób z Niepełnosprawnościami?

👤Pytań zbyt wiele, odpowiedzi za mało. Faktem jest to, że brak edukacji o samym seksie, a także brak umiejętności wyrażania swoich potrzeb czy stawiania granic aż w końcu zanik umiejętności tworzenia jakichkolwiek relacji prowadzi do patologii.

👤Akceptuję bardzo sporo. Nie oceniam jeszcze bardziej. O seksie rozmawiam dużo i z każdym, kto chce. Nie zawstydza mnie on. Tak długo, jak nie wyrządza krzywdy - jestem fanką.

👤Właśnie, nie wyrządza krzywdy. A ta książka to spis jednej wielkiej krzywdy. To historie 11 osób mierzących się z problemem seksoholizmu - u siebie lub partnera czy partnerki. Wyjazd na wakacje = szukanie nowych wrażeń seksualnych od momentu wyjścia z samolotu. Nieważne z kim - może to być nawet bezdomny. Nieważne gdzie - może to być zapyziała melina. Chemseks, smierć, rozpad związków. Ogólnie treść przekroczyła moje granice wrażliwości. Poczułam momentami wręcz obrzydzenie. Jednak trzeba o tym mówić, bo tak długo jak nie widzimy, że coś jest problemem, tak długo w nim tkwimy.

👤Jaki seks jest ryzykowny?

Ten niezabezpieczony.

[Kamil Ptaszkiewicz · Rating 3 out of 5]

Mocne historie ludzi z poważnym problemem, który niszczy związki, rodziny i relacje. Żyjemy w takich czasach, że zaburzeń tego typu będzie niestety coraz więcej i dobrze jest mieć tego świadomość. W książce brakowało mi trochę opowieści o tym, czy osobom z wywiadów udało się wyjść z tych zaburzeń, jak potoczyły się ich dalsze losy i jakie mają rady oraz przestrogi dla ludzi, którzy nie zdają sobie sprawy z tego, że mają problem. Osobiście nie zgadzam się z recenzjami opisującymi książkę jako dzieło, które wykorzystało ludzi udzielających wywiady i ukazało ich w złym świetle. Uważam, że trzeba mieć sporą odwagę, by otwarcie mówić o tak poważnych problemach, a fakt, że rozmówcy zdecydowali się na takie wyznania, budzi podziw.

[Ala]

interesujący bohaterowie
pomysł ma potencjał
tylko ten autor wkurwia, bo wchodzi z butami, nie jest zupełnie neutralny (może szkoła reportażu już ewoluowała) i przez to czyta się to jak spowiedź, ale w takim negatywnym tego słowa znaczeniu, że nie mamy możliwości spojrzenia z innej perspektywy, bo autor kręci się i wierci, że niemoralne zachowania, że obłuda, że największy grzech
nie polecam pana autora

[telavio ♡ · Rating 3 out of 5]

3/5, bo mimo, że książka opisuje naprawde wiele różnych historii, to mam wrazenie, ze to są historie SKRAJNE. Po przeczytaniu całości miałam wrazenie, ze to, co zostało tu pisane, jest potraktowane jako coś normalnego. Osoby, z zktorymi przeprowadzono wywiad, dostały przestrzeń do podzielenia sie swoją historią, ale jednak autor pozwolił sobie pare razy zwrócić uwagę, że jego zdaniem są zaburzeni albo obrzydliwi

[Crimelpoint · Rating 1 out of 5]

Byłam bardzo ciekawa tej książki, ale niestety bardzo się rozczarowałam.
Nie byłam w stanie polubić żadnego z bohaterów, ponad połowa wydawała się prostacka, która krzywdzi innych ludzi i nie widzi w tym nic złego. Dodatkowo byli mocno płascy, bez głębszego dna. Nie dało się im współczuć czy polubić.

[Olga Szczerba · Rating 3 out of 5]

Temat bardzo ciekawy, wzbudzający kontrowersje, jednakże forma jego opisania pozostawia wiele do życzenia. Miałam wrażenie, że autor w swoich wypowiedziach wyraża się protekcjonalnie i z wyższością. Szkoda, bo ten rodzaj zaburzeń zasługuje na znacznie szerszy kontekst i lepsze opracowanie.

[Jakub Szestowicki · Rating 4 out of 5]

Przeczytaj tę książkę jeśli chcesz wiedzieć co to "chujunia święta" :)

[Luiza Mi · Rating 4 out of 5]

Ciezki i brutny temat, czasami trudno bylo przebrnoc przez szczegółowe opisy z powodu ich szokujacej tresci.

[Książkinaregale · Rating 2 out of 5]

Mam wrażenie że ta książka jest trochę wymyślona . Ogólnie temat fajny na książkę ale troche autor poleciał z fantazją .

[Nika · Rating 1 out of 5]

Liczyłam na reportaż. Dostałam wulgarny, dyslektyczny chłam, protekcjonalne pytania i tendencyjną narrację. Nie polecam, żałuję utraconego czasu.

[Candi · Rating 4 out of 5]

Przerażające... Cieszę się, że nigdy nie trafiłam na nikogo z tego rodzaju uzależnieniem...

[Magdalena Czekała-Gawęda · Rating 2 out of 5]

Po pierwszej historii książka mogłaby się śmiało skończyć, bo już nic nie wnosi. Czytałam co piątą linijkę i myślę, że nic nie straciłam.

[Zuza · Rating 2 out of 5]

2,5

[Igor Dudek · Rating 5 out of 5]

Insane

[Renata · Rating 4 out of 5]

Brakuje co prawda jakiegoś psychologicznego podsumowania, ale historie bardzo ciekawe, nie mogłam się oderwać.