What do you think?
Rate this book
Θέλω το σώμα μου πίσω
1ο ΒΡΑΒΕΙΟ ΠΟΙΗΣΗΣ ΣΤΟ 32ο ΣΥΜΠΟΣΙΟ ΠΟΙΗΣΗΣ
Στο τρίτο ποιητικό του βιβλίο, Θέλω το σώμα μου πίσω, ο Αργύρης Παλούκας διατηρεί τον χαρακτήρα της σύνθεσης, αλλά υπόγεια — όχι μέσα από μια ενιαία αφήγηση, όπως γινόταν στο δεύτερο βιβλίο του, Το αλάτι πίσω από τ’ αυτί.
Εδώ, τα ποιήματα στέκουν χώρια, αλλά δίχως τίτλους, αυτόνομα και ορφανά την ίδια στιγμή. Μέσα τους, το βίωμα φανερώνεται άλλοτε ξεκάθαρα ερωτικό, άλλοτε υπαρξιακό κι άλλοτε ως έγνοια για τον άνθρωπο της γωνίας και του ημίφωτος.
Πρόσωπα και προσωπεία εναλλάσσονται δοξάζοντας την ίδια την εμπειρία της ζωής και αποφαίνονται ποιο σώμα πρέπει να κερδίσουμε πίσω.
Σύμφωνα με αυτά τα ποιήματα, οι αποδείξεις είναι άχρηστες. Ο κόσμος μαθαίνεται από την αρχή.
Στο τρίτο ποιητικό του βιβλίο, Θέλω το σώμα μου πίσω, ο Αργύρης Παλούκας διατηρεί τον χαρακτήρα της σύνθεσης, αλλά υπόγεια — όχι μέσα από μια ενιαία αφήγηση, όπως γινόταν στο δεύτερο βιβλίο του, Το αλάτι πίσω από τ’ αυτί.
Εδώ, τα ποιήματα στέκουν χώρια, αλλά δίχως τίτλους, αυτόνομα και ορφανά την ίδια στιγμή. Μέσα τους, το βίωμα φανερώνεται άλλοτε ξεκάθαρα ερωτικό, άλλοτε υπαρξιακό κι άλλοτε ως έγνοια για τον άνθρωπο της γωνίας και του ημίφωτος.
Πρόσωπα και προσωπεία εναλλάσσονται δοξάζοντας την ίδια την εμπειρία της ζωής και αποφαίνονται ποιο σώμα πρέπει να κερδίσουμε πίσω.
Σύμφωνα με αυτά τα ποιήματα, οι αποδείξεις είναι άχρηστες. Ο κόσμος μαθαίνεται από την αρχή.
40 pages, Paperback
Published October 1, 2011
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 2 of 2 reviews
March 6, 2021
Ο Παλουκας αρχίζει με απλότητα και ομορφιά να μιλά για την προδοσία των κατεβασμένων γριλιων των ανθρώπων.
"Με την ψυχή μου μένουμε πίσω χωριστά / στην ίδια πόλη" (12) αναφέρει για τον κατακερματισμό του εαυτού, την προσπάθεια να συμμαζέψεις όσο μπορείς , για την αυτόφροντιδα. Και αλήθεια αυτό που λαχταρά μένουνε να μην έχουμε τι να της πούμε που δεν το χει.
Έπειτα η χαρά στον Π. κρύβεται ενώ αντίθετα "λύπη είναι και φαίνεται από παντού/ σαν το φεγγάρι". Μιλά για την οριοθέτηση του χώρου μας απ' όπου επιτρέπουμε στον εαυτό μας να αισθανθεί χαρά με ο,τι "προλάβουν τα μάτια".
Μιλά για το πώς μαθαίνουμε να κυνηγάμε το χάδι και αφήνουμε έναν άλλο άνθρωπο να μπει στη ζωή μας, όταν "μαθαίνουμε πρώτα / να κάνουμε χώρο ανάμεσα στις πέτρες".
Για το πώς βλέπουμε τον εαυτό μας σαν εξωτερικοί παρατηρητές. Και ειδικά όταν τον παρατηρούμε να κάνει παλαβομαρες σαν ερωτευμένος.
Για τα ταξίδια που ένιωθε κάποιος σε στιγμές υπέροχα και τις επιστροφές "στο στόμα του κόσμου" με τις κουραστικές προσπάθειες να πολεμήσουμε το μαύρο και την τρομερή αγωνία της διαχείρισης της ζωής μας.
Για το ασφαλές περιβάλλον της φαντασίας μας και την ανάγκη προστασίας 19
Για την απόκτηση της αγάπης, για τα μάτια μας που προσέχουν άγνωστους περαστικούς στο δρόμο, για τη λύπη που θέλουμε να την παίρνει γρήγορα ο άνεμος όσο τρέχουμε, κτλ.
Ο Αργύρης Παλουκας γράφει διακριτικά και με λεπτές εικόνες τη διαχείριση του εαυτού και του έρωτα του. Καλή και χαμηλόφωνη ποίηση.
"Με την ψυχή μου μένουμε πίσω χωριστά / στην ίδια πόλη" (12) αναφέρει για τον κατακερματισμό του εαυτού, την προσπάθεια να συμμαζέψεις όσο μπορείς , για την αυτόφροντιδα. Και αλήθεια αυτό που λαχταρά μένουνε να μην έχουμε τι να της πούμε που δεν το χει.
Έπειτα η χαρά στον Π. κρύβεται ενώ αντίθετα "λύπη είναι και φαίνεται από παντού/ σαν το φεγγάρι". Μιλά για την οριοθέτηση του χώρου μας απ' όπου επιτρέπουμε στον εαυτό μας να αισθανθεί χαρά με ο,τι "προλάβουν τα μάτια".
Μιλά για το πώς μαθαίνουμε να κυνηγάμε το χάδι και αφήνουμε έναν άλλο άνθρωπο να μπει στη ζωή μας, όταν "μαθαίνουμε πρώτα / να κάνουμε χώρο ανάμεσα στις πέτρες".
Για το πώς βλέπουμε τον εαυτό μας σαν εξωτερικοί παρατηρητές. Και ειδικά όταν τον παρατηρούμε να κάνει παλαβομαρες σαν ερωτευμένος.
Για τα ταξίδια που ένιωθε κάποιος σε στιγμές υπέροχα και τις επιστροφές "στο στόμα του κόσμου" με τις κουραστικές προσπάθειες να πολεμήσουμε το μαύρο και την τρομερή αγωνία της διαχείρισης της ζωής μας.
Για το ασφαλές περιβάλλον της φαντασίας μας και την ανάγκη προστασίας 19
Για την απόκτηση της αγάπης, για τα μάτια μας που προσέχουν άγνωστους περαστικούς στο δρόμο, για τη λύπη που θέλουμε να την παίρνει γρήγορα ο άνεμος όσο τρέχουμε, κτλ.
Ο Αργύρης Παλουκας γράφει διακριτικά και με λεπτές εικόνες τη διαχείριση του εαυτού και του έρωτα του. Καλή και χαμηλόφωνη ποίηση.
Read
October 4, 2024"Για τους δικούς μου ανθρώπους
έχω φανταστεί, σχεδόν έχω φτιάξει
ένα τοπίο πλάι στην πραγματικότητα.
Μοιάζει με λιβάδι ή κάτι τέτοιο
- έχω ξεχάσει πως θα φύγουν."
Το διάβασα όλο στην Πολιτεία, στο όρθιο (και στη ζούλα, χεχε). Μικρό αλλά γεμάτο. Πήρα φωτο δύο τρεις σελίδες, και θα ήθελα να το αποκτήσω κάποια στιγμή, να το ξαναδιαβάσω και να το σημειώσω.
έχω φανταστεί, σχεδόν έχω φτιάξει
ένα τοπίο πλάι στην πραγματικότητα.
Μοιάζει με λιβάδι ή κάτι τέτοιο
- έχω ξεχάσει πως θα φύγουν."
Το διάβασα όλο στην Πολιτεία, στο όρθιο (και στη ζούλα, χεχε). Μικρό αλλά γεμάτο. Πήρα φωτο δύο τρεις σελίδες, και θα ήθελα να το αποκτήσω κάποια στιγμή, να το ξαναδιαβάσω και να το σημειώσω.
Displaying 1 - 2 of 2 reviews