Uit irritatie door dit boek schrijf ik mijn eerste review!
De highlights zijn dat het een interessante setting is en het cool is van hem dat hij zo’n avontuur als museumdirecteur in Qatar aan is gegaan.
Nodig om er dit boek over te schrijven? Dat weet ik niet.
Kees zijn diepste dieptepunt:
“Bij het avond diner ontmoet ik een bijzondere sjeik uit Saudie-Arabië. Alle clichés kloppen: een lange baard, witte thobe, geblokte hoofddoek, sierlijke bewegingen en altijd met een stok. Hij lijkt wel een beetje op Bin-Laden, die ook uit Saudie-Arabië kwam, alleen had hij de stok vervangen door een mitrailleur.”
Daarna volgt een kort dialoog, waarop de sjeik hem gekscherend vraagt of hij op een terrorist lijkt. Kees schrijft dat hij in zijn hoofd dacht van wel.
Het staat vol met dit soort passages, en passages met seksisme.
Draagt dat nou echt bij aan gelijkwaardigheid tussen mensen en culturen Kees?