What do you think?
Rate this book
मदाम बटरफ्लाय / MADAM BUTTERFLY
This is the true story of the tragic life of Okichi Saito who became the pawn to placate Townsend Harris, the first American Consul to Japan in the turbulent mid 1800's . This poignant story takes place during a period in history when the "Black Ships" arrived in Japan and changed many lives, especially those of Okichi and her fiancé and lover, Tsurumatsu. Like a butterfly, Okichi was beautiful but fragile, easily tossed about and bruised by the stronger forces of political wheeling and dealing. The story takes the readers on a journey from the wild windswept fishing village of Shimoda to the colorful world of the geishas Okichi was literally sold into, then onto the awesome stage of politics and power and finally to a lonely outcast who walked into the icy waters of the Shimoda Bay one cold grey March morning….
188 pages, Kindle Edition
First published January 1, 2003
About the author
Rei Kimura
22 books22 followersRei Kimura is a lawyer with a passion for writing about unique events and personalities. She has adopted an interesting style of creating stories around true events and the lives of real people in a number of her books, believing that is the best way of making hidden historical events and people come alive for 21st century readers.
With this objective in mind, Rei has touched on historical events like the horrific sinking of the Awa Maru and the Kamikaze pilots of World War II and woven them into touching stories of the people who lived and died through these events.
Then there are stories of courage, love and rejection beautifully portrayed in “Butterfly In the Wind” a story of the concubine of Townsend Harris, first American consul to Japan, set against the colorful and turbulent era of the Black Ships. This book has touched the hearts of many and been translated into languages from Spanish, Polish, Russian, Dutch to Thai, Hindi, Indonesian, Marathi.
Rei's writing also touches on interesting issues like that raised in “Japanese Magnolia” a book based on the true story of two men, a samurai and a peasant who dared to cross two forbidden areas in feudal Japan, that of homosexuality and a class society “so sharply defined it cut like a knife.”
Other controversial stories she has written include “Japanese Rose” a book which asked the question was there ever a Japanese female kamikaze pilot in the Second World War?
But it's not all history and culture, she also writes on contemporary events like “Aum Shinrikyo-Japan’s Unholy Sect” an expose of the 1995 sarin gas attack on the Tokyo subway. Occasionally, her love for animals and sense of humor surfaces in this very heart warming and delightful story of a rogue Pomeranian dog, “My Name is Eric,” a complete departure from Rei’s normal story lines but nevertheless, a refreshing one!
Kimura considers her writing as part of the perennial quest for truth, challenge and fulfillment. Her books have been translated into various Asian and European languages and widely read all over the world.
Apart from being a lawyer, Rei Kimura is also a qualified freelance journalist and is associated with the Australian News Syndicate.
With this objective in mind, Rei has touched on historical events like the horrific sinking of the Awa Maru and the Kamikaze pilots of World War II and woven them into touching stories of the people who lived and died through these events.
Then there are stories of courage, love and rejection beautifully portrayed in “Butterfly In the Wind” a story of the concubine of Townsend Harris, first American consul to Japan, set against the colorful and turbulent era of the Black Ships. This book has touched the hearts of many and been translated into languages from Spanish, Polish, Russian, Dutch to Thai, Hindi, Indonesian, Marathi.
Rei's writing also touches on interesting issues like that raised in “Japanese Magnolia” a book based on the true story of two men, a samurai and a peasant who dared to cross two forbidden areas in feudal Japan, that of homosexuality and a class society “so sharply defined it cut like a knife.”
Other controversial stories she has written include “Japanese Rose” a book which asked the question was there ever a Japanese female kamikaze pilot in the Second World War?
But it's not all history and culture, she also writes on contemporary events like “Aum Shinrikyo-Japan’s Unholy Sect” an expose of the 1995 sarin gas attack on the Tokyo subway. Occasionally, her love for animals and sense of humor surfaces in this very heart warming and delightful story of a rogue Pomeranian dog, “My Name is Eric,” a complete departure from Rei’s normal story lines but nevertheless, a refreshing one!
Kimura considers her writing as part of the perennial quest for truth, challenge and fulfillment. Her books have been translated into various Asian and European languages and widely read all over the world.
Apart from being a lawyer, Rei Kimura is also a qualified freelance journalist and is associated with the Australian News Syndicate.
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 23 of 23 reviews
August 1, 2024
Mocno irytowało mnie tłumaczenie (czasami to brzmiało jak Google translator) i błędy językowe w nim zawarte
Poza tym ta historia była wzruszająca i angażująca Ogólnie książka mi się podobała ♡
Poza tym ta historia była wzruszająca i angażująca Ogólnie książka mi się podobała ♡
September 15, 2008
really depressing story... with a lot of foreshadowing of impending doom and gloom. the only thing that saved it was the historical context and the 'truth' in the story. if you want to read a book about how horrible society can be and ruin one person's life and all her loved ones, go for it.
Did Not Finish
February 4, 2022Oto dlaczego, drodzy czytelnicy, nie marnujcie sobie czasu tą książką a dokładnie jej TŁUMACZENIEM na język polski.
Przetłumaczona, jak to często-gęsto u nas, z angielskiego a nie z japońskiego, w języku w którym została napisana. Pani tłumacz, Anna Bańkowska i jej "TIIM", tak "poważnie" podeszła do tematu, że nawet nie zajrzała do leksykonu kultury japońskiej aby mieć pewność, że wie o czym pisze.
Strona 11: "...klekocząc głośno geitas *...", "...najlepsze letnie yukatas **...". Poniżej "tłumaczenie" tych, jakże kosmicznych wyrazów: * geitas - rodzaj (...) ** yukatas - lekkie (...) ?!?!?!?!?! Co to ma być??? Raz, że w tekście dwa, że w przypisie tłumaczka wrzuca ANGIELSKĄ LICZBĘ MNOGĄ japońskich wyrazów w TŁUMACZENIU NA POLSKI??????
Str 13: "samisen " - jeśli już naprawdę uważamy, że język polski jest tak ubogim fonetycznie językiem, że zawsze w tłumaczeniach z języków azjatyckich trzeba posługiwać się transkrypcją "międzynarodową" (czyt. angielską), to przynajmniej UJEDNOLIĆMY te transkrypcję, żeby nie robić ludziom głębszej wody z mózgu. Tzn, do tej pory transkrypcja tego instrumentu była SHAMISEN.
str 26: znów pojawia się "yukata", tym razem w l.poj i z przypisem, znowu - acz inaczej, tłumaczącym co to takiego...
str. 76 zatem co to "obi" tez warto byłoby napomknąć...
skończyłam na 11 stronie, resztę przewertowałam w poszukiwaniu takich "perełek".
Raz, że tłumaczenie tłumaczenia to jak dziesiąta woda po kisielu, zwłaszcza że językiem wyjściowym jest kulturowo i lingwistycznie bardzo odległy kraj od Polski jak i krajów mówiących po angielsku, dlatego nie filtrujmy go przez jedną odległą kulturę językową po to by jeszcze raz dzieło przefiltrować na kolejną!
Jest to ogólnie tandetny trend w polskich wydawnictwach, które chcą wydawać popularne tytuły Azjatyckich autorów ale najwyraźniej zależy im tylko na przychodzie a nie na rzetelnym tłumaczeniu z oryginału, i sięgają po szybkie "gotowce" z angielskiego.
Mamy wielu świetnych japonistów, koreanistów, sinologów - dajmy im szansę, dajmy im godziwą płacę, pokażmy że są potrzebni i że lata nauki nie poszły na marne! Czemu współczesny świat ma być tylko na "jedno kopyto" rodem z ŁESTERNÓW???
Przetłumaczona, jak to często-gęsto u nas, z angielskiego a nie z japońskiego, w języku w którym została napisana. Pani tłumacz, Anna Bańkowska i jej "TIIM", tak "poważnie" podeszła do tematu, że nawet nie zajrzała do leksykonu kultury japońskiej aby mieć pewność, że wie o czym pisze.
Strona 11: "...klekocząc głośno geitas *...", "...najlepsze letnie yukatas **...". Poniżej "tłumaczenie" tych, jakże kosmicznych wyrazów: * geitas - rodzaj (...) ** yukatas - lekkie (...) ?!?!?!?!?! Co to ma być??? Raz, że w tekście dwa, że w przypisie tłumaczka wrzuca ANGIELSKĄ LICZBĘ MNOGĄ japońskich wyrazów w TŁUMACZENIU NA POLSKI??????
Str 13: "samisen " - jeśli już naprawdę uważamy, że język polski jest tak ubogim fonetycznie językiem, że zawsze w tłumaczeniach z języków azjatyckich trzeba posługiwać się transkrypcją "międzynarodową" (czyt. angielską), to przynajmniej UJEDNOLIĆMY te transkrypcję, żeby nie robić ludziom głębszej wody z mózgu. Tzn, do tej pory transkrypcja tego instrumentu była SHAMISEN.
str 26: znów pojawia się "yukata", tym razem w l.poj i z przypisem, znowu - acz inaczej, tłumaczącym co to takiego...
str. 76 zatem co to "obi" tez warto byłoby napomknąć...
skończyłam na 11 stronie, resztę przewertowałam w poszukiwaniu takich "perełek".
Raz, że tłumaczenie tłumaczenia to jak dziesiąta woda po kisielu, zwłaszcza że językiem wyjściowym jest kulturowo i lingwistycznie bardzo odległy kraj od Polski jak i krajów mówiących po angielsku, dlatego nie filtrujmy go przez jedną odległą kulturę językową po to by jeszcze raz dzieło przefiltrować na kolejną!
Jest to ogólnie tandetny trend w polskich wydawnictwach, które chcą wydawać popularne tytuły Azjatyckich autorów ale najwyraźniej zależy im tylko na przychodzie a nie na rzetelnym tłumaczeniu z oryginału, i sięgają po szybkie "gotowce" z angielskiego.
Mamy wielu świetnych japonistów, koreanistów, sinologów - dajmy im szansę, dajmy im godziwą płacę, pokażmy że są potrzebni i że lata nauki nie poszły na marne! Czemu współczesny świat ma być tylko na "jedno kopyto" rodem z ŁESTERNÓW???
April 20, 2011
If it weren't for the subject, the writing style is more appropriate for kids literature than adult fiction. Really disappointed by this read.
October 4, 2014
Una historia insoportablemente triste. Utilizar a una chica y luego despreciarla por hacer lo que le pidieron. Tragedias como esta me hacen pensar que el ser humano es intrínsecamente miserable.
May 10, 2018
Honestly, I do not fully know what this is. It's not a romance, or even a tragedy in the strictest sense of either genre, and it is FOR SURE not a biography.
I'm disappointed, to say the least. I remember having read Japanese Rose just about ten years ago as one of the first books I have purchased for myself, it's still sitting proud on my shelf, and truth be told, I was flabbergasted by how UNLIKE what I was expecting this turned out to be.
Butterfly in the Wind was either translated to Hungarian incredibly poorly, or it was intentionally written in a tone that I can only describe as banal, much like an old woman telling a story- not so much foreshadowing as spoiling the entire thing at each turn, with a strange sense of detachment from the characters like you, the reader, are only half-remembering them yourself... never exactly recalling anything, like dialogue or specific details, beyond a few impressions and tidbits that might stick in one's own memory like elements of long faded memories. That choice of tone made it tiring and unsatisfying, and is, in my opinion, a glaring mistake of craftsmanship. Which is sad, considering that had this been the first book I read by this author, I would never have picked up another.
And what makes me even more sad is that the premise, the nigh-legend of one of the early victims of Western expansion, which would have been deserving of much more... just feels rushed. That ending I found more insulting than anything- really, I think I'm not spoiling anything when I say that the turn of Okichi's fate for the better(?) is restricted to the last, say, two pages in an epilogue, and consists essentially of a town seeing the bloated corpse of an old woman they drove to alcoholism and then suicide, and going "ouch, yyyyyikes, yeah, our bad, we fucked up, this one is on us you guys".
If you're looking for a good story on the tragedy of "Tojin" Okichi, this is not the one. I'm not entirely certain if there IS one you could read and actually be invested in, but as harsh a criticism that seems to be... this book is not even worth the couple lunch breaks and the one soak in the tub I took to read it cover to cover.
I'm disappointed, to say the least. I remember having read Japanese Rose just about ten years ago as one of the first books I have purchased for myself, it's still sitting proud on my shelf, and truth be told, I was flabbergasted by how UNLIKE what I was expecting this turned out to be.
Butterfly in the Wind was either translated to Hungarian incredibly poorly, or it was intentionally written in a tone that I can only describe as banal, much like an old woman telling a story- not so much foreshadowing as spoiling the entire thing at each turn, with a strange sense of detachment from the characters like you, the reader, are only half-remembering them yourself... never exactly recalling anything, like dialogue or specific details, beyond a few impressions and tidbits that might stick in one's own memory like elements of long faded memories. That choice of tone made it tiring and unsatisfying, and is, in my opinion, a glaring mistake of craftsmanship. Which is sad, considering that had this been the first book I read by this author, I would never have picked up another.
And what makes me even more sad is that the premise, the nigh-legend of one of the early victims of Western expansion, which would have been deserving of much more... just feels rushed. That ending I found more insulting than anything- really, I think I'm not spoiling anything when I say that the turn of Okichi's fate for the better(?) is restricted to the last, say, two pages in an epilogue, and consists essentially of a town seeing the bloated corpse of an old woman they drove to alcoholism and then suicide, and going "ouch, yyyyyikes, yeah, our bad, we fucked up, this one is on us you guys".
If you're looking for a good story on the tragedy of "Tojin" Okichi, this is not the one. I'm not entirely certain if there IS one you could read and actually be invested in, but as harsh a criticism that seems to be... this book is not even worth the couple lunch breaks and the one soak in the tub I took to read it cover to cover.
April 30, 2019
Ta książka MOGŁABY BYĆ znakomita.
Historia opisana w książce to opowieść ze sporym potencjałem. Tojin Okichi to postać autentyczna, która - choć przyczyniła się do historii Japonii - była kobietą na wskroś nieszczęśliwą. Oceniana i wyszydzana na każdym kroku została doceniona - jak to zwykle bywa - dopiero po swojej śmierci. Do fatalnego przeznaczenia zaprowadziła ją... niezwykła uroda.
Życie bohaterki to fala wzruszeń, emocji i...upadków. "Motyl na wietrze" jest jednak powieścią specyficznie napisaną, przez co autorka momentami skutecznie tę emocjonalność i chęć poznania jej dalszych losów hamuje.
Chociaż powieść należy do beletrystyki, czytelnik ma wrażenie dokumentalnej formy. Widziałam dokumenty biograficzne prowadzone na taką modłę. Autorka postać gloryfikuje, przez co zdarza się tu patos (a on mnie irytuje bardzo mocno). Powtórzenia oraz zapowiedzi tego co ma nastąpić nie sprawiają, że powieść jest wartka i czyta się ją jednym tchem.
Powieść należy do kategorii tych mikroskopijnych, ale nieco ją zmęczyłam. Mam nadzieję, że ktoś jeszcze kiedyś pokusi się o opisanie tej historii... na inny sposób.
Historia opisana w książce to opowieść ze sporym potencjałem. Tojin Okichi to postać autentyczna, która - choć przyczyniła się do historii Japonii - była kobietą na wskroś nieszczęśliwą. Oceniana i wyszydzana na każdym kroku została doceniona - jak to zwykle bywa - dopiero po swojej śmierci. Do fatalnego przeznaczenia zaprowadziła ją... niezwykła uroda.
Życie bohaterki to fala wzruszeń, emocji i...upadków. "Motyl na wietrze" jest jednak powieścią specyficznie napisaną, przez co autorka momentami skutecznie tę emocjonalność i chęć poznania jej dalszych losów hamuje.
Chociaż powieść należy do beletrystyki, czytelnik ma wrażenie dokumentalnej formy. Widziałam dokumenty biograficzne prowadzone na taką modłę. Autorka postać gloryfikuje, przez co zdarza się tu patos (a on mnie irytuje bardzo mocno). Powtórzenia oraz zapowiedzi tego co ma nastąpić nie sprawiają, że powieść jest wartka i czyta się ją jednym tchem.
Powieść należy do kategorii tych mikroskopijnych, ale nieco ją zmęczyłam. Mam nadzieję, że ktoś jeszcze kiedyś pokusi się o opisanie tej historii... na inny sposób.
February 1, 2023
Buku ini sangat memilukan hati, ceritanya berdasarkan kisah nyata kehidupan gadis muda nan cantik yang baru beranjak 15 tahun bernama Okichi.
Dimana kehidupan Okichi yang penuh ketentraman di desa Shimoda harus mengalami perubahan drastis, ketika kapal-kapal asing datang dan bermukim ke desa Okichi.
kecantikan Okichi yang tiada tara, begitu menjerumuskan ia ke tangan setan seorang asing yang penuh kuasa bernama Townsend Harris.
tentunya si Townsend Harris yang usianya 3 kali lipat dari Okichi menginginkan ia menjadi gundiknya.
Okichi yang sudah bertunangan dengan pemuda baik hati dan cakap bernama Tsurumatsu, yang sedang berbahagia untuk mempersiapkan pernikahan nya yang tinggal 2 bulan lagi, ketakutan mendengar ia akan dibawa paksa ke kediaman Townsend Harris.
Tsurumatsu pemuda cakap pemahat kayu, begitu tulus mencintai Okichi.
sepanjang aku membaca buku ini, terasa pilu sekali, alurnya cukup cepat, sehingga tidak terasa kita dibawa ke penghujung akhir hidup Okichi.
bintang 5 dari ku :')
Dimana kehidupan Okichi yang penuh ketentraman di desa Shimoda harus mengalami perubahan drastis, ketika kapal-kapal asing datang dan bermukim ke desa Okichi.
kecantikan Okichi yang tiada tara, begitu menjerumuskan ia ke tangan setan seorang asing yang penuh kuasa bernama Townsend Harris.
tentunya si Townsend Harris yang usianya 3 kali lipat dari Okichi menginginkan ia menjadi gundiknya.
Okichi yang sudah bertunangan dengan pemuda baik hati dan cakap bernama Tsurumatsu, yang sedang berbahagia untuk mempersiapkan pernikahan nya yang tinggal 2 bulan lagi, ketakutan mendengar ia akan dibawa paksa ke kediaman Townsend Harris.
Tsurumatsu pemuda cakap pemahat kayu, begitu tulus mencintai Okichi.
sepanjang aku membaca buku ini, terasa pilu sekali, alurnya cukup cepat, sehingga tidak terasa kita dibawa ke penghujung akhir hidup Okichi.
bintang 5 dari ku :')
February 2, 2023
Sobbing.
August 18, 2023
a hidden gem! 💟 nangissssss baca buku ini
April 5, 2024
Una historia triste e injusta.
October 9, 2024
Akhirnya Tojin Okichi menemukan tempatnya walau saat ia telah tiada. Kisah yang pedih dari perjalanan hidup Okichi dan cintanya yang begitu menyentuh hati.
February 18, 2017
Actually, it should get 1.5*. The most interesting in this book was the main character, her legend and historical setting. The way it was written... Never again will I read Rei Kimura's books.
January 31, 2011
you'll find people like Okichi throughout history, fated and destined to suffer. sacrificed by circumstance or is it karma? who knows? but something happens and their lives are changed irrevocably from a normal existence to one of supernatural subsistence. no wonder this woman became a drunk, i certainly don't blame her.
and of course her fellow citizens had no way to understand what kind of hell she lived so they scorned her of course [it's the normal human thing to do for normal humans of which Okichi is now not privy to that club] Only adding to her torment.
Try though she did to reinvent herself by going back to her past love it was futile of course. The gods were against her, fate was against her, history loves a story and she got one. the bitch.
I hope you found happiness in your next life my friend.
Great writing Rei, thanks for your effort.
and of course her fellow citizens had no way to understand what kind of hell she lived so they scorned her of course [it's the normal human thing to do for normal humans of which Okichi is now not privy to that club] Only adding to her torment.
Try though she did to reinvent herself by going back to her past love it was futile of course. The gods were against her, fate was against her, history loves a story and she got one. the bitch.
I hope you found happiness in your next life my friend.
Great writing Rei, thanks for your effort.
December 3, 2012
เศร้าเหลือเกินค่ะ อ่านไปหดหู่ไป
ไม่เข้าใจคนสมัยนั้นว่าทำไมนึกให้ดี
ผูหญิง 1 คนที่หมั้นหมายกับแฟนแล้ว
แต่ต้องไปบำรุงบำเรอต่างชาติเนี่ย มันเจ็บปวดแค่ไหน
ต้องจากคนรัก จากครอบครัวด้วย
กว่าที่ชาวบ้านจะสำนึกได้ว่าเธอถูกบีบคั้นให้ไปทำหน้าที่นั้น
อะไรๆ มันก็สายจนเกินไป มีคนสังเวยชีวิตให้กับสังคมที่ดูถูกเธอไปแล้ว
น่าเศร้าจริงๆ ค่ะ แต่ขณะเดียวกันก็แอบอดคิดไม่ได้ว่า
แล้วทำไมเธอไม่ย้ายตัวเองไปถิ่นฐานอื่นไปเลย
ไปยังต่างเมืองที่ที่ไม่มีใครรู้จักเธอ แล้วก็เริ่มต้นชีวิตใหม่
มันน่าจะง่ายดายกว่าการนั่งทนให้ตัวเองอยู่ในสังคมนี้
แต่โดยสรุป อ่านแล้วสงสารเธอจริงๆ ค่ะ
หญิงสาวที่ถูกเชิดชูเมื่อสายเกินไป
ไม่เข้าใจคนสมัยนั้นว่าทำไมนึกให้ดี
ผูหญิง 1 คนที่หมั้นหมายกับแฟนแล้ว
แต่ต้องไปบำรุงบำเรอต่างชาติเนี่ย มันเจ็บปวดแค่ไหน
ต้องจากคนรัก จากครอบครัวด้วย
กว่าที่ชาวบ้านจะสำนึกได้ว่าเธอถูกบีบคั้นให้ไปทำหน้าที่นั้น
อะไรๆ มันก็สายจนเกินไป มีคนสังเวยชีวิตให้กับสังคมที่ดูถูกเธอไปแล้ว
น่าเศร้าจริงๆ ค่ะ แต่ขณะเดียวกันก็แอบอดคิดไม่ได้ว่า
แล้วทำไมเธอไม่ย้ายตัวเองไปถิ่นฐานอื่นไปเลย
ไปยังต่างเมืองที่ที่ไม่มีใครรู้จักเธอ แล้วก็เริ่มต้นชีวิตใหม่
มันน่าจะง่ายดายกว่าการนั่งทนให้ตัวเองอยู่ในสังคมนี้
แต่โดยสรุป อ่านแล้วสงสารเธอจริงๆ ค่ะ
หญิงสาวที่ถูกเชิดชูเมื่อสายเกินไป
October 29, 2009
Extremely tragic story of a 15-year old beauty Okichi Saito whose life is forever altered when she is delivered to Townsend Harris, the first American Consul in Japan, to become his concubine. Fascinating story of a woman who becomes a pariah by fate who tries to find some measure of happiness. Terribly sad. Almost unbearably sad.
August 22, 2013
Pertamanya gak niat baca buku ini dan waktu mulai baca agak malas-malasan. Tapi waktu sudah 1/4 buku, huwaaa sedih sekali buku ini. Tokichi telah diperlakukan tidak adil dan sampai akhir pun tidak bisa mendapatkan kebahagiaan.
Salah satu buku yang membuatku menangis karena perlakuan tidak adil terhadap wanita.
Salah satu buku yang membuatku menangis karena perlakuan tidak adil terhadap wanita.
This entire review has been hidden because of spoilers.
January 2, 2008
Beautiful imagery with a heartwrenching storyline. This was my first book about concubines in Japan and it was a powerful start. It was fiction based on a real girl who has a monument in her hometown. This story moved me!
May 6, 2012
Sebuah buku yang mengajarkan saya, bahwa untuk menilai dan mengomentari seseorang janganlah hanya melihat dari satu sudut pandang saja,,,,,tapi cobalah untuk melihat dari berbagai sudut pandang, membuat kita dapat melihat sebuah kenyataan yg jelas ada didepan mata.
June 4, 2009
tragis dan kejam.
bagaimana seorang manusia bisa sangat terpuruk dan karena penghakiman sepihak dr lingkungannya.
bagaimana seorang manusia bisa sangat terpuruk dan karena penghakiman sepihak dr lingkungannya.
April 15, 2017
Actual rating: 2.5
I have lots of mixed feelings after finishing this one. I really enjoyed parts of it, but other parts could've been much better.
My biggest qualm is that it felt like the author only brushed over the actual story. Everything moved so fast, sometimes months would pass in between one paragraph and another and we got very little details. Similarly, the characters weren't really developed and I as a reader didn't get to know them. If it was a non-fiction book, that would've been okay but it's a historical fiction, so I expected more from it. And lastly, knowing that it's based on a real story, there was a lot of drama but oftentimes it felt to me like there was too much tragedy, even the way the main character spoke and acted, everything was a bit too depressing.
But looking also at the positives, although most of the time the writing was quite simple, there were parts where it was really beautiful and the author used gorgeous imagery. And the story of Okichi itself was really interesting and allowed me to learn a bit about Japanese culture in 19th century.
I have lots of mixed feelings after finishing this one. I really enjoyed parts of it, but other parts could've been much better.
My biggest qualm is that it felt like the author only brushed over the actual story. Everything moved so fast, sometimes months would pass in between one paragraph and another and we got very little details. Similarly, the characters weren't really developed and I as a reader didn't get to know them. If it was a non-fiction book, that would've been okay but it's a historical fiction, so I expected more from it. And lastly, knowing that it's based on a real story, there was a lot of drama but oftentimes it felt to me like there was too much tragedy, even the way the main character spoke and acted, everything was a bit too depressing.
But looking also at the positives, although most of the time the writing was quite simple, there were parts where it was really beautiful and the author used gorgeous imagery. And the story of Okichi itself was really interesting and allowed me to learn a bit about Japanese culture in 19th century.
Displaying 1 - 23 of 23 reviews