What do you think?
Rate this book
Abidler Yolu
İmam-ı Gazâli'nin "Minhâcü'l Âbidin" orijinal isimli bu eserinde; kulların, ibadetlerini hangi şartlarda ve ne şekilde yapacakları, dünya ve ahiret saadetine nasıl erişecekleri açıklanmaktadır. İlmin faziletinden, ihlasın çeşitlerine; kalbi ıslah etmenin çarelerinden, şeytanı kahretmenin yollarına kadar birçok konuda açıklamalar yapılan bu kitap; "salih kulların hayat ve ibadet ölçüleri" olarak da adlandırılabilir.
- GenresIslam
342 pages, Paperback
First published January 1, 2007
About the author
Abu Hamid al-Ghazali
909 books3,035 followers
أبو حامد الغزالي
Born in 1058, Abū Ḥāmid Muḥammad ibn Muḥammad al-Ghazālī ranked of the most prominent and influential Sunni jurists of his origin.
Islamic tradition considers him to be a Mujaddid, a renewer of the faith who, according to the prophetic hadith, appears once every century to restore the faith of the ummah ("the Islamic Community"). His works were so highly acclaimed by his contemporaries that al-Ghazali was awarded the honorific title "Proof of Islam" (Hujjat al-Islam).
Al-Ghazali believed that the Islamic spiritual tradition had become moribund and that the spiritual sciences taught by the first generation of Muslims had been forgotten.[24] That resulted in his writing his magnum opus entitled Ihya 'ulum al-din ("The Revival of the Religious Sciences"). Among his other works, the Tahāfut al-Falāsifa ("Incoherence of the Philosophers") is a significant landmark in the history of philosophy, as it advances the critique of Aristotelian science developed later in 14th-century Europe.
أبو حامد محمد الغزّالي الطوسي النيسابوري الصوفي الشافعي الأشعري، أحد أعلام عصره وأحد أشهر علماء المسلمين في القرن الخامس الهجري،(450 هـ - 505 هـ / 1058م - 1111م). كان فقيهاً وأصولياً وفيلسوفاً، وكان صوفيّ الطريقةِ، شافعيّ الفقهِ إذ لم يكن للشافعية في آخر عصره مثلَه.، وكان على مذهب الأشاعرة في العقيدة، وقد عُرف كأحد مؤسسي المدرسة الأشعرية في علم الكلام، وأحد أصولها الثلاثة بعد أبي الحسن الأشعري، (وكانوا الباقلاني والجويني والغزّالي) لُقّب الغزالي بألقاب كثيرة في حياته، أشهرها لقب "حجّة الإسلام"، وله أيضاً ألقاب مثل: زين الدين، ومحجّة الدين، والعالم الأوحد، ومفتي الأمّة، وبركة الأنام، وإمام أئمة الدين، وشرف الأئمة.
كان له أثرٌ كبيرٌ وبصمةٌ واضحةٌ في عدّة علوم مثل الفلسفة، والفقه الشافعي، وعلم الكلام، والتصوف، والمنطق، وترك عدداَ من الكتب في تلك المجالات.ولد وعاش في طوس، ثم انتقل إلى نيسابور ليلازم أبا المعالي الجويني (الملقّب بإمام الحرمين)، فأخذ عنه معظم العلوم، ولمّا بلغ عمره 34 سنة، رحل إلى بغداد مدرّساً في المدرسة النظامية في عهد الدولة العباسية بطلب من الوزير السلجوقي نظام الملك. في تلك الفترة اشتُهر شهرةً واسعةً، وصار مقصداً لطلاب العلم الشرعي من جميع البلدان، حتى بلغ أنه كان يجلس في مجلسه أكثر من 400 من أفاضل الناس وعلمائهم يستمعون له ويكتبون عنه العلم. وبعد 4 سنوات من التدريس قرر اعتزال الناس والتفرغ للعبادة وتربية نفسه، متأثراً بذلك بالصّوفية وكتبهم، فخرج من بغداد خفيةً في رحلة طويلة بلغت 11 سنة، تنقل خلالها بين دمشق والقدس والخليل ومكة والمدينة المنورة، كتب خلالها كتابه المشهور إحياء علوم الدين كخلاصة لتجربته الروحية، عاد بعدها إلى بلده طوس متخذاً بجوار بيته مدرسةً للفقهاء، وخانقاه (مكان للتعبّد والعزلة) للصوفية.
Born in 1058, Abū Ḥāmid Muḥammad ibn Muḥammad al-Ghazālī ranked of the most prominent and influential Sunni jurists of his origin.
Islamic tradition considers him to be a Mujaddid, a renewer of the faith who, according to the prophetic hadith, appears once every century to restore the faith of the ummah ("the Islamic Community"). His works were so highly acclaimed by his contemporaries that al-Ghazali was awarded the honorific title "Proof of Islam" (Hujjat al-Islam).
Al-Ghazali believed that the Islamic spiritual tradition had become moribund and that the spiritual sciences taught by the first generation of Muslims had been forgotten.[24] That resulted in his writing his magnum opus entitled Ihya 'ulum al-din ("The Revival of the Religious Sciences"). Among his other works, the Tahāfut al-Falāsifa ("Incoherence of the Philosophers") is a significant landmark in the history of philosophy, as it advances the critique of Aristotelian science developed later in 14th-century Europe.
أبو حامد محمد الغزّالي الطوسي النيسابوري الصوفي الشافعي الأشعري، أحد أعلام عصره وأحد أشهر علماء المسلمين في القرن الخامس الهجري،(450 هـ - 505 هـ / 1058م - 1111م). كان فقيهاً وأصولياً وفيلسوفاً، وكان صوفيّ الطريقةِ، شافعيّ الفقهِ إذ لم يكن للشافعية في آخر عصره مثلَه.، وكان على مذهب الأشاعرة في العقيدة، وقد عُرف كأحد مؤسسي المدرسة الأشعرية في علم الكلام، وأحد أصولها الثلاثة بعد أبي الحسن الأشعري، (وكانوا الباقلاني والجويني والغزّالي) لُقّب الغزالي بألقاب كثيرة في حياته، أشهرها لقب "حجّة الإسلام"، وله أيضاً ألقاب مثل: زين الدين، ومحجّة الدين، والعالم الأوحد، ومفتي الأمّة، وبركة الأنام، وإمام أئمة الدين، وشرف الأئمة.
كان له أثرٌ كبيرٌ وبصمةٌ واضحةٌ في عدّة علوم مثل الفلسفة، والفقه الشافعي، وعلم الكلام، والتصوف، والمنطق، وترك عدداَ من الكتب في تلك المجالات.ولد وعاش في طوس، ثم انتقل إلى نيسابور ليلازم أبا المعالي الجويني (الملقّب بإمام الحرمين)، فأخذ عنه معظم العلوم، ولمّا بلغ عمره 34 سنة، رحل إلى بغداد مدرّساً في المدرسة النظامية في عهد الدولة العباسية بطلب من الوزير السلجوقي نظام الملك. في تلك الفترة اشتُهر شهرةً واسعةً، وصار مقصداً لطلاب العلم الشرعي من جميع البلدان، حتى بلغ أنه كان يجلس في مجلسه أكثر من 400 من أفاضل الناس وعلمائهم يستمعون له ويكتبون عنه العلم. وبعد 4 سنوات من التدريس قرر اعتزال الناس والتفرغ للعبادة وتربية نفسه، متأثراً بذلك بالصّوفية وكتبهم، فخرج من بغداد خفيةً في رحلة طويلة بلغت 11 سنة، تنقل خلالها بين دمشق والقدس والخليل ومكة والمدينة المنورة، كتب خلالها كتابه المشهور إحياء علوم الدين كخلاصة لتجربته الروحية، عاد بعدها إلى بلده طوس متخذاً بجوار بيته مدرسةً للفقهاء، وخانقاه (مكان للتعبّد والعزلة) للصوفية.
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 2 of 2 reviews
May 7, 2024
Gazali, bazıları tarafından felsefeye cephe aldığı ve bu nedenle İslam dünyasının bilim ve uygarlık alanında yeterince gelişememesinin nedeni olduğu iddia edilen bir şahsiyet.
İlk defa Gazali'nin bir eserini okuyan biri olarak bu suçlamanın haksızlık olduğu kanısını edindim. Aslında İslâm dünyasının geri kalmışlığı, ne İslâmın ne de onun suçu. Olsa olsa, sonuca odaklı gayret ve çaba yerine, temenniden öteye geçmeyen ve samimiyetten, doğru okumaktan uzak, kolaycı tasarruflar suçludur diye düşünüyorum.
İmam Gazali'nin "Minhacü'l Abidin" adlı eserinin tercümesi olan "Abidler Yolu"nda, gerçek anlamda Allah'a kul olmak isteyen bir insanın yapması ve yapmaması gerekenler, gayret etmesi ve uzak durması gereken hususlar, kulluk yolunda karşılaşacağı engeller ve geçitler (çözüm yolları) ayetler, hadisler, kıssalar, çarpıcı benzetim ve yorumlar ışığında çok akıcı ve etkileyici biçimde anlatılmış.
Bu kitabı okuyarak şu sorulara makul ve ikna edici cevaplar bulmak mümkün:
- Allah insanı neden yarattı?
- İbadet salt kendisi itibariyle insanı kurtarmaya yeter mi?
- İyiler sonunda hep kazanır ama nasıl ve ne şekilde?
- Sabırsızlık, samimiyetsizlik, riya, gösteriş, kibir nelere mâl olur?
- Dert ve sıkıntılarla nasıl baş edilir?
- Korku ve ümit birbirini nasıl dengeler?
Aslında kitapta inanmanın felsefesinin yer aldığını söylemek mümkün. Felsefenin; var olanların varlığı, kaynağı, anlamı ve nedeni üzerine düşünmek ve ilkesel olarak araştırılması şeklinde tanımlandığından yola çıkılırsa.
"Abidler Yolu" öyle bir kitap ki: altını çizmeye başladığınızda kalem değmeyen sayfa neredeyse kalmıyor; okurken bildiğinizi, olduğunuzu, yaptığınızı sandıklarınızı samimi şekilde sorgulamak durumunda kalıyorsunuz; okuyup bitirdiğinizde ise aslında yeni okuyuşların, yeni yolculukların başlangıcı olduğunu düşünüyorsunuz.
Tekrar tekrar okumaya değer bir eser.
İlk defa Gazali'nin bir eserini okuyan biri olarak bu suçlamanın haksızlık olduğu kanısını edindim. Aslında İslâm dünyasının geri kalmışlığı, ne İslâmın ne de onun suçu. Olsa olsa, sonuca odaklı gayret ve çaba yerine, temenniden öteye geçmeyen ve samimiyetten, doğru okumaktan uzak, kolaycı tasarruflar suçludur diye düşünüyorum.
İmam Gazali'nin "Minhacü'l Abidin" adlı eserinin tercümesi olan "Abidler Yolu"nda, gerçek anlamda Allah'a kul olmak isteyen bir insanın yapması ve yapmaması gerekenler, gayret etmesi ve uzak durması gereken hususlar, kulluk yolunda karşılaşacağı engeller ve geçitler (çözüm yolları) ayetler, hadisler, kıssalar, çarpıcı benzetim ve yorumlar ışığında çok akıcı ve etkileyici biçimde anlatılmış.
Bu kitabı okuyarak şu sorulara makul ve ikna edici cevaplar bulmak mümkün:
- Allah insanı neden yarattı?
- İbadet salt kendisi itibariyle insanı kurtarmaya yeter mi?
- İyiler sonunda hep kazanır ama nasıl ve ne şekilde?
- Sabırsızlık, samimiyetsizlik, riya, gösteriş, kibir nelere mâl olur?
- Dert ve sıkıntılarla nasıl baş edilir?
- Korku ve ümit birbirini nasıl dengeler?
Aslında kitapta inanmanın felsefesinin yer aldığını söylemek mümkün. Felsefenin; var olanların varlığı, kaynağı, anlamı ve nedeni üzerine düşünmek ve ilkesel olarak araştırılması şeklinde tanımlandığından yola çıkılırsa.
"Abidler Yolu" öyle bir kitap ki: altını çizmeye başladığınızda kalem değmeyen sayfa neredeyse kalmıyor; okurken bildiğinizi, olduğunuzu, yaptığınızı sandıklarınızı samimi şekilde sorgulamak durumunda kalıyorsunuz; okuyup bitirdiğinizde ise aslında yeni okuyuşların, yeni yolculukların başlangıcı olduğunu düşünüyorsunuz.
Tekrar tekrar okumaya değer bir eser.
April 28, 2020
1968 yılına ait farklı bir basım ve çevirisini okudum. Başucu kitabı.
Displaying 1 - 2 of 2 reviews