What do you think?
Rate this book
Steen voor steen
De zeventienjarige Iris heeft al heel wat meegemaakt. Sinds een aantal jaar woont ze in een pleeggezin, maar de zomers brengt ze met haar opa en oma door op camping Le Tournesol. Wanneer ze daar noodgedwongen het personeelsappartement moet delen met de negentienjarige Maduro, lijkt hij erop gebrand te zijn haar muren neer te halen, iets waar Iris absoluut niet van is gediend. Er zit dus maar een ding op: terugslaan.
Een eigentijdse roman over jezelf afsluiten en jezelf openstellen. Over muren opbouwen en muren afbreken.
Een eigentijdse roman over jezelf afsluiten en jezelf openstellen. Over muren opbouwen en muren afbreken.
- GenresYoung Adult
360 pages, Hardcover
Published September 1, 2021
1 person is currently reading
54 people want to read
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 14 of 14 reviews
November 11, 2021
3,5. Vandaag is het mijn beurt in de blogtour voor dit aangrijpend boek. Lees zeker mijn recensie op mijn blog:
https://axellesbooks.wordpress.com/20...
https://axellesbooks.wordpress.com/20...
November 16, 2021
Dit is reeds de derde YA die zich afspeelt op camping Le Tournesol in Frankrijk en hiermee komt er helaas een einde aan deze serie. Hoewel de boeken afzonderlijk te lezen zijn, is de camping als rode draad door de boeken heel erg fijn. Ook komen bepaalde personages steeds terug en daarom zou ik toch aanraden om ze in volgorde te lezen.
Jacodine Van De Velde is er met dit boek weer in geslaagd om een aangrijpende YA neer te zetten.
Het verhaal gaat over de zeventienjarige Iris die in een pleeggezin woont maar jaarlijks haar vakanties doorbrengt met haar grootouders op de camping. Ze leert er Maduro kennen en probeert hem door haar gedrag op afstand te houden maar Maduro lijkt zich niet zo makkelijk van slag te brengen en wil die muur die ze rond zich heeft opgebouwd, afbreken. Ook Maduro heeft dingen waar hij mee zit. De hoofdstukken worden afwisselend verteld vanuit het perspectief van Iris en Maduro. Waardoor je beide personages heel goed leert kennen.
Eerst en vooral, de schrijfstijl van Jacodine. Heerlijk! Ze slaagt erin om zowel de heftige, emotionele dingen goed te beschrijven maar daarnaast zijn er ook wel scènes die dit even doorbreken waardoor het even wat luchtiger aanvoelt. Maar vergis je niet want er komen wel zware thema’s in voor zoals zelfbeschadiging en pleegzorg.
Wat ik heel mooi vond is hoe het pleeggezin van Iris zo’n enorme hoeveelheid liefde te geven hebben. Ze hebben zelf nog twee kindjes, waarvan de tweede pas geboren was als Iris al bij hen woonde maar ze behandelen Iris als hun eigen dochter. Ze laten haar ook zichzelf zijn en geven haar de tijd om open te bloeien, wat zeker geen makkelijke taak is want door wat Iris heeft meegemaakt vindt ze het moeilijk om te accepteren dat er mensen zijn die echt om haar geven en gaat ze mensen, ook haar pleegouders, kwetsen met harde woorden. Brechje en Rens zijn twee heel mooie mensen en het ideale pleeggezin voor Iris.
De auteur slaagt erin om alle personages tot leven te wekken door ze realistisch neer te zetten met hun goede en minder goede kanten. Want hoewel je meeleeft met wat Iris allemaal heeft meegemaakt, ze kan soms ook een echte bitch zijn als ze iedereen op afstand probeer te houden. Dit maakt het net zo moeilijk voor anderen om toch te proberen om dichterbij te komen. Maar Maduro lijkt hier en daar toch een barstje in die muur te ontdekken.
Dit boek / deze serie is echt mooi. Zeker een aanrader voor Young adults maar zeker ook voor oudere adults want het maakt helaas pijnlijk duidelijk dat er een heel verhaal achter bepaald gedrag van mensen kan zitten.
Jacodine Van De Velde is er met dit boek weer in geslaagd om een aangrijpende YA neer te zetten.
Het verhaal gaat over de zeventienjarige Iris die in een pleeggezin woont maar jaarlijks haar vakanties doorbrengt met haar grootouders op de camping. Ze leert er Maduro kennen en probeert hem door haar gedrag op afstand te houden maar Maduro lijkt zich niet zo makkelijk van slag te brengen en wil die muur die ze rond zich heeft opgebouwd, afbreken. Ook Maduro heeft dingen waar hij mee zit. De hoofdstukken worden afwisselend verteld vanuit het perspectief van Iris en Maduro. Waardoor je beide personages heel goed leert kennen.
Eerst en vooral, de schrijfstijl van Jacodine. Heerlijk! Ze slaagt erin om zowel de heftige, emotionele dingen goed te beschrijven maar daarnaast zijn er ook wel scènes die dit even doorbreken waardoor het even wat luchtiger aanvoelt. Maar vergis je niet want er komen wel zware thema’s in voor zoals zelfbeschadiging en pleegzorg.
Wat ik heel mooi vond is hoe het pleeggezin van Iris zo’n enorme hoeveelheid liefde te geven hebben. Ze hebben zelf nog twee kindjes, waarvan de tweede pas geboren was als Iris al bij hen woonde maar ze behandelen Iris als hun eigen dochter. Ze laten haar ook zichzelf zijn en geven haar de tijd om open te bloeien, wat zeker geen makkelijke taak is want door wat Iris heeft meegemaakt vindt ze het moeilijk om te accepteren dat er mensen zijn die echt om haar geven en gaat ze mensen, ook haar pleegouders, kwetsen met harde woorden. Brechje en Rens zijn twee heel mooie mensen en het ideale pleeggezin voor Iris.
De auteur slaagt erin om alle personages tot leven te wekken door ze realistisch neer te zetten met hun goede en minder goede kanten. Want hoewel je meeleeft met wat Iris allemaal heeft meegemaakt, ze kan soms ook een echte bitch zijn als ze iedereen op afstand probeer te houden. Dit maakt het net zo moeilijk voor anderen om toch te proberen om dichterbij te komen. Maar Maduro lijkt hier en daar toch een barstje in die muur te ontdekken.
Dit boek / deze serie is echt mooi. Zeker een aanrader voor Young adults maar zeker ook voor oudere adults want het maakt helaas pijnlijk duidelijk dat er een heel verhaal achter bepaald gedrag van mensen kan zitten.
October 16, 2021
In Steen voor Steen volgen we Iris, die zeventien is en al heel wat heeft meegemaakt.
Ze woont in een pleeggezin en worstelt weer met haar verleden.
Iris heeft aan zelfbeschadiging gedaan. Soms vind ik dit in boeken niet goed neergezet, en erg lastig om te lezen.
De auteur heeft het echter op een hele mooie, maar toch realistische manier verwerkt, waardoor het lezen niet te zwaar viel.
Iris is als personage niet perfect.
Soms valt ze wat "bitcherig" uit de bocht en af en toe stoorde mij dit als lezer wel.
Echter past het wel weer bij Iris en haar heftige verleden.
Maduro is ook als personage mooi uitgediept, en het lezen vanuit zijn perspectief is erg prettig.
Om te lezen hoe de relatie tussen Iris en Maduro gedurende het boek langzaam veranderd was erg mooi.
Af en toe vond ik de wisselingen van heden naar verleden in het begin wat verwarrend, maar later was dit niet meer en dat las weer een stuk fijner.
Al moet ik er ook bij zeggen dat de flashbacks zelf erg goed geschreven waren en wat achtergrondinformatie over Iris gaven.
In dit deel komen ook Ruben en Marscha (uit Wat Je Zegt Zie Je Zelf) weer aan bod en dat vond ik heerlijk! Het was geweldig om ze weer even tegen te komen!
Ook Thom en Tara komen heel enkelt even aan bod, maar dat is meer op de achtergrond.
Toch was dit erg leuk.
Ik vind het jammer dat er met dit derde deel een einde aan deze serie van Jacodine van de Velde is gekomen.
Niet alleen waren de boeken erg mooi en leerzaam, ook hebben ze een enorme impact achtergelaten.
Toch snap ik wel waarom de auteur heeft besloten om na dit deel de serie af te sluiten.
Het boek was weer prachtig evenals het einde. (Al is mijn hart ook wel even gebroken geweest ;)
Ook dit boek over wat minder besproken onderwerpen raad ik iedereen aan!
Ik denk dat een heleboel mensen hier wat aan gaan hebben!
Ze woont in een pleeggezin en worstelt weer met haar verleden.
Iris heeft aan zelfbeschadiging gedaan. Soms vind ik dit in boeken niet goed neergezet, en erg lastig om te lezen.
De auteur heeft het echter op een hele mooie, maar toch realistische manier verwerkt, waardoor het lezen niet te zwaar viel.
Iris is als personage niet perfect.
Soms valt ze wat "bitcherig" uit de bocht en af en toe stoorde mij dit als lezer wel.
Echter past het wel weer bij Iris en haar heftige verleden.
Maduro is ook als personage mooi uitgediept, en het lezen vanuit zijn perspectief is erg prettig.
Om te lezen hoe de relatie tussen Iris en Maduro gedurende het boek langzaam veranderd was erg mooi.
Af en toe vond ik de wisselingen van heden naar verleden in het begin wat verwarrend, maar later was dit niet meer en dat las weer een stuk fijner.
Al moet ik er ook bij zeggen dat de flashbacks zelf erg goed geschreven waren en wat achtergrondinformatie over Iris gaven.
In dit deel komen ook Ruben en Marscha (uit Wat Je Zegt Zie Je Zelf) weer aan bod en dat vond ik heerlijk! Het was geweldig om ze weer even tegen te komen!
Ook Thom en Tara komen heel enkelt even aan bod, maar dat is meer op de achtergrond.
Toch was dit erg leuk.
Ik vind het jammer dat er met dit derde deel een einde aan deze serie van Jacodine van de Velde is gekomen.
Niet alleen waren de boeken erg mooi en leerzaam, ook hebben ze een enorme impact achtergelaten.
Toch snap ik wel waarom de auteur heeft besloten om na dit deel de serie af te sluiten.
Het boek was weer prachtig evenals het einde. (Al is mijn hart ook wel even gebroken geweest ;)
Ook dit boek over wat minder besproken onderwerpen raad ik iedereen aan!
Ik denk dat een heleboel mensen hier wat aan gaan hebben!
November 8, 2021
Al met al is Steen voor steen een indrukwekkend en aangrijpend verhaal. Iris heeft namelijk in haar verleden veel meegemaakt, maar draagt nog altijd de gevolgen hiervan met zich mee. Tegelijkertijd probeert Maduro Iris’ muren neer te halen, maar dat gaat niet even makkelijk. Bovendien hebben Iris en Maduro een plek in mijn hart weten te veroveren, waardoor ik soms met een brok in mijn keel Steen voor steen heb gelezen! --> Vanaf 9 november is de hele recensie te lezen op mijn blog: www.elinebooks.com
November 7, 2021
'Steen voor Steen' is een boek van Jacodine van de Velde.
Ik heb dit boek, en de schrijfster, ontdekt door So Many Pages; een Nederlandse Boekenbox.
Jacodine heeft eerder 2 boeken geschreven met hoofdpersonen die ook in ' Steen voor Steen' een rol hebben naar ik begrepen heb.
'Steen voor Steen' gaat over Iris. Dit meisje is bijna 18, en heeft al een hoop meegemaakt. Vooral thuis, met haar moeder. Ze is hierdoor in een pleeggezin gaan wonen.
Iedere zomer gaat ze echter met haar opa en oma naar Frankrijk. Naar de camping waar opa en oma al jaren komen en waar ze Iris sinds enkele jaren mee naartoe nemen, omdat het Iris goed doet.
Na haar vakantieperiode werkt ze vervolgens de hele zomer op diezelfde camping.
Dit jaar besteedt ze de tijd echter anders, nadat haar opa en oma een heftig bericht krijgen over Iris' haar moeder. Dit zorgt voor veel emoties en gedachten, wat het niet makkelijker maakt om zich te concentreren. Tegelijkertijd is er deze zomer een nieuwe jongen op bezoek die haar hoofd nog iets voller maakt...
Iris lijkt misschien niet sympathiek, maar de reden hiervoor is duidelijk omschreven waardoor je haar al snel kunt begrijpen. De gedachten, twijfels, en dilemma's die door haar hoofd gaan zijn zo duidelijk beschreven dat je het voor je kunt zien en bijna zelf kunt voelen.
'Steen voor Steen' is een ongelofelijk mooi boek. Ik vind dit echt een aanrader voor veel mensen. Voor jongeren, voor ouders, voor docenten, voor hulpverleners, etc. In 'Steen voor Steen' heeft Jacodine de perfecte balans gevonden tussen het verhaal vertellen, en de werkelijkheid schetsen zoals deze voor veel jongeren(maar ook volwassenen) is, met alle gevoeligheden, zonder dat het in de verleiding brengt.
Als studentbegeleider in het mbo herkende ik meerdere onderwerpen, en denk ik dat het me alleen maar weer even bewust maakt van alle mentale ballast die erachter zit.
Ik heb Jacodine van de Velde nu pas leren kennen, maar ga zeker haar eerdere boeken lezen.
Ik heb dit boek, en de schrijfster, ontdekt door So Many Pages; een Nederlandse Boekenbox.
Jacodine heeft eerder 2 boeken geschreven met hoofdpersonen die ook in ' Steen voor Steen' een rol hebben naar ik begrepen heb.
'Steen voor Steen' gaat over Iris. Dit meisje is bijna 18, en heeft al een hoop meegemaakt. Vooral thuis, met haar moeder. Ze is hierdoor in een pleeggezin gaan wonen.
Iedere zomer gaat ze echter met haar opa en oma naar Frankrijk. Naar de camping waar opa en oma al jaren komen en waar ze Iris sinds enkele jaren mee naartoe nemen, omdat het Iris goed doet.
Na haar vakantieperiode werkt ze vervolgens de hele zomer op diezelfde camping.
Dit jaar besteedt ze de tijd echter anders, nadat haar opa en oma een heftig bericht krijgen over Iris' haar moeder. Dit zorgt voor veel emoties en gedachten, wat het niet makkelijker maakt om zich te concentreren. Tegelijkertijd is er deze zomer een nieuwe jongen op bezoek die haar hoofd nog iets voller maakt...
Iris lijkt misschien niet sympathiek, maar de reden hiervoor is duidelijk omschreven waardoor je haar al snel kunt begrijpen. De gedachten, twijfels, en dilemma's die door haar hoofd gaan zijn zo duidelijk beschreven dat je het voor je kunt zien en bijna zelf kunt voelen.
'Steen voor Steen' is een ongelofelijk mooi boek. Ik vind dit echt een aanrader voor veel mensen. Voor jongeren, voor ouders, voor docenten, voor hulpverleners, etc. In 'Steen voor Steen' heeft Jacodine de perfecte balans gevonden tussen het verhaal vertellen, en de werkelijkheid schetsen zoals deze voor veel jongeren(maar ook volwassenen) is, met alle gevoeligheden, zonder dat het in de verleiding brengt.
Als studentbegeleider in het mbo herkende ik meerdere onderwerpen, en denk ik dat het me alleen maar weer even bewust maakt van alle mentale ballast die erachter zit.
Ik heb Jacodine van de Velde nu pas leren kennen, maar ga zeker haar eerdere boeken lezen.
February 12, 2022
In oktober zat ‘Steen voor steen’ van Jacodine van de Velde in de boekenbox van So Many Pages. Hier was ik zo blij mee, het boek stond namelijk op mijn verlanglijstje! Ik had al zo veel mooie recensie voorbij zien komen over de eerdere boeken van Jacodine dat ik snel een boek van haar wilde gaan lezen. ‘Steen voor steen’ is mijn eerste boek van haar maar zeker niet mijn laatste!
Iris is 17 jaar en heeft het de afgelopen jaren niet makkelijk gehad. Inmiddels heeft ze haar plek gevonden bij een pleeggezin waar ze al een aantal jaar woont. In de zomer gaat ze met haar opa en oma naar camping Le Tournesol, daar krijgt ze nieuws over haar moeder dat haar volledig uit balans brengt. Ze begint overal aan te twijfelen en worstelt weer met haar verleden. Mauro, die ook aanwezig is op de camping, maakt het er allemaal niet makkelijker op. Hij is vastberaden de muren om Iris heen neer te halen, iets wat Iris zeker niet wil laten gebeuren.
Jacodine weet de emoties op je over te brengen. Soms zat ik met een brok in mijn keel en met kippenvel te lezen. De emoties van de personages worden uitgebreid beschreven en blijven realistisch, daarom komen ze zo bij je binnen.
Er wordt uitgebreid stilgestaan bij de personages en hoe zij zich voelen, op die manier ontwikkel je een band met de ze. Natuurlijk wilde ik ze soms even door elkaar schudden, maar dat betekend alleen maar dat ik mij goed in het verhaal kan inleven.
De wisselende perspectieven dragen bij aan het verhaal en geven een extra dementie aan het boek. Je bekijkt beide kanten en ziet ook hoe ze beide op de situaties reageren. Ze hebben beide genoeg meegemaakt en verwerken dit ieder op een andere manier. Het is mooi om te zien hoe ze aan zichzelf werken. Je maakt hun persoonlijke groei van dichtbij mee!
Op de achterkant van het boek staat dat het boek een emotionele rollercoaster is en daar kan ik mij helemaal bij aansluiten. Veel verschillende emoties komen aan bod en maken ieder op hun eigen manier indruk op je.
Het boek is echt bij mij binnen gekomen en krijgt van mij *****!
Iris is 17 jaar en heeft het de afgelopen jaren niet makkelijk gehad. Inmiddels heeft ze haar plek gevonden bij een pleeggezin waar ze al een aantal jaar woont. In de zomer gaat ze met haar opa en oma naar camping Le Tournesol, daar krijgt ze nieuws over haar moeder dat haar volledig uit balans brengt. Ze begint overal aan te twijfelen en worstelt weer met haar verleden. Mauro, die ook aanwezig is op de camping, maakt het er allemaal niet makkelijker op. Hij is vastberaden de muren om Iris heen neer te halen, iets wat Iris zeker niet wil laten gebeuren.
Jacodine weet de emoties op je over te brengen. Soms zat ik met een brok in mijn keel en met kippenvel te lezen. De emoties van de personages worden uitgebreid beschreven en blijven realistisch, daarom komen ze zo bij je binnen.
Er wordt uitgebreid stilgestaan bij de personages en hoe zij zich voelen, op die manier ontwikkel je een band met de ze. Natuurlijk wilde ik ze soms even door elkaar schudden, maar dat betekend alleen maar dat ik mij goed in het verhaal kan inleven.
De wisselende perspectieven dragen bij aan het verhaal en geven een extra dementie aan het boek. Je bekijkt beide kanten en ziet ook hoe ze beide op de situaties reageren. Ze hebben beide genoeg meegemaakt en verwerken dit ieder op een andere manier. Het is mooi om te zien hoe ze aan zichzelf werken. Je maakt hun persoonlijke groei van dichtbij mee!
Op de achterkant van het boek staat dat het boek een emotionele rollercoaster is en daar kan ik mij helemaal bij aansluiten. Veel verschillende emoties komen aan bod en maken ieder op hun eigen manier indruk op je.
Het boek is echt bij mij binnen gekomen en krijgt van mij *****!
May 2, 2022
Opgroeien in een onveilige omgeving, opgenomen in een pleeggezin en de loyaliteit naar haar ouders. Iris heeft het niet makkelijk…
De worsteling met zichzelf, de glimp achter haar muur die we als lezer te zien krijgen zijn prachtig beschreven. Iedereen heeft een verhaal, soms is er een Maduro nodig om de muur af te breken….
De worsteling met zichzelf, de glimp achter haar muur die we als lezer te zien krijgen zijn prachtig beschreven. Iedereen heeft een verhaal, soms is er een Maduro nodig om de muur af te breken….
October 22, 2022
Soms waren de karakters vrij dom en egoïstisch maar het einde leek mij toch wel voor het beste. Zij twee als een koppel zou niet goed afgelopen zijn en dat ze niet samen zijn is zeker het beste einde voor hun beide. Maar ik zou het toch fijn hebben gevonden om het einde voor hun beide te zien, Maduro was te goed voor haar.
This entire review has been hidden because of spoilers.
October 23, 2021
Wouw.... Wat een boek heel heftig maar toch heel mooi geschreven zeker nog even de andere boeken checken
January 12, 2023
lees mijn recensie hier https://www.bookstamel.com/2021/11/13...
April 5, 2025
Boek over een meisje met criminele ouders daardoor psychisch belast en uit huis geplaatst is en daarin een weg moet vinden
November 17, 2021
Steen voor steen is de derde youngadultroman van Jacodine van de Velde die zich afspeelt op camping Le Tournesol. Elk boek gaat over een ander personage. In Steen voor steen wordt het emotionele verhaal van Iris verteld. Deze vlot geschreven roman speelt zich gedeeltelijk af in Nederland, maar het hoofdpersonage brengt een groot deel van het verhaal ook door in het zonnige Frankrijk.
De auteur valt in het eerste hoofdstuk meteen met de deur in huis. Je krijgt een beeld van de dramatische thuissituatie van de elfjarige Iris. De hoofdstukken over Iris’ kindertijd wisselen af met hoofdstukken die zich afspelen in het heden, wanneer Iris zeventien jaar is. Het wordt snel duidelijk dat ze een traumatische jeugd heeft doorgemaakt en dagelijks nog vecht tegen de schaduwen uit haar verleden. Iris’ ouders waren niet in staat om haar op een liefdevolle manier op te voeden waardoor ze in de pleegzorg belandde. Iris’ angsten zorgden ervoor dat het voor haar niet gemakkelijk was om zich aan te passen aan het leven in een nieuw gezin. Ze zou haar verleden het liefst volledig loslaten, maar daar slaagt ze niet in.
Iris’ verleden ligt aan de basis van haar felle karakter, ze is snel op haar teentjes getrapt. Ook heeft ze veel moeite met vertrouwen en haar zelfbeeld is aangetast. Maar Iris’ is ook ontzettend sterk en beschikt over een grote dosis doorzettingsvermogen. Ze doorgaat doorheen het boek een mooie karakterontwikkeling. Van het meisje dat een muur om zich heen heeft opgetrokken om te voorkomen dat ze opnieuw gekwetst wordt, verandert ze in een meisje dat zich opnieuw durft openstellen voor anderen. Maar is ze ook sterk genoeg om niet in haar oude gewoonten te hervallen wanneer ze voor een nieuwe uitdaging komt te staan?
Ik moet je wel waarschuwen dat het boek een zwaar beladen onderwerp ter spraken brengt, namelijk zelfbeschadiging. Dit onderwerp wordt in het boek op een realistische manier neergezet, zonder dat het onaangenaam wordt om te lezen. De auteur schrijft met veel respect voor het hoofdpersonage en, zoals ook blijkt uit het dankwoord, voor zij die in het dagelijkse leven met deze problematiek worstelen.
Graag wil ik auteur Jacodine van de Velde bedanken voor het recensie-exemplaar en voor de kans om mee te doen aan deze blogtour.
De auteur valt in het eerste hoofdstuk meteen met de deur in huis. Je krijgt een beeld van de dramatische thuissituatie van de elfjarige Iris. De hoofdstukken over Iris’ kindertijd wisselen af met hoofdstukken die zich afspelen in het heden, wanneer Iris zeventien jaar is. Het wordt snel duidelijk dat ze een traumatische jeugd heeft doorgemaakt en dagelijks nog vecht tegen de schaduwen uit haar verleden. Iris’ ouders waren niet in staat om haar op een liefdevolle manier op te voeden waardoor ze in de pleegzorg belandde. Iris’ angsten zorgden ervoor dat het voor haar niet gemakkelijk was om zich aan te passen aan het leven in een nieuw gezin. Ze zou haar verleden het liefst volledig loslaten, maar daar slaagt ze niet in.
Iris’ verleden ligt aan de basis van haar felle karakter, ze is snel op haar teentjes getrapt. Ook heeft ze veel moeite met vertrouwen en haar zelfbeeld is aangetast. Maar Iris’ is ook ontzettend sterk en beschikt over een grote dosis doorzettingsvermogen. Ze doorgaat doorheen het boek een mooie karakterontwikkeling. Van het meisje dat een muur om zich heen heeft opgetrokken om te voorkomen dat ze opnieuw gekwetst wordt, verandert ze in een meisje dat zich opnieuw durft openstellen voor anderen. Maar is ze ook sterk genoeg om niet in haar oude gewoonten te hervallen wanneer ze voor een nieuwe uitdaging komt te staan?
Ik moet je wel waarschuwen dat het boek een zwaar beladen onderwerp ter spraken brengt, namelijk zelfbeschadiging. Dit onderwerp wordt in het boek op een realistische manier neergezet, zonder dat het onaangenaam wordt om te lezen. De auteur schrijft met veel respect voor het hoofdpersonage en, zoals ook blijkt uit het dankwoord, voor zij die in het dagelijkse leven met deze problematiek worstelen.
Graag wil ik auteur Jacodine van de Velde bedanken voor het recensie-exemplaar en voor de kans om mee te doen aan deze blogtour.
November 28, 2022
Wauw! Wat een geweldig boek! Het is één van de eerste boeken waarmee ik met tranen in mijn ogen zit door het einde. Een heftig thema, maar zo mooi neergeschreven in dit verhaal!
Displaying 1 - 14 of 14 reviews