"Μερικές φορές αισθάνομαι κι εγώ κουρασμένη ακούγοντας τον ήχο των δακρύων μου. Άλλες, φοβάμαι πως τα καλύτερά μας χρόνια έχουν ήδη περάσει. Μα δεν μπορώ να κάνω τίποτα. Βιώνω μια ολική έκλειψη καρδιάς. A total eclipse of the heart".
Ιούλιος 1983. Μια παρέα, φίλοι από τον Πειραιά από την παιδική τους ηλικία, ταξιδεύει για την Τήνο. Ενώ βρίσκονται εν πλω, ο σύντροφος της Αρετής εξαφανίζεται μυστηριωδώς και οι αρχές θεωρούν πως έπεσε κάτω από αδιευκρίνιστες συνθήκες στη θάλασσα και πνίγηκε.
Ιούλιος 1988. Η Αρετή παντρεύεται αιφνιδιαστικά με έναν συνάδελφό της και προσκαλεί τους φίλους της στο νέο της σπίτι. Το έκτακτο δελτίο ειδήσεων της κρατικής τηλεόρασης ανατρέπει μέσα σε μια στιγμή τα πάντα! Τα θαμμένα ψέματα βγαίνουν ορμητικά στην επιφάνεια. Οι λανθασμένες επιλογές τού χθες στοιχειώνουν το σήμερα. Η φιλία συγκρούεται μετωπικά με τον έρωτα…
Μια καταιγιστική περιπέτεια με φόντο την αστραφτερή δεκαετία του ’80. Το θρυλικό πάρτι του Κηλαηδόνη στη Βουλιαγμένη και το λούνα παρκ Ροντέο στο Καλαμάκι. Οι πούλιες και τα ξεβαμμένα τζιν. Οι περμανάντ, οι φράντζες και οι χαίτες-λασπωτήρες. Οι θρυλικές ατάκες, οι μουσικές και οι ταινίες. Όλα μαζί μάς μεταφέρουν σε μια εποχή χωρίς κινητά τηλέφωνα, διαδίκτυο και σόσιαλ μίντια. Τότε που τα απλά πράγματα ήταν «και πολλή φάση, δικέ μου». Τα φιλαράκια «την έβρισκαν» να τα λένε από κοντά. Οι ερωτευμένοι επικοινωνούσαν με τραγούδια «αφιερωμένα εξαιρετικά». Και οι άνθρωποι, «βασικά», κοιτάζονταν στα μάτια…
Η ΜΑΡΙΑ ΠΑΝΑΓΟΠΟΥΛΟΥ γεννήθηκε και μεγάλωσε στον Πειραιά. Το πραγματικό της επίθετο είναι Παναγοηλιοπούλου, αλλά σε ηλικία 19 ετών, όταν ξεκίνησε να εργάζεται ως ρεπόρτερ στο ραδιόφωνο του ΣΚΑΪ, αναγκάστηκε να το περικόψει αφού ήταν γλωσσοδέτης για τους παραγωγούς των εκπομπών. Σπούδασε Κοινωνιολογία στο Πάντειο Πανεπιστήμιο. Έχει εργαστεί στο ραδιόφωνο, στην τηλεόραση, σε περιοδικά και εφημερίδες, αλλά και στον χώρο των δημοσίων σχέσεων και της επικοινωνίας. Πρόσφατα ολοκλήρωσε ένα πρόγραμμα Εφαρμοσμένης Εγκληματολογίας στο Πάντειο Πανεπιστήμιο και τώρα φοιτά στο πρόγραμμα Θετικής Ψυχολογίας.
Πενταστερο με χιλια!Ειναι καποια βιβλια που πριν κυκλοφορησουν καλα καλα θα σε τραβηξουν ..Αγαπω την δεκαετια του 80 και θα ηθελα πολυ να ειχα ζησει τοτε την εφηβεια μου..Ολα ηταν τοσο αθωα οι σχεσεις των ανθρωπων δεν χρειαζοταν την τεχνολογια για να ευδοκιμησουν,η μουσικη ακομα αυτη της δεκαετιας ειναι διαχρονικη και με συναρπαζει,ο κοσμος ηξερε πραγματικα να διασκεδαζει!!Ηξερα πρωτου το ξεκινησω αυτο το το βιβλιο οτι θα με κερδισει αλλα τοσο πολυ δεν το περιμενα..Η συγγραφεας ασχολειται με αυτη την εποχη και οχι μονο αλλα και με τις σχεσεις των ανθρωπων και τον απολυτο σαρωτικο ερωτα αλλα και την αληθινη φιλια..Το μυστηριο ομως που πλεκεται με στο βιβλιο οχι μονο σε κραταει σε εγρηγορση αλλα σου δινει και μαθηματα ζωης!!Απλα εξαιρετικο βιβλιο συγχαρητηρια στην Κυρια Παναγοπουλου πιστευω οσοι το διαβασουν θα βιωσουν την εκλειψη καρδιας!!
Μπήκα στην ....χρονοκαψουλα και ταξίδεψα στην αξέχαστη δεκαετία του 1980...κάθε κεφάλαιο και σελίδα γεμάτα νοσταλγία. Εκτός όμως από τη συγκινηση για τα καλύτερα μας χρόνια, έμεινα πλήρως ικανοποιημένη αναγνωστικά από την πλοκή, την εξέλιξη της ιστορίας, τον άμεσο και ρεαλιστικό τρόπο αφήγησης, την σκιαγράφηση των βασικών χαρακτήρων, ακόμα και των πιο ...αντιπαθητικων και ...επικίνδυνων 😉😉 με "όχημα" μια αγαπημένη και δεμένη παρέα παιδικών φιλων, στην αφήγηση κυριαρχούν ενδυναμώνοντας την συγγραφική ιδέα, η δύναμη της φιλίας, της συμπαράστασης, της ηθικής και συναισθηματικής αλληλεγγύης από την μια μεριά, με τον σαρωτικό (και τυφλό 😉😉) έρωτα, την αφοσίωση άνευ όρων, την χειραγώγηση και την υποκρισία από την άλλη. Ο συνδυασμός των στοιχείων αυτών, προσδίδει στο σύνολο του βιβλίου, ακόμα μεγαλύτερο ενδιαφέρον και σε όσους ακολουθούμε τη συγγραφέα από τα πρώτα βήματα ιδιαίτερη χαρά αλλά και ανυπομονησία για το επόμενο. Στα συν του βιβλίου ο ευφυέστατος τίτλος και το υπέροχο εξώφυλλο. Ας ελπίσουμε ότι καμία άλλη πανδημία ποτέ πια δεν θα καθυστερήσει το επόμενο βιβλίο της κ. Παναγοπούλου 👏👏☘️☘️✌️✌️
Η Αρετή με τους παιδικούς της φίλους και τον Ανδρέα,ταξιδεύουν μ΄ένα πλοίο που έχει προορισμό την Τήνο.
Ο Ανδρέας θα εξαφανιστεί κάτω από αδιευκρίνιστες συνθήκες.
Όλοι τον θεωρούν νεκρό εκτός από την Αρετή. Θα χάσει το χαμόγελό της , η εξαφάνιση του Ανδρέα θα τη βυθίσει στη μοναξιά, στην ανυπαρξία.
Πέντε χρόνια μετά.
Ιούλιος 1988
Η Αρετή δείχνει να έχει ξεπεράσει τις πληγές της. Σε μία παρορμητική στιγμή παντρεύεται ξαφνικά ένα συνάδερφό της ,τον Ισίδωρο.
Ένα τηλεοπτικό ρεπορτάζ θα ξυπνήσει μνήμες που έχει καταχωνιάσει στα βάθη του μυαλού της.
Θα νιώσει τη γη να υποχωρεί κάτω από τα πόδια της.
Τα γρανάζια του μυαλού της θα κολλήσουν μπλοκάροντας κάθε άλλη της σκέψη!
Οι ήρωες θα παγιδευτούν.
Το προστατευτικό περίβλημα σπάει και οι αποκαλύψεις που τρέχουν ανεξέλεγκτα η μία πίσω από την άλλη τους παρασύρουν σ΄ένα χορό δίχως μέτρο, δίχως κανόνες , δίχως περιορισμούς.
Όλοι τους έχουν κάτι να κρύψουν!
Ένας λαβύρινθος συνταρακτικών αποκαλύψεων ξεχύνεται ορμητικά!
Έντονα τα σημεία της φόρτισης, συναγωνίζονται για το ποιο θα κυριαρχήσει !
Μέσα από τη χρυσή δεκαετία των 80's,
βιώνεις τον σαρωτικό έρωτα , την προδοσία, το μυστήριο, την περιπέτεια και την ανιδιοτελή φιλία. Το βιβλίο είναι χωρισμένο σ' επτά κεφάλαια, με τη τεχνική του flash back ξετυλίγεται όλο το νήμα της ιστορίας.Μπρος πίσω μέρα με την μέρα , ώρα με την ώρα ,μαθαίνεις για το τι ακριβώς συνέβη μέσα σε αυτά τα πέντε χρόνια.
Όσο προχωράς στην ανάγνωση του βιβλίου η ένταση κορυφώνεται, μέχρι που καταλήγει στο εκρηκτικό φινάλε.
Ο τίτλος ''Ολική έκλειψη καρδιάς'' που σε παραπέμπει στο πασίγνωστο κομμάτι της Τyler καθώς και το απίθανο εξώφυλλο κουμπώνουν αριστοτεχνικά στην όλη ροή της ιστορίας!
''Όταν ο έλεγχος γλιστράει από τα χέρια σου και κατρακυλάει στον γκρεμό, μην τρέχεις πίσω του γιατί θα γκρεμιστείς μαζί του''.
Με άλλα λόγια απόλαυσα την κάθε σελίδα του βιβλίου , ήταν ένα νοσταλγικό ταξίδι πίσω στον χρόνο !
Σημείωση:
Έχοντας διαβάσει και άλλα βιβλία από τη συγγραφέα , δεν μπορώ να μην αναφέρω ότι η Μαρία Παναγοπούλου ''έστησε'' τα πάντα προσεκτικά. Η αστραφτερή δεκαετία των 80'ς σκιαγραφήθηκε με απόλυτη ρεαλιστικότητα , το ίδιο ακριβώς έγινε και με τους διάλογους των ηρώων . Προσαρμόστηκαν και αυτοί σε εκείνη την εποχή, έτσι ώστε κανένα απόσπασμα του βιβλίου να μη θυμίζει το σήμερα !
Έχοντας γεννηθεί στις αρχές της δεκαετίας του 80, μπορεί να μην έζησα όλα όσα περιγράφονται στο βιβλίο, δεδομένης της ηλικίας που είχα την αντίστοιχη περίοδο, όμως πολλά τα θυμάμαι ξεκάθαρα και μου φαίνονται πολύ οικία. Θυμάμαι σίγουρα τα χτενίσματα, που το μαλλί θύμιζε φουντωτό θάμνο από την περμανάντ, τις φράντζες σε αγόρια και κορίτσια, τα λίκρα και τις παγιέτες, τις βάτες σε φορέματα και σακάκια αλλά και τις γκέτες που φοριούνταν από τη Μαντόνα μέχρι τις μαθήτριες του λυκείου. Θυμάμαι την έντονη πολιτική κατάσταση, το νεύμα του Αντρέα και την αγωνία του κόσμου αν θα γίνει καλά ο ηγέτης του λαού, το οικονομικό σκάνδαλο που έμεινε στην ιστορία και πόσα ακόμα. Πιο έντονα όμως θυμάμαι τη μουσική που ακόμα συνεχίζει να με ταξιδεύει. Βλέποντας λοιπόν ένα πανέμορφο εξώφυλλο και ένα τίτλο που παραπέμπει στο αγαπημένο τραγούδι «Total eclipse of the heart» της Bonnie Tyler αλλά και ένα οπισθόφυλλο που φωνάζει «διάβασέ με» δεν άργησα να πιάσω στα χέρια μου το νέο βιβλίο της Μαρίας Παναγοπούλου και δεν το μετάνιωσα στιγμή.
Πηγαίνοντας πίσω στο 1983, βλέπουμε μια παρέα έξι φίλων που ταξιδεύουν από τον Πειραιά, που είναι η βάση τους, ως την Τήνο για να βρεθούν στο πλάι μιας από τις κοπέλες της παρέας και να χαρούν με τη χαρά της. Αγόρια και κορίτσια είναι περήφανα για την πρώτη έκθεση χειροποίητων κοσμημάτων της φίλης τους, στην οποία πρόκειται να παρευρεθούν, όμως η χαρά τους αυτή σκιάζεται από την εξαφάνιση του συντρόφου της Αρετής. Ενώ βρίσκονται εν πλω, ο Αντρέας θα εξαφανιστεί μυστηριωδώς και οι αρχές θα θεωρήσουν πως έπεσε στη θάλασσα κάτω από αδιευκρίνιστες συνθήκες και πνίγηκε. Οι φίλοι θα συσπειρωθούν δίπλα στην Αρετή και θα τη βοηθήσουν με όποιον τρόπο μπορούν, όπως κάνουν οι αληθινοί φίλοι.
Τον Ιούλιο του 1988 η Αρετή ξαφνικά παντρεύεται με έναν συνάδελφό της, χωρίς κανένας από τους δικούς της να ξέρει τα σχέδιά της. Προσκαλεί όμως τους φίλους της στο νέο της σπίτι για να γνωρίσουν τον άντρα της και να σπάσει ο πάγος. Μόνο που κατά τη διάρκεια αυτής της συνάντησης, ένα έκτακτο δελτίο ειδήσεων θα έρθει να ανατρέψει την ήσυχη ζωή που προσπαθεί να ξεκινήσει μετά από πέντε πολύ δύσκολα χρόνια. Καλά θαμμένα μυστικά και ψέματα θα βγουν στην επιφάνεια και θα αναστατώσουν όλη την παρέα και όχι μόνο την Αρετή.
Δεν είχα διαβάσει κάποιο άλλο βιβλίο της κυρίας Παναγοπούλου, ακούγοντας και διαβάζοντας όμως τα πολύ θετικά σχόλια που πήραν τα προηγούμενα βιβλία της ήθελα πολύ να διαβάσω κάποιο δικό της. Και όπως είπα και στην αρχή με τράβηξε και η εποχή αλλά και το οπισθόφυλλο. Γιατί αυτό το βιβλίο τα έχει όλα. Μια υπέροχη εποχή που πολλοί αναθυμούνται, μια παρέα νεαρών ανθρώπων δεμένη τόσο πολύ όσο μόνο οι καλοί φίλοι μιας αγνής εποχής θα μπορούσαν να δεθούν, νεανικούς έρωτες και ένα μυστήριο που πλανάται στην ατμόσφαιρα και ξυπνάει τα καλά κοιμισμένα θηρία των τελευταίων πέντε ετών.
Διαβάζοντας την «Ολική έκλειψη καρδιάς» μεταφέρεσαι αυτόματα πίσω στη δεκαετία του 80. Από τις περιγραφές των ανθρώπων και τις εκφράσεις στην ομιλία τους, το γεγονός ότι υπήρχε μόνο η κρατική τηλεόραση και δεν υπήρχε στην ουσία τηλεκοντρόλ, όχι ότι είχε και νόημα, μέχρι την καθημερινότητα και τα απλά πράγματα όπως ένα κυπελάκι παγωτό, η συγγραφέας καταφέρνει να αναβιώσει την αγαπημένη της δεκαετία με μεγάλη επιτυχία. Πραγματικά, είναι σαν να μεταφέρεσαι πίσω σε εκείνα τα χρόνια περιμένοντας η τηλεόραση να χάσει το χρώμα της και το κινητό τηλέφωνο να εξαφανιστεί.
Η ίδια η ιστορία του βιβλίου έχει μεγάλο ενδιαφέρον. Επικεντρώνεται στη μεγάλη σημασία της αληθινής φιλίας, αυτή που συναντάται λίγο πιο σπάνια στις μέρες μας και που εκείνα τα χρόνια που οι διαπροσωπικές σχέσεις ήταν το μόνο που είχε ο άνθρωπος. Τότε που δεν υπήρχαν τα social media οι άνθρωποι δημιουργούσαν πιο πραγματικές, πιο ουσιαστικές φιλίες. Δεν έμεναν στο φαίνεσθε και στο ηλεκτρονικό μήνυμα που άλλωστε δεν υπήρχε καν σαν έννοια, αλλά νοιάζονταν για τους καλούς τους φίλους σαν να ήταν οικογένειά τους. Μένοντας στις διαπροσωπικές σχέσεις, να πω πως ένα πολύ σημαντικό μήνυμα που περνάει η συγγραφέας είναι δυστυχώς διαχρονικό. Η ψυχολογική κακοποίηση που μπορεί να υφίσταται κάποιος από το σύντροφό του. Ένας χειριστικός σύντροφος που προκαλεί άσχημα συναισθήματα και ενοχές στη σύντροφό του για να την έχει του χεριού του δεν είναι δυστυχώς φαινόμενο που έχει εξαλειφθεί. Αντίθετα, είναι όλο και περισσότερες οι περιπτώσεις για τις οποίες μαθαίνουμε τα τελευταία χρόνια, που δεν ξέρω αν είναι γιατί αυξήθηκαν ή γιατί πλέον είναι περισσότεροι αυτοί που μιλούν.
Το άλλο δυνατό κομμάτι του βιβλίου είναι οι ανατροπές που έχει καθ’ όλη τη διάρκεια της αφήγησης με αποκορύφωμα τα γεγονότα προς το τέλος του βιβλίου όπου έχουμε απανωτές εκπλήξεις. Κρατά το ενδιαφέρον αμείωτο από την πρώτη μέχρι την τελευταία σελίδα, όχι μόνο λόγω του μυστηρίου που το καλύπτει, αλλά και εξ αιτίας της εξαιρετικής σκιαγράφησης των χαρακτήρων του.
Διαβάζοντας όλες αυτές τις καλές κριτικές, αναρωτιέμαι... Τι είδαν κ κατάλαβαν οι υπόλοιποι που δεν διέκρινα εγώ;;;... Μυστήριο η ψυχή του αναγνώστη εν τέλει 😉 Λυπάμαι..... χάσιμο χρόνου κ μόνο. Όντας παιδί του '80 κι εγώ, το ξεκίνησα με πολλές προσδοκίες όμως, φευ.... Άνθρακας ο θησαυρός.... Η υπερβολή της υπερβολής... Ξεπέρασε κ τον Φώσκολο! Άλλη μια κυρία που επιθυμεί να δηλώσει συγγραφέας! Χελλοου!!! Κι εγώ δηλώνω δημοσιογράφος!!... Έλεος πια!!
Είμαι κλασσικό παιδί των 90's και χαίρομαι εξαιρετικά που μεγάλωσα εκείνη τη δεκαετία -που εκτός όλων των άλλων αποτέλεσε σημαντική γέφυρα μετάβασης από μια εποχή σε μια άλλη, χωρίς την ίδια στιγμή να έχει κάτι κραυγαλέο να την χαρακτηρίζει, άρα ο καθένας μπορούσε να είναι πιο άνετα αυτό που ήθελε-, αλλά ούσα γεννημένη τη δεκαετία του '80, και έχοντας κάποιες μνήμες από εκείνα τα χρόνια -κι ακόμα περισσότερες φωτογραφίες που εμένα με κάνουν να γελάω, τους συγγενείς μου να ντρέπονται που υπάρχουν ακόμα-, δεν μπορώ να μην αναγνωρίσω πως η δεκαετία αυτή συνοδεύεται, και θα συνοδεύεται για πάντα, από μια νοσταλγική διάθεση που όμοιά της δύσκολα μπορεί κανείς να την κοντράρει, ίσως γιατί πολλά από τα ζωτικά στοιχεία που την αποτέλεσαν εξακολουθούν να είναι ολοζώντανα και φτάνουν μέχρι και το σήμερα, σαν να μην τα έχει αγγίξει ο χρόνος.
Το νέο βιβλίο της Μαρίας Παναγοπούλου, "Ολική έκλειψη καρδιάς", μας μεταφέρει πίσω σ' αυτή την ονειρική δεκαετία και πιο συγκεκριμένα στην καρδιά του καλοκαιριού του 1983, όπου μια παρέα φίλων από τον Πειραιά, που έχουν περάσει μαζί μια ολόκληρη ζωή, από τα παιδικά τους κιόλας χρόνια, ταξιδεύει με προορισμό την Τήνο, για να περάσει τις καλοκαιρινές τις διακοπές. Τίποτα δεν τους έχει προετοιμάσει για όσα θα ακολουθήσουν και όταν ο σύντροφος της Αρετής θα εξαφανιστεί κάτω από αδιευκρίνιστες συνθήκες και χωρίς ν' αφήσει το παραμικρό ίχνος πίσω του, με την αστυνομία να πιστεύει πως έπεσε στη θάλασσα και πνίγηκε, όλα θα καταρρεύσουν. Και εκεί είναι η στιγμή που καταλαβαίνεις πως μια ιστορία που ξεκίνησε με όλη την τρέλα και την ορμή της νιότης, με τις καλύτερες προϋποθέσεις, μπορεί να εξελιχθεί σε έναν εφιάλτη.
Περνάνε πέντε χρόνια από εκείνο το τραγικό γεγονός και οι ζωές όλων έχουν αλλάξει, μα περισσότερο απ' όλους της Αρετής, που ανακοινώνει στην παρέα της πως θα παντρευτεί με έναν συνάδελφό της, προσκαλώντας τους στο σπίτι της προκειμένου να γιορτάσουν το αιφνιδιαστικό γεγονός. Όμως, η ζωή για μια ακόμα φορά θ' αποδείξει πόσο απρόβλεπτη και ανατρεπτική μπορεί να γίνει, όταν ένα έκτακτο δελτίο ειδήσεων θα φέρει τα πάνω κάτω, μα πάνω απ' όλα θα φέρει στο φως αλήθειες που πίστευαν πως ήταν καλά κρυμμένες και μυστικά που θάφτηκαν κάτω από ψέμα που προσπάθησαν να συγκαλύψουν, με τον λάθος τρόπο, όλα εκείνα που έγιναν στο παρελθόν και δεν έπρεπε να γίνουν, αλλά που είναι πια πολύ αργά για να τ' αλλάξει κανείς. Γιατί το λάθη του παρελθόντος, τις περισσότερες φορές, καλούνται να ξεπληρωθούν στο μέλλον, αλλά δεν συνειδητοποιούμε πάντοτε πως τότε το χρέος μας θα είναι μεγαλύτερο.
Μετά την "Πενθερά", η κυρία Παναγοπούλου επιστρέφει με ένα ακόμα καλογραμμένο μυθιστόρημα, το οποίο δεν στερείται έντασης, αγωνίας, δράσης -και αντίδρασης συνάμα-, που καταφέρνει να μας καθηλώσει από τις πρώτες κιόλας σελίδες και να μας συμπαρασύρει σε ένα "ταξίδι" γεμάτο ανατροπές και εκπλήξεις που κόβουν την ανάσα. Ένα ταξίδι δίχως επιστροφή και με έναν και μοναδικό προορισμό, που δεν είναι άλλος από την αλήθεια, που πάντοτε βρίσκει τον τρόπο της να έρθει στο φως, όσα χρόνια κι αν περάσουν, όσες θυσίες κι αν έχουν γίνει για να την προστατέψει κανείς, με όσα ψέματα κι αν την έχει ντύσει για να την μασκαρέψει και να την κρύψει από τα μάτια του κόσμου. Την αλήθεια που δεν είναι πάντοτε εύκολη, ούτε ευχάριστη, αλλά που είναι η μοναδική που μπορεί να μας οδηγήσει, αν όχι στη συγχώρεση, στη λύτρωση, γιατί μονάχα χάρη σ' αυτήν μπορεί μια ψυχή να γαληνέψει.
Η συγγραφέας αναβιώνει τη δεκαετία του '80 με απόλυτο ρεαλισμό και με έντονη νοσταλγικότητα μάς θυμίζει όλα εκείνα που την καθιστούν τόσο ξεχωριστή στις καρδιές όσων την βίωσαν, από τους χώρους εκείνους που διασκέδαζαν ξέφρενα κι έκαναν την επανάστασή τους, μέχρι τα κοινωνικά και πολιτικά δρώμενά της που έχουν μείνει στην Ιστορία, μα πάνω απ' όλα την αθωότητα που χαρακτήριζε κάθε είδους συναίσθημα, θετικό και αρνητικό. Μας θυμίζει την εποχή εκείνη που ο έρωτας ήταν ένα συναίσθημα που μπορούσε να σε παρασύρει και να σε διαλύσει, αλλά που δεν σε ένοιαζε, ακόμα κι αν χρειαζόταν να τινάξεις τον κόσμο σου στον αέρα. Τότε που η φιλία δεν ήταν απλά μια λέξη, αλλά που για χάρη της μπορούσες να κάνεις τα πάντα, και που η προδοσία δεν ήταν μια κατάσταση, αλλά μια συνθήκη που ισοπέδωνε το είναι σου. Μια εποχή χωρίς τεχνολογικά επιτεύγματα, αλλά γεμάτη πάθη, συναισθήματα.
Επίσης, εξαιρετική δουλειά έχει γίνει και ως προς τη σκιαγράφηση των χαρακτήρων μας, οι οποίοι αποτυπώνονται στο χαρτί με μεγάλο ρεαλισμό και με λεπτομέρεια ως προς την ανάλυση των ψυχογραφημάτων τους, που καθορίζουν το ποιοι ήταν, ποιοι έγιναν, γιατί έπραξαν ό,τι έπραξαν και γιατί πήραν τις αποφάσεις που πήραν. Ο καθένας απ' αυτούς διαφορετικός, ξεχωριστός, και όλοι μαζί ως ομάδα ένα σύνολο που άλλες φορές σε συγκινεί και άλλες σε ξαφνιάζει, μην ξέροντας τι να σκεφτείς. Όμως έτσι είναι η φύση των ανθρώπων, να εκπλήσσει σε κάθε τι βήμα, ειδικά όταν αυτά συγκρούονται με τα θέλω τους, τις αδυναμίες τους, τα πάθη τους, τις προδοσίες τους, αυτά που δεν μπορούν ν' αλλάξουν ακόμα κι αν το ήθελαν. Και όταν οι συγκρούσεις αυτές γίνονται ανάμεσα στα στρατόπεδα της φιλίας και του έρωτα, είναι δύσκολο να ξέρεις ποιος θα βγει νικητής, γιατί πολύ απλά, στην πραγματικότητα, κανείς δεν μπορεί να κερδίσει, αλλά ούτε και να χάσει.
Μόλις το τελείωσα ...δυστυχώς δεν μου άρεσε τόσο..απλοϊκό , πολύ Παραμυθι ... Δεν με έπεισε για κάποιο λόγο !Μεγάλη δόση αφέλειας οι πρωταγωνιστές και δεν πιστεύω σε τέτοιους έρωτες..
Έχω κλείσει εδώ και αρκετή ώρα το καινούριο μυθιστόρημα της κας Μαρίας Παναγοπούλου με τίτλο" ΟΛΙΚΗ ΕΚΛΕΙΨΗ ΚΑΡΔΙΑΣ ", τα συναισθήματα όμως αδυνατούν να καταλαγιάσουν μέσα μου. Η καρδιά και το μυαλό μου ταξιδεύουν ακόμη στην τόσο ξεχωριστή δεκαετία του 80 υπό τους ήχους του θρυλικού " Total eclipse of the heart " της Bonnie Tyler.
Η συγγραφέας μέσα από τον άμεσο κι εκφραστικό λόγο της, μας διηγείται μια συναρπαστική περιπέτεια με καταιγιστικό ρυθμό και καταφέρνει να μας παρασύρει! Το ταξίδι στο παρελθόν ξεκινά από την πρώτη κιόλας σελίδα του βιβλίου και μας επιφυλάσσει πολλά!
Άλλοι θα νιώσουν τις θύμησες να αναδύονται πιο έντονες από ποτέ και την συγκίνηση να κατακλύζει όλο τους το είναι και άλλοι θα έχουν την ευκαιρία να γνωρίσουν μια διαφορετική εποχή, μια εποχή που ο κόσμος ήξερε να εκτιμά τα απλά πράγματα και να είναι ευτυχισμένος και θα γοητευθούν.
Βρισκόμαστε στον Πειραιά το καλοκαίρι του 1983. Μια παρέα φίλων μπαίνει στο καράβι με προορισμό την Τήνο. Ο σύντροφος όμως της Αρετής, ο Αντρέας, εξαφανίζεται μυστηριωδώς και οι αρχές θεωρούν πως έπεσε κάτω από αδιευκρίνιστες συνθήκες στη θάλασσα και πνίγηκε... Το γεγονός αυτό γέμισε με ανείπωτο πόνο τη�� καρδιά της Αρετής. Η ίδια πιστεύει πως ο Αντρέας ζει και βυθίζεται στην απύθμενη άβυσσο της θλίψης λόγω της απουσίας του...
Πέντε χρόνια μετά, το καλοκαίρι του 1988, η Αρετή παντρεύεται αιφνιδιαστικά με έναν συνάδελφο της, τον Ισίδωρο, και προσκαλεί τους φίλους της, "τα αδέρφια της καρδιάς της" όπως τους αποκαλεί, στο νέο της σπίτι. Ένα έκτακτο δελτίο ειδήσεων θα συνταραξει συθέμελα τη ζωή της, μια ζωή την οποία αγωνίστηκε πολύ σκληρά να διασώσει από τον πόνο. Η μορφή του Αντρέα προβάλει στην οθόνη και η Αρετή δεν μπορεί παρά να τρέξει κοντά του...
Είναι στ' αλήθεια εκείνος; Είναι δυνατόν να είναι ο Αντρέας;
Η αγάπη του Ισίδωρου είναι άραγε ικανή να την κρατήσει κοντά του ή η κοινή ζωή τους που ξεκίνησε την πορεία της πρόσφατα θα γκρεμιστεί σαν πύργος από τραπουλόχαρτα;
Ποια καλά κρυμμένα μυστικά του παρελθόντος είναι έτοιμα να αποκαλυφθούν;
Τι αντίκτυπο θα έχουν στη ζωή των ηρώων;
Θα καταφέρουν να βγουν αλώβητοι από τις αποκαλύψεις;
Η " ΟΛΙΚΗ ΕΚΛΕΙΨΗ ΚΑΡΔΙΑΣ " είναι ένα εξαιρετικό κοινωνικό μυθιστόρημα με πολλή αγωνία που θα σας γοητεύσει! Η κα Παναγοπούλου ζωντανεύει με απαράμιλλη μαεστρία μια εποχή - σημείο αναφοράς μέχρι και σήμερα- και μαγεύει τον αναγνώστη!
Ο αναγνώστης ταξιδεύει στην δεκαετία του 80 και θυμάται ή μαθαίνει πώς...
Οι φιλίες τότε ήταν αληθινές και οι φίλοι είχαν "μπέσα". Δεν εγκατέλειπαν στην πρώτη δυσκολία, πάσχιζαν για το καλό του φίλου τους. Βιωναν την χαρά του καλύτερα απο τη δική τους και προσπαθούσαν να διώξουν μακριά τον πόνο του.
Ο έρωτας απο την άλλη, ήταν έντονος, απόλυτος, μεθυστικός, οδηγούσε κατευθείαν στα ουράνια! Αλίμονο όμως εάν δεν είχε συνοδοιπόρο του την αλήθεια...ένας ψεύτικος, κάλπικος έρωτας μπορούσε να αφήσει να σακατέψει την ψυχή, να άφησει πίσω του σημάδια χαραγμένα με ανεξίτηλο μαρκαδόρο...
Η κα Παναγοπούλου μας κάνει κοινωνούς όλων εκείνων των γεγονότων που σημάδεψαν την δεκαετία του 80. Και το πράττει μ' έναν τρόπο που αγγίζει την ψυχή μας. Δεν θα αναφερθώ πάρα μόνο στο θρυλικό πάρτι του Κηλαηδόνη στη Βουλιαγμένη, λέγοντας σας πως ένιωσα πραγματικά πως είχα παρευρεθεί κι εγώ σ' εκείνη την μαγική βραδιά νιώθοντας στο έπακρο δυνατά συναισθήματα!
Δεν θα ήθελα όμως να παραλείψω να τονίσω και τα κακώς κείμενα της κοινωνίας τα οποία θίγει η συγγραφέας. Η ψυχολογική και σωματική κακοποίηση από έναν άκρως χειριστικό και βάναυσο σύντροφο ξεδιπλώνεται με τρόπο γλαφυρό στις σελίδες του βιβλίου και συγκλονίζει τον αναγνώστη.
Η " ΟΛΙΚΗ ΕΚΛΕΙΨΗ ΚΑΡΔΙΑΣ " είναι ένα βιβλίο που τα έχει όλα : μια συναρπαστική περιπέτεια με φόντο μια ολόκληρη εποχή η οποία ξεδιπλώνεται σε όλο της το μεγαλείο και φυσικά ήρωες που θα γεννήσουν πολύ έντονα συναισθήματα στην ψυχή σας. Εάν είστε έτοιμοι για ένα ταξίδι στο παρελθόν που θα σας μείνει αξέχαστο, δεν έχετε παρά να διαβάσετε αυτό το βιβλίο!
Και να θυμάστε πως πρέπει...
✍ " Να έχεις γύρω σου ανθρώπους που θα σε κάνουν να θέλεις να γίνεις καλύτερος για να αξίζεις την αγάπη τους."
Πως....
✍ " Οι θησαυροί κάποιες φορές βρίσκονται παρατεταμένοι στα πιο αφανή μέρη και μπορεί να παραμένουν εκεί για πάντα, εάν δεν βρεθεί κάποιος να αφιερώσει χρόνο και κόπο για να τους ανακαλύψει."
Και τελευταίο και πολύ σημαντικό, πώς...
✍ " Καμία έκλειψη δε διαρκεί για πάντα. Ο ήλιος, η σελήνη, το φως είναι πάντα οι νικητές της αναμέτρησης. "
Η " ΟΛΙΚΗ ΕΚΛΕΙΨΗ ΚΑΡΔΙΑΣ " είναι ένα υπέροχο βιβλίο το οποίο είμαι σίγουρη πως θα απολαύσετε από την πρώτη έως την τελευταία σελίδα του!
Η αγωνία ξεκινάει από την πρώτη κιόλας σελίδα. 6 φιλαράκια στην δεκαετία του 80' στον Πειραιά μας θυμίζουν αυτήν την ωραία εποχή, χωρίς κινητά, χωρίς σόσιαλ μίντια αλλά με πολλή μουσική και ξενοιασιά. Τι γίνεται όταν η μία της παρέας ερωτεύεται κάποιον που η παρέα δεν τον εγκρίνει? Η αδελφική φιλία ή ο παράφορος έρωτας? Και γιατί να πρέπει να επιλέξεις ή ένα ή το άλλο? Μια μυστηριώδης εξαφάνιση , πολλές ανατροπές , ωραία δοσμένη ιστορία με τα κεφάλαια να μας πηγαίνουν πίσω μπρος και να βλέπουμε τα γεγονότα από διαφορετικές σκοπιές. ( Πολύ μου αρέσει όταν γίνεται αυτό) Γενικά ένα πολύ ωραίο ανάγνωσμα που το διάβασα μέσα σε λίγες ημέρες από την αγωνία μου να δω τι θα γίνει παρακάτω. Υ.Γ. 1.να ανησυχήσω που δεν μου χρειάστηκαν οι επεξηγήσεις για εκφράσεις, τραγούδια και προϊόντα της εποχής εκείνης? Υ.Γ.2 κρίμα που δεν έκανε ακόμα εκπομπή ο Χαρδαβέλλας τη δεκαετία του 80' , θα τον έβρισκε τον αγνοούμενο αμέσως *αν μου επιτρέπει το αστειάκι η συγγραφέας 😊
Η Αρετή, μέλος μιας δεμένης παρέας παιδιών, γνωρίζει τον Αντρέα και ξεμυαλίζεται μαζί του. Ένα βράδυ του Ιουλίου, εν πλω για την Τήνο, ο Αντρέας εξαφανίζεται και τίποτα δε θα είναι ξανά το ίδιο για κείνη. Πέντε χρόνια μετά, η Αρετή έχει προχωρήσει στη ζωή της κι έχει παντρευτεί τον Ισίδωρο, μόνο που ένα τηλεοπτικό ρεπορτάζ θα την ξαναρίξει στα σκοτεινά μονοπάτια του παρελθόντος. Τι συνέβη στον Αντρέα; Ποιο μυστικό κρύβει η Σπηλιά της Αρετούσας στον Πειραιά και γιατί το χρησιμοποιεί ο Αντρέας για να φέρει πιο κοντά του την Αρετή; Πώς θα χειριστεί ο Ισίδωρος τις απρόσμενες αλλαγές στη ζωή της γυναίκας που αγαπάει πιο πολύ από κάθε τι;
Το νέο μυθιστόρημα της Μαρίας Παναγοπούλου ζωντανεύει μια αξιόλογη ρομαντική ιστορία στα μέσα της δεκαετίας του 1980, μιας εποχής που υπήρξε σταθμός για όσους την έζησαν, όπου τα πάντα ήταν πιο απλά και ουσιαστικά, η τεχνολογία λιγότερο διαδεδομένη, οι επαφές γεμάτες νόημα και ουσία, τα συναισθήματα γνήσια. Με συνεχόμενα πρωθύστερα γυρίζουμε στο 1983 και ξαναρχόμαστε στο 1988, δύο χρονιές που σημάδεψαν την πορεία της Αρετής και των δύο αντρών που αγάπησε, του Ισίδωρου και του Αντρέα. Αναχρονισμοί που ταιριάζουν τόσο ωραία και στρωτά με τη μυθοπλασία, αύρα μυστηρίου γύρω από τη Σπηλιά αλλά και τη συμπεριφορά του Αντρέα, απανωτές εκπλήξεις που πολλαπλασιάζονται όσο πλησιάζουμε προς το τέλος, σωστοί διάλογοι, ολοκληρωμένοι χαρακτήρες, είναι μερικά μόνο από τα θετικά χαρακτηριστικά του κειμένου. Η ιστορία κινείται σε κύκλους που ενώνονται χωρίς να επαναλαμβάνονται, μιας και κάθε φορά μαθαίνουμε μια άλλη οπτική γωνία της αφήγησης.
Σταδιακά και με συνεχόμενες ανατροπές ξεδιπλώνεται μια πρωτότυπη και ενδιαφέρουσα πλοκή που με κράτησε ως το τέλος και έζησα έντονα τα συναισθηματικά σκαμπανεβάσματα της ηρωίδας, η οποία, ενώ αρχικά φαινόταν ελαφρόμυαλη και επιπόλαιη, σταδιακά άρχισε να παίρνει τη ζωή στα χέρια της και να μεταμορφώνεται. Μέσα από την πρώτη σχέση που γνωρίζουμε καταγράφονται τα αρνητικά συναισθήματα της εξάρτησης από τον σύντροφο και τα σημάδια της ψυχικής και σωματικής βίας στην προσωπικότητά μας. Οι φίλοι της Αρετής, χωρίς ιδιαίτερες σκιαγραφήσεις ο καθένας αλλά μια ενωμένη γροθιά όλοι μαζί για να την προστατέψουν και να τη στηρίξουν στις επιλογές της, είναι μια πολύ καλή επιλογή για να ζωντανέψουν μέσα από το λεξιλόγιο, τη διασκέδαση, τα χόμπι τους όλες εκείνες οι λεπτομέρειες της εποχής που θα δώσουν τον απαραίτητο ρεαλισμό και ταυτόχρονα γλυκόπικρες αναμνήσεις σε όσους έζησαν εκείνα τα χρόνια. Η αγάπη τους για την Αρετή, οι πράξεις τους για να την προστατέψουν, οι φόβοι τους για τη συμπεριφορά της δείχνουν το πραγματικό πρόσωπο της φιλίας και τονίζουν εναργώς τα πλεονεκτήματα της παρουσίας της στη ζωή μας.
Παταπούφα, κόκκινο τηλέφωνο παγωτά Algida και ΕΒΓΑ, ο φονικός καύσωνας του 1987, η τηλεόραση, ο φραπές, η Αλλαγή που έφερε η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ από το 1981 και εφεξής, ο Γιώργος Κοσκωτάς και το σκάνδαλο της Τράπεζας Κρήτης, οι θάλαμοι του ΟΤΕ, ο Λάγιος Ντέταρι, ουφάδικα και Pac-Man, ντισκοτέκ, φοφίκο και άλλα σνακ, φράντζα με λευκές κάλτσες και σκαρπίνι, βάτες και Δυναστεία, το νεύμα του Αντρέα προς τη Δήμητρα Λιάνη, ενσωματώνονται αρμονικά και ζωντανεύουν άριστα την εποχή και την καθημερινότητά της, με διακριτικές επεξηγηματικές σημειώσεις. Μάλιστα, έχει γίνει και τοπικού επιπέδου έρευνα, μιας και η συγγραφέας έχει ενσκήψει εξίσου στο παρελθόν του Πειραιά και της Πάτρας, χαρίζοντάς μας τοπόσημα, άγνωστες ιστορίες, γεγονότα που σμίλεψαν την πορεία των δύο πόλεων στον χρόνο, αρκετά από τα οποία παρακινήθηκα να τα ψάξω περισσότερο και να τα ξαναθυμηθώ ενώ μου έκανε εντύπωση που φράσεις όπως «βασικά» και «δε λέει», που δε μου είναι ξένες ακόμη και σήμερα, τότε ήταν εκφράσεις «της μόδας», όπως και τα παρωχημένα πλέον «γουστάρω» και «δικέ μου»!
Η έρευνα πάνω στη δεκαετία του 1980 και η τοποθέτηση των πραγματολογικών στοιχείων στη ροή της αφήγησης φαίνεται από την αρχή πως έγιναν με κατάλληλο τρόπο και χειρισμό και δεν τοποθετήθηκαν επιτηδευμένα στις εξελίξεις. Η ιστορία που μας αφηγείται η Μαρία Παναγοπούλου μόνο τότε και κατ’ αυτόν τον τρόπο θα μπορούσε να διαδραματιστεί και όλα τα συστατικά του μυθιστορήματος είναι απότοκα των συμπεριφορών που είχαμε εκείνη την εποχή. Από την άλλη, οι υποσημειώσεις, αν και διακριτικές όπως έγραψα και πριν, φοβάμαι πως ήταν είτε πολλές, με αποτέλεσμα να φεύγω συχνά από την εξιστόρηση για να χαθώ στις αναμνήσεις ή να αναζητήσω περισσότερες πληροφορίες είτε χωρίς λόγο ύπαρξης, μιας και λίγα σημεία χρήζουν επεξηγήσεων, όπως τα τρομοκρατικά χτυπήματα ή τα αθλητικά γεγονότα, εφόσον μάρκες τσιγάρων και άλλων ειδών, τηλεοπτικές σειρές, καταστήματα και άλλα στολίζουν από μόνα τους τις εξελίξεις. Εκτός κι αν αυτή η αίσθηση που αποκόμισα πηγάζει από το γεγονός πως πλέον η δεκαετία του 1980 έχει αρχίσει να αντιμετωπίζεται ιστοριογραφικά, να αποτελεί κομμάτι παρελθόντος όχι μόνο αναμνησιολογικού αλλά και ερευνητικού κι αυτό να συγκρούεται με τις δικές μου αναμνήσεις που έχω και συνεπαγωγικά να νιώθω πως έχω μεγαλώσει. Όταν φτάνουμε στο σημείο επεξήγησης και λημματικής καταγραφής γεγονότων, ακουσμάτων, τάσεων και λέξεων μιας εποχής στην οποία κάναμε τα πιο σημαντικά μας βήματα στηριζόμενοι σε αυτά τα ερεθίσματα, κάπου στο βάθος υπάρχει η εντύπωση πως ήρθε η ώρα να παραδώσουμε στην ιστορική τεκμηρίωση και στον λεξιλογικό προσδιορισμό τα χρόνια που μεγαλώσαμε και ανατραφήκαμε. Ε, πονάει λιγάκι αυτό….
«Ολική έκλειψη καρδιάς» λέγεται ένα από τα πολλά τραγούδια που σημάδεψαν τη δεκαετία του 1980 κι αυτόν τον τίτλο επέλεξε η συγγραφέας για να προσδιορίσει τα συναισθήματα της Αρετής, μιας γυναίκας που δίνεται και χαρίζεται με οποιοδήποτε ψυχικό κόστος, με αποτέλεσμα να ωριμάζει μέσα από γεγονότα που βιώνει εκείνη κι η παρέα της, νέα παιδιά που ζουν σε «μια παρεξηγημένη δεκαετία». Ο Αντρέας του χτες και ο Ισίδωρος του σήμερα θα της χαρίσουν ένα ταξίδι που θα επηρεάσει εκείνη και τους φίλους της, η κλιμακούμενη πλοκή θα φέρει απρόσμενα γεγονότα, το βιβλίο θα μας μεταφέρει σε μια εποχή αλλαγών για τη σύγχρονη κοινωνία και θα μας δείξει την ολική έλλειψη της ατμόσφαιρας του 1980 στον εντελώς διαφορετικό 21ο αιώνα.
Ένα ερωτευσιμο εξώφυλλο.. Αυτό σκέφτηκα την ώρα που το παρέλαβα.. μέχρι λίγο πριν τη μέση απολαυσα τη μαγική εποχή των 80s, θυμηθηκα τα στέκια μας στη Θεσσαλονικη, συνειδητοποίησα ποσο γρήγορα περναει ο χρόνος... Προχωρώντας στην περιπέτεια της Αρετουλας όμως δεν μπόρεσα να αφήσω το βιβλίο από τα χέρια μου! Ενδιαφέρουσα πλοκή με ψυχολογικές προεκτάσεις. Ανατροπές μη αναμενόμενες και ένα τέλος που σίγουρα δεν περίμενα! Που μπορεί να οδηγήσει ένας έρωτας? Που μπορεί να φτάσει μια σατανικη προσωπικότητα? Η δυναμη της φιλίας και η δικαιοσύνη του σύμπαντος μπορούν να επικρατήσουν? Εξαιρετικό!!
Αντικρίζοντας το μαγευτικό εξώφυλλο του βιβλίου και διαβάζοντας την περίληψη αντιλήφθηκα πως μπροστά μου έχω ένα μυθιστόρημα - όχημα για να ταξιδέψω στη νοσταλγική δεκαετία του 80 . Δεν είχα άδικο όπως φάνηκε ,καθως η Μαρία Παναγοπουλου έχει συγγραφικές ικανότητες που την κατατάσσουν σαν μια ακρως ρεαλιστική και δυναμική πενα της εποχής μας . Έτσι ,με τον γνώριμο , άμεσο εικονοπλαστικό της λόγο πέτυχε κάθε σελίδα του βιβλίου να αναδίδει χρώματα , αρώματα , εικόνες από μια δεκαετία στην οποία μπορεί να μην έχω θύμησες , όμως την "ένιωσα" διαβάζοντας την « ολική έκλειψη καρδιάς » . Με κάλεσε σε ένα ταξίδι νοερό σε μια εποχή , σίγουρα περισσότερο αθώα από τη δίκη μας , γεμάτη αλήθειες και ανθρώπους που ζούσαν την κάθε στιγμή απλά ομως ουσιαστικά ,χωρίς να τρέχουν να την αναρτήσουν στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης αλλά που την αφήνουν να κατοικήσει στην καρδιά τους , παιρνοντας μέσα τους την μορφή της έκλειψης ή της αναγέννησης . Παράλληλα , το κομμάτι της Tyler “total eclipse of the heart ” δίνει το σύνθημα για να χορέψεις στις σελίδες του βιβλίου αγκαλιά με τον έρωτα , τη φιλία και την προδοσία . Μια παρέα αγαπημένων φίλων οδεύει με πλοίο για την Τήνο . Κατά τη διαρκεία αυτού του ταξιδιού χάνεται μυστηριωδώς ο μεγάλος έρωτας της Αρετής . Η κοπέλα για χρόνια ζει στην σκιά του πόνου αυτής της εξαφάνισης . Όλοι τον θεωρούν νεκρό . Εκτος από την ίδια . Ο Αντρεας είναι απών αναίτια από τη ζωή της για πέντε χρόνια . Αυτό την έκανε ψυχικό ράκος . Όταν καταφέρει να ορθοποδήσει ,παντρεύεται ξαφνικά έναν συνάδερφο της , αλλά για μια ακόμα φορά έρχονται τα πάνω κάτω . Η μοίρα έχει τον τελευταίο λόγο . Σε μια επιχείρηση διάσωσης επιβατών βλέπει σε ρεπορτάζ στην τηλεόραση τον έρωτα της ζωής της , αυτόν που χάθηκε ξαφνικά και τη σημάδεψε για πάντα . Άραγε , είναι ο δικός της Αντρεας ; Με γνώμονα την ατέρμονη αγάπη της ξεκινά μια αγωνιώδης αναζήτησή . Θα είναι για το καλό της ή τρέφει φρούδες ελπίδες ; Μετά την «Πενθερα » η Παναγοπουλου επέστρεψε με ένα βιβλίο διαφορετικο από άποψη είδους και ύφους από το προηγούμενο . Εδώ, έχουμε ένα κοινωνικό μυθιστόρημα που διεισδύει βαθιά στις ανθρώπινες σχέσεις έχοντας έντονες δόσεις έρωτα , μυστηρίου και περιπέτειας . Το πάντρεμα όλων αυτών των στοιχείων είναι ακρως επιτυχημένο ,γιατί όλα μέσα στο μυθιστόρημα είναι σε σωστές αναλογίες και με αδιάκοπη δράση και ανατροπές . Με εφαλτήριο την τρυφερή φιλία κοριτσιών και αγοριών ,τα οποία ενηλικιώθηκαν στην δεκαετία του 80 και προσπαθούν να πάρουν το δρόμο τους , προωθεί ζητήματα που αφορούν στη φιλία και την αγάπη αλλά και τον χειριστικο και τοξικό σύντροφο . Το βιβλίο είναι χωρισμένο σε εφτά κεφάλαια και διαρθρωμένα με χρονικές μετατοπίσεις ανάμεσα στο 1983 και στο 1988 ,ξετυλίγοντας έτσι την υπόθεση ,η οποία είναι γεμάτη αποκαλύψεις και σασπενς . Με φόντο μια εποχή , που πολλοί νοσταλγούν , η συγγραφέας αναβιώνει γεγονότα που την σημάδεψαν , θυμίζει μέρη και στέκια λατρεμένα , τάσεις μόδας , μουσική και τραγούδια που άφησαν εποχή σε παράλληλο χρόνο με την ιστορία της Αρετής , που για μένα αναδειχτηκε ως η κεντρική ηρωιδα εξαιτίας των εξελίξεων που την ακολουθούν στο διαβα της . Η κοπέλα αυτή βίωσε τον έρωτα σε όλες τις εκφάνσεις του . Παράφορα , αρρωστημένα αφηνοντας ανεξίτηλα σημάδια στην ψυχή της . Έγινε πιόνι σε έναν χειριστικο σύντροφο , χάνοντας το δυναμισμό και την παρρησία της και με κίνδυνο εκτός από τον εαυτό της να χάσει και όσους την αγαπάνε . Θυμίζει η Αρετή σε όλους μας κάποιο πρόσωπο από το δικό μας περιβάλλον που εξαιτίας μιας λαθεμενης επιλογής συντρόφου , απομονώθηκε και περιθωριοποιήθηκε είτε ακούσια είτε εκούσια . Η περίπτωση της Αρετής όμως έχει κάτι πολύ θετικό . Αληθινούς φίλους που έγιναν το στήριγμα σε κάθε της δυσκολία . Με παραστατικότητα η συγγραφέας σκιαγραφει τα εμπλεκόμενα πρόσωπα και τις καταστάσεις μιας δυνατής αλλά συνάμα τραγικής ερωτικής ιστοριας που μας συγκινεί αλλά παράλληλα μας γεμίζει με αγωνία για το φιναλε της ιστοριας . Το βιβλίο γέννησε μέσα μου εκτός από συγκίνηση , γλυκόπικρη μελαγχολία , θυμό για τον χειριστικο σύντροφο αλλά και για την αφέλεια της Αρετής . Βέβαια , επειδή όλα είναι βγαλμένα από τη ζωή και δεν πρεπει να δικάζουμε κανέναν ,ξέρουμε πως πολλές φορές κάνουμε λάθη , που τα επαναλαμβάνουμε ή και που ακόμα δεν τα αναγνωρίζουμε για να πάρουμε αποφάσεις και να επανορθώσουμε . Επομένως , η αφέλεια και οι λάθος εκτιμήσεις της Αρετής συγχωρούνται . Όλα τα πρόσωπα είτε τα καλά είτε τα κακά τοποθετούν το δικό τους λιθαράκι στην ιστορία , η οποία είναι ακρως ενδιαφερουσα . Με πλοκή σφιχτή το βιβλίο δεν κάνει καθόλου κοιλιά και δεν χάνεται καθόλου από τον ενθουσιασμό του ξεκινήματος μέχρι το τέλος . Μάλιστα , προς τη λύση της υπόθεσης οι ανατροπές χορεύουν στα μάτια του αναγνώστη ενα ρυθμικό τανγκό χωρίς σταματημό και τον κάνουν να νιώθει ένταση , περιέργεια και αγωνία . Ομολογώ πως το τέλος ήταν ρεαλιστικό και παράλληλα αναπάντεχο . Δυνατος συνδυασμός για να μην το ξεχάσεις . Κλείνοντας , χαίρομαι ιδιαίτερα όταν το ένστικτο μου δε λαθεύει για την αξία κάποιων ανθρώπων . Ένα από αυτά είναι η Μαρία Παναγοπούλου . Από το πρώτο της βιβλίο ως αυτό το τέταρτο , διακρίνω θέληση , πείσμα και προσπάθεια για να παρουσιάζει πάντα μια προσεγμένη και άρτια συγγραφική δουλειά . Για το ταλέντο δεν χρειάζεται να σας γράψω πολλά . Με μια κουβέντα , απλά και λαϊκά το έχει . Αυτό που κάποιοι ίσως δεν ξέρουν και που έχει μεγάλη για μένα σημασία είναι το μεράκι και η αλήθεια της ψυχής της . Για τα βιβλία της φίλης μου της Μαρίας , όταν γράφω κριτική ενώ είμαι πάντα αυστηρή και το ξέρετε και εσεις αλλά και η ίδια -ευτυχώς στη δίκια της περίπτωση δε χρειάστηκε ως τωρ�� να γράψω αρνητική κριτική - καταθέτω όσα βίωσα διαβάζοντας τα με ίσως μεγαλύτερη συναισθηματικη σκοπιά . Συγχωρέστε με , αλλά δεν μπορείς να μην απελευθερώσεις έστω και γραπτα συναισθήματα όταν αυτό το μυθιστόρημα που έχεις μόλις ολοκληρώσει είναι εκτός από καλό , πολύ αληθινό . Ένα απαλό χάδι ψυχής .
ΜΕ αρέσει το βιβλίο ΑΦΟΥ και ακολουθώ-διαβάζω την κ.Παναγοπούλου από το πρώτο της βιβλίο μια και με κέρδισε με τον τρόπο που ψυχογραφεί τους ήρωες της καθώς και από το γεγονός πως χρησιμοποιεί έντονα το στοιχείο της ανατροπής σε όλα της τα βιβλία.
Το νέο της βιβλίο "Ολική έκλειψη καρδιάς" οφείλω να ομολογήσω πως με κέρδισε πριν ακόμα κυκλοφορήσει, όταν διάβασα στο οπισθόφυλλο και σε δημοσιεύσεις της συγγραφέως πως διαδραματίζεται στην πιο αγαπημένη δεκαετία της ζωής μου, τα '80ς!!!Γιατί όπως γράφει στο εισαγωγικό σημείωμα "Η δεκαετία του 80 είναι τα νιάτα μου. Τα πιο ανέμελα χρόνια της ζωής μου". Και μπορεί να πέρασαν αρκετά ή μάλλον πολλά χρόνια από τότε αλλά όσα ζήσαμε ήταν τόσο έντονα που χαράχτηκαν ανεξίτηλα στην καρδιά και το μυαλό και αρκεί ένας στίχος τραγουδιού που ακούν οι κόρες μου σήμερα ή μια ταινία να τα ξαναφέρουν στο μυαλό και να μου δίνουν την αίσθηση άλλοτε πως έγιναν χθες και άλλοτε σαν να πέρασαν αιώνες όταν βλέπω πως ζουν τα παιδιά μας σήμερα...
Ιούλιος του 1983 μια παρέα αδερφικών φίλων, 3 κορίτσια οι Άγγελοι του Τσάρλι(αγαπημένη σειρά της εποχής!!!) όπως αυτοαποκαλούνταν και τρία αγόρια, από τον Πειραιά ταξιδεύει για διακοπές στην Τήνο. Ο σύντροφός της Αρετής θα εξαφανιστεί μυστηριωδώς και οι αρχές θεωρούν πως έπεσε στη θάλασσα και πνίγηκε.
Πέντε χρόνια αργότερα και ενώ οι ζωές όλων έχουν αλλάξει λόγω του τραγικού αυτού γεγονότος, η Αρετή θα παντρευτεί αιφνιδιαστικά έναν συνάδελφο της, θα προσκαλέσει τους φίλους της στο νέο της σπίτι να τους τον γνωρίσει και εκεί μια εικόνα του έκτακτου δελτίο ειδήσεων θα ανατρέψει τα πάντα!!! Η νέα ζωή που προσπαθεί να χτίσει η Αρετή θα καταρρεύσει σαν κάστρο στην άμμο, θαμμένα ψέματα και μυστικά θα βγουν στην επιφάνεια και η φιλία των έξι φίλων θα δοκιμαστεί σκληρά!!
Η συγγραφέας χωρίζει το βιβλίο σε επτά μέρη και χρησιμοποιώντας έξυπνα την εναλλαγή του χρόνου 5 χρόνια μπρος-πίσω σε κάθε μέρος, και κάποιες ώρες-μέρες σε κάθε κεφάλαιο, καταφέρνει να κρατήσει τον αναγνώστη σε εγρήγορση και αγωνία ως την τελευταία σελίδα. Αποκαλύψεις που έρχονταν σταδιακά στο φως ανέτρεπαν την εικόνα που είχα σχηματίσει για τους ήρωες της και βοηθούσαν να κατανοήσω-νιώσω τις σκέψεις, αποφάσεις, πράξεις τους. Και ταυτόχρονα ξύπνησαν μνήμες από τα δικά μου εφηβικά χρόνια που τότε όλα ήταν αλλιώς..
Τότε που χάναμε την αίσθηση του χρόνου όταν είμασταν με φίλους, φίλους καρδιάς που μεγαλώναμε μαζί και ήταν πάντα εκεί στα εύκολα, μα κυρίως στα δύσκολα, τότε που με μικροψεματάκια στους γονείς μας και την κάλυψη των φίλων δίναμε ραντεβού σε καφετέριες και ντισκοτέκ, που φλερτάραμε με τα μάτια και αφιερώναμε τραγούδια στο ραδιόφωνο, που ξεκινούσαμε υποτίθεται με τους φίλους μας για εκδρομές-διακοπές και καταλήγαμε άλλος ... για Χίο τράβηξε κι άλλος για Μυτιλήνη με το έτερον ήμισυ, τότε που μπορεί να μην είχαμε τις δυνατότητες που δίνει η τεχνολογία στους νέους σήμερα αλλά όλα ήταν πιο απλά, πιο ζεστά, πιο όμορφα.
Ένα μεγάλο ευχαριστώ στη συγγραφέα που με την ξεχωριστή γραφή της με ταξίδεψε στα πιο υπέροχα χρόνια της ζωής μου, μου ξύπνησε υπέροχες αναμνήσεις από τραγούδια (λατρεύω το Total eclipse of the heart!!!) , ταινίες που αγαπώ και ταυτόχρονα ανέσυρε από τη μνήμη παρόμοιες καταστάσεις που βίωσα εγώ και οι φίλες μου και μου θύμισαν την αξία της φιλίας και της οικογένειας. Γιατί ο αληθινός φίλος στηρίζει στα εύκολα και τα δύσκολα, είναι εκεί όταν σε τυφλώνει ο έρωτας, για να ξεθολώσει το τοπίο και να σε βοηθήσει να δεις τον άλλο στην πραγματική του διάσταση και όχι μόνο την εικόνα που σχηματίζεται από τη ματιά του ερωτευμένου, σε σηκώνει όταν πέφτεις πονάει με τον πόνο σου χαίρεται με τη χαρά σου.
Το τι συνέβει εκείνη τη βραδιά στο πλοίο για την Τήνο δεν μπορώ να σας το πω αλλά θα σας προτείνω να το ανακαλύψετε μόνοι σας διαβάζοντας το βιβλίο αυτό!!Σας περιμένει ένα υπέροχο ταξίδι σε μια αστραφτερή δεκαετία πλημμυρισμένη με υπέροχες ταινίες και τραγούδια που έχουν διαχρονική αξία και σιγοτραγουδάμε εμείς, τα παιδιά μας.... Ένα βιβλίο, που μου χάρισε ένα μαγικό ταξίδι την δύσκολη αυτή περίοδο του εγκλεισμού και που σκέφτομαι να επαναλάβω σύντομα!!Για την ώρα παίρνω την Παταπούφα μου αγκαλιά, ένα Σιγάγο και ένα Lucky Cap (το παγωτό τρώγεται όλες τις εποχές!!!) και πάω να ξαναδώ το Dirty Dancing και το Footloose!!!!
“Once upon a time, I was falling in love, But now I'm only falling apart. There's nothing I can do. A total eclipse of the heart. Once upon a time, there was light in my life. But now there's only love in the dark. Nothing I can say. A total eclipse of the heart.” Bonnie Tyler 1983
Μέχρι και σήμερα, το τραγούδι αυτό είναι ένα από τα αγαπημένα μου!! Γεννημένη το 1981, το άκουσα για πρώτη φορά στην εφηβεία μου. Περίμενα με αγωνία να το παίξει κάποιος ραδιοφωνικός σταθμός για να το γράψω στην κασέτα του ραδιοφώνου μου, πάντα με την ελπίδα να μην μιλήσει καθόλου ο ραδιοφωνικός παραγωγός κατά την διάρκεια του τραγουδιού και μετά το άκουγα όλο το βράδυ στο δωμάτιό μου, κλαίγοντας για το αγόρι που δεν μου έδινε σημασία και δεν μου ζήτησε να «τα φτιάξουμε». (Τάσο, αν με ακούς, εντάξει, μετά από 30 χρόνια νομίζω σε ξεπέρασα).
Με το βιβλίο αυτό κάνουμε ένα πολύ όμορφο, γλυκό και νοσταλγικό ταξίδι πίσω στον χρόνο, στην εποχή των ’80, τότε που δεν υπήρχε το internet, τα social media και τα κινητά τηλέφωνα. Τότε που άκουγες φωνές παιδιών στα σοκάκια της γειτονιάς να τρέχουν, να φωνάζουν, να παίζουν μέχρι που σκοτείνιαζε και άκουγες την μάνα σου να ουρλιάζει το όνομά σου από το μπαλκόνι για να μαζευτείς κατάκοπη στο σπίτι. Αγόρια και κορίτσια μια παρέα, μια αγκαλιά, ο ένας για τον άλλον. Τότε που περίμενες με λαχτάρα κάποια συμμαθήτριά σου να σου δώσει το λεύκωμα με τις δεκάδες ερωτήσεις που πριν είχαν συμπληρώσει οι φίλοι και συμμαθητές σου με ψευδώνυμο. Τότε που όλα ήταν πιο αγνά και αθώα και υπήρχαν αξίες, όπως η αληθινή φιλία, η άδολη αγάπη, ο σεβασμός, η ανιδιοτέλεια, η αλληλεγγύη, η αυταπάρνηση και ο αλτρουισμός.
Πειραιάς, Ιούλιος 1983. Έξι παιδιά, αχώριστοι φίλοι από την παιδική τους ηλικία, η Αρετή, η Βαρβάρα, η Χριστίνα, ο Μπης, ο Μιχαλάκης και ο Παντελάρας, επιβιβάζονται στο πλοίο με προορισμό την Τήνο. Ενώ βρίσκονται εν πλω, το αγόρι της Αρετής, ο Ανδρέας, εξαφανίζεται μυστηριωδώς. Μετά από πολλές έρευνες, οι οποίες δεν απέφεραν το πολυπόθητο θετικό αποτέλεσμα, οι αρχές κατέληξαν στο συμπέρασμα πως ο Ανδρέας για άγνωστους λόγους και κάτω από αδιευκρίνιστες συνθήκες είχε πέσει στη θάλασσα και είχε πνιγεί.
Η Αρετή δεν μπορεί να δεχτεί τον χαμό του αγαπημένου της, πιστεύει ακράδαντα πως ζει. Ανείπωτη θλίψη, πόνος και αστείρευτα δάκρυα είναι οι μόνιμοι σύντροφοί της για τα επόμενα χρόνια. Χωρίς εκείνον δεν έχει νόημα η ζωή της, απλά υπάρχει, δεν ζει. Τίποτα δεν έχει αξία και νόημα. Ήταν η ανάσα της, η αγάπη της η μοναδική, ο πρίγκιπας της καρδιάς της, ο ένας και μοναδικός, η ελπίδα, ο άντρας της ζωής της. Μαζί με εκείνον χάθηκε και το εισιτήριο της Αρετής στα όνειρα και την ευτυχία.
Πέντε χρόνια αργότερα, η Αρετή παντρεύεται αιφνιδιαστικά έναν συνάδελφό της, τον Ισίδωρο και καλεί την θρυλική πεντάδα, «τα αδέρφια της καρδιάς της», στο νέο της σπιτικό για να γνωρίσουν τον σύζυγό της. Σε μια στιγμή όλα και πάλι έρχονται να ανατραπούν στη ζωή της Αρετής, όταν μέσα από ένα έκτακτο δελτίο ειδήσεων της κρατικής τηλεόρασης ξεπροβάλλει η μορφή του Ανδρέα.
Ζει; Τόσα χρόνια η Αρετή ζούσε γι’αυτή τη στιγμή. Ήταν σίγουρη πως ζούσε. Της το έλεγε η καρδιά της. Έπρεπε να τρέξει κοντά του, να επιβεβαιώσει πως είναι εκείνος.
Μυστικά, όρκοι και θαμμένα ψέματα βγαίνουν ορμητικά στην επιφάνεια. Οι λανθασμένες επιλογές του χθες στοιχειώνουν το σήμερα. Η φιλία θα συγκρουσθεί μετωπικά με τον έρωτα, η αλήθεια με το ψέμα, η αγάπη με την προδοσία. Ποιος θα είναι ο νικητής και ποιος ο χαμένος;
Η «Ολική έκλειψη καρδιάς» είναι ένα κοινωνικό μυθιστόρημα με γρήγορο ρυθμό, κινηματογραφική πλοκή, γεμάτο ένταση, αγωνία, σασπένς, μυστήριο, εκπλήξεις και ανατροπές, που κρατάνε αμείωτο το ενδιαφέρον του αναγνώστη από την πρώτη κιόλας σελίδα. Ένα βιβλίο που κάνει τους μεγαλύτερους να θυμούνται με νοσταλγία πράγματα, γεγονότα και καταστάσεις και τους νεότερους να μαθαίνουν για την υπέροχη εκείνη δεκαετία των ’80 – ’90. Θερμά συγχαρητήρια στη συγγραφέα 👏👏👏και ένα μεγάλο ευχαριστώ για το υπέροχο και νοσταλγικό αναγνωστικό ταξίδι που μου χάρισε. 10 / 10💯💯💯
✒️«Ο έρωτας αναζωογονεί, δε μαραζώνει. Δίνει φτερά, δε φυλακίζει.» (σελίδα 185)
Εκπληκτικό βιβλίο. Μια πραγματική περιπετεια γεμάτη αγωνία και απίστευτες ανατροπές, εντελώς απρόβλεπτες και πολύ δυνατές, που ταυτόχρονα με μετέφερε στη δεκαετία του '80, με έναν τρόπο που είχα καιρό να δω σε βιβλίο. Με απλότητα και σημασία στην ουσία. Ολοζώντας οι εικόνες που περιγράφονται, μου θύμισαν τα κόκκινα τηλέφωνα που δούλευαν με κέρματα, τα παγωτά που έτρωγα τότε, τα χτενίσματα που είχαμε εγώ και οι κολλητές μου, τα εγκεφαλικά που παθαίναμε στη θέα του πλατωνικού μας έρωτα, τη σημασία που είχαν τα φιλαράκια στη ζωή μας. Την ωρα που το διάβαζα νόμιζα πως άκουγα τις μουσικές που άκουγαν και οι χαρακτήρες του βιβλίου, σιγοτραγουδούσα το Total Eclipse of the heart, είχα στα χέρια μου τη Μανίνα και την Κατερίνα, φορούσα τις γκέτες μου και ετοιμ��ζόμουν να πάω να δω την νέα ταινία του Στάθη Ψάλτη. Το λάτρεψα! Πολλές φορές καλύτερο από το προηγούμενο της Παναγοπούλου. Μπράβο!
Ενα βιβλιο λιγο διαφορετικο για μενα..προσπαθησα να προσαρμοστω στην γενια των 80's .. Αναφορικα με το βιβλιο θα πω τα ακολουθα: Οι χαρακτήρες της ιστορίας είναι απόλυτα αληθινοί, σκιαγραφημένοι με κάθε λεπτομέρεια. Και οι καλοί, και οι κακοί. Ένας ύμνος στη σημασία της γνήσιας, πραγματικής και αγνής φιλία. Η πλοκή μας προκαλεί ως θεατές έντονα συναισθήματα. Αν με ρωτατε, το τελος εγω δεν το περιμενα ετσι , ομολογω οτι με ξαφνιασε ευχαριστα.
Η δεκαετία των παιδικών μου χρόνων, η δεκαετία που όλοι αγαπήσαμε. Τραγούδια κ αναφορές τόσο γνώριμα κ «ζωντανά» δοσμένα… Κοινωνικά ζητήματα που (δυστυχώς) πάντα υπήρχαν κ δεν είμαι αισιόδοξη πως θα εξαλειφθούν άμεσα.
Υγ: ευχή οι επόμενες γενιές να φέρουν την ανατροπή. Υγ2: ευχή (κ ελπίδα) να καταφέρω τα αγόρια που αναθρεφω να είναι μέρος αυτής της ανατροπής.
Ανατροπές που κόβουν την ανάσα (κυριολεκτικά) με φόντο τη μυθική δεκαετία του '80. Και όλα αυτά με γλώσσα και ροή που πολύ απλά δεν σου επιτρέπουν να το αφήσεις από τα χέρια σου!
Δε μου άρεσε η πλοκή, ούτε η ιστορία. Δεν κατάφερα όχι να ταυτιστώ αλλά ούτε καν να συμπαθήσω κάποιους από τους ήρωες, πόσο μάλλον τους πρωταγωνιστές. Αυτό το βιβλίο δεν ήταν για εμένα.
3,5* Μια δυνατή και αγωνιώδης περιπέτεια, μεταφερμενη σε μια άλλη εποχή... Ο Αντρέας με θύμωσε, η Αρετή με εξόργισε (μέχρι ένα μεγάλο μέρος- μπήκα στον πειρασμό ακόμα και να το παρατήσω λόγω αυτού) αλλά τελικά χαίρομαι που το ολοκλήρωσα και που είχαν ο καθένας την κατάληξη που του άξιζε
Η κ.Παναγοπούλου μέσα από τις σελίδες του βιβλίου "Ολική Έκλειψη Καρδιάς" , μας μεταφέρει σε μία άλλη εποχή , σε αυτή των 90'ς , που λόγω του χρονικού χάσματος από τη δική μου , με δυσκόλεψε να αντιληφθώ λεπτομερώς και να φανταστώ τα όσα καταγραφεί. Ζωντανές περιγραφές μιας εποχής ξεγνοιασιάς , έντονης ποπ μουσικής και πάρτυ. Γλώσσα και ύφος γραφής εξίσου απλά και γλαφυρά. Η υπόθεση είναι ευφυής , αλλά καθυστερεί εξαιρετικά να μας οδηγήσει στην ουσία του βιβλίου και της ιστορίας. Η αρχή της πλοκής είναι ανιαρή και έως ένα σημείο , αμφιταλαντεύεσαι εάν αξίζει να συνεχίσεις την ανάγνωση , μιας και δεν φαντάζεσαι τι θα ακολουθήσει. Ο επιμένων νικά , όμως και από τη μέση προς το τέλος , ανακαλύπτεις την ευφυία του μύθου , την πρωτοτυπία του σεναρίου. Μία ιστορία που θα μπορούσε να μεταφερθεί άνετα στη μεγάλη οθόνη. Μια ιστορία ύμνος στη φιλία, στη γνήσια φιλία , που όλα τα νικά και τα υπομένει. Μια φιλία αξιοζήλευτη , που δίνει το παρόν αναλλοίωτη μέσα στο χρόνο. Θα ταυτιστείς με τους φίλους της παρέας παρά με την πρωταγωνίστρια, θα μισείς τον θύτη , θα συμπονήσεις και θα θυμώσεις με την πρωταγωνίστρια και στο τέλος θα επέλθει η "κάθαρση".
Η δεκαετία του '80 είναι συνυφασμένη με την έννοια της υπερβολής. Από τις μεγάλες βάτες καί τα μεταλλικά καί φλούο χρώματα στα ρούχα,τις παγέτες,το έντονο μακιγιάζ,τις ντισκοτέκ έως καί τα υπέροχα τραγούδια που μας κρατούν όμορφη συντροφιά χάρη στην διαχρονική τους αξία μέχρι καί τις μέρες μας,η συγκεκριμένη εποχή έχει χαραχθεί ανεξίτηλα στο μυαλό καί τις ψυχές όσων την έζησαν. Είναι αλήθεια πως καθόρισε μία ολόκληρη γενιά ανθρώπων. Εγώ δεν βίωσα την συγκεκριμένη δεκαετία καί οι μόνες μου πληροφορίες γύρω από εκείνη είναι όπως προείπα η μουσική που τη συνόδευε,φωτογραφικό υλικό,ταινίες καί αφηγήσεις των γονιών μου. Μία εποχή που επηρέασε κατά πολύ τόσο τα κοινωνικά,όσο καί τα πολιτικά δρώμενα της χώρας μας. Μία εποχή,όχι τόσο μακρινή,όσο φαντάζει,αφού τα ''απόνερά'' της είναι ακόμα αισθητά...
Δεν έχει περάσει μεγάλο διάστημα από την πρώτη μου ''γνωριμία'' με την πένα της συγγραφέως Μαρίας Παναγοπούλου καί να που την συναντώ πάλι μέσα από το νέο της αισθηματικό/κοινωνικό μυθιστόρημα με τίτλο ''Ολική έκλειψη καρδιάς'' που δεν έχει πολύ καιρό που κυκλοφόρησε από τις εκδόσεις Ψυχογιός. Ένα βιβλίο που από το άκουσμα κιόλας του τίτλου του,αμέσως άρχιζε να ''παίζει'' στο μυαλό μου η μελωδία από το ομότιτλο τραγούδι ''Total eclipse of the heart'' της θρυλικής τραγουδίστριας της εποχής του '80,Bonnie Tyler. Καί δεν θα είναι το μόνο που θα έρθει να προσδώσει μια μελωδικότητα καί ζωντάνια στο κείμενο,αφού η συγγραφέας έχει επιλέξει να τοποθετήσει στίχους πολύ γνωστών καί αγαπητών τραγουδιών της εποχής που θα μας βοηθήσουν να ενταχθούμε πιο ομαλά στο ύφος του κειμένου καί της ιστορίας του δίνοντας το τέμπο. Σαν μία αόρατη γέφυρα που θα ενώνει το παρελθόν με το παρόν καί θα πρέπει να τη διαβούμε...
''Μερικές φορές αισθάνομαι κι εγώ κουρασμένη ακούγοντας τον ήχο των δακρύων μου. Άλλες, φοβάμαι πως τα καλύτερά μας χρόνια έχουν ήδη περάσει. Μα δεν μπορώ να κάνω τίποτα. Βιώνω μια ολική έκλειψη καρδιάς. A total eclipse of the heart..." Θα πεί η συγγραφέας καί προσπάθησα -όσο ήταν αυτό δυνατό- να μπώ τόσο στην θέση της ίδιας,όσο καί των ηρώων/ηρωϊδων της καί να ζήσω τις ίδιες εμπειρίες. Καλώς,ή,κακώς εμείς οι άνθρωποι έχουμε την τάση να συνδυάζουμε τραγούδια,εμπειρίες,αναμνήσεις καί ανθρώπους με θετικά,ή,αρνητικά συναισθήματα. Ναι,για κάποιους/ες η δεκαετία του '80 ήταν η εποχή της ελευθερίας,της ξεγνοιασιάς,των νιάτων τους,των ερώτων τους καί εντέλει της αθωότητάς τους που με το πέρασμα των ετών χάθηκε ανεπιστρεπτί...
Το λεξιλόγιο,οι εκφράσεις καί εν γένει όλος ο λόγος της συγγραφέως είναι προσαρμοσμένος/ταιριαστός με το όλο ύφος καί τρόπο ομιλίας των ανθρώπων εκείνη την περίοδο. Φράσεις του τύπου «και πολλή φάση, δικέ μου»,«την έβρισκαν»,«αφιερωμένα εξαιρετικά» καί «βασικά» όσο πασέ καί ξεπερασμένες κι αν ακούγονται τώρα στα αυτιά μας,κυριαρχούσαν ανάμεσα στις συζητήσεις. Δείτε το σαν μία αργκό της εποχής. Μία εποχή που δεν είχε προλάβει να ''διαβρωθεί'' από την επέλαση της τεχνολογίας καί των μέσων κοινωνικής δικτύωσης στη ζωή μας. Τότε που οι παρέες διασκέδαζαν με την ψυχή τους καί οι ερωτευμένοι μιλούσαν μέσω αφιερώσεων στο ραδιόφωνο καί οι άνθρωποι κοιταζόντουσαν βαθειά μέσα στα μάτια.
''Ιούλιος 1983. Μια παρέα, φίλοι από τον Πειραιά από την παιδική τους ηλικία, ταξιδεύει για την Τήνο. Ενώ βρίσκονται εν πλω, ο σύντροφος της Αρετής εξαφανίζεται μυστηριωδώς και οι αρχές θεωρούν πως έπεσε κάτω από αδιευκρίνιστες συνθήκες στη θάλασσα και πνίγηκε. Ιούλιος 1988. Η Αρετή παντρεύεται αιφνιδιαστικά με έναν συνάδελφό της και προσκαλεί τους φίλους της στο νέο της σπίτι. Το έκτακτο δελτίο ειδήσεων της κρατικής τηλεόρασης ανατρέπει μέσα σε μια στιγμή τα πάντα! Τα θαμμένα ψέματα βγαίνουν ορμητικά στην επιφάνεια. Οι λανθασμένες επιλογές τού χθες στοιχειώνουν το σήμερα. Η φιλία συγκρούεται μετωπικά με τον έρωτα…" (Περίληψη οπισθοφύλλου)
Η συγγραφέας μέσα από την ιστορία των ηρώων καί των ηρωϊδων της θα μας μιλήσει για την αξία της αληθινής φιλίας καί τον έρωτα. Χωρισμένο σε επτά μέρη το βιβλίο,αποτελείται από μεστά κεφάλαια που κλιμακώνουν σε ένταση καί αγωνία καθώς κυλούν οι σελίδες. Σαν τα στάδια από τα οποία θα πρέπει να περάσουν τα πρόσωπα της υπόθεσης για να οδηγηθούν στο μεγάλο φινάλε. Παράλληλα,η συγγραφέας ενισχύει την υπόθεση με τις απαραίτητες ανατροπές που από την μέση του βιβλίου κι έπειτα γίνονται πιο γρήγορες καί καταιγιστικές καί μας ιντριγκάρουν όλο καί παραπάνω. Τολμώ να πώ πως καί ο τρόπος που ψυχογραφούνται καί τοποθετούνται τα πρόσωπα μέσα στην ιστορία βοηθά στο να είναι οικείο καί κατανοητό το βιβλίο. Θα μπορούσαν κάλλιστα να είναι οι άνθρωποι της διπλανής πόρτας,κάποιοι/ες που γνωρίζουμε,ακόμη κι εμείς οι ίδιοι/ες... Για σκεφτείτε το λίγο.
Καθ'όλη την διάρκεια της ανάγνωσης,έπιασα τον εαυτό μου να λαχταρά να γευτεί τις γεύσεις των παγωτών που ήταν αρκετά δημοφιλή εκείνη τη δεκαετία,να εκφράζει την επιθυμία να διαβάσω για δεύτερη φορά το βιβλίο ενώ ταυτόχρονα θα ακούγονται από τον υπολογιστή οι ήχοι από τα τραγούδια που αναφέρονται μέσα,να κάνω αυτό το ταξίδι μαζί με τους πρωταγωνιστές/στριες,να πάμε στα ίδια μέρη καί να γίνουν δικοί μου άνθρωποι κι όχι απλά πρόσωπα ενός μυθιστορήματος. Ναι,έκανα μία άτυπη σύγκριση ανάμεσα σε αυτό καί το προηγούμενο βιβλίο της συγγραφέως που διάβασα καί με πάσα ειλικρίνεια μπορώ να σας πώ πως το παρόν με ''άγγιξε'' κάπως παραπάνω για έναν λόγο που ούτε εγώ δεν δύναμαι να αιτιολογήσω μέχρι στιγμής...
Κάπου εδώ θα ολοκληρώσω την αναφορά μου στο βιβλίο μένοντας αρκετά ικανοποιημένη από την επαφή μου με αυτό. Ένα βιβλίο,που αν καί το είχα πάρει με φόβο αρχικά καί καρτερούσε υπομονετικά στην θέση του στην βιβλιοθήκη μου για να διαβαστεί,αποδείχθηκε εντέλει μία ευχάριστη έκπληξη. Δεν ξέρω πόσοι/ες θα επιλέξετε να το διαβάσετε,αλλά είμαι βέβαιη πως όσοι/ες το κάνετε,θα γεννηθούν πολλές αναμνήσεις καί συναίσθηματα από εκείνη την εποχή στην ψυχή καί στο μυαλό σας.
Ένα τέλειο ταξίδι στη δεκαετία του '80! Γεμάτο αγωνία και μυστήριο, σε κρατά συγκεντρωμένο στην πλοκή από την πρώτη σελίδα κιόλας. Μου άρεσαν πολύ και οι χαρακτήρες αλλά και η πλοκή η οποία αναδίδει τον άνεμο εκείνης της εποχής όπως την έχουμε αντιληφθεί από ταινίες εμείς οι μικρότεροι που δεν την έχουμε ζήσει!
Είναι ένα βιβλίο που θα το λατρέψουν οι αναγνώστες κάθε ηλικίας γιατί παρακολουθούμε θέματα της καθημερινής ζωής όπως είναι η φιλία και ο έρωτας.
Μια αναδρομή στο παρελθόν για να θυμηθούν οι παλιοί και να μάθουν οι καινούριοι! Ανυπομονώ για να δω τι έχει να μας προσφέρει η συγγραφέας στο επόμενο βιβλίο.
Ολική έκλειψη καρδιάς είναι το καινούργιο βιβλίο της Μαρίας Παναγιωτοπούλου, το οποίο διαδραματίζεται στην χαρακτηριστική, παρεξηγημένη αλλά και αξέχαστη δεκαετία του 80’ που έχει μείνει στην ιστορία για το lifestyle της για τους νεότερους, αλλά η αλήθεια είναι ότι ήταν μία έντονη πολίτικο –οικονομική δεκαετία με μεγάλες κοινωνικές αλλαγές για αυτούς που την έζησαν και την θυμούνται με νοσταλγία και χαμόγελο στα χείλι. Κατά την διάρκεια της ανάγνωσης του βιβλίου δεν μπορούσα να μην αναπολώ χαρακτηριστικές εκφράσεις, όπως το Βασικά καλησπέρα σας και το εξαιρετικά αφιερωμένο όπως έλεγε ο Στάθης Ψάλτης στον πειρατικό σταθμό στην ταινία, τα ελληνικά και ξένα τραγούδια της εποχής, τις τρομερές συναυλίες, τις αφιερώσεις στο ραδιόφωνο που έκανες για να σε ακούσει ο φίλος σου, τις disco, τις στιλιστικές επιλογές , τις πολιτικές αλλαγές αλλά το σημαντικότερο από όλα είναι ότι τις θυμάμαι χωρίς να τις έχω ζήσει, αφού είμαι παιδί των 90’. Η σκυτάλη που έδωσε η μια δεκαετία στην άλλη σφράγισε μία ολόκληρη εποχή, που οι πιο νέοι την έζησαν μέσα από τις βιντεοκασέτες, από τους θείους και τους γονείς τους και βασικά από τα παιδιά των 80’ που ήταν αναπόσπαστο κομμάτι της ζωής τους.. Ο στόχος της συγγραφέας μπορώ να πω ότι επετεύχθη μέσα από το κείμενο της και μέσα από την ιστορία των 5 φίλων, αφού ανάδειξε μία ολόκληρη εποχή αλλά ταυτόχρονα τόνισε την αθωότητα και την φιλία που ακόμη δεν είχαν πληγεί από το συμφέρον και από τον φόβο. Οι φίλοι της καρδιάς, οι κολλητοί όπως χαρακτηριστικά λέγονταν τότε ήταν πάντα δίπλα σου ακόμη και αν ο έρωτας τους έκλεβε από την παρέα σου. Μέσα από μία έκλειψη, μέσα από ένα φαινόμενο που μπορεί να επηρεάσει την φωτεινότητα σου, όπως είναι ο έρωτας και να εισέρθεις στην σκιά ενός άλλου ατόμου που μόνο ένας παρατηρητής μπορεί να το δει, δηλαδή οι φίλοι σου στηρίζεται όλη η ιστορία του βιβλίου μας, με τον επιτυχημένο τίτλο Ολική Έκλειψη Καρδιάς.
Total eclipse of the heart (Μπόνι Τάιλερ)
Your love is like a shadow on me all of the time (all of the time)….
I don't know what to do and I'm always in the dark
Η σχέση της αφήγησης με την πραγματικότητα είναι ρεαλιστική ακόμη και αν η εξέλιξη της ιστορίας δεν είναι η αναμενόμενη για τον αναγνώστη, αφού πρόκειται για μία περιπέτεια που μπορεί να έχει φόντο τον Πειραιά, όμως έχει ανατροπές που δεν τις υπολογίζεις και το μυθοπλαστικό στοιχείο έρχεται και παντρεύεται όμορφα μέσα από τους διαλόγους, από την γλώσσα, τις περιγραφές και το ύφος της εποχής.
Μέσα από το συγκεκριμένο βιβλίο γνώρισα την γραφή της συγγραφέως και μέσα από την ιστορία της Αρετούλας ( Συννεφούλας) ταξίδεψα σε ένα παραμύθι που είχε δράκους, πρίγκιπες και πριγκίπισσες μιας άλλης εποχής. Η ροή της ιστορίας είναι γρήγορη, διαβάζεται εύκολα και δεν θα σας κουράσει καθόλου. https://lovebook-diary.blogspot.com/2...
ΜΕΣΟ ΤΕΧΝΗΣ!!! Λίτσα Κοντογιάννη Ολική έκλειψη καρδιάς, ή στο γνωστότερο A total eclipse of the heart, ένα τραγούδι που κυριολεκτικά σάρωσε τη δεκαετία του ’80 και αναμφισβήτητα μας στιγμάτισε. Η κυρία Παναγοπούλου πατάει μερικά «μαγικά κουμπιά» και ξυπνάει μνήμες και γεγονότα, μερικές φορές ίσως και ξεχασμένα σε αρκετούς από μας. Αυτό που αφυπνίζει σίγουρα είναι η αίσθηση της δεκαετίας αυτής. Μιας εποχής επαναστατικής, γνήσιας, πιο ξεκάθαρης, ελεύθερης από το διαδίκτυο, κοινωνικά δίκτυα και κινητή τηλεφωνία, με την ύπαρξη μόνο της κρατικής ραδιοφωνίας (Υπήρχαν και οι πειρατικοί ραδιοφωνικοί σταθμοί. Eντάξει, η αλήθεια είναι πως προς το τέλος της δεκαετίας αυτής υπήρξε μια έκρηξη ιδιωτικών ραδιοφωνικών σταθμών) και τηλεόρασης, όπου οι προσωπικές επαφές έπαιζαν τον πρωταρχικό ρόλο. Ένα νοσταλγικό ταξίδι στη πραγματική φιλία, στον έρωτα, στα ψέματα, την προδοσία. Όλα αυτά γεμάτα με την μουσική της εποχής, στη διαπασών φυσικά, γραμμένη σε βινύλιο αλλά και σε κασέτες. Μα πόσο διαφορετική γεύση είχαν όλα τότε. Η συγγραφέας μας, με την κινηματογραφική της γραφή, που δεν βαλτώνει, καταφέρνει και μας μεταφέρει με τη μαγική της πένα στο παρελθόν, όπου μας δίνει μια ρεαλιστική και καταιγιστική περιπέτεια γεμάτη αγωνία, και ανατροπές. Από τις πρώτες κιόλας γραμμές, μας κρατά δέσμιους της ιστορίας αυτής, η πλοκή δεν προβλέπεται με τίποτα και τα συναισθήματα που μας μεταφέρει είναι πολύ έντονα. Θυμώνουμε με τους κακούς, συμπονούμε την ηρωίδα και ζηλεύουμε το πόσο δεμένη είναι η όλη παρέα. Το τέλος διόλου αναμενόμενο, εκπλήσσει και επέρχεται η λύτρωση. Χωρικά η παρέα κινείται από Αθήνα στη Πάτρα, και φτάνει και μέχρι την Τήνο. Οι χαρακτήρες της ιστορίας είναι απόλυτα αληθινοί, σκιαγραφημένοι με κάθε λεπτομέρεια. Και οι καλοί, και οι κακοί, αλλά ακόμα και οι πιο κακοί. Ένας ύμνος στη σημασία της γνήσιας, πραγματικής και αγνής φιλίας, που βρίσκεται μακριά από τις όποιες σκοπιμότητες, στην καλά δεμένη παρέα, στα αδέλφια της καρδιάς, χωρίς δήθεν και φαίνεσθαι, που κρατάει με το πέρασμα των χρόνων. Τότε οι κοινωνικές επαφές, η κοινή έξοδος, ήταν ό,τι βασικότερο υπήρχε για μας. Θα μπορούσε να πει κανείς, πως είχε τη σημασία του οξυγόνου. Κάτι που σήμερα αρχίζει και σπανίζει. Σας συνιστώ να το διαβάσετε. Δεν είναι μια απλή ρομαντική ιστορία. Είναι πολλά παραπάνω. Εσείς οι συνομήλικοι των ηρώων της ιστορίας, για να ξαναγευτείτε πράγματα, που πολύ πιθανόν να νοσταλγείτε και οι νεότεροι για να πάρετε μια, έστω και μικρή, γεύση για την εποχή που έχει ξοδευτεί τόσο πολύ μελάνι.
Λάτρεψα αυτό το βιβλίο! Ίσως ένα από τα καλύτερα που έχω διαβάσει τελευταία. ✨ Η Μαρία Παναγοπούλου με ταξίδεψε στα μαγικά ’80s — σε μια εποχή που δεν έχω ζήσει, αλλά ένιωσα σαν να ήμουν εκεί. Μέσα από τις σελίδες του βιβλίου άκουσα ξανά τα τραγούδια-θρύλους της εποχής, θυμήθηκα τις ταινίες του Στάθη Ψάλτη και ένιωσα νοσταλγία για τα στέκια του Πειραιά και τις βόλτες στο Μικρολίμανο. Βόλτες που έκανα κι εγώ στα φοιτητικά μου χρόνια, χρόνια μετά, αναγνωρίζοντας πάντα τη γοητεία αυτής της πόλης.
Η ιστορία της Αρετής είναι βαθιά ανθρώπινη. Μια γυναίκα που ξεκινά γεμάτη όνειρα, μαθαίνει μέσα από τις δυσκολίες, πληγώνεται, αλλά δεν παραιτείται ποτέ. Είναι μια ηρωίδα που εξελίσσεται, αναμετριέται με το παρελθόν της και βρίσκει τη δύναμη να ξαναφτιάξει τη ζωή της. Μέσα από τη δική της πορεία, η συγγραφέας μας δείχνει πόσο σημαντικό είναι να αγαπάμε τον εαυτό μας, να συγχωρούμε και να μην ξεχνάμε ότι κάθε τέλος μπορεί να γίνει μια καινούρια αρχή.
Και πάνω απ’ όλα, μας θυμίζει πόσο ουσιαστικό είναι να περιτριγυριζόμαστε από αληθινούς φίλους — ανθρώπους που στέκονται δίπλα μας στα δύσκολα, που μας κάνουν να γελάμε και μας βοηθούν να ξαναβρούμε το φως μας. 💖
Ένα βιβλίο που διαβάζεται με την καρδιά και μένει μέσα σου για καιρό. Από εμένα, 5/5 ⭐️
Πολυ ενδιαφερουσα η πλοκη του βιβλιου, δε θες να το αφησεις απο τα χερια σου, ιδιαιτερα στο πρωτο μισο, πραγμα που μου συμβαινει σπανια με βιβλια ελληνικης λογοτεχνιας. Μου αρεσε πολυ οπως αποτυπωθηκε το πνευμα της εποχης, αν και εχω μια ενσταση για τις πολλες και συνεχομενες υποσημειωσεις. Αισθανθηκα οτι ηταν λιγο επιτηδευμενες. Αν και παιδι των 90's εχω να θυμαμαι πολλα απο οσα αναφερονται στο βιβλιο, απομειναρια μιας ομορφης και αθωας εποχης που οι ανθρωποι ηταν δεμενοι και κοιταζονταν στα ματια. Οσο για τους ηρωες του βιβλιου, ομολογω οτι η Αρετη με εξενευρισε τρομερα σχεδον σε ολο το βιβλιο, ωστοσο χαρηκα που ειχε κοντα της τους φιλους της, που σταθηκαν διπλα της σε ολα. Σιγουρα θα διαβασω και αλλα απο τη συγκεκριμενη συγγραφεα. Στα bonus το εκπληκτικο εξωφυλλο!
Απόλαυσα κάθε στιγμή του βιβλίου. Το διάβασα σε 2 μέρες γιατί με έτρωγε η αγωνία να δω τι γινεται στη συνέχεια και ευχαριστήθηκα το ταξίδι στα '80s όσο δεν περιγράφεται.΄Γέλασα τόσο πολύ με τις παραπομπές όπου μας εξηγούν τι σημαίνει "κουφάθηκα" και τι ήταν το "λάκι καπ", θύμωσα με τον χειριστικό Αντρέα και αγανάκτησα με την αφέλεια της Αρετής. Στα δυνατά του σημεία η παραστατική αποτύπωση γεγονότων εκείνης της εποχής. Ένα βιβλίο που έχει δεύτερο επίπεδο και επιδέχεται δεύτερης ανάγνωσης καθώς σε παρασύσει η ροή της ιστορίας και ίσως ξεφεύγουν σπουδαίες αλήθειες για τη φιλία και τον έρωτα. Συγχαρητήρια
Δυστυχώς το βιβλίο δεν ήταν όσο συναρπαστικό όσο φαινόταν από την περίληψη. Η ιστορια είχε και ερωτα και μυστήριο, που ήταν όμορφος συνδυασμός. Η αφήγηση ήταν αρκετή κουραστική, κυρίως επειδή υπήρχαν πάρα πολλές επεξηγήσεις/αστερίσκοι σε πολλές εκφράσεις αργκό, τοποθεσίες και τραγούδια. Ελάχιστοι αστερίσκοι ήταν όντως απαρατήρητοι, γιατί τα υπόλοιπα θέματα πιστεύω πως είναι ευρέως γνωστά. Οι περισσότερες ανατροπές και τα μυστικά που έρχονται στο φως στο τέλος του βιβλίου ήταν δυστυχώς πολύ αφελή και λίγο παιδικά. Συνέχισα να διαβάζω το βιβλίο γιατί ήθελα να δω πως θα καταλήξει και με κάποιους απτους χαρακτήρες μπορούσα να ταυτιστω/νοιαστω, αλλά σε γενικές γραμμές δεν θα το συνέστηνα.
Άριστα! Ευχαριστώ για το ταξίδι, για τη νοσταλγία, για τα συναισθήματα, ευχαριστώ για τη γαλήνη που φέρατε στην ψυχή μου σε μια εποχή σκληρή και πάνω από ολα για το φως και το χαμόγελο που σκορπίσατε μέσα μου. Το διάβασα σε 2 μέρες και τελειώνοντας το ήθελα να το ξαναδιαβάσω. Για να ζήσω στη δεκαετία του 80 ξανά, να θυμηθώ τι σημαίνει Φιλία, τι σημαίνει ανθρώπινη επικοινωνία και μοίρασμα. Μόνο ψυχικά κενοί άνθρωποι δε θα καταλάβουν αυτό το βιβλίο, αλλά τι σημασια έχει; Μακριά από τις ζωές μας τέτοιοι άνθρωποι. Το συστήνω αεπιφύλακτα!