What do you think?
Rate this book
Uwikłane
Będziesz tego żałować
Uciekała przed niebezpieczeństwem. Azyl okazał się pułapką.
Po brutalnym ataku na jej najlepszą przyjaciółkę Iga nie czuje się już bezpiecznie w swoim mieszkaniu. Zmęczona ciągłym oglądaniem się za siebie i przeczuciem, że jest obserwowana, decyduje się na przeprowadzkę.
Osiedle Marzeń kusi ją obietnicą bezpieczeństwa. Wysokie mury, nowoczesny system ochrony i zamknięta społeczność, która doskonale ją rozumie. Musi tylko zgodzić się na kilka zasad, które na pierwszy rzut oka wydają się dość ekscentryczne. Czego jednak nie robi się dla spokoju?
Po kilku tygodniach zostają jej przedstawione nowe zasady. Bardziej... specyficzne. Jaką cenę będzie musiała zapłacić za to, aby schować się przed całym światem?
Po brutalnym ataku na jej najlepszą przyjaciółkę Iga nie czuje się już bezpiecznie w swoim mieszkaniu. Zmęczona ciągłym oglądaniem się za siebie i przeczuciem, że jest obserwowana, decyduje się na przeprowadzkę.
Osiedle Marzeń kusi ją obietnicą bezpieczeństwa. Wysokie mury, nowoczesny system ochrony i zamknięta społeczność, która doskonale ją rozumie. Musi tylko zgodzić się na kilka zasad, które na pierwszy rzut oka wydają się dość ekscentryczne. Czego jednak nie robi się dla spokoju?
Po kilku tygodniach zostają jej przedstawione nowe zasady. Bardziej... specyficzne. Jaką cenę będzie musiała zapłacić za to, aby schować się przed całym światem?
360 pages, Paperback
First published May 19, 2021
5 people are currently reading
213 people want to read
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 30 of 91 reviews
September 6, 2024
1.5
nie wierze że autorka pisała to with a straight face. nie ma opcji
nie wierze że autorka pisała to with a straight face. nie ma opcji
May 19, 2021
Zupełnie nie spodziewałam się zakończenia. Ani przez chwilę nie przyszło mi to do głowy. Nadal jestem w szoku.
July 31, 2025
4.3 bardzo mocna pozycja
June 5, 2021
Alicja Sinicka jest jedną z moich ulubionych polskich autorek. Przeczytałam wszystkie jej książki i chociaż jedne były lepsze (Stażystka, Obserwatorka, Służąca, Winna), a inne nieco mniej mi się podobały (trylogia Oczy Wilka), to wszystkie miały w sobie „to coś”. A jak było w tym przypadku?
Całe szczęście „Będziesz tego żałować” to książka absolutnie fenomenalna! Podobała mi się nie tylko dlatego, że występuje w niej motyw zamkniętego osiedla, który ostatnio bardzo polubiłam. Jest też świetna pod kątem psychologicznym. Główna bohaterka, Iga, nie czuje się bezpiecznie we własnym mieszkaniu, więc postanawia przeprowadzić się na Osiedle Marzeń. Jest tak zdesperowana i spragniona spokoju oraz bezpieczeństwa, że godzi się na dość nietypowy regulamin osiedla. W pełni rozumiem jej decyzję. I chociaż pewne wątki wydały mi się z początku trochę przesadzone i nierzeczywiste, to potem zrozumiałam ich sens i doceniłam przekaz.
Jak większość książek tej autorki, ta również dostarczyła mi mnóstwa emocji, wciągnęła mnie i sprawiła, że zaangażowałam się w losy bohaterki. Alicja Sinicka świetnie pokazała, do czego może doprowadzić strach przed przemocą oraz chęć dominacji. Niecierpliwie czekam na kolejne części z tej serii!
Całe szczęście „Będziesz tego żałować” to książka absolutnie fenomenalna! Podobała mi się nie tylko dlatego, że występuje w niej motyw zamkniętego osiedla, który ostatnio bardzo polubiłam. Jest też świetna pod kątem psychologicznym. Główna bohaterka, Iga, nie czuje się bezpiecznie we własnym mieszkaniu, więc postanawia przeprowadzić się na Osiedle Marzeń. Jest tak zdesperowana i spragniona spokoju oraz bezpieczeństwa, że godzi się na dość nietypowy regulamin osiedla. W pełni rozumiem jej decyzję. I chociaż pewne wątki wydały mi się z początku trochę przesadzone i nierzeczywiste, to potem zrozumiałam ich sens i doceniłam przekaz.
Jak większość książek tej autorki, ta również dostarczyła mi mnóstwa emocji, wciągnęła mnie i sprawiła, że zaangażowałam się w losy bohaterki. Alicja Sinicka świetnie pokazała, do czego może doprowadzić strach przed przemocą oraz chęć dominacji. Niecierpliwie czekam na kolejne części z tej serii!
October 6, 2024
XDD
co to za bajka??
nudna, abstrakcyjna, bez sensu i logiki
strata czasu
co to za bajka??
nudna, abstrakcyjna, bez sensu i logiki
strata czasu
June 17, 2024
to już moja kolejna książka pani sinickiej i za każdym razem podoba mi się pomysł na fabułę, jestem wciągnięta, ale koniec końców moja reakcja na te wszystkie historie jest jak "yyy ok, meh". w około polowie ksiazki domyśliłam się rozwiązania.
dodatkowo główna bohaterka jest durna!! nie widzi oczywistych rzeczy i jest naiwna, tak samo z reszta jak jej przyjaciółka.
dziewczyna dzwoni w nocy do Igi, mówi że już do niej idzie i ma bardzo ważna sprawę, ale oczywiście nie może powiedzieć przez telefon o co chodzi, bo gdyby powiedziała to historia nie poszłaby dalej. finalnie laska ląduje w szpitalu po ataku i magicznie nie pamięta co tak waznego chciala przekazać przyjaciółce, no proszę wasXD
ogólnie 3/5, bo historia mnie wciągnęła ale za bardzo drażnią mnie bohaterowie i fakt że wszystkiego się domyśliłam, aby dać tej historii coś więcej
dodatkowo główna bohaterka jest durna!! nie widzi oczywistych rzeczy i jest naiwna, tak samo z reszta jak jej przyjaciółka.
dziewczyna dzwoni w nocy do Igi, mówi że już do niej idzie i ma bardzo ważna sprawę, ale oczywiście nie może powiedzieć przez telefon o co chodzi, bo gdyby powiedziała to historia nie poszłaby dalej. finalnie laska ląduje w szpitalu po ataku i magicznie nie pamięta co tak waznego chciala przekazać przyjaciółce, no proszę wasXD
ogólnie 3/5, bo historia mnie wciągnęła ale za bardzo drażnią mnie bohaterowie i fakt że wszystkiego się domyśliłam, aby dać tej historii coś więcej
September 29, 2025
3,5 ⭐
Motyw osiedla mi się spodobał. Trafia w moje gusta, jeśli chodzi o coś na kształt elementów z dystopii.
Autorka potrafi zbudować klimat w historii i napięcie już od pierwszych stron powieści. Wprowadza wiele wątków i podejrzeń wobec kilku postaci, a pierwszoosobowa narracja z myślami głównej bohaterki dodatkowo wzbudza w nas wątpliwości co do wszystkich postaci, które się tu pojawiają.
Podobały mi się rozterki głównej bohaterki, bo realnie z czegoś wynikały, a nie było tak, że Iga miała jedno dobre wyjście z tej sytuacji, tylko była zbyt głupia, żeby na to wpaść. Tu realnie i tak źle, i tak niedobrze, więc można było faktycznie uwierzyć w tę historię.
Jeden mini wątek pozostał dla mnie bez wyjaśnienia, a trochę mnie ciekawił, ale trudno 🤷🏽♀️
Generalnie polecam – książka idealna na długi, jesienny wieczór.
Motyw osiedla mi się spodobał. Trafia w moje gusta, jeśli chodzi o coś na kształt elementów z dystopii.
Autorka potrafi zbudować klimat w historii i napięcie już od pierwszych stron powieści. Wprowadza wiele wątków i podejrzeń wobec kilku postaci, a pierwszoosobowa narracja z myślami głównej bohaterki dodatkowo wzbudza w nas wątpliwości co do wszystkich postaci, które się tu pojawiają.
Podobały mi się rozterki głównej bohaterki, bo realnie z czegoś wynikały, a nie było tak, że Iga miała jedno dobre wyjście z tej sytuacji, tylko była zbyt głupia, żeby na to wpaść. Tu realnie i tak źle, i tak niedobrze, więc można było faktycznie uwierzyć w tę historię.
Jeden mini wątek pozostał dla mnie bez wyjaśnienia, a trochę mnie ciekawił, ale trudno 🤷🏽♀️
Generalnie polecam – książka idealna na długi, jesienny wieczór.
January 8, 2024
Super się czytało, nie mogłam się oderwać. Same konkrety, zero zbędnej treści. Troszkę ubolewam nad prostym językiem ale przynajmniej dzięki niemu płynęłam przez treść i dałam się porwać :) natknęłam się na drobne nieścisłości logiczne (niedużo, może 3?) ale nie miały one na szczęście wpływu na przebieg fabuły, jedynie na sens dialogów. Trzyma w ciekawości i lekkim napięciu, nie pozwala iść spać :) na pewno sięgnę po drugi tom.
October 2, 2022
(nikola przepraszam nie czytaj) jak jeszcze poczatek byl w porzadku, to przy 100 stronie domyslilam sie prawie wszystkiego i tylko czytalam zeby skonczyc.. nie bylo az tak zle ale nw bardzo nierzeczywiste
September 2, 2023
kompletnie nie spodziewałam się takiego zakończenia
February 9, 2025
3/5
Nigdy wcześniej nie słyszałam o tej książce, nie natknęłam się na nią, ani nie zwróciła ona mojej uwagi. Postanowiłam ją wypożyczyć ze względu na autorkę oraz dalsze zapoznawanie się z jej twórczością.
Pierwsza styczność nie była zbyt pozytywna – okazało się, że historia nie wciągnęła mnie od pierwszych stron, a właściwie musiałam się lekko do niej przymuszać. Na szczęście lubię ten styl pisania, więc po pewnym czasie byłam zaangażowana w fabułę.
Jeśli chodzi zarówno o strukturę, jak i sposób opisywanej rzeczywistości – mam wrażenie, że odbiegają one od dotychczasowych opowieści autorki. Brakowało mi w niej czegoś, co wcześniej z łatwością odnajdywałam.
Sam bieg akcji wydaje się być dość odrealniony, a pewne tajemnice infantylne, niepoważne – zwłaszcza w kontekście celu jaki przyświeca panującej ideologii. Uważam, że filozofia za którą podąża społeczność w lekturze głosi coś, co w zderzeniu z realiami oraz poglądami danych jednostek daje absurdalny wydźwięk – w moim odczuciu nie łączy się, przeczy sobie nawzajem. Można by powiedzieć, że całość skłania do wyciągnięcia wniosku jakim jest nieumiejętność rozmowy każdego z bohaterów, zwłaszcza w relacjach romantycznych. Powody zachowań, motywacje przedstawionych postaci też niosą za sobą wiele pytań na które nie ma odpowiedzi w tekście.
Nigdy wcześniej nie słyszałam o tej książce, nie natknęłam się na nią, ani nie zwróciła ona mojej uwagi. Postanowiłam ją wypożyczyć ze względu na autorkę oraz dalsze zapoznawanie się z jej twórczością.
Pierwsza styczność nie była zbyt pozytywna – okazało się, że historia nie wciągnęła mnie od pierwszych stron, a właściwie musiałam się lekko do niej przymuszać. Na szczęście lubię ten styl pisania, więc po pewnym czasie byłam zaangażowana w fabułę.
Jeśli chodzi zarówno o strukturę, jak i sposób opisywanej rzeczywistości – mam wrażenie, że odbiegają one od dotychczasowych opowieści autorki. Brakowało mi w niej czegoś, co wcześniej z łatwością odnajdywałam.
Sam bieg akcji wydaje się być dość odrealniony, a pewne tajemnice infantylne, niepoważne – zwłaszcza w kontekście celu jaki przyświeca panującej ideologii. Uważam, że filozofia za którą podąża społeczność w lekturze głosi coś, co w zderzeniu z realiami oraz poglądami danych jednostek daje absurdalny wydźwięk – w moim odczuciu nie łączy się, przeczy sobie nawzajem. Można by powiedzieć, że całość skłania do wyciągnięcia wniosku jakim jest nieumiejętność rozmowy każdego z bohaterów, zwłaszcza w relacjach romantycznych. Powody zachowań, motywacje przedstawionych postaci też niosą za sobą wiele pytań na które nie ma odpowiedzi w tekście.
June 30, 2021
Świetna.Pokazujaca,że nic nie jest czarne i białe :) Mocno zastanawiająca, nie nudzi.Bardzo kibicowałam głównej bohaterce.
July 14, 2025
Moje drugie spotkanie z autorką, tuż po książce "służąca" także zresztą ocenianą przeze mnie na 1.
Autorka to zdecydowanie mistrz nudy, zniechęcenia czytelnika, znudzenia. Normalnie książkę bym przerwała po 50 stronach ale zdecydowałam się dojść do końca.
Początek książki jest naprawdę ciężki do przejścia, koleżanka Igi ma wypadek, zaatakowano ją, przez co Iga wpada w paranoję, która jest tu zrobiona na siłę i na szybko, by przejść do drugiej części książki, gdzie ta mieszka w Osiedlu Marzeń. Bohaterki mają prawie 30 lat, jednak myśli Igi czyta się jakby miały co najwyżej 13, a ich życie rozgrywało się tylko między nimi dwojga a pracą. Dialogi kończą się wręcz śmiesznie, kompletnie nienaturalnie, tak jakby na siłę, tak nie rozmawiają znajomi. Styl pisania jest strasznie ubogi, prosty na tyle, że kojarzy mi się z moimi marnymi próbami pisania w wieku około 8 lat, i jest to zwyczajnie męczące.
Zakończenie było przewidywalne od momentu gdy Iga trafiła do Osiedla Marzeń. Od momentu gdy Iga słyszy przypadkiem rozmowę między inną parą sugerującą, że w pomieszczeniach na piętrze odbywają się kary kompletnie to ignoruje, akceptuje wszystkie zasady i zasłyszana rozmowa nie budzi w niej niepokoju, po prostu, Iga nie posiada zbyt dużej inteligencji. Do momentu ukazania tych kar mija z 100 czy 200 stron. Tylko po to by dojść do czegoś co widzieliśmy już od dawna, co zostało przedstawione wystarczająco klarownie by każdy czytelnik wiedział o co chodzi. Czytanie tych stron było niczym wodzenie oczami po tekście, z którego nic nie wynika, kilka razy zatrzymywałam się z nudów i zastanawiałam co się w sumie wydarzyło przez ostatnie 10 stron? Nic. 50 stron? Nic. 100, 200? Także nic. Nie tylko nie dzieje się kompletnie nic ale także nie dostajemy żadnych nowych informacji, na długo przed końcem książki można się domyślić zakończenia. Tak jak w "służącej" bohaterka, która nie grzeszy inteligencją ostatecznie pozostaje żywa mimo zagrożenia życia. Nie wiem czy autorka uwaza, że po prostu tylko głupi ludzie umierają czy po prostu nie jest w stanie napisać historii wobec mądrej postaci. Strony przewija się ciężko, ze świadomością, że nie będzie żadnego zaskoczenia, i że wszystko jest już wiadome a mimo to Iga dalej to ciągnie. Muszę także wspomnieć o motywacji jednego z bohaterów - Wojtka. Nienawidzi on Igi bo chciał z nią być a ona nie - on wiedział, że ona myśli, że jest gejem a mimo to Iga ostatecznie czuje się winna tego, że nie wyłapała bądź jak ona to mówi ignorowała sygnały Wojtka. Wystarczyło, że powiedziałby, że to co widziała jej koleżanka to nie cała prawda, nie jest gejem, i że jest zakochany, jednak postanowił jedynie kazać się domyślić Idze, że on go kocha a jak się nie domyśli to jest jej wina. Nikt nie jest zobowiązany do kochania drugiej osoby tylko dlatego, że jedna strona dąży kogoś uczuciami, cała postać Wojtka i jego motywacje i podglądy na świat i miłość są po prostu absurdalne, ciężko powiedzieć, czemu po prostu nie sprostował tego, że gejem nie jest.
Wracając do kwestii dialogów.
Moim ulubionym jest gdy niedlugo od zamieszkania przez Igę w osiedlu odbywa się spotkanie każdego z mieszkańców i jakąś imprezka, Adrian pyta się Igi "Jak wrażenia, podoba ci się u nas?" na co ta odpowiada "Tak jest świetnie. Nareszcie oddycham pełną piersią". Więc Adrian, bohater, wypala do niej od razu z "Może odprowadzę cię do domu?". I to dosłownie cytaty, bohaterka nie daje sygnałów, że się się czuję czy jest jej nie komfortowo, godzi się na propozycje odprowadzenia jej, ale ten dialog jest po prostu śmieszny i nierealny.
Konwersacje się po prostu nie kleją, w szczególnie te z Wojtkiem o osiedlu - które, są nie subtelnym przekazem od autorki, że Iga się tam wprowadzi. Wszędzie widać reklamy osiedla, a jeżeli rozmawia się o czymś innym niż wypadek koleżanki to jest to tylko te osiedle, świat przedstawiony na tylko tyle do zaoferowania, wypadek, osiedle i praca Igi.
Zgaduję, że w innych książkach autorki też pojawia się problem ciągłego czytania tych samych dialogów typu "cześć" -"cześć"
"pa" -"pa", "do jutra" -"do jutra". To się po prostu rzuca w oczy.
Nieścisłość fabularna, najpierw autorka mówi, że godzinę po wypadku dopiero pojawia się karetka - Iga się zastanawia czemu koleżanki tak długo nie ma, w końcu była już blisko - po godzinie słyszy karetkę - potem ktoś inny mówi, że jakaś kobieta była świadkiem wypadku i odrazy zadzwoniła na karetkę, to co się w końcu wydarzyło? Nie wiadomo.
Autorka daje nam kolejny pokaz swoich umiejętności: rozciąganie historii w nieskończoność, na strony, w których nic się nie dzieje. Z książki wieje nudą i powtarzalnością, monotonnymi postaciami I brakiem realizmu w bohaterach i życiu naokoło nich, w ich życiu jest po prostu pusto, poza głównym wątkiem fabularnym i pracą Igi nie ma nic. Książka miala szansę być czymś wartościowym, ale autorka podeszła do tego po macoszemu, można było pokazać sektę i wywołać w czytelniku ten niepokój, ale ciężko odczuwać emocje inne niż nuda gdy przez 200+ stron po prostu wie się do czego historia zmierza.
Zabrakło niepokoju, akcji, nieprzewidywalności, zainteresowania czytelnika fabułą i postaciami.
Autorka to zdecydowanie mistrz nudy, zniechęcenia czytelnika, znudzenia. Normalnie książkę bym przerwała po 50 stronach ale zdecydowałam się dojść do końca.
Początek książki jest naprawdę ciężki do przejścia, koleżanka Igi ma wypadek, zaatakowano ją, przez co Iga wpada w paranoję, która jest tu zrobiona na siłę i na szybko, by przejść do drugiej części książki, gdzie ta mieszka w Osiedlu Marzeń. Bohaterki mają prawie 30 lat, jednak myśli Igi czyta się jakby miały co najwyżej 13, a ich życie rozgrywało się tylko między nimi dwojga a pracą. Dialogi kończą się wręcz śmiesznie, kompletnie nienaturalnie, tak jakby na siłę, tak nie rozmawiają znajomi. Styl pisania jest strasznie ubogi, prosty na tyle, że kojarzy mi się z moimi marnymi próbami pisania w wieku około 8 lat, i jest to zwyczajnie męczące.
Zakończenie było przewidywalne od momentu gdy Iga trafiła do Osiedla Marzeń. Od momentu gdy Iga słyszy przypadkiem rozmowę między inną parą sugerującą, że w pomieszczeniach na piętrze odbywają się kary kompletnie to ignoruje, akceptuje wszystkie zasady i zasłyszana rozmowa nie budzi w niej niepokoju, po prostu, Iga nie posiada zbyt dużej inteligencji. Do momentu ukazania tych kar mija z 100 czy 200 stron. Tylko po to by dojść do czegoś co widzieliśmy już od dawna, co zostało przedstawione wystarczająco klarownie by każdy czytelnik wiedział o co chodzi. Czytanie tych stron było niczym wodzenie oczami po tekście, z którego nic nie wynika, kilka razy zatrzymywałam się z nudów i zastanawiałam co się w sumie wydarzyło przez ostatnie 10 stron? Nic. 50 stron? Nic. 100, 200? Także nic. Nie tylko nie dzieje się kompletnie nic ale także nie dostajemy żadnych nowych informacji, na długo przed końcem książki można się domyślić zakończenia. Tak jak w "służącej" bohaterka, która nie grzeszy inteligencją ostatecznie pozostaje żywa mimo zagrożenia życia. Nie wiem czy autorka uwaza, że po prostu tylko głupi ludzie umierają czy po prostu nie jest w stanie napisać historii wobec mądrej postaci. Strony przewija się ciężko, ze świadomością, że nie będzie żadnego zaskoczenia, i że wszystko jest już wiadome a mimo to Iga dalej to ciągnie. Muszę także wspomnieć o motywacji jednego z bohaterów - Wojtka. Nienawidzi on Igi bo chciał z nią być a ona nie - on wiedział, że ona myśli, że jest gejem a mimo to Iga ostatecznie czuje się winna tego, że nie wyłapała bądź jak ona to mówi ignorowała sygnały Wojtka. Wystarczyło, że powiedziałby, że to co widziała jej koleżanka to nie cała prawda, nie jest gejem, i że jest zakochany, jednak postanowił jedynie kazać się domyślić Idze, że on go kocha a jak się nie domyśli to jest jej wina. Nikt nie jest zobowiązany do kochania drugiej osoby tylko dlatego, że jedna strona dąży kogoś uczuciami, cała postać Wojtka i jego motywacje i podglądy na świat i miłość są po prostu absurdalne, ciężko powiedzieć, czemu po prostu nie sprostował tego, że gejem nie jest.
Wracając do kwestii dialogów.
Moim ulubionym jest gdy niedlugo od zamieszkania przez Igę w osiedlu odbywa się spotkanie każdego z mieszkańców i jakąś imprezka, Adrian pyta się Igi "Jak wrażenia, podoba ci się u nas?" na co ta odpowiada "Tak jest świetnie. Nareszcie oddycham pełną piersią". Więc Adrian, bohater, wypala do niej od razu z "Może odprowadzę cię do domu?". I to dosłownie cytaty, bohaterka nie daje sygnałów, że się się czuję czy jest jej nie komfortowo, godzi się na propozycje odprowadzenia jej, ale ten dialog jest po prostu śmieszny i nierealny.
Konwersacje się po prostu nie kleją, w szczególnie te z Wojtkiem o osiedlu - które, są nie subtelnym przekazem od autorki, że Iga się tam wprowadzi. Wszędzie widać reklamy osiedla, a jeżeli rozmawia się o czymś innym niż wypadek koleżanki to jest to tylko te osiedle, świat przedstawiony na tylko tyle do zaoferowania, wypadek, osiedle i praca Igi.
Zgaduję, że w innych książkach autorki też pojawia się problem ciągłego czytania tych samych dialogów typu "cześć" -"cześć"
"pa" -"pa", "do jutra" -"do jutra". To się po prostu rzuca w oczy.
Nieścisłość fabularna, najpierw autorka mówi, że godzinę po wypadku dopiero pojawia się karetka - Iga się zastanawia czemu koleżanki tak długo nie ma, w końcu była już blisko - po godzinie słyszy karetkę - potem ktoś inny mówi, że jakaś kobieta była świadkiem wypadku i odrazy zadzwoniła na karetkę, to co się w końcu wydarzyło? Nie wiadomo.
Autorka daje nam kolejny pokaz swoich umiejętności: rozciąganie historii w nieskończoność, na strony, w których nic się nie dzieje. Z książki wieje nudą i powtarzalnością, monotonnymi postaciami I brakiem realizmu w bohaterach i życiu naokoło nich, w ich życiu jest po prostu pusto, poza głównym wątkiem fabularnym i pracą Igi nie ma nic. Książka miala szansę być czymś wartościowym, ale autorka podeszła do tego po macoszemu, można było pokazać sektę i wywołać w czytelniku ten niepokój, ale ciężko odczuwać emocje inne niż nuda gdy przez 200+ stron po prostu wie się do czego historia zmierza.
Zabrakło niepokoju, akcji, nieprzewidywalności, zainteresowania czytelnika fabułą i postaciami.
This entire review has been hidden because of spoilers.
May 9, 2021
Książki Pani Alicji poznałam w zeszłym roku za sprawą serii Oczy Wilka i Służącej, które mi się naprawdę podobały i wiedziałam, że po kolejną książkę tej autorki na pewno sięgnę, bo byłam bardzo ciekawa co tym razem uda się stworzyć autorce i czy ponownie wciągnie mnie w swoją intrygę tak że będę zbierać szczękę z podłogi. Możecie się domyślić już po ocenie, że autorka moim zdaniem ponownie dała nam kawał świetnej lektury.
Tą historię poznamy z perspektywy tylko jednej osoby - Igi, która zarazem jest główną bohaterką całej historii (a może i serii? Skoro pojawia się dopisek #1 przy wyrazie Uwikłane). W jej życiu wszystko się układało do chwili, gdy postanowiła zerwać z mężczyzną, z którym spotykała się od dość krótkiego czasu. I niestety, ale nie potoczyło się do dla niej najlepiej, o reakcja Marcela była daleka od idealnej - zaczął jej grozić, a przez to stała się ona też wyczulona na wszelakie sytuacje będące zagrożeniem ze strony mężczyzn. Nie pomagała też sytuacja, że był on kuzynem jednego z jej najlepszych przyjaciół, więc wiadomo, że to może być trochę niezręczna sytuacja.
Dochodzi do napaści, w której poważnie ranna zostaje jej najlepsza przyjaciółka Anna i traci ona pamięć, a miała coś powiedzieć Idze, a była to informacja, która wprawiła ją w konsternacje. Co dokładnie się zadziało, tego trzeba się dowiedzieć po idealnie skrojonej intrydze, którą autorka odkrywa przed nami kawałek po kawałku. Po tych wstrząsających wydarzeniach, które zaburzyły jej światopogląd po raz kolejny w jej ręce wpada ulotka z Osiedla Marzeń, które oferuje bycie enklawą dla niespokojnych dusz, decyduje się na próbę zamieszkania w miejscu, gdzie są wielkie okna i nie widać pierwszego piętra. I tak oto Iga zaczyna się z każdym dniem co raz bardziej izolować, poznaje Osiedle Marzeń co raz bardziej, jak się zdaje od podszewki i tam właśnie poznaje Adriana, który zdaje się być całkowitym przeciwieństwem Marcela. Teraz tylko trzeba poznać zasady, a następnie zastosować się do nich. Są one delikatnie mówiąc specyficzne, ale może warto do nich dostosować? Kto wie?
Będziemy tu wprowadzeni w specyficzny klimat domestic-noir, który można było poznać w poprzednich książkach pani Alicji, a dodatkowo będzie to też równocześnie mroczny thriller, który sprawi, że pojawi się na Waszej skórze gęsia skórka oraz stanie Wam serce! W pewnym momencie naiwnie myślałam, że wszystko rozgryzłam, bo w mojej głowie puzzle zaczęły się składać jedną całość, ALE - co to, to nie! Nagle zadzieje się coś co zburzy wszelką ideologię i nagle pokaże zupełnie inny świat, który jak się potem okaże krył się za delikatną zasłoną niewiedzy! Nie należy nigdy brać niczego za pewnik.
Kończąc, mam nadzieję, że was zachęciłam do sięgnięcia po najnowszą książkę Pani Sinickiej, która dla fanów jest obowiązkowa, a jeśli dopiero zaczynacie przygodę z thrillerami i domestic-noir to też będzie to dobry początek takiej przygody, bo historia Igi jest bardzo świetnym przykładem i świetnie skrojoną z intrygą, która Was nie zawiedzie, a zwali z nóg!
Tą historię poznamy z perspektywy tylko jednej osoby - Igi, która zarazem jest główną bohaterką całej historii (a może i serii? Skoro pojawia się dopisek #1 przy wyrazie Uwikłane). W jej życiu wszystko się układało do chwili, gdy postanowiła zerwać z mężczyzną, z którym spotykała się od dość krótkiego czasu. I niestety, ale nie potoczyło się do dla niej najlepiej, o reakcja Marcela była daleka od idealnej - zaczął jej grozić, a przez to stała się ona też wyczulona na wszelakie sytuacje będące zagrożeniem ze strony mężczyzn. Nie pomagała też sytuacja, że był on kuzynem jednego z jej najlepszych przyjaciół, więc wiadomo, że to może być trochę niezręczna sytuacja.
Dochodzi do napaści, w której poważnie ranna zostaje jej najlepsza przyjaciółka Anna i traci ona pamięć, a miała coś powiedzieć Idze, a była to informacja, która wprawiła ją w konsternacje. Co dokładnie się zadziało, tego trzeba się dowiedzieć po idealnie skrojonej intrydze, którą autorka odkrywa przed nami kawałek po kawałku. Po tych wstrząsających wydarzeniach, które zaburzyły jej światopogląd po raz kolejny w jej ręce wpada ulotka z Osiedla Marzeń, które oferuje bycie enklawą dla niespokojnych dusz, decyduje się na próbę zamieszkania w miejscu, gdzie są wielkie okna i nie widać pierwszego piętra. I tak oto Iga zaczyna się z każdym dniem co raz bardziej izolować, poznaje Osiedle Marzeń co raz bardziej, jak się zdaje od podszewki i tam właśnie poznaje Adriana, który zdaje się być całkowitym przeciwieństwem Marcela. Teraz tylko trzeba poznać zasady, a następnie zastosować się do nich. Są one delikatnie mówiąc specyficzne, ale może warto do nich dostosować? Kto wie?
Będziemy tu wprowadzeni w specyficzny klimat domestic-noir, który można było poznać w poprzednich książkach pani Alicji, a dodatkowo będzie to też równocześnie mroczny thriller, który sprawi, że pojawi się na Waszej skórze gęsia skórka oraz stanie Wam serce! W pewnym momencie naiwnie myślałam, że wszystko rozgryzłam, bo w mojej głowie puzzle zaczęły się składać jedną całość, ALE - co to, to nie! Nagle zadzieje się coś co zburzy wszelką ideologię i nagle pokaże zupełnie inny świat, który jak się potem okaże krył się za delikatną zasłoną niewiedzy! Nie należy nigdy brać niczego za pewnik.
Kończąc, mam nadzieję, że was zachęciłam do sięgnięcia po najnowszą książkę Pani Sinickiej, która dla fanów jest obowiązkowa, a jeśli dopiero zaczynacie przygodę z thrillerami i domestic-noir to też będzie to dobry początek takiej przygody, bo historia Igi jest bardzo świetnym przykładem i świetnie skrojoną z intrygą, która Was nie zawiedzie, a zwali z nóg!
June 28, 2021
"Będziesz tego żałować" jest najnowszą książką Alicji Sinickiej, a jeśli o mnie chodzi, to nie jest pierwsze nasze spotkanie i myślę, że nie ostatnie, bo już jest opisywana jako pierwszy tom serii Uwikłane. Jeśli o tę autorkę chodzę, to ja najchętniej sięgam właśnie po jej thrillery, czyli chociażby świetną "Stażystkę". Czy tym razem również zaskakuje, sprawia, że czytelnik odczuwa niepokój, a jednocześnie nie może oderwać się od treści?
A teraz opowiem Wam, co znajdziecie w środku!
Poznajemy główną bohaterkę w momencie gdy w jej życiu nie dzieje się zbyt dobrze. Rozstaje się z partnerem, który okazał się dość... nachalny. Facet nie chce dać jej spokoju po rozstaniu, a w międzyczasie jej przyjaciółkę brutalnie ktoś napada. To wszystko kumuluje się w głowie Igi i postanawia ona się przeprowadzić na osiedla marzeń myśląc, że tam będzie bezpieczna. Tylko czy elektronika, ochrona, mury mogą zapewnić spokojny sen?
Okazuje się, że poza kilkoma dziwnymi zasadami pilnie strzeżone osiedle jest dla Igi rozwiązaniem. Okazuje się jednak, że z czasem to zaczyna wyglądać nieco inaczej. Czy aby na pewno przeprowadzka to był dobry pomysł?
Atmosfera, jaką stworzyła Alicja Sinicka w tej książce jest, jak na dreszczowiec przystało, ciężka, duszna i przyprawia o mocniejsze bicie serca. Niby sytuacja dość typowa, bo kobieta czuje się zagrożona i postanawia się wyprowadzić do miejsca, w którym według niej będzie bezpieczna. To wszystko spowodowane jest przez mężczyzn. Jeden nie daje spokoju głównej bohaterce, a inny, choć może ten sam, atakuje jej przyjaciółkę. Nic dziwnego, że szuka schronienia, prawda? Tylko to osiedle może się okazać pułapką i tam również to mężczyźni grają pierwsze skrzypce.
Iga jest taką normalną kobietą i to, że jej paranoja rozrasta się do ogromnych rozmiarów wcale nie znaczy, że coś jest z nią nie w porządku. Ale o tym musicie przekonać się sami!
"Będziesz tego żałować" to kolejna ciekawa powieść autorki, choć wcale nie zaskakuje jakoś specjalnie i mam wrażenie, że zaczyna się ona powtarzać i zakręcać wokół już stworzonych wcześniej historii. Tak czy inaczej, ta historia jest ciekawa i warto po nią sięgnąć zwłaszcza jeśli lubicie thrillery psychologiczne z lekkim domestic noir :)
Wydawnictwu Kobiece bardzo dziękuję za egzemplarz!
A teraz opowiem Wam, co znajdziecie w środku!
Poznajemy główną bohaterkę w momencie gdy w jej życiu nie dzieje się zbyt dobrze. Rozstaje się z partnerem, który okazał się dość... nachalny. Facet nie chce dać jej spokoju po rozstaniu, a w międzyczasie jej przyjaciółkę brutalnie ktoś napada. To wszystko kumuluje się w głowie Igi i postanawia ona się przeprowadzić na osiedla marzeń myśląc, że tam będzie bezpieczna. Tylko czy elektronika, ochrona, mury mogą zapewnić spokojny sen?
Okazuje się, że poza kilkoma dziwnymi zasadami pilnie strzeżone osiedle jest dla Igi rozwiązaniem. Okazuje się jednak, że z czasem to zaczyna wyglądać nieco inaczej. Czy aby na pewno przeprowadzka to był dobry pomysł?
Atmosfera, jaką stworzyła Alicja Sinicka w tej książce jest, jak na dreszczowiec przystało, ciężka, duszna i przyprawia o mocniejsze bicie serca. Niby sytuacja dość typowa, bo kobieta czuje się zagrożona i postanawia się wyprowadzić do miejsca, w którym według niej będzie bezpieczna. To wszystko spowodowane jest przez mężczyzn. Jeden nie daje spokoju głównej bohaterce, a inny, choć może ten sam, atakuje jej przyjaciółkę. Nic dziwnego, że szuka schronienia, prawda? Tylko to osiedle może się okazać pułapką i tam również to mężczyźni grają pierwsze skrzypce.
Iga jest taką normalną kobietą i to, że jej paranoja rozrasta się do ogromnych rozmiarów wcale nie znaczy, że coś jest z nią nie w porządku. Ale o tym musicie przekonać się sami!
"Będziesz tego żałować" to kolejna ciekawa powieść autorki, choć wcale nie zaskakuje jakoś specjalnie i mam wrażenie, że zaczyna się ona powtarzać i zakręcać wokół już stworzonych wcześniej historii. Tak czy inaczej, ta historia jest ciekawa i warto po nią sięgnąć zwłaszcza jeśli lubicie thrillery psychologiczne z lekkim domestic noir :)
Wydawnictwu Kobiece bardzo dziękuję za egzemplarz!
June 15, 2021
„BĘDZIESZ TEGO ŻAŁOWAĆ”
Alicja Sinicka Wydawnictwo Kobiece
Po książki Alicji Sinickiej sięgam w ciemno. Wiem, że otrzymam znakomitą powieść trzymającą w napięciu. Tak było i tym razem. „Będziesz tego żałować” to wyśmienity thriller psychologiczny. Doskonała uczta dla fanów tego gatunku.
Iga – nasza główna bohaterka, nie czuje się bezpiecznie w swoim mieszkaniu. Jej przyjaciółka szła do niej z ważną informacją i została brutalnie pobita. Nie wiadomo, czy przeżyje. Wszyscy mają żal do Igi, że po nią nie wyszła. Ona sama też się tym zadręcza. Postanowiła się przeprowadzić do nowoczesnego mieszkania na osiedlu „Marzeń”. Osiedle to jest otoczone wysokim murem i dodatkowo monitorowane. Nikt nie ma prawa się prześlizgnąć. Iga czuje się tutaj bardzo bezpiecznie. Podpisuje dziwną umowę. Musi przestrzegać chorych zasad panujących na tym osiedlu. Do wyznaczonej godziny może chodzić na piżamie. Za złamanie zasad grożą poważne konsekwencje. Czy to faktycznie jest bezpieczne osiedle? Co się stanie, gdy Iga odkryje prawdę?
Byłam przerażona poznając prawdę. Gwarantuję, że wy też będziecie. Akcja goni akcję. Nie ma czasu na nudę. Biorąc do ręki „Będziesz tego żałować” wchodzisz w niebezpieczną grę na śmierć i życie. Tutaj nic nie jest takie na jakie wygląda. Pozory mylą. Przekonajcie się, co grozi za złamanie zasad na cudownym osiedlu „Marzeń”.
Czy chcielibyście mieszkać na takim osiedlu?
Doskonała, psychologiczna gra. Zastraszanie, szpiegowanie, śledzenie, pobicia to tylko przedsmak tego co otrzymacie czytając „Będziesz tego żałować”.
Jestem z niej bardzo zadowolona i nie żałuję, że ją przeczytałam. Nie mogę się doczekać kolejnej powieści Alicji Sinickiej.
Wielkie brawa dla autorki za to dzieło.
Alicja Sinicka Wydawnictwo Kobiece
Po książki Alicji Sinickiej sięgam w ciemno. Wiem, że otrzymam znakomitą powieść trzymającą w napięciu. Tak było i tym razem. „Będziesz tego żałować” to wyśmienity thriller psychologiczny. Doskonała uczta dla fanów tego gatunku.
Iga – nasza główna bohaterka, nie czuje się bezpiecznie w swoim mieszkaniu. Jej przyjaciółka szła do niej z ważną informacją i została brutalnie pobita. Nie wiadomo, czy przeżyje. Wszyscy mają żal do Igi, że po nią nie wyszła. Ona sama też się tym zadręcza. Postanowiła się przeprowadzić do nowoczesnego mieszkania na osiedlu „Marzeń”. Osiedle to jest otoczone wysokim murem i dodatkowo monitorowane. Nikt nie ma prawa się prześlizgnąć. Iga czuje się tutaj bardzo bezpiecznie. Podpisuje dziwną umowę. Musi przestrzegać chorych zasad panujących na tym osiedlu. Do wyznaczonej godziny może chodzić na piżamie. Za złamanie zasad grożą poważne konsekwencje. Czy to faktycznie jest bezpieczne osiedle? Co się stanie, gdy Iga odkryje prawdę?
Byłam przerażona poznając prawdę. Gwarantuję, że wy też będziecie. Akcja goni akcję. Nie ma czasu na nudę. Biorąc do ręki „Będziesz tego żałować” wchodzisz w niebezpieczną grę na śmierć i życie. Tutaj nic nie jest takie na jakie wygląda. Pozory mylą. Przekonajcie się, co grozi za złamanie zasad na cudownym osiedlu „Marzeń”.
Czy chcielibyście mieszkać na takim osiedlu?
Doskonała, psychologiczna gra. Zastraszanie, szpiegowanie, śledzenie, pobicia to tylko przedsmak tego co otrzymacie czytając „Będziesz tego żałować”.
Jestem z niej bardzo zadowolona i nie żałuję, że ją przeczytałam. Nie mogę się doczekać kolejnej powieści Alicji Sinickiej.
Wielkie brawa dla autorki za to dzieło.
June 28, 2021
Jest to druga książka Sinickiej, która jakoś mnie nie porwała. W tej powieści wyczuwalna jest świeżość jeśli chodzi o twórczość Autorki. Jest to oryginalna historia, ale bohaterka jest totalnie nie moja i właśnie ona zaważyła na całym odbiorze tej powieści. Książka wciąga od pierwszej linijki, czułam się jakbym czytała coś na wzór seksmisji, jakiegoś futurystycznego tworu.
Iga postanawia rozstać się z chłopakiem. Zaraz po rozstaniu zaczynają się dziać przerażające rzeczy w jej życiu. Jej przyjaciółka zostaje napadnięta, ją samą ktoś prześladuje. Nie czuje się bezpiecznie w swoim domu wobec czego postanawia przeprowadzić się do tajemniczego Osiedla Marzeń. Tam zaczyna czuć się bezpiecznie. Wchodzi całą sobą w osiedlowe życie, zaczyna spotykać się z pewnym mieszkańcem. Jednak krok po kroku odbierana jest jej wolność, stale wyczuwa, że coś jest nie tak z Osiedlem Marzeń. Ponadto nie wiadomo komu ma ufać. Ze swoimi problemami jest sama ze sobą. Czy bezpieczne Osiedle jest jej azylem czy więzieniem, w którym ktoś stara się odbierać mieszkańcom wolność?
Ta powieść jest naprawdę bardzo oryginalna. Czytało się ją dobrze, jednak główna bohaterka totalnie mnie denerwowała. Strach o własne życie totalnie ją zamknął w swoich objęciach. Kobieta żyła bez jakiejkolwiek nadziei, co mocno mnie zirytowało. Nie było w niej woli walki, poddała się strachowi, a co za tym idzie również obowiązującym na Osiedlu nakazom i zakazom. Przez nałożone na oczy czarne klepki nie widziała, że ten, który sieje w niej strach jest blisko niej. Pomysł na fabułę jest genialny. Ale niestety bardzo szybko doszłam do rozwiązania zagadki. Sinicka zazwyczaj słynęła z tego, że przez całą powieść potrafiła mamić swoją wymyśloną intrygą. Tym razem u mnie tak nie było. Do tego bardzo szybko rozgryzłam zakończenie powieści. Domyśliłam się go. Nie było tutaj tego zaskoczenia, do którego już się przyzwyczaiłam. Nie potrafiłam wczuć się w atmosferę powieści. Przeczytałam ją od początku do końca bez wypieków na twarzy, które do tej pory towarzyszyły mi podczas czytania książek Sinickiej. Doprawdy, było to dziwne uczucie. Nie mniej będę chciała przeczytać kolejne części tego cyklu. Mam nadzieję, że kolejne książki dla mnie będą zdecydowanie lepsze.
Iga postanawia rozstać się z chłopakiem. Zaraz po rozstaniu zaczynają się dziać przerażające rzeczy w jej życiu. Jej przyjaciółka zostaje napadnięta, ją samą ktoś prześladuje. Nie czuje się bezpiecznie w swoim domu wobec czego postanawia przeprowadzić się do tajemniczego Osiedla Marzeń. Tam zaczyna czuć się bezpiecznie. Wchodzi całą sobą w osiedlowe życie, zaczyna spotykać się z pewnym mieszkańcem. Jednak krok po kroku odbierana jest jej wolność, stale wyczuwa, że coś jest nie tak z Osiedlem Marzeń. Ponadto nie wiadomo komu ma ufać. Ze swoimi problemami jest sama ze sobą. Czy bezpieczne Osiedle jest jej azylem czy więzieniem, w którym ktoś stara się odbierać mieszkańcom wolność?
Ta powieść jest naprawdę bardzo oryginalna. Czytało się ją dobrze, jednak główna bohaterka totalnie mnie denerwowała. Strach o własne życie totalnie ją zamknął w swoich objęciach. Kobieta żyła bez jakiejkolwiek nadziei, co mocno mnie zirytowało. Nie było w niej woli walki, poddała się strachowi, a co za tym idzie również obowiązującym na Osiedlu nakazom i zakazom. Przez nałożone na oczy czarne klepki nie widziała, że ten, który sieje w niej strach jest blisko niej. Pomysł na fabułę jest genialny. Ale niestety bardzo szybko doszłam do rozwiązania zagadki. Sinicka zazwyczaj słynęła z tego, że przez całą powieść potrafiła mamić swoją wymyśloną intrygą. Tym razem u mnie tak nie było. Do tego bardzo szybko rozgryzłam zakończenie powieści. Domyśliłam się go. Nie było tutaj tego zaskoczenia, do którego już się przyzwyczaiłam. Nie potrafiłam wczuć się w atmosferę powieści. Przeczytałam ją od początku do końca bez wypieków na twarzy, które do tej pory towarzyszyły mi podczas czytania książek Sinickiej. Doprawdy, było to dziwne uczucie. Nie mniej będę chciała przeczytać kolejne części tego cyklu. Mam nadzieję, że kolejne książki dla mnie będą zdecydowanie lepsze.
June 24, 2021
Kiedy w mieście otwiera się osiedle, w którym masz zapewniona ochronę 24/7, a ty akurat masz gorszy okres w swoim życiu. Wchodzisz w to, czy raczej unikasz i uciekasz jak najdalej?
Czy łatwe rozwiązania będą dobrym wyborem?
Co kryje się na Osiedlu Marzeń?
Dzisiaj przychodzę do was z mrozaco krew w żyłach wizją tego w jaki sposób sprawy mogą potoczyć się w społeczeństwie. Czytając tę książkę byłam momentami zdegustowana i przerażona poglądami jakimi kierują się niektóre postacie.
Początek historii nie wskazywał że akcja potoczy się w taki sposób a wydarzenia przybiorą tak tragiczną perspektywę. Jestem naprawdę zaskoczona w jaki sposób autorka potoczyła losy głównej bohaterki i jak powoli odkrywała przed nami karty.
Bohaterowie są niesamowicie irytujący. Jest to oczywiście moje zdanie i możliwe że jest to zamierzony zabieg ale nie mogłam z nimi wytrzymać. Kiedy ktoś podejmuje tak racjonalne decyzję, gdzie nawet dziecko zauważyłoby że jest to pułapka, to jest tu coś nie tak. Ja rozumiem że osoba która szuka jakiejkolwiek deski ratunku, sięga po cokolwiek ale no błagam no, nie róbmy takich ruchów.
Główna bohaterka popełnia wsyztskie możliwe błędy jakie natrafia jej się na drodze. Kompletnie nie ma pojęcia jakie konsekwencje mogą ją spotkać. Idzie tak jak ktoś jej wskazał i to mnie irytuje najbardziej.
Jestem zaskoczona że mimo bohaterów, wzgeyzlam się w historię. Sam pomysł na fabułę i rozegranie akcji sprawiło że poczułam się zaintrygowana i wystarczająco zaciekawiona żeby przeczytać ja praktyczne jednym tchem.
Autorka bardzo sprytnie posługuje się informacjami i co jakiś czas daje nam bombę która wybucha w porę. Niektóre informacje jakie otrzymałam dały mi powody do obaw, i mówię to kompletnie poważnie.
Nie spodziewałam się że książka spodoba mi się tak bardzo. Dalej nie jest to coś idealnego ale takie 3,5 gwiazdki napewno. Powiedziałabym że jest to ciekawa przerwa od młodzieżowej i ostre spojrzenie na to w jaki sposób możemy skończyć jeżeli stracimy kontrolę. Nie polecam tego napewno młodszym ponieważ niektóre sceny są dość brutalne i może wam to najzwyczajniej w świecie zrobić krzywdę.
Ode mnie to tyle ✨ Życzę wam miłego dzionka ♥️
Czy łatwe rozwiązania będą dobrym wyborem?
Co kryje się na Osiedlu Marzeń?
Dzisiaj przychodzę do was z mrozaco krew w żyłach wizją tego w jaki sposób sprawy mogą potoczyć się w społeczeństwie. Czytając tę książkę byłam momentami zdegustowana i przerażona poglądami jakimi kierują się niektóre postacie.
Początek historii nie wskazywał że akcja potoczy się w taki sposób a wydarzenia przybiorą tak tragiczną perspektywę. Jestem naprawdę zaskoczona w jaki sposób autorka potoczyła losy głównej bohaterki i jak powoli odkrywała przed nami karty.
Bohaterowie są niesamowicie irytujący. Jest to oczywiście moje zdanie i możliwe że jest to zamierzony zabieg ale nie mogłam z nimi wytrzymać. Kiedy ktoś podejmuje tak racjonalne decyzję, gdzie nawet dziecko zauważyłoby że jest to pułapka, to jest tu coś nie tak. Ja rozumiem że osoba która szuka jakiejkolwiek deski ratunku, sięga po cokolwiek ale no błagam no, nie róbmy takich ruchów.
Główna bohaterka popełnia wsyztskie możliwe błędy jakie natrafia jej się na drodze. Kompletnie nie ma pojęcia jakie konsekwencje mogą ją spotkać. Idzie tak jak ktoś jej wskazał i to mnie irytuje najbardziej.
Jestem zaskoczona że mimo bohaterów, wzgeyzlam się w historię. Sam pomysł na fabułę i rozegranie akcji sprawiło że poczułam się zaintrygowana i wystarczająco zaciekawiona żeby przeczytać ja praktyczne jednym tchem.
Autorka bardzo sprytnie posługuje się informacjami i co jakiś czas daje nam bombę która wybucha w porę. Niektóre informacje jakie otrzymałam dały mi powody do obaw, i mówię to kompletnie poważnie.
Nie spodziewałam się że książka spodoba mi się tak bardzo. Dalej nie jest to coś idealnego ale takie 3,5 gwiazdki napewno. Powiedziałabym że jest to ciekawa przerwa od młodzieżowej i ostre spojrzenie na to w jaki sposób możemy skończyć jeżeli stracimy kontrolę. Nie polecam tego napewno młodszym ponieważ niektóre sceny są dość brutalne i może wam to najzwyczajniej w świecie zrobić krzywdę.
Ode mnie to tyle ✨ Życzę wam miłego dzionka ♥️
March 29, 2023
Główna bohaterka Iga, w wyniku różnych, bardzo nieprzyjemnych wydarzeń w swoim życiu wynajmuje dom na Osiedlu Marzeń, które reklamuje się jako najpilniej strzeżone osiedle w Polsce. Wszystko wydaje się być piękne, wręcz idealne, prawdziwa idylla.
Kiedy Iga decyduje się zostać na stałe na Osiedlu Marzeń zostają jej przedstawione nowe zasady panujące na osiedlu, niż te przedstawione wcześniej. Regulamin na tym zamkniętym i odgrodzonym osiedlu jest niezwykle restrykcyjny, obowiązki mieszkańców i nowe zasady są co najmniej dziwne, a niektóre wręcz nienormalne.
Czytając tę książkę, nie mogłam zrozumieć, dlaczego główna bohaterka jest tak zaślepiona i nie widzi, że na Osiedlu Marzeń coś ewidentnie jest nie tak. Normalnemu, rozsądnemu człowiekowi nie tyle, że zapaliłaby się czerwona lampka ostrzegawcza, ale cała ,,choinka” ostrzeżeń.
Co do jednej osoby od razu odgadłam, że to ona stoi za tym wszystkim, ale nie tylko ona brała w tym udział, co bardzo mnie zaskoczyło. Nie spodziewałam się takiego zakończenia.
Nie rozumiem podejmowanych przez główną bohaterkę decyzji, przez większość czasu miałam ochotę krzyczeć do niej, aby uciekała, a ona ślepo brnęła dalej. Pomimo tego podobał mi się klimat książki, całkiem dobry thriller psychologiczny.
Kiedy Iga decyduje się zostać na stałe na Osiedlu Marzeń zostają jej przedstawione nowe zasady panujące na osiedlu, niż te przedstawione wcześniej. Regulamin na tym zamkniętym i odgrodzonym osiedlu jest niezwykle restrykcyjny, obowiązki mieszkańców i nowe zasady są co najmniej dziwne, a niektóre wręcz nienormalne.
Czytając tę książkę, nie mogłam zrozumieć, dlaczego główna bohaterka jest tak zaślepiona i nie widzi, że na Osiedlu Marzeń coś ewidentnie jest nie tak. Normalnemu, rozsądnemu człowiekowi nie tyle, że zapaliłaby się czerwona lampka ostrzegawcza, ale cała ,,choinka” ostrzeżeń.
Co do jednej osoby od razu odgadłam, że to ona stoi za tym wszystkim, ale nie tylko ona brała w tym udział, co bardzo mnie zaskoczyło. Nie spodziewałam się takiego zakończenia.
Nie rozumiem podejmowanych przez główną bohaterkę decyzji, przez większość czasu miałam ochotę krzyczeć do niej, aby uciekała, a ona ślepo brnęła dalej. Pomimo tego podobał mi się klimat książki, całkiem dobry thriller psychologiczny.
December 20, 2024
Ta książka wzięła mnie z zaskoczenia. Totalnie nie spodziewałam się, że wciągnie mnie od pierwszych stron, szczególnie, że „Karnawał” tej samej autorki tak mnie męczył, że nie dokończyłam.
Nieźle podbudowana motywacja bohaterki pomaga zrozumieć skąd się wzięły jej decyzje.
Spoiler!
Wiemy od początku, że „Osiedle marzeń”, to sekta. To żadna tajemnica. Jednak kibicujemy Idze w dążeniu do uświadomienia sobie, że ten poziom kontroli oznacza właśnie to, a nie żadne bezpieczeństwo. Plot twist z Wojtkiem całkiem mnie zaskoczył. Niestety, tacy mężczyźni jak Wojtek i Adrian istnieją i gromadzą się w sieci. Uważajcie!
Nieźle podbudowana motywacja bohaterki pomaga zrozumieć skąd się wzięły jej decyzje.
Spoiler!
Wiemy od początku, że „Osiedle marzeń”, to sekta. To żadna tajemnica. Jednak kibicujemy Idze w dążeniu do uświadomienia sobie, że ten poziom kontroli oznacza właśnie to, a nie żadne bezpieczeństwo. Plot twist z Wojtkiem całkiem mnie zaskoczył. Niestety, tacy mężczyźni jak Wojtek i Adrian istnieją i gromadzą się w sieci. Uważajcie!
February 13, 2025
Niby w porządku, jak poprzednie powieści autorki, które do tej pory czytałam, jednak było jej daleko do tamtych, które były po prostu genialne. Sam zamysł historii niezbyt przypadł mi do gustu (nie lubię takich irracjonalnych postępowań ludzkich). Te pokoje były owiane taką tajemnicą,że jak w końcu dowiedziałam się, co w nich było i dlaczego, to odczułam bardzo wielkie rozczarowanie. To wszystko było zbyt rozdmuchane.
Niemniej jednak momentami nadal wciągałam się w akcję, lubię styl autorki.
Cześć czytałam,część słuchałam i tutaj muszę dodać negatywną opinię nt lektorki. Wypadałoby popracować nad oddychaniem, dykcją i poprawną wymową,bo często miała z tym problemy.
Niemniej jednak momentami nadal wciągałam się w akcję, lubię styl autorki.
Cześć czytałam,część słuchałam i tutaj muszę dodać negatywną opinię nt lektorki. Wypadałoby popracować nad oddychaniem, dykcją i poprawną wymową,bo często miała z tym problemy.
October 14, 2021
W głowie mi się nie mieści skąd autorka wziela pomysł na taką historie!
Do momentu w którym prawda o Osiedlu nie wyszła na jaw historia wydawała mi się nudnawa. Statyczna, bez tropów, bez składu. Niby spodziewałam się że to Osiedle okaże się problemem, ale nie w aż takim samym stopniu. Zamieszanie w to Wojtka było bardzo zgrabnym zabiegiem. Pozycja dobra, a samo zakończenie bardzo interesujące.
3.75/5
Do momentu w którym prawda o Osiedlu nie wyszła na jaw historia wydawała mi się nudnawa. Statyczna, bez tropów, bez składu. Niby spodziewałam się że to Osiedle okaże się problemem, ale nie w aż takim samym stopniu. Zamieszanie w to Wojtka było bardzo zgrabnym zabiegiem. Pozycja dobra, a samo zakończenie bardzo interesujące.
3.75/5
July 17, 2021
Książka uświadamia nam, do czego zdolni są inni ludzie. Uczy nas, żeby nie ufać nikomu w stu procentach oraz mieć własne zdanie - nie podporzątkowywać się innym. Jest to świetny thriller psychologiczny, który trzyma w napięciu do ostatniej strony. Jeżeli jeszcze nie czytaliście, to gorąco zachęcam Was do nadrobienia! 💜
November 7, 2021
Przyjemna i szybka lektura, ale ostetcznie nic nowego.
Początek irytujący, zwrot akcji na koniec mało wiarygodny, główna bohaterka popelnia te same bledy, co w pierwszym lepszym horrorze. Sam pomysł osiedla ciekawy, ale mam wrazenie, ze można go było lepiej ograć. Na plus wiarygodnie ukazana stopniowa przemiana głównej bohaterki.
Początek irytujący, zwrot akcji na koniec mało wiarygodny, główna bohaterka popelnia te same bledy, co w pierwszym lepszym horrorze. Sam pomysł osiedla ciekawy, ale mam wrazenie, ze można go było lepiej ograć. Na plus wiarygodnie ukazana stopniowa przemiana głównej bohaterki.
December 10, 2024
Autorka potrafi wzbudzać emocje. U mnie w większości czasu to był gniew. Ja bym im pokazała, dlaczego powinni się bać! Niestety od początku wiedziałam, od pierwszej sceny, w której się pojawił, że z tego faceta to nic dobrego nie będzie. Miałam ochotę krzyczeć na bohaterkę za to, że się zgadza na tak wiele. Od początku było widać co to za miejsce.
July 17, 2025
Najlepsza książka Alicji, jaką przeczytałam.
Na początku nie byłam przekonana — sztampowy wstęp nie zapowiadał niczego wyjątkowego. Ale potem... Przeczytałam ją w dwie godziny i nie mogłam się oderwać aż do końca. Jeśli miałabym się czegoś przyczepić, to tylko tego, że główny motyw i jego rozwiązanie można by było pociągnąć dalej — mocniej, głębiej, bardziej niepokojąco.
Na początku nie byłam przekonana — sztampowy wstęp nie zapowiadał niczego wyjątkowego. Ale potem... Przeczytałam ją w dwie godziny i nie mogłam się oderwać aż do końca. Jeśli miałabym się czegoś przyczepić, to tylko tego, że główny motyw i jego rozwiązanie można by było pociągnąć dalej — mocniej, głębiej, bardziej niepokojąco.
August 1, 2021
⭐ 4.5
Od pewnego momentu zaczęłam płynąć przez tą historię i nie mogłam się oderwać. Zakończenie niestety trochę mnie rozczarowało i po części można się było go domyślić, co odebrałi zabawę. Mimo wszystko podoba mi się kreacja bohaterów i styl pisania autorki.
Od pewnego momentu zaczęłam płynąć przez tą historię i nie mogłam się oderwać. Zakończenie niestety trochę mnie rozczarowało i po części można się było go domyślić, co odebrałi zabawę. Mimo wszystko podoba mi się kreacja bohaterów i styl pisania autorki.
July 15, 2022
Dobry thriller. Początek trochę mi się dłużył, niektóre sytuacje były dość absurdalne, przez co trudno mi się było zaangażować. A główna bohaterka od początku bardzo mnie irytowała. Natomiast później książka się rozkręciła, a zakończenie było satysfakcjonujące.
Displaying 1 - 30 of 91 reviews