Bütün Şiirleri 4

by Şükrü Erbaş

Seni yalnız bıraktım diye
Mezarından bile koşarak geliyorum eve.

Islık çalan odalarda
Konuşuyorum konuşuyorum konuşuyorum.

Uzaktan gelmişim, ağzımda sabahın çiy taneleri
Çocuklaşma diyerek çekiyorsun ağzını.

Sonra kaldırıyorum başımı, pencere değil
Sıralı kirpikler gibi çocuk ölüleri.

İnsan acısından utanır mı
Döktüğüm yaşlarla zehirleniyorum.

Bizden geçti de, demiştin, hepsi ölümün rahminde
Bu çocuklar nasıl yaşayacaklar bu ülkede.

Antakya’dayız, Vakıflı Köyü’nde kalbimizi seviyoruz
Bu iyilik içinde kimin aklına gelir ölüm.

Deniz kıyısına gidelim haydi
Mavi, göğsünde uyutur biraz korkumuzu.

İki kişilik bir yalnızlığım fotoğraflarının önünde
Birisi alıp götürdüğün, öteki bırakıp gittiğin.

Genres: Poetry

216 pages, Paperback

First published March 4, 2021

About the author

7 Eylül 1953 tarihinde Yozgat'ta doğdu. İlk ve ortaöğrenimini Yozgat'ta yaptı. Ankara'da Gazi Eğitim Enstitüsü Sosyal Bilimler Bölümü'nden mezun oldu (1978). Toprak Mahsulleri Ofisi'nde memurluk, yöneticilik yaptı ve bu kurumdan emekli oldu.
1984 yılında Yarın dergisi yazı kurulunda görev yaptı. Edebiyatçılar Derneği'nde yöneticilik yaptı.

Şükrü Erbaş, ilk şiirini Varlık dergisinde, 1978 yılında yayınlandı. "Yolculuk" adlı şiir kitabıyla, 1987 Ceyhun Atuf Kansu şiir ödülüne değer görüldü. Ayrıca, "Dicle Üstü Ay Bulanık" şiir kitabıyla 1996 Orhon Murat Arıburnu şiir ödülünü, "Üç Nokta Beş Harf" şiir kitabıyla 2002 Ahmed Arif şiir ödülünü ve "Gölge Masalı" adlı şiir kitabı ile de 2005 Ömer Asım Aksoy şiir ödülünü kazandı.

Şiir, edebiyat ve yaşam üzerine denemeler yazdı. Denemelerini "İnsanın Acısını İnsan Alır" (1995) ve "Bir Gün Ölümden Önce" (1999) adlı kitaplarında toplayan Şükrü Erbaş'ın, "Gülün Sesi Gül Kokar" (1998) adlı düzyazılarından oluşan bir kitabı da vardır.

Reviews

[Sena Nur Işık · Rating 5 out of 5]

✨10/10✨

Bayıldım!!! Postitlerimi bitirdi 🥳

[Safa Furkan · Rating 3 out of 5]

Marmaray sayesinde okuma hızım ikiye katlandı.

[Özge · Rating 3 out of 5]

Hiçbirinin 1.kitap kadar iyi olamayacağı gerçeği. Ama sanki 4.kitapta ömür hanımı yakından tanır gibiyim, gülüşünü ve ellerini. Şükrü Erbaş'ın gözünden bir ömür hanım.

[Ezgithewanderer · Rating 4 out of 5]

"Yasiyoruz Sessizce" kısmına gelene kadar, çok da sinmedi icime okuduğum siirler. Meğer sondaki hançeri hafifletmek icin önden esen hafif bir meltem misaliymis.

"Hayati iyi ki seninle yaşadım" diyen sevgiliyi, dostu kaybetmenin ardından hangi söz yeter, sözcüğü nasıl kullanır insan? Çok büyük sair Sükrü Erbas.

[Zümra · Rating 4 out of 5]

İnsan yoruluyor sevgilim
Yaralı bir zamanla kendini sevmekten.

[Ayşıl · Rating 3 out of 5]

İnsan acısından utanır mı
Döktüğüm yaşlarla zehirleniyorum.