Na haar studie is Laura op zoek naar haar plek in de wereld. De doelgerichtheid die zij mist, vindt ze terug bij Thomas. Hij weet wat hij wil: een carrière als acteur, een stabiele relatie en kinderen. Gaandeweg vindt Laura rust in zijn armen, maar tegelijk verliest ze zich ook in zijn verlangens. Tot het leven hen plots voor een tweesprong plaatst en Laura twijfelt of haar pad wel het zijne is.
Toen liefde leven werd is een stemmig en overweldigend verhaal over keuzes en over de eeuwige spanning tussen de verwachtingen van anderen en je eigen verlangens.
Toen liefde leven werd. Die titel. Oef. Ik werd en word er nog steeds gelijk door gegrepen. Het debuut van de Vlaamse Lisanne de Gendt. En jongens, wat een ongelooflijk knap debuut is dit. Ik ben gegrepen door dit mooi, eerlijk, puur en echt verhaal.
Lisanne de Gendt heeft een schrijfstijl die me doet denken aan Lize Spit maar dan zonder de overbodige woorden. Zoals het hoort te zijn dus wanneer je een verhaal zoals toen liefde leven werd brengt. Literair, duidelijk, scherp, verzachtend, eerlijk, durf.
Je leest het boek door Laura haar voelen en denken. Laura, eeuwige twijfelaar, verliest zichzelf ik haar relatie met Thomas. Ze lijkt compleet afhankelijk van zijn doen, laten, willen en kunnen. Tot een bepaalde gebeurtenis. Laura kiest, ondanks al wat ze dreigt te verliezen, voor wat zij wil en voelt wat juist is voor haar.
Een sterk, eerlijk verhaal. Echte personages, sommige blijven wat vlak en dat is eigenlijk helemaal oké, dit gaat over Laura. In elk hoofdstuk word je meegesleept doorheen Laura’s verhaal. Boeiend van de eerste tot de laatste pagina.
Toen liefde leven werd is een applaus waard. Omdat dit een sterk debuut is. Maar ook voor de manier waarop de auteur je het verhaal brengt en het onderwerp dat ze aankaart. Voor Laura die doet wat juist is voor haar. Toen liefde leven werd, dit boek, dit verhaal, ook dit is het echte leven.
Als je, zoals ik, al dagdroomt bij de titel, bereid je dan voor om hoofdstuk na hoofdstuk uit je lood geslagen te worden. Wat een verhaal, wat een mooie woorden, wat een debuut.
Moest er ook even in komen door de schrijfstijl, was ook niet altijd mee met "ik, jij". Uiteindelijk wel en dan heb ik een paar stukken herlezen. Het verhaal kwam dichtbij mij, herkenbaar, het einde raakte mij dan ook diep en toch wat tranen gelaten omdat het mij confronteerde met mezelf. Maar dat is dan weer de kracht van een boek. Voor een debuut én Vlaams, zeker sterk!
Wauw wauw wauw! Zeer mooi geschreven, alles is zo mooi en duidelijk beschreven dat je soms het gevoel hebt dat je er ook bij bent. Al vanaf het begin vond ik dit een goed boek. Een echte aanrader!!
Wat een aangrijpend, prachtig, meeslepend verhaal geschreven in de meest elegante taal. Meermaals kippenvel gehad en een traantje moeten wegpinken. SPOILER: een triggerwarning, #TW over het verlies van een kind/abortus, miste ik wel wat. Ik kan me inbeelden dat dit verhaal voor bepaalde mensen hartverscheurend is.
This entire review has been hidden because of spoilers.
(4.5/5) De schrijfstijl was niet mijn cup of tea, maar daar stoorde ik me steeds minder aan naargelang ik verder las. Daarna had ik er heel hard van genoten. Hoewel het hoofdpersonage mij soms irriteerde, kon ik vaak met haar meeleven. Haar doelloosheid en onwetendheid over wat ze wilde doen met haar leven kon ik 100% begrijpen. Vanaf het grote onthulling was het heel spannend en werd ik heel hard gepakt door de gebeurtenissen en de emoties.
Een boek in de stijl en het tempo van 'Normal people' zonder grote cliffhangers of plottwists, maar je wil toch doorlezen. Over een bijzonder thema waarover ik nog niet eerder fictie las. Mooi wel.
Een van de weinige boeken van een Nederlandse/Belgische schrijver die ik heb gelezen. Ik zou graag meer boeken proberen lezen van eigen bodem, maar ze krijgen helaas niet de publiciteit die engelstalige boeken krijgen en het verhaal lijkt me ook minder vaak aan te spreken...
Dit boek heb ik al een jaartje of 2 op het oog omdat het lijkt te gaan over relaties en hoe die in het dagelijks leven je voor bepaalde keuzes plaatsen. Het verhaal ging echter een beetje een andere richting uit dan ik dacht. Hoewel het verhaal je wel aan het nadenken zet en zeer geschikt is voor bvb een leesclub om met anderen van mening te wisselen ontbrak er bij mij toch wat emotie, in de zin dat ik mezelf niet echt ontroerde of geraakt voelde terwijl het toch over een gevoelig topic gaat.
SPOILER ALERT
één van de zinnen die wel al dagen door mijn hoofd spookt zijn die van Thomas waarin hij wanhopig probeert Laura op andere gedachten te brengen over de abortus. Hij belooft om voor hun te zorgen en dat Laura mag stoppen met werken, hij wil naar Portugal verhuizen met haar, hij belt haar voortdurend op om te zeggen hoe groot hun baby nu is (zo groot als een erwt...) Het was hartverscheurend om te voelen hoe Thomas wanhopig probeerde Laura op andere gedachten te brengen, en hoe Laura haar eigen hart en dat van Thomas moest breken door eerlijk te zijn en te zeggen dat ze het kind echt niet wilde houden.
Wat ik daarnaast ook goed vond aan dit boek was dat het een gewone, realistische relatie beschreef. Ten eerste zijn er geen onrealistische film-momenten waardoor je zelf denkt dat je relatie op niets trekt omdat je meestal in de dagelijkse realiteit zit. Dit boek beschrijft echt het begin, verloop en einde van een relatie van een jong koppel en hun dagelijks leven. En net door de beschrijvingen van de kleine, dagelijkse dingen (denk aan pannenkoeken bakken, iets lief doen voor je geliefde als die ziek is, kleine ruzies) herken je ook terug in je eigen relatie de waardevolle dingen. Hoewel het kan voelen alsof je in een sleur zit helpt het ook om te herkennen dat net de kleine dingen waardevol kunnen zijn. Je kan nu eenmaal niet elke dag grote romantische gebaren doen om elkaar je liefde te tonen. Maar je kan wel elke dag je liefde tonen in de kleine dingen en beseffen dat die niet vanzelfsprekend zijn, want niet iedereen heeft het voorrecht om geliefd te zijn en thuis te komen bij een luisterend oor. Daarnaast waren de herkenbare referenties naar boeken, films en plaatsen in Brussel ook leuk en hielp het ook om in de realiteit te blijven.
Zoals gezegd is het zeker stof voor een interessante discussie. Wie bepaalt er of je het kind houdt? De vrouw alleen omdat zij het kind draagt? Of heeft de vader ook beslissingsrecht? En wat als een vrouw zwanger is en het kind graag wil houden maar haar man geen kinderen wilt? Wie beslist er? Voor wie kies je? Voor jezelf, je kind, je huwelijk/relatie? Het is wel een boek dat mij al enkele dagen doet nadenken hierover.
In het algemeen geen topper die ik snel zal herlezen, maar zeker een interessant verhaal.
‘Ik heb grijs altijd de lelijkste kleur gevonden. Zelfs zwart is eigenzinniger.’
In het begin moest ik wat wennen aan de schrijfstijl van dit boek (ik,jij) maar dat maakt het niet minder mooi, integendeel. In ‘Toen liefde leven werd’ volgen we Laura, die op zoek is naar haar plek in deze wereld en die Thomas leert kennen. De twee worden al vrij snel verliefd op elkaar en ik had al een vermoeden dat dit boek geen échte happy end zou krijgen, of toch?
Laura komt heel onzeker over en heeft soms een hele aparte kijk op de wereld. Haar bore-out op het werk is een actueel thema en laat ook al wat doorschemeren dat er wel wat meer aan de hand is. En dan komt het. Ik wil hier alleen maar over kwijt dat dit thema zo belangrijk is en ik blij ben dit boek nú te hebben gelezen, waarom dat moeten jullie zelf ontdekken. Maar de grote vragen des levens die we ons als twintiger, dertiger of misschien wat vroeger of later stellen dringen zich op. Ik worstel hier momenteel ook zelf mee. Welke richting wil ik uit? Wil ik ze of wil ik ze niet? En hoé weet je dat dan zeker? Voel je dit aan of moet het eerder groeien wanneer het zo ver is?
Lees zeker dit boek, al was het maar uit nieuwsgierigheid naar waarover ik het heb. Dit debuut vervult alle verwachtingen. Het verhaal, de titel, de cover, het klopt gewoon allemaal.
Heel knap dat de auteur op jonge leeftijd deze mooie, rauwe roman uit haar pen liet vloeien.
De eerste helft voelde als een debuut dat algemeen is in haar specifiekheid: ja, het lijkt in eerste instantie heel intiem om alle eigenaardigheden van een relatie te bespreken en daarvoor de aanspreekvorm van de tweede persoon te gebruiken, maar uiteindelijk is zelfs de liefde niet uniek, noch het beschrijven daarvan. Mooi, dat is het wel, hoewel ik me ergerde aan het wat mij betreft onnodig uitvergrote contrast tussen de passievolle relatie en de basically alleen vriendschappelijke relatie met Maarten. Daar zit nog een hoop tussen. Ook over de jaloerse houding van Laura bleef ik struikelen tijdens het lezen.
Halverwege kwam er toch een soort kantelpunt in het verhaal voor mij. Ik legde het boek elke keer met een zwaar gevoel weg - ook niet per se fijn, maar het maakte wel indruk en raakte me.
Aanvankelijk vreesde ik voor een soap- verhaal, maar gaandeweg kon ik het wel appreciëren en bleek het goed opgebouwd. Qua stijl deed het mij wat denken aan Zita Theunynck. al bij al vlot geschreven, met hier en daar stilistische toppertjes. Gezien ik altijd maar wou doorlezen, krijgt ze toch vier sterren van mij.
een paar tik- of schrijf fouten, oa een dt fout, zouden door een goede redacteur moeten opgemerkt worden...🙈
Leest als een trein hoewel de schrijfstijl 2 hoofdstukken wennen was. Absoluut niet mijn genre van verhaal of boek maar ik kan/heb het met een gerust hart makkelijk 10 mensen aanraden die het geweldig gaan vinden.
Dit boek kroop zoveel meer onder mijn vel dan ik verwacht had. Kroppen in mijn keel en water onder mijn oogleden. Details die me niet storen maar boeien. En een gebeurtenis die ik niet zag aankomen maar me terug in de tijd katapulteerde.