اول اینکه به نظرم دیگه اینقدر دور و اطراف زندگی خودمون همچین کیس هایی رو دیدیم یا تو شبکه های اجتماعی خوندیم و کلیپ هاشون رو دیدیم که این کتابو غیر ضروری میکنه، کودکان بد سرپرست، کودکانی کار، کودکانی که والد معتادی دارن و... سوژه های کتاب هستن که همونطوری که گفتم دیگه متأسفانه همه جا هست این چیزا و نیازی به دست گرفتن و خوندن کتاب نیست هرکجا سر و بگردونی میشه به لطف جمهوری اسلامی دیدشون.
نکته دوم حقیقتا تو شروع روایت ها نویسنده خیلی لحن شاعرانه و کلیشه ای میگرفت و اصلا حس خوبی واسم نداشت شبیه فیلم های هندی میشد، شبیه کودکان به کبوتر بال و پر شکسته یا چه میدونم از این دست تشبیه های کلیشه ای واقعا رو مخم بود و ترجیح میدادم رک و راستر روایت میکردن تا دراماتیک کردن روایت به این جملات دم دستی.
نکته سوم چندتا از روایت ها واقعا دردناک و متأثر کننده بود اما همین فقط، چیز بیشتر از این نبود، چیزی نبود که بگم نباید از دستش بدین.
در کل بخوام بگم ارزش هزینه و وقت رو نداره برین چیز دیگه بخونید و وقتتون رو جای دیگه بذارین.