This collection contains 38 Arsène Lupin stories (the biggest and greatest Arsène Lupin collection in the eBook world), including:
- Arsène Lupin, Gentleman Burglar - Arsène Lupin versus Herlock Sholmes - The Hollow Needle - 813 - The Crystal Stopper - The Confessions of Arsène Lupin - The Teeth of The Tiger - The Shell Shard - The Golden Triangle: The Return of Arsène Lupin - The Secret of Sarek - The Eight Strokes of The Clock - The Secret Tomb - Memoirs of Arsène Lupin - The Mysterious Mansion
Maurice Leblanc (1864 - 1941) was a French novelist, best known as the creator of gentleman thief (later detective) Arsène Lupin.
Leblanc began as a journalist, until he was asked to write a short story filler, and created, more gallant and dashing than English counterpart Sherlock Holmes.
Neat stories, an interesting early twist on the nascent detective function genre, but I could never sink into them in the same way as I can Holmes mysteries.
It may be because the story is principally *about* Lupin, and he is the protagonist whose story is being told. Whereas in the best detective fiction, the detective is outside the story - they obviously have a worldview, a character, and a story arc, but they are fundamentally observers and solvers who bring the world back to justice, or how it ought to be. Just like Doctor Who, and all manner of police procedurals.
Still, it’s an absolutely essential experiment in the broader sweep of detective fiction.
I was very excited to read these, but for some reason Leblanc seems to have some inferiority complex with Sherlock Holmes. Every other story seems to reference Holmes... why?? Can Lupin not just stay in his own little world without dragging Holmes into multiple stories and proving how much smarter he is? It just smack of jealousy over Holmes popularity/reputation as the smartest literary character.
Verschillende romans van Arsène Lupin bevatten enkele fantasie-elementen: een radioactieve 'god-steen' die mensen geneest en mutaties veroorzaakt, is het voorwerp van een epische strijd in L'Île aux trente cercueils; het geheim van de Fontein van de Jeugd,een mineraalwaterbron verborgen onder een meer in de Auvergne, is het doel dat de hoofdrolspelers in La Demoiselle aux yeux vertszoeken; ten slotte, in La Comtesse de Cagliostro, Lupin's aartsvijand en minnaar is niemand minder dan Joséphine Balsamo, de vermeende kleindochter van Cagliostro zelf. Arsène Lupin, de gentleman-dief, is een personage uit de verhalen van de Franse schrijver Maurice Leblanc. Lupin werd voor het eerst geïntroduceerd in een feuilleton in het tijdschrift Je sais tout op 15 juli 1905. Omdat hij stal van de rijken en een deel van de buit schonk aan de armen wordt Lupin ook wel de Robin Hood van de Belle époque genoemd. Arsène Raoul Lupin is een geboren gentleman. Hij werd in 1874 geboren als zoon van Henriette d'Andrésy en Théophraste Lupin. Hij genoot opleidingen in rechtsgeleerdheid en geneeskunde. Naast Latijn, Grieks en Engels spreekt hij verschillende moderne talen vloeiend. Lupin is een meester in de kunst van het vermommen en beheerst meerdere vechtsporten zoals schermen, savate en jiujitsu. Het is moeilijk voor hem om bescheiden te zijn en het kat-en-muisspel met gezagsdragers lijkt voor hem belangrijker te zijn dan persoonlijke rijkdom.
Lupins afkeer om te doden en zijn respect voor vrouwen maakten hem sympathiek voor het grote publiek. Hij geeft sommige vrouwen gestolen sieraden terug voor niet meer dan een glimlach. Als gentleman-dief past hij in dezelfde categorie als het in 1890 gecreëerde personage A.J. Raffles uit de reeks Lord Lister. Het personage Arsène Lupin is gebaseerd op de Franse anarchist Marius Jacob, wiens rechtszaak in 1905 de krantenkoppen haalde. Het personage heette oorspronkelijk Arsène Lopin, totdat een lokale politicus met een gelijke achternaam hiertegen protesteerde, wat resulteerde in de naamswijziging naar Lupin. Na de gebeurtenissen in 813 #1 - Het dubbelleven van Arsène Lupin, vindt Lupin zichzelf opgesloten in de gevangenis. Bijna geheel afgesloten van contact met de buitenwereld moet hij zichzelf vrijwaren van de moorden waarvan hij wordt beschuldigd. Eén ding is duidelijk: hij moet op zoek naar ‘de man in het zwart’. Maar wie is deze mysterieuze figuur? En welke motieven gaan er schuil achter zijn moorden? Niet eerder trof Lupin een tegenstander die net zo gewiekst is als hijzelf, maar ook een tegenstander die bruut geweld niet schuwt en Lupin, voor het eerst, werkelijk angst aanjaagt. ‘In volle vaart, zoals gewoonlijk bij Leblanc, volgen de verwikkelingen elkaar op. Personages worden in een paar pennenstreken neergezet zodat je meteen weet met wie je te maken hebt De kracht van Maurice Leblanc is om een galerij van zeer belichaamde personages te ensceneren die het verhaal de toon, het ritme, de kracht geeft. Maurice Leblanc weet als metronoom waarvan het equivalent moeilijk te vinden is, toch een aangrijpend verhaal af te leveren, rijk aan intriges.
Dit zijn kortverhalen waarin Lupin wordt geïntroduceerd. Al meteen wordt zijn manier van werken duidelijk: vermommingen, misleiding, aankondigen van zijn daden en dan toch erin slagen. Zijn eerste wapenfeiten worden vermeld en er is ook de enkele keer dat hijzelf in het ootje wordt genomen.
Helemaal al in Leblancs stijl, vrij sec, helemaal op verhaal gefocust en zijn personage is al helemaal inderdaad de gentleman.
Paris is aghast at the news that of one of Lupin’s victims was discovered murdered. As the bodies continue to pile up, Lupin demonstrates his indefatigable tenacity - on a mission to clear his name and discover the shattering secret of 813. Listened to on The Classic Tales Podcast.