Reis mee naar Texel in De kleine theetuin in de duinen van Anne West.
Nichtjes Rosa en Fleur groeiden op met de bakkerij met theetuin van hun grootouders in de Texelse duinen. Nu, jaren later, staat de bakkerij aan de rand van de afgrond en is de relatie tussen Rosa en Fleur bekoeld. Ze worden gedwongen samen te werken én hun eigen leven onder de loep te nemen.
Anne West brengt met dit eerste deel van een gloednieuwe trilogie een feelgoodroman vol warmte, sfeer en herkenbare details.
Anne West heeft een vlotte en verzorgde schrijfstijl, maar legde -naar mijn mening- iets te veel de nadruk op de negatieve emoties van de personages. Ondanks dat ben ik toch benieuwd naar de verwikkelingen in het tweede deel rondom de bakkerij en theetuin.
3,5 ster, op sommige punten klopt het tijdspad in dit verhaal niet (iemand is een paar dagen op het eiland, een paar dagen in Amsterdam en als ze terugkeert is het ineens een paar maanden geleden dat ze voor het eerst terugkwam op Texel? ) Soms doen de hoofdpersonen wel al te dramatisch en rancuneus naar mijn smaak.
De nichtjes Rosa en Fleur zijn samen opgegroeid op Texel bij hun grootouders. Ze zijn samen erg succesvol en hebben al twee winkels in Amsterdam opgezet en binnenkort openen ze hun derde winkel. Eigenlijk zien beide dames hier erg tegen op. Ze waren dikke vriendinnen, maar helaas is dit niet meer het geval. Hun vriendschap en samenwerking staat op het spel en ook staat hun onderneming op de rand van de afgrond. Ze besluiten alles te verkopen en door te gaan met hun leven, ieder apart. Echter worden ze gedwongen om weer opnieuw samen te werken én hun eigen leven onder de loep te nemen en dat op Texel, de plek waar ze zijn opgegroeid. Gaat dit ze lukken?
De kleine theetuin in de duinen is het eerste deel in de heerlijke feelgood serie De Theetuin geschreven door Anne West. Het verhaal gaat vooral over de nichtjes Rosa en Fleur. De hoofdstukken worden afgewisseld tussen hun beide. De twee dames zijn erg leuk, realistisch en gedetailleerd neergezet. Er zit genoeg diepgang in het verhaal om ze ook echt goed te leren kennen en leeft echt vanaf het begin met ze mee. Tevens maken ze ook een grote groei door. Mooi om hierover te lezen. Ondanks wat ze hebben meegemaakt, heb je als lezer niet het gevoel dat je iemand de schuld moet geven van de gebeurtenissen die zich hebben voorgedaan. Ik snap beide kanten van het verhaal.
Een personage wat ik wel echt bloedirritant vond was de moeder van Rosa. Snap haar beredenering soms wel. Maar ze doet alsof de hele wereld om haar draait. Later werd dit gelukkig wel wat minder. Tevens vond ik Cas ook niet echt een leuk personage, ik vond hem heel bezitterig en arrogant. Als het aan mij lag had ik hem allang gedumpt.
De opa van Rosa en Fleur is echt super eigenwijs, maar heeft goede bedoelingen en een mega groot hart. Geweldige leuke en lieve man 😊
De schrijfstijl was vanaf het begin direct vlot en fijn, heb aan één stuk doorgelezen. Het boek eindigde mooi en maakte dat ik direct deel twee wilde lezen!
Ik heb erg genoten van het verhaal!
Bedankt voor het recensie-exemplaar! @zomerkeuning 🥰
Vlot geschreven verhaal over twee nichtjes met een succesvolle patisserie-keten die het roer omgooien. Het boek begint erg negatief, maar eerlijk is eerlijk: al die emoties maken het wel realistischer. Denk dat niemand in het echte leven de hele tijd vrolijk en blij doet.
Vond het een mooi eerste deel van de serie. Kreeg meteen zin om weer naar Texel te gaan. Dat gaat voorlopig even niet lukken, dus ik ga mezelf wel gewoon vermaken met de rest van deze serie.
Ik heb genoten van het verhaal over de twee nichtjes. Wel begrijp ik de recensies over dat het boek wat lang negatief blijft. Wat mij betreft past dit echter perfect en is het verhaal daardoor een stuk geloofwaardiger.
Leuk, origineel verhaal. Enige minpunt was de overdreven reactie van de hoofdrolspeler op een break up. Maar verder een leuk verhaal en fijne schrijfstijl.
Deze recensie is eerder verschenen op Koukleum.nl.
Dit is voor mij de eerste kennismaking met de schrijfstijl van Anne West. Ik had wel eerder van haar gehoord door ‘De stadstuin’-serie, echter deze heb ik niet gelezen. Al staat deze serie wel nog steeds op mijn ellenlange lijst van boeken die ik ooit nog wil lezen. Nadat ik de cover gezien had en daarbij de korte inhoud was mijn interesse gewekt en wilde ik toch echt iets van Anne West gaan lezen.
Het verhaal begint in het drukke en hectische Amsterdam waar de nichtjes net hun derde patisseriezaak openen, echter het plezier is hun wel vergaan, doordat de samenwerking tussen hun niet meer lekker loopt nadat Rosa een relatie begonnen is met Cas, de vriend van Fleur. Doordat de patisseriezaken van hun samen zijn, merken ze beiden dat het plezier van de zaken weg is. De brief van opa Leen lijkt een uitkomst. Totdat ze beiden reageren op de brief en ze elkaar alsnog tegenkomen op Texel. Beiden zijn vastberaden om op Texel te blijven. Fleur komt op haar eiland Texel, waar ze beiden ook zijn opgegroeid, al snel tot bezinning en durft dan ook tegenover zichzelf toe te geven, dat het wellicht toch anders was als dat zij eerder altijd zei. En je hebt eigenlijk al vanaf het begin sympathie voor Fleur, maar op dat moment helemaal. Je merkt dat Fleur realistischer wordt en haar boosheid achterwege laat. Hierdoor zie je dat zij ook weer iets makkelijker kan samenwerken met Rosa, al blijven er steeds ongemakkelijke momenten. Ik denk dat opa Leen er voor zorgt dat ze toch langzaam weer door één deur kunnen, al moeten ze elkaar op sommige vlakken weer opnieuw leren kennen.
De hoofdpersonages zijn wat aan de vlakke kant, maar ik verwacht dat deze in de volgende twee delen nog verder uitgewerkt zullen worden. Ik had het gevoel dat ik ze voor dit moment net goed genoeg kende, maar de personages zijn interessant genoeg waardoor ik meer van ze zou willen weten. Ook vond ik de meeste personages aardig. Zelfs Rosa en Cas kwamen vanaf het begin sympathiek op mij over. Alleen van de moeder van Rosa kreeg ik geen hoogte en aan haar kon ik me echt irriteren. Ik wilde die vrouw echt een schop onder haar kont geven op sommige momenten. Maar dat soort figuren horen natuurlijk ook thuis in een verhaal, die kom je in het echte leven ook tegen.
Wel blijf ik nieuwsgierig naar wat er nu precies gebeurd is met het atelier vroeger. Ik hoop dat hier in een volgend deel verder op ingegaan wordt, zodat dit mysterie verder uitgezocht wordt. Zoals je merkt kan ik niet wachten tot het tweede deel verschijnt en ik verder kan lezen over het leven op Texel en alle beslommeringen daar om heen. En zou het nog goed komen met de vriendschap tussen Rosa en Fleur? Ik hoop dat we niet te lang hoeven te wachten op deel twee.
Het verhaal begint met een gelukkig, bijna idyllisch proloog. Wat ineens verandert in niet meer zo idyllisch. Mijn nieuwsgierigheid was meteen gewekt. Hoodpersonages zijn Fleur en Rosa, zij zijn nichtjes, beste vriendinnen, en praktisch als zusjes opgegroeid. Helaas is de relatie tussen beide bekoeld. Wel zijn ze zakenpartners en hebben ze net hun derde patisserie winkel geopend: Maison RosaFleur Centum.
FLEUR Fleur is succesvol paitssier. Zij bakt en regelt alles in de drie winkels, wat aardig wat hectiek en stress oplevert. Daarnaast zorgt de slechte relatie met Rosa ook voor veel stress.
Fleur haalde opgelucht adem. Wat een belachelijke vertoning was dit. Ging haar leven er nu zo uitzien? Overal de schijn ophouden? Overal liegen? Dat kon ze niet opbrengen. Dat wist ze nu al. Ze was zo moe van dit alles.
ROSA Rosa is succesvol ontwerpster van winkels. De relatie van haar met Cas, de ex van Fleur, heeft voor een tweedeling gezorgd, zowel in hun familie als in hun vriendenkring.
Cas volgde haar blik. Ze zullen eraan moeten wennen! Fleurs familie is ook mijn familie. Ik weet het, lieverd Rosa zweeg. Hoe kon ze ooit aan Cas uitleggen hoe eenzaam en schuldig ze zich voelde? Door voor Cas te kiezen, had ze vrijwel iedereen van zich vervreemd. Zij was gewoon degene die Cas van Fleur had afgepakt. Als een ware mannenverslindster en diva was ze op haar doel af gegaan en ze had de man van een ander ingepikt. Alleen was het zo niet gegaan. Helaas wilde niemand dat verhaal horen.
En dan valt er bij beide een handgeschreven brief bij beiden op de mat. De brief is afkomstig van hun opa.
OPA LEEN Hij dreigt uit zijn zaak, een bakkerij met theetuin, gezet te worden. Sinds de dood van zijn vrouw, Nellie, lopen de zaken niet meer zo goed. En dat is nog zachtjes uitgedrukt. Zijn kleindochters waren druk met hun eigen leven en zijn al lange tijd niet meer op Texel geweest. En dt terwijl ze heel close zijn geweest en zo goed al alles van hun opa geleerd hebben.
CONLUSIE Mijn eerste indruk was, dat Fleur wel lang in haar verdriet en wrok blijft hangen. Maar probeer je eens voor te stellen dat dit jou zou overkomen? Dan vind ik het eigenlijk nog wel meevallen. Natuurlijk is het een feelgood, en al spat het niet van de eerste bladzijde af, het zit er duidelijk wel in. Ik vind dat Anne West een heel prettig boek heeft geschreven. Ik kijk uit naat het tweede deel. Kom maar op met het vervolg. Ik ben echt nog niet klaar met dit verhaal en ben zeer benieuwd naar het gezamelijke verleden van Fleur, Rosa en hun ouders.
We hebben dit jaar niet een geweldige zomer gehad. De vakantie naar Valkenburg met mijn vriend is dan ook letterlijk in het water gevallen. Om toch een beetje een zomergevoel te krijgen, las ik eind september "De kleine theetuin in de duinen", die ik als travelingbook heb ontvangen en weer door mag naar een volgende lezer. Lees hieronder mijn recensie.
--
Rosa en Fleur zijn nichtjes van elkaar en groeiden samen op in de kleine bakkerij met theetuin van hun grootouders op het mooie Texel. Inmiddels zijn Rosa en Fleur volwassen en hebben ze samen, op het vaste land, een aantal bakkerij zaken geopend. Echter staat dit aan de rand van de afgrond aangezien de relatie tussen Rosa en Fleur niet meer zo sterk is als het ooit is geweest.
Op een gegeven moment worden Rosa en Fleur gedwongen om weer samen te gaan werken, op de plek waar hun sterke vriendschap ooit gestart is. Zal dit dan het moment worden waarbij de nichtjes weer naar elkaar toe gaan groeien?
--
Mijn verwachtingen bij dit boek waren dat het een typische feelgood zou zijn. Sfeervol, humorvol, hartverwarmend, de nodige drama en stiekem toch ook wat voorspelbaar. Precies dat wat ik nodig heb in een feelgood. Gelukkig kwamen deze verwachtingen uit.
De schrijfstijl van Anne West is heerlijk en leest gemakkelijk weg. De karakters maken het verhaal heerlijk levendig en met opa de brompot erin komt er ook zeker de nodige humor naar voren. De familie drama komt goed naar voren en maakt het verhaal lekker sappig. De perfecte ingrediënten voor een feelgood. Daarnaast is het uiteraard ook hartverwarmend en heeft het einde er zeker voor gezorgd dat ik uit kijk naar de volgende delen.
De sfeer in dit boek is ook heerlijk zomers en hartverwarmend. Ik kan mij perfect inbeelden hoe de theetuin eruit ziet en alle gesprekjes over gebak maken dat je graag een stukje cake bij je kop thee wilt hebben tijdens het lezen. Dit boek is zeker een aanrader voor de mensen die graag feelgood lezen.
We lezen dit boek vanuit de nichtjes Fleur en Rosa. Zij kwamen vroeger heel veel bij hun grootouders in de Texelse duinen. De nichtjes waren dikke vriendinnen. Helaas is dit nu jaren later niet meer te zien. De meiden hebben onenigheid gehad en hun vriendschap is enorm bekoeld. Ze werken samen in een zelf opgezet concern. De samenwerking gaat door, maar de twee zijn uiterst zakelijk naar elkaar toe.
De schrijfstijl van West ervaar ik als erg prettig. Op een luchtige manier worden we meegenomen in het leven van de nichtjes. Beide enorm belast met de onrust die er tussen hun vaart. Wanneer iemand hulp nodig heeft en de meiden dit zien als het ultieme vlucht moment lijkt er rust te ontstaan. Lees goed, lijkt. Meer ga ik ook niet verklappen, want dan spoiler ik.
De vriendschappen in dit boek, van kort tot lang, worden mooi uitgewerkt en er zit zeker tussen de nichtjes een diepgang in. We lezen hoe beide struggelen met hun leven, met hoe anderen hun leven zien. Maar ook hoe ze het zelf voor zich zien. Ze maken grote stappen om zichzelf terug te vinden en gaan hier zeker ook in tegen wat andere van hun verwachten. Een boek dat je laat inzien dat kiezen voor jezelf altijd het beste is. Je moet zelf wat van je leven maken. Dit is een heerlijk eerste deel en ik ben benieuwd wat we nog gaan meemaken in deze serie.
Nichtjes Rosa en Fleur groeiden op met de bakkerij met theetuin van hun grootouders in de Texelse duinen. Nu, jaren later, hebben Fleur en Rosa zelf drie bakkerijen in Amsterdam, worden ze steeds succesvoller, maar staat de bakkerij op Texel aan de rand van de afgrond en is de relatie tussen Rosa en Fleur bekoeld. Zouden zij het tij kunnen keren op Texel?
Wat heb ik genoten van dit eerste deel uit de nieuwe triologie, ik kan niet wachten tot de andere delen ook uitkomen! Als je van de reeksen van Jenny Colgan houdt, zul je zeker en vast deze feelgood reeks in je hart sluiten. Al heeft deze voor mij een voetje voor door het niet voorspelbare karakter dat je wel vaak bij feelgood hebt maar dus niet bij deze!
Het eerste verhaal in deze trilogie heeft me aangenaam verrast. De hoofdpersonages Rosa en Fleur groeiden op in Texel en hebben als voornaamste herinneringen die van hun oma en opa en hun bakkerij met de theetuin. Ze hebben hun eigen succes in Amsterdam waar ze hun talenten en vriendschap tonen in hun drie succesvolle patisserie winkels. De liefde maakt het erger allemaal kapot en het noodlot slaat toe wanneer ze elk een brief krijgen van hun opa waarin hij hun hulp vraagt. De bakkerij van hun opa staat op het punt om in te storten, samen met alle herinneringen aan hun oma. Er was veel spanning, vreugde en liefde, maar ook gewoon alles die fout gaat in het verhaal. Ik vond het een mooi, leuk verhaal waar ik steeds verder wilde ui lezen.
Fleur en Rosa zijn nichtjes en samen hebben zij een goedlopende patisserie keten. De meiden zijn van kleins af aan al super close, maar alles veranderde toen Rosa verliefd werd op Fleurs vriend Cas en Cas op Rosa. Alle vrienden en familie kiezen voor Fleur en Rosa staat er alleen voor. Fleur is ontroostbaar. Dan krijgen zij beide een brief van opa op Texel met een dringende hulpvraag. Beide besluiten hem te gaan helpen, maar dan komen ze elkaar daar wéér tegen… hoe gaan zij dit aanpakken? Valt er nog wat te redden? En waarom is opa Leen toch eigenlijk zo’n lastpak? • • Dit was mijn eerste ervaring met auteur Anne West en het is gelijk een goede binnenkomer! Een heerlijk verhaal wat ik in vier dagen verslond.
De band tussen de nichtjes en vriendinnen is zo herkenbaar, ook al kan je nog zo woest op elkaar zijn; hoe sterker de band, hoe groter het gemis. Dat vind ik zo fijn verteld. Met een aantal personages en hun eigenschappen had ik moeite, maar ook dát maakt het verhaal zo veel meer realistischer. Iedereen had zijn eigen karakter trekken met positieve en negatieve lading.
De reden waarom er niemand meer bij opa Leen kwam had voor mij alleen wel wat uitgebreider verteld mogen worden. Het voelde een beetje versneld.
Al met al, een heerlijk verhaal! Ik krijg gelijk zin in thee & gebak en heb mijn vriend al aangespoord om binnenkort samen naar Texel te gaan. 😜😍
First things first: Die Cas is één grote wandelende red flag.
En hoe vaker hij beweert dat ze "écht niks verkeerd hebben gedaan", hoe meer ik daar als lezer aan ga twijfelen.
Maar goed; over op de rest van dit boek. Ik ben het eens met andere reviews dat het wel heel erg op het negatieve focust. De ontwikkeling en het opknappen van de bakkerij was zoveel leuker geweest; in plaats daarvan volgen we continu de sores van de hoofdpersonen. Daarbij denk ik dat dit boek het beter had gedaan met iets meer world building.
Desondanks was het een fijn, redelijk luchtig boek om te lezen, en ik kijk uit naar het lezen van deel twee van deze trilogie.
Fleur en Rosa zijn nichtjes, hartsvriendinnen en zakenpartners totdat Rosa smoorverliefd wordt op Fleur haar vriend Cas en hij op haar. Dit zorgt voor een breuk die verder gaat dan de breuk tussen alleen maar Fleur en Rosa. Het zorgt tevens voor een nieuw begin op Texel.
Het idee achter dit boek is goed en de plek Texel is helemaal een goede keuze. Ik krijg een beeld bij de plekken die voorkomen in dit boek.
Maar wat blijft iedereen lang in het negatieve hangen zeg. Te lang voor een feelgood verhaal.
Tweede boek uit de nalatenschap van mijn schoonmoeder.
3,3 ster Een lief verhaal, feelgood, maar platte karakters. Fleur en Rosa lijken teveel op elkaar. Cas is een eikel. Hoe harder ze roepen dat ze niet achter Fleurs rug gerommeld hebben, hoe minder je ze gelooft. Verder is het einde afgeraffeld. Jammer! Ik zou meer over het hoe en waarom van de brandstichting willen lezen.
This entire review has been hidden because of spoilers.
Erg leuk verhaal over mijn lievelingseiland Texel. Ik had in eerdere reviews gelezen dat er aardig wat negativiteit in het boek voor zou komen, maar dat vond ik eigenlijk wel meevallen. Je leest gewoon over familie en relationele struggles die we allemaal wel kennen. Toch een aanrader, ben benieuwd naar het volgende deel.
Nog een klein tussendoortje op de e-reader. Gekozen op titel en cover op cloudlibrary en naar die theetuin in Texel zou ik heel graag eens gaan! Het boek zelf las vlot, maar soms wat veel herhaling, soms wat ongeloofwaardig en nogal veel negatieve gevoelens. Maar het positieve overwint alles hè :-)
Ik zocht een aangenaam pauzeboek. En in die categorie voldoet het prima. Verhaal kabbelt, karakters niet te moeilijk en verhaallijn die zich laat raden.
Wel leuk als afwisseling, maar minder dan ik verwacht had. De inleiding vond ik vrij langdradig, en voor een feelgood nogal negatief. Die negativiteit zet zich eigenlijk verder in het verhaal en ik hoop eigenlijk dat de vervolgverhalen daar wat verandering in kunnen brengen. Soms vaak simplistisch en een beetje gebrek aan echte realiteitszin. Aan de andere kant is het mooi om een jeugddroom en herinnering te zien en op een andere manier te herbeleven in het heden. Het verwezenlijken van een droom is altijd een mooie aanzet tot iets nieuws, dus dat geeft mij zin om de andere verhalen te lezen.