What do you think?
Rate this book
Ο εραστής, η μέλισσα και ένα μικρούλι «αχ»
Αθήνα, 1999. Μια σπάνια ολική έκλειψη ηλίου, ένας Σεπτέμβρης ιδιαίτερα ζεστός. Ένα ποικιλόμορφο όσο κι ετερόκλητο σύνολο ανθρώπων που θα δεθεί με τον πιο αναπάντεχο τρόπο. Μια φαινομενικά νέα ακόμα γυναίκα, κυριαρχημένη από πλήθος νευρώσεων, που ξέχασε να ερωτευτεί. Μια κορυφαία Ελληνίδα τραγουδίστρια στο απόγειο της καριέρας της, βουλιαγμένη στη μοναξιά και τα χάπια. Ένα δεκαεννιάχρονο κορίτσι που έρχεται στην πρωτεύουσα, για ν' ακολουθήσει τα όνειρά του. Μια γάτα, με ταλέντο να πέφτει από ψηλά μπαλκόνια. Ένας εικοσιτριάχρονος που τον θέλουν όλες. Δύο πρωταγωνίστριες του ασπρόμαυρου ελληνικού κινηματογράφου, που ξεπήδησαν από άλλο βιβλίο, γιατί έχουν πολλά να πουν ακόμα. Μια πόρνη πολυτελείας, που σταμάτησε το επάγγελμα, αλλά βαρέθηκε πια να κάθεται. Μια καφετζού που δεν θα πιστέψει ποτέ στις υπερφυσικές δυνάμεις της, αλλά υπάρχουν στο μέγιστο βαθμό. Ένα πλήθος ιδανικοί ανύπαντροι άντρες και μια χούφτα αθεράπευτες κουτσομπόλες. Τι δεν είπαμε; Α, ναι. Έναν μεγάλο σεισμό και τις ασταμάτητες μετασεισμικές του ακολουθίες. Ένα απολαυστικό μυθιστόρημα γεμάτο χιούμορ και συναίσθημα, κομμάτι από τη σύγχρονη ελληνική πραγματικότητα. Να μην ξεχάσω τον δραπέτη, μια αινιγματική μέλισσα κι ένα "αχ", που θα κρίνετε εσείς πόσο μικρούλι είναι κάθε φορά. (Από την παρουσίαση στο οπισθόφυλλο του βιβλίου)
512 pages, Paperback
Published December 1, 2011
1 person is currently reading
2 people want to read
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 2 of 2 reviews
June 24, 2022
Βαθμολογία 4.5/5
...Το αφιέρωμα ολοκληρώνεται με τις σκέψεις μου για το βιβλίο ''Ο εραστής, η μέλισσα κι ένα μικρούλι «αχ»". Δεν μπορείτε να πείτε! Ο συγγραφέας είναι πολύ ευρηματικός όσον αφορά τους τίτλους που επιλέγει για τα βιβλία του. Εάν είστε παρατηρητικοί/ες,θα διαπιστώσετε πως μπορεί να μας δίνει σημαντικά στοιχεία για την υπόθεση μέσα απ'αυτούς,ή,ακόμη καί να συγκεντρώνει όλο το νόημα του βιβλίου μέσα σε λίγες λέξεις,που ίσως να μοιάζουν φαινομενικά ασύνδετες μεταξύ τους.
"Αθήνα, 1999. Μια σπάνια ολική έκλειψη ηλίου, ένας Σεπτέμβρης ιδιαίτερα ζεστός. Ένα ποικιλόμορφο όσο κι ετερόκλητο σύνολο ανθρώπων που θα δεθεί με τον πιο αναπάντεχο τρόπο. Μια φαινομενικά νέα ακόμα γυναίκα, κυριαρχημένη από πλήθος νευρώσεων, που ξέχασε να ερωτευτεί. Μια κορυφαία Ελληνίδα τραγουδίστρια στο απόγειο της καριέρας της, βουλιαγμένη στη μοναξιά και τα χάπια. Ένα δεκαεννιάχρονο κορίτσι που έρχεται στην πρωτεύουσα, για ν' ακολουθήσει τα όνειρά του. Μια γάτα, με ταλέντο να πέφτει από ψηλά μπαλκόνια. Ένας εικοσιτριάχρονος που τον θέλουν όλες. Δύο πρωταγωνίστριες του ασπρόμαυρου ελληνικού κινηματογράφου, που ξεπήδησαν από άλλο βιβλίο, γιατί έχουν πολλά να πουν ακόμα. Μια πόρνη πολυτελείας, που σταμάτησε το επάγγελμα, αλλά βαρέθηκε πια να κάθεται. Μια καφετζού που δεν θα πιστέψει ποτέ στις υπερφυσικές δυνάμεις της, αλλά υπάρχουν στο μέγιστο βαθμό. Ένα πλήθος ιδανικοί ανύπαντροι άντρες και μια χούφτα αθεράπευτες κουτσομπόλες. Τι δεν είπαμε; Α, ναι. Έναν μεγάλο σεισμό και τις ασταμάτητες μετασεισμικές του ακολουθίες.Να μην ξεχάσω τον δραπέτη, μια αινιγματική μέλισσα κι ένα «αχ», που θα κρίνετε εσείς πόσο μικρούλι είναι κάθε φορά." (Περίληψη οπισθοφύλλου)
Στο παρόν βιβλίο,ο συγγραφέας μας πιάνει από το χέρι καί μας μεταφέρει πίσω στο όχι καί τόσο μακρινό παρελθόν. Πιο συγκεκριμένα,θα γυρίσουμε στο 1999 καί θα είμαστε ένα βήμα πριν την μετάβασή μας στον νέο αιώνα καί την περιβόητη αλλαγή της χιλιετίας που θα έφερνε τα μύρια κακά στην ανθρωπότητα. Λέω,μήπως,υπήρχε μία αλήθεια μέσα σε όλη αυτήν την παραφιλολογία; Δεν μιλάω για την συντέλεια του κόσμου,-προφανώς δεν είμαι ο Νοστράδαμος,ή,μία άλλη μάντισσα Κασσάνδρα-,αλλά αν το καλοσκεφτούμε,μοιάζει σαν να άλλαξε άρδην ο κόσμος καί κατ'επέκταση κι εμείς με αυτήν την κατά τ'άλλα φυσική αλλαγή του χρονολογικού έτους. Πόσες φορές δεν προβαίνουμε σε έναν άτυπο διαχωρισμό του πριν καί του μετά από αυτές τις ημερομηνίες; Στο πως ζούσαμε,ντυνόμασταν καί συμπεριφερόμασταν; Ακόμα καί στον τρόπο που βιώναμε τα συναισθήματά μας καί τα εκφράζαμε; Μητρική αγάπη,έρωτας,έλλειψη ρατσισμού,αυτοθυσία,δεύτερες ευκαιρίες,μα καί ελπίδα για ένα καλύτερο μέλλον είναι μερικά από τα όσα θα συναντήσουμε μέσα στο βιβλίο καί θα μας κάνουν να δούμε την ζωή αλλιώς. Όπως ακριβώς της αξίζει καί μας αξίζει.
Εδώ οφείλω να πω,πως ο συγγραφέας Γιάννης Φιλιππίδης δεν γράφει,απλά για να γεμίσει τις κενές σελίδες ενός βιβλίου,ούτε για λόγους προβολής. Γράφει όλα όσα νιώθει πως πρέπει να ειπωθούν καί να τα μοιραστεί με το αναγνωστικό κοινό. Καθώς,λοιπόν,διάβαζα κι αυτό το βιβλίο του,πέρασα από διάφορες συναισθηματικές διακυμάνσεις,-κατά κόρον με θετικό πρόσημο-,καί ανάλογες σκέψεις γεννήθηκαν στο μυαλό... Δεν μου επιτράπηκε λεπτό να ''λιποτακτήσω'' καί να το αφήσω από τα χέρια μου. Όχι,προτού να κλείσουν οι κύκλοι,να λάβω τα διδάγματα που έπρεπε καί να νιώσουμε την πολυπόθητη λύτρωση μέσα στην μη φιλική προς τους ανθρώπους καθημερινότητά μας.
Ένα απ΄τα καλά της αδάμαστης γραφής του συγγραφέα είναι ο τρόπος με τον οποίο μέσα από την πλάκα,μοιράζεται μεγάλες αλήθειες. Αλήθειες που μπορεί να πονούν,να χαροποιούν,ή,καί να απελευθερώνουν. Οι ήρωες καί οι ηρωϊδες του είναι τόσο αληθοφανείς που,-όχι μόνο μας φαίνονται οικείοι/ες-,αλλά τους/τις αισθανόμαστε δικούς μας ανθρώπους. Ναι,ο Γιάννης Φιλιππίδης είναι μετρ στο να δομεί χαρακτήρες προσώπων καί κατ'επέκταση ιστορίες που χαράσσονται ανεξίτηλα στην μνήμη καί στην ψυχή μας. Κι αυτό το πετυχαίνει για πολλοστή φορά καί στο βιβλίο του ''Ο εραστής, η μέλισσα κι ένα μικρούλι «αχ»". Ένα βιβλίο που ακολουθεί τον ρυθμό του προγενέστερου βιβλίου του ''Η μυρωδιά σου στα σεντόνια μου" κι αυτό γιατί έρχεται με κάποιον να κουμπώσουν μεταξύ τους. Προσέξτε! Φυσικά καί διαβάζονται ξεχωριστά,αλλά εγώ θα σας πρότεινα να τα διαβάσετε καί μαζί.
Εν κατακλείδι,με το βιβλίο ''Η μυρωδιά σου στα σεντόνια μου'' ξύπνησαν μνήμες καί συναισθήματα συνδυασμένα με όμορφες,καλές,ή,άσχημες στιγμές με αγαπημένα μας πρόσωπα καί με το βιβλίο ''Ο εραστής, η μέλισσα κι ένα μικρούλι «αχ»" το ''αχ'' δεν έμεινε απλά ως ένα επιφώνημα πόνου καί θλίψης,μα μετουσιώθηκε σε έκφραση λαχτάρας,ευτυχίας καί πληρότητας. Προσωπικά έμεινα πολύ πολύ ικανοποιημένη από αυτά τα δύο βιβλία καί τα πρόσθεσα στην λίστα μου με τα πιο αγαπημένα. Αναζητήστε τα! Καλή ανάγνωση!
Διαβάστε ολόκληρο το αφιέρωμα εδώ: https://www.dominicamat.gr/2022/06/bl...
https://vivliovamon.blogspot.com/2022...
...Το αφιέρωμα ολοκληρώνεται με τις σκέψεις μου για το βιβλίο ''Ο εραστής, η μέλισσα κι ένα μικρούλι «αχ»". Δεν μπορείτε να πείτε! Ο συγγραφέας είναι πολύ ευρηματικός όσον αφορά τους τίτλους που επιλέγει για τα βιβλία του. Εάν είστε παρατηρητικοί/ες,θα διαπιστώσετε πως μπορεί να μας δίνει σημαντικά στοιχεία για την υπόθεση μέσα απ'αυτούς,ή,ακόμη καί να συγκεντρώνει όλο το νόημα του βιβλίου μέσα σε λίγες λέξεις,που ίσως να μοιάζουν φαινομενικά ασύνδετες μεταξύ τους.
"Αθήνα, 1999. Μια σπάνια ολική έκλειψη ηλίου, ένας Σεπτέμβρης ιδιαίτερα ζεστός. Ένα ποικιλόμορφο όσο κι ετερόκλητο σύνολο ανθρώπων που θα δεθεί με τον πιο αναπάντεχο τρόπο. Μια φαινομενικά νέα ακόμα γυναίκα, κυριαρχημένη από πλήθος νευρώσεων, που ξέχασε να ερωτευτεί. Μια κορυφαία Ελληνίδα τραγουδίστρια στο απόγειο της καριέρας της, βουλιαγμένη στη μοναξιά και τα χάπια. Ένα δεκαεννιάχρονο κορίτσι που έρχεται στην πρωτεύουσα, για ν' ακολουθήσει τα όνειρά του. Μια γάτα, με ταλέντο να πέφτει από ψηλά μπαλκόνια. Ένας εικοσιτριάχρονος που τον θέλουν όλες. Δύο πρωταγωνίστριες του ασπρόμαυρου ελληνικού κινηματογράφου, που ξεπήδησαν από άλλο βιβλίο, γιατί έχουν πολλά να πουν ακόμα. Μια πόρνη πολυτελείας, που σταμάτησε το επάγγελμα, αλλά βαρέθηκε πια να κάθεται. Μια καφετζού που δεν θα πιστέψει ποτέ στις υπερφυσικές δυνάμεις της, αλλά υπάρχουν στο μέγιστο βαθμό. Ένα πλήθος ιδανικοί ανύπαντροι άντρες και μια χούφτα αθεράπευτες κουτσομπόλες. Τι δεν είπαμε; Α, ναι. Έναν μεγάλο σεισμό και τις ασταμάτητες μετασεισμικές του ακολουθίες.Να μην ξεχάσω τον δραπέτη, μια αινιγματική μέλισσα κι ένα «αχ», που θα κρίνετε εσείς πόσο μικρούλι είναι κάθε φορά." (Περίληψη οπισθοφύλλου)
Στο παρόν βιβλίο,ο συγγραφέας μας πιάνει από το χέρι καί μας μεταφέρει πίσω στο όχι καί τόσο μακρινό παρελθόν. Πιο συγκεκριμένα,θα γυρίσουμε στο 1999 καί θα είμαστε ένα βήμα πριν την μετάβασή μας στον νέο αιώνα καί την περιβόητη αλλαγή της χιλιετίας που θα έφερνε τα μύρια κακά στην ανθρωπότητα. Λέω,μήπως,υπήρχε μία αλήθεια μέσα σε όλη αυτήν την παραφιλολογία; Δεν μιλάω για την συντέλεια του κόσμου,-προφανώς δεν είμαι ο Νοστράδαμος,ή,μία άλλη μάντισσα Κασσάνδρα-,αλλά αν το καλοσκεφτούμε,μοιάζει σαν να άλλαξε άρδην ο κόσμος καί κατ'επέκταση κι εμείς με αυτήν την κατά τ'άλλα φυσική αλλαγή του χρονολογικού έτους. Πόσες φορές δεν προβαίνουμε σε έναν άτυπο διαχωρισμό του πριν καί του μετά από αυτές τις ημερομηνίες; Στο πως ζούσαμε,ντυνόμασταν καί συμπεριφερόμασταν; Ακόμα καί στον τρόπο που βιώναμε τα συναισθήματά μας καί τα εκφράζαμε; Μητρική αγάπη,έρωτας,έλλειψη ρατσισμού,αυτοθυσία,δεύτερες ευκαιρίες,μα καί ελπίδα για ένα καλύτερο μέλλον είναι μερικά από τα όσα θα συναντήσουμε μέσα στο βιβλίο καί θα μας κάνουν να δούμε την ζωή αλλιώς. Όπως ακριβώς της αξίζει καί μας αξίζει.
Εδώ οφείλω να πω,πως ο συγγραφέας Γιάννης Φιλιππίδης δεν γράφει,απλά για να γεμίσει τις κενές σελίδες ενός βιβλίου,ούτε για λόγους προβολής. Γράφει όλα όσα νιώθει πως πρέπει να ειπωθούν καί να τα μοιραστεί με το αναγνωστικό κοινό. Καθώς,λοιπόν,διάβαζα κι αυτό το βιβλίο του,πέρασα από διάφορες συναισθηματικές διακυμάνσεις,-κατά κόρον με θετικό πρόσημο-,καί ανάλογες σκέψεις γεννήθηκαν στο μυαλό... Δεν μου επιτράπηκε λεπτό να ''λιποτακτήσω'' καί να το αφήσω από τα χέρια μου. Όχι,προτού να κλείσουν οι κύκλοι,να λάβω τα διδάγματα που έπρεπε καί να νιώσουμε την πολυπόθητη λύτρωση μέσα στην μη φιλική προς τους ανθρώπους καθημερινότητά μας.
Ένα απ΄τα καλά της αδάμαστης γραφής του συγγραφέα είναι ο τρόπος με τον οποίο μέσα από την πλάκα,μοιράζεται μεγάλες αλήθειες. Αλήθειες που μπορεί να πονούν,να χαροποιούν,ή,καί να απελευθερώνουν. Οι ήρωες καί οι ηρωϊδες του είναι τόσο αληθοφανείς που,-όχι μόνο μας φαίνονται οικείοι/ες-,αλλά τους/τις αισθανόμαστε δικούς μας ανθρώπους. Ναι,ο Γιάννης Φιλιππίδης είναι μετρ στο να δομεί χαρακτήρες προσώπων καί κατ'επέκταση ιστορίες που χαράσσονται ανεξίτηλα στην μνήμη καί στην ψυχή μας. Κι αυτό το πετυχαίνει για πολλοστή φορά καί στο βιβλίο του ''Ο εραστής, η μέλισσα κι ένα μικρούλι «αχ»". Ένα βιβλίο που ακολουθεί τον ρυθμό του προγενέστερου βιβλίου του ''Η μυρωδιά σου στα σεντόνια μου" κι αυτό γιατί έρχεται με κάποιον να κουμπώσουν μεταξύ τους. Προσέξτε! Φυσικά καί διαβάζονται ξεχωριστά,αλλά εγώ θα σας πρότεινα να τα διαβάσετε καί μαζί.
Εν κατακλείδι,με το βιβλίο ''Η μυρωδιά σου στα σεντόνια μου'' ξύπνησαν μνήμες καί συναισθήματα συνδυασμένα με όμορφες,καλές,ή,άσχημες στιγμές με αγαπημένα μας πρόσωπα καί με το βιβλίο ''Ο εραστής, η μέλισσα κι ένα μικρούλι «αχ»" το ''αχ'' δεν έμεινε απλά ως ένα επιφώνημα πόνου καί θλίψης,μα μετουσιώθηκε σε έκφραση λαχτάρας,ευτυχίας καί πληρότητας. Προσωπικά έμεινα πολύ πολύ ικανοποιημένη από αυτά τα δύο βιβλία καί τα πρόσθεσα στην λίστα μου με τα πιο αγαπημένα. Αναζητήστε τα! Καλή ανάγνωση!
Διαβάστε ολόκληρο το αφιέρωμα εδώ: https://www.dominicamat.gr/2022/06/bl...
https://vivliovamon.blogspot.com/2022...
October 21, 2022
Ειλικρινά ενθουσιάστηκα με αυτό το βιβλίο του Γιάννη Φιλιππίδη, ίσως επειδή συνδυάζει τα πάντα: χιούμορ, συναίσθημα, λυρισμό, έξυπνους διαλόγους. Η υπόθεση εξελίσσεται στην Αθήνα του 1999 και ξεκινά με τον τελευταίο μεγάλο σεισμό που ζήσαμε ( όσοι τον ζήσαμε) και τελειώνει με τα Χριστούγεννα της ίδιας χρονιάς. Βρισκόμαστε σε μια γειτονιά της Αθήνας και παρακολουθούμε τις ζωές των ανθρώπων μιας γειτονιάς. Δύο ηλικιωμένες παλιές ηθοποιοί ( που τις έχουμε ξανασυναντήσει στο βιβλίο του Φιλιππίδη Ἡ μυρωδιά σου στα σεντόνια μου¨), μια μεσήλικη τραγουδίστρια που παλεύει με τον αλκοολισμό της και με τα ψυχολογικά της προβλήματα, μια νεαρή επαρχιώτισσα που έρχεται να σπουδάσει στην Αθήνα, μια μοναχική γυναίκα που ζει με την μητέρα της που έχει άνοια, η διαχειρίστρια της πολυκατοικίας που προσπαθεί να αποτρέψει την έφηβη κόρη της από τις σεξουαλικές σχέσεις, ένας Σέρβος μετανάστης, ένας δραπέτης των φυλακών. Και εμείς οι αναγνώστες βλέπουμε μικρά και μεγαλύτερα γεγονότα των ζωών αυτών των ανθρώπων. Ο συγγραφέας δίνει μεγάλο βάρος στις γυναικείες φιγούρες, οι οποίες είναι οι πρωταγωνίστριες του βιβλίου. Οι άντρες παίζουν καθαρά δευτεραγωνιστικό ρόλο και χρησιμεύουν πιο πολύ για να εξελιχθούν οι ιστορίες των γυναικών. Είναι ένα μυθιστόρημα γραμμένο με ευαισθησία και αγάπη, ο Γιάννης Φιλιππίδης αγαπάει τους ήρωες του και θέλοντας και μη, ενδιαφερόμαστε και εμείς για αυτά που τους συμβαίνουν.
Displaying 1 - 2 of 2 reviews