Van moeder en echtgenote, naar minnares en leugenaar... Het kan snel gaan. Ze is er voor gegaan. Zonder zekerheid, zonder garantie. Waargebeurd, eerlijk, geestig en ongepolijst. Midden dertig, vijf jaar getrouwd, twee jonge kinderen, een goede baan, een tweekapper en een stationwagen. Alles lekker voor elkaar. Dacht ze... Ik haal een nat doekje over de vette pindakaasstrepen. Meneer komt de keuken in. Hij zegt niks. Pakt zijn spullen en wil weglopen. Zonder het ooit gedacht te hebben, flap ik eruit: 'Wat ís er toch met jou? Heb je een ander of zo?' Gemeen lachend kijkt hij me aan. 'Nee dat niet. Alleen een beetje verliefd misschien...' ...en toen gaf ze zich over. Aan een hopeloze verliefdheid. Op een collega, de knapste van kantoor. Ze is er voor gegaan. Zonder zekerheid, zonder garantie. Met vurige seks, ruzie, verraad, een scheiding, verdriet, twee rechtszaken, drie verhuizingen en een ontslag tot gevolg. Van moeder en echtgenote, naar minnares en leugenaar... Het kan snel gaan. Lonneke van Engelen deelt in deze debuutroman het eerste deel van zeven heftige én waargebeurde jaren. Eerlijk, geestig en o ongepolijst. Is ze gelukkig? Heeft ze spijt? Zijn ze nog samen?
*spoiler* Dit was bikkelen. Daar waar ik in de eerste hoofdstukken gegrepen werd door het verhaal, zwakte af met de hoofdstukken daarna. Er wordt een lang(dradig) verhaal geschetst over een vrouw en haar huwelijk wat minder soepel loopt dan ze hoopt. Het einde is lange tijd voorspelbaar. Ik hoopte dat er nog een twist zou komen om het toch een interessant einde te geven voor deel 2 van de reeks. Deze laat ik links liggen.
Het eerste deel van het boek vond ik leuk om te lezen, om te zien hoe de relatie tussen de hoofdpersoon en minnaar zich ontwikkeld. Daarna is het heel veel van hetzelfde met een gigantisch open einde. Dat irriteert me en ik had liever het hele verhaal in één boek gezien.
Er komen wat seksscènes in het boek voor, waarbij de minnaar keer op keer klaarkomt, maar de hoofdpersoon nooit een orgasme krijgt. Hij heeft een pik, maar zij 'een knopje' en 'daar waar het het lekkerst is'. Oftewel: dingen van hem kunnen heel plastisch worden beschreven, maar het lijkt alsof de auteur daar meer moeite mee heeft als het over haarzelf gaat. Het is geen consistente schrijfstijl en dat vind ik onprettig lezen. Ook het continue 'kak' vond ik wat kinderachtig.
'Ik weet het. Het kan niet. Het mag niet. Maar het is als Tony's Chocolonely, die oranje. Je móét. Je kunt niet anders.'
Met een fijn glas wijn binnen handbereik, plof ik op de bank. Ik denk dat Lonneke dat wel goed vindt... En misschien, misschien drinkt ze op dit moment zélf ook wel een wijntje. Gewoon, om even te ontspannen.
Ik kan het mij in ieder geval goed voorstellen, na het lezen van dit boek. Dit boek dat het eerste deel is van zeven heftige én waargebeurde jaren.
Het heeft echt een prachtige cover. Heel uitnodigend en inmiddels weet ik dat deze cover onwijs goed gekozen is. Het past perfect bij dit boek. Dit boek dat ik verslonden heb.
Verslonden doordat Lonneke zo'n fijne schrijfstijl heeft. De ene na de andere oneliner vliegt je om de oren. Hierdoor las het heel vlot en af en toe moest ik grinniken om haar beeldspraak. Ik hou er wel van.
Waar ik niet zo van hou, is vreemdgaan. Vreemdgaan. Ik noem de roze olifant maar gewoon bij zijn naam. Van tevoren wist ik natuurlijk al dat dit een thema in het boek zou zijn, maar tóch wilde ik het lezen.
Doordat Lonneke heel openhartig is in dit boek, geen blad voor haar mond neemt en geen filter op haar gedachten heeft, leer je Lonneke goed kennen. Lonneke wordt een vriendin van je, want tijdens het lezen is het soms alsof ze gewoon naast je zit. Alsof ze haar verhaal zo aan je vertelt.
Dus ondanks het feit dat ik vreemdgaan echt afkeur, kan ik begrijpen waarom Lonneke geluisterd heeft naar het duiveltje... Het duiveltje op haar schouder. Want de tweestrijd tussen het engeltje en het duiveltje was continu aanwezig.
Vanaf het moment dat Lonneke van de verboden vrucht geproefd heeft, raakte ik alleen wat op afstand. De seksscènes waren er veel en wat mij betreft was het veel van hetzelfde. Gelukkig herpakte het verhaal zich naar het einde toe en vanaf dat punt wilde ik het boek niet meer wegleggen.
Het eindigt alleen heel abrupt. Alsof de verbinding van de telefoon verbroken werd. Gelukkig geeft Lonneke een teaser naar het vervolg. Een teaser waardoor ik erg benieuwd ben naar wat er nog komen gaat. Ik geef het boek ***
Zogezegd waargebeurd verhaal, maar ongeloofwaardige relaties en te hoof soap gehalte. Kan me niet voorstellen dat je man je al jaren negeert en je daar vervolgens niet een keer een fatsoenlijke gesprek over hebt of de confrontatie over aan gaat.
Het is niet echt een boeiend verhaal en ook niet erg goed geschreven. De met regelmaat nogal infantiele woordkeuzes zoals collegaatjes, vriendinnetjes (hier gaat het om volwassen vrouwen) en gevoelige knopjes, maakt dat ik erg afknapte op het verhaal. Deel 2 sla ik dus ook over.
Het leven van Lonneke leek eenvoudig en op rolletjes te lopen. Ze is midden dertig moeder van twee kinderen en vijf jaar getrouwd met haar echtgenoot, ze heeft een goede baan, woont in een tweekapper en rijdt in een oude stationwagen. Maar dan wordt ze plotsklaps verliefd en veranderd ze naar minnares en leugenaar... Wat nu? Van moeder en echtgenote, naar minnares en leugenaar… Het kan snel gaan. Midden dertig, vijf jaar getrouwd, twee kids, goede baan, tweekapper en een stationwagen. Alles lekker voor elkaar. Dacht ze…
Mijn ervaring: Wat een erg verrassend, realistisch maar ook pakkend, vlot en met humor geschreven verhaal. Lonneke heeft een erg fijn, vlotte en levendige schrijfstijl en weet het verhaal zo te schrijven, dat je zonder moeite wordt meegezogen in het leven en waargebeurde verhaal van Lonneke. Het verhaal bestaat uit korte en krachtige hoofdstukken, waardoor je het verhaal moeilijk weglegt
Het verhaal begint met de beginsituatie van het leven van Lonneke en hoe dat haar huwelijk met meneer (zoals ze haar man/ex noemt) in elkaar steekt. Ze weet de dagelijkse gang en sleur te beschrijven en weet daarbij ook haar gevoel mooi mee te nemen. Ze weet ook haar werk en die erg aantrekkelijke collega Raf erg vermakelijk en met smaak te beschrijven. Zeker de wijze hoe ook haar collega's over Raf denken en zijn aandacht proberen te krijgen is erg tof gedaan.
Het verhaal wordt op natuurlijke wijze opgebouwd met een realistisch tijd bestek. Van oogcontact, tot korte gesprekken, tot app momenten, eerste dates, telefoongesprekken. Het verhaal laat je smullen en meegenieten van de opbloeiende liefde tussen Lonneke en haar collega Raf. Ook de thuissituatie van het beide zijn mooi meegenomen in het verhaal. Het is een pakkend verhaal, waarbij je nieuwsgierigheid als lezer geprikkeld blijft. Welke keuzes zullen er gemaakt worden? Hoe gaat dit aflopen? Zeker de manier waar de meneer reageert naar de scheiding van Lonneke vond ik erg aangrijpend en heftig en gaf een verrassende tegenhang aan de romantische en passievolle hartstocht die Lonneke met Raf deelt. Het verhaal heeft een redelijk open einde waardoor ik uit kijk naar het vervolg.
Alleen een beetje verliefd misschien is een erg pakkende, realistische en vlot geschreven waargebeurd verhaal over het leven van Lonneke zelf. Ze weet haar verhaal met humor, korte hoofdstukken en op krachtige wijze te verwoorden. Het is erg realistisch en puur geschreven en je leeft echt met Lonneke mee, Het verhaal begint als Lonneke nog verstrikt zit in een huwelijk, dat eigenlijk geen huwelijk meer genoemd mag worden. We lezen hoe ze verliefd wordt op een collega wat haar leven, het leven van haar collega enorm weten te veranderen. Ze schrijft over alle ups en downs van haar scheiding en de opbloeiende nieuwe relatie. Ik kijk uit naar het vervolg.
In het begin was het boek wel oké, maar tegen het einde werd het een beetje ongeloofwaardig en ontstond er teveel gedoe tussen Lonneke en haar ex. Het verhaal was vrij langdradig en had gemakkelijk verteld kunnen worden in minder pagina's. Het einde was heel abrupt en in de spoiler voor boek 2 lijkt zoveel ellende voor te komen dat ik er niet echt zin in krijg om het volgende deel te gaan lezen.
Nog nooit zo’n slecht en “leeg” boek gelezen.. Prima als je even je verstand op nul wilt hebben maar het is echt verschrikkelijk slecht en luchtig geschreven.
- een gemiddeld puber dagboek is beter geschreven. - karakters zijn plat, zelfs hoofdpersoon is één dimensionaal. - gebrek aan zelfreflectie van schrijfster/hoofdpersoon. Het ligt allemaal aan een ander of aan de ex. - ouderwets wereldbeeld spat van de pagina’s. Vrouw is sloof in huis. Vrouw wordt knap omdat ze afvalt. Vrouw kan zich niet concentreren op werk omdat ze verliefd is. Oeps ineens ben ik verliefd en ga ik vreemd. - seksscènes zijn hopeloos. Als je zo over een vrouwelijke hoofdpersoon en haar seksualiteit praat. Ook weer zo ouderwets. Opgewonden raken omdat hij opgewonden is, alleen maar uit nieuwigheid. GAAP
Ik schrijf niet snel zulke negatieve reviews, maar mijn hemel wat is dit een draak van een boek. De samenvatting is: Ik ben een stoere vrouw maar als een knappe man me aandacht geeft, kan ik he-le-maal niks meer. Zo zijn wij vrouwen toch stiekem, hè? Alles wat we willen is gezien worden door een man. Ook al doen we ons nog zo onafhankelijk voor!
Ook als er andere vrouwen zijn die interesse hebben in dezelfde man (terwijl het hoofdpersonage getrouwd is en said man een collega van werk is) zijn ze sloeries, troela’s, de VIJAND! Hoe durven ze te proberen mijn plek in te nemen terwijl ik getrouwd ben en hij een collega is!!!
Daarnaast is de fatshaming echt real, dus als je daar gevoelig voor bent: lees dit boek niet. Een man die tegen een vrouw zegt dat ze te dik was, en pas interesse in haar heeft als ze is afgevallen, andere collega’s waar hij niks van moet hebben omdat ze een ‘zo’n typisch gevalletje is’, single, boven de veertig, iets te dik en te wanhopig. Gaat het?
Als je een reis terug in de tijd wil maken, naar de jaren 60 maximaal, raad ik je dit boek van harte aan! Anders, verspil er je tijd/geld niet aan.
Het begint als een makkelijke, grappige Nederlandse chicklit. Helaas vertraagt het verhaal halverwege en wordt het erg ongeloofwaardig met veel herhalingen. De schrijfster gebruikt haar eigen naam, maar ik hoop niet dat het autobiografisch is. De wisselvalligheid, de overdreven en kinderachtige manier van doen en beredeneren is tenenkrommend. Het vervolg gaat zeker niet op mijn lijstje
Lonneke van Engelen deelt in dit debuut haar eigen verhaal. Het is eerlijk, oprecht en heel realistisch geschreven. Het boek begint met een goede dosis humor en sarcasme. Het is heerlijk om te lezen en je herkent je in de opvattingen van vrouw tot man. Het verhaalt ontwikkelt zich echter snel. Van huwelijk, affaires naar nieuwe liefde.
Het verhaal leest vlot en is makkelijk te lezen. Ik ging op in het verhaal en op sommige momenten is het net alsof je je in een soap bevindt. Totdat ik me realiseerde dat het over het échte leven gaat. Lonneke schrijft eerlijk en oprecht. Het is niet alleen maar rozengeur en maneschijn. Als lezer leefde ik intens mee. Ik ben en blijf nieuwsgierig naar de ontwikkelingen. Hoe loopt het af? Welke gevoelens komen er allemaal bij kijken? Vindt ze haar geluk?
Je krijgt een intiem kijkje in het leven van de schrijfster en daardoor geeft het mij het gevoel dat ik Lonneke beter heb leren kennen. Ik ben benieuwd naar meer. Hoe gaat het verder? Maar ook, hoe gaat het nu met Lonneke, Meneer en haar kinderen?
"Maar ik wil geen lust. Ik wil gewoon iemand die mij ziet. Zoals ik echt ben. Iemand die blij wordt van de dingen die ik leuk vind. Zoals samen genieten, van fruits de mer of zo. Ik realiseer me nu pas hoe erg ik dat mis. De aandacht, met zijn tweeën genieten van kleine dingen."
Als je geen hoge verwachtingen hebt qua schrijfstijl, diepgang van de personages en niet vies bent van een eenzijdig en seksistisch wereldbeeld (mannen moeten jagen en vallen pas op vrouwen als ze niet te dik zijn en wat moeite doen voor hun uiterlijk, en vrouwen vallen in zwijm voor de mooie ogen en een op maat gemaakt kostuum van een man, waarbij ze dagdromen over zijn afgetrainde lichaam eronder) en je vooral een boek zoekt dat heel vlot leest (alsof het gesproken taal is), dan is dit je boek.
Dit is een waargebeurd verhaal - werkte het schrijven ervan therapeutisch? Heeft het uitbrengen ervan met wraak te maken? Wil ze gezien worden? In ieder geval vergt het wel moed om dit te brengen, dus vandaar toch nog 2 sterren.
Lonneke is vijf jaar getrouwd en heeft twee jonge zoontjes. Haar relatie loopt niet echt lekker en ze wordt verliefd op een collega; Raf. Hij vind haar ook leuk maar ook hij is nog getrouwd. Hoe gaat dat verder? De cover vind ik al super, een zwembad waar je zo in zou willen duiken. Tijdens het verhaal wordt het ook duidelijk waarom dit de cover is. Het verhaal is waargebeurd en is heel eerlijk geschreven met veel humor en herkenning als vrouw en moeder. Daardoor ga je heel makkelijk door het verhaal heen en leest het heerlijk. Er komt nog een vervolg en daar ben ik heel benieuwd naar. Heb genoten van dit boek.
Ben blij hier meer kritische reviews te lezen. Dit boek is een kleine hype, wat me nieuwsgierig maakte het te lezen.
De schrijfster heeft een vlotte schrijfstijl wat het boek heel gemakkelijk leesbaar maakt maar het is zeldzaam oppervlakkig. Mij stoorde dat ze andere vrouwen omschrijft als 'sletten' en 'sloeries', die allemaal achter dezelfde begeerlijke man (Raf) aanzitten die - lekker puh - op haar valt. Monomaan is ze alleen maar bezig met deze affaire, dagenlang met hem chattend tijdens werkuren, onveranderlijk uiterst negatief over manlief. De waarheid zal wel ergens in het midden liggen.
Ik dacht dat het een soort drama zou zijn over een vrouw in scheiding. Maar het was een luchtig romantisch verhaal over een ontluikende liefde, dit soort boeken lees ik nooit. Het verhaal is wat dun maar leest heel makkelijk weg. Jammer dat je niets leest over de kinderen, die worden in een paar regels weg gezet. De hoeveelheid alcohol die wordt genuttigd vond ik nogal storend. Desalniettemin ben ik nieuwsgierig naar deel 2.
Leuk en makkelijk geschreven maar wel wat saai. Je verwacht steeds dat er iets gaat gebeuren echter blijft dat wel een beetje uit. Het einde geeft een voorproefje op deel II, daar ben ik dan wel weer benieuwd naar.
Gelezen omdat ik dit boek telkens op Instagram voorbij zag komen. Nieuwsgierig geworden naar dit verhaal. Het is het eigen verhaal van de schrijfster. Weet niet of het helemaal autobiografisch is. Soms vind ik het toch wel iets TE allemaal. Weet nog niet of ik het vervolg ga lezen.
Simpel boekje, wel prettig geschreven maar niet heel boeiend. Leuk voor tussendoor. Ik had het boek ook zo uit. Ik laat het langverwachte deel 2 waarschijnlijk aan me voorbij gaan.