رضا رستگار کارخانهداری به نام، با اتهام تولید داروهای تقلبی به شکل عجیبی از بازی حذف میشود، پس از مرگش وفا، با خشمی که فروکش نمیکند وارد گود میشود تا با تـمام ظرافت دخترانهاش و دستی خالی، آبروی حراج شده پدرش را برگرداند. وفا به جدال با مردی میرود که خیال میکند مهره اصلی این بازیست.
«این یک کابوس نیست، یک فاجعه نیست. موج های زندگی می روند تا یک سونامی بسازند.» وفا دختریست که با پدر خود زندگی می کند. پدری که متهم به قاچاق مواد است و وفا هرکاری برای اثبات بی گناهی او می کند. این میان مرگ رضا، پدر وفا، همه چیز را پیچیده می کند و وفا پر مسیر پیدا کردن قاتل زندگیش تغییر می کند... . قلم روون و ساده بود. کتاب با وجود حجم به نسبت کمش گاهی دچار اطناب می شد و به سبب همین اطناب تعلیق داستان یه روند متوسط داشت. . شخصیت پردازی با کمی اغماض قابل قبول و خوب بود ولی بعضی قسمت هاش شاید جای کار بیشتر میخواست؛ مثل اینکه حامی با چنین شخصیتی حتی به اون دلیل(به سبب اسپویل شدن کامل نمیشه بگم😁) خیلی عجیب بود که همون اول کار اون طوری از وفا حمایت کرد و رفت در خونشون و نگهبانی داد... . موضوع داستان رو دوست داشتم.خیلی برام تکراری نبود اما داستان گاهی دچار کلیشه می شد تو برخی از دیالوگ ها و قسمت ها. . بعضی از قسمت ها نیاز به پرداخت بیشتری داشت؛ مثل اینکه چرا حامی انقدر نسبت به جنس مخالف گارد داشت و شفاف سازی کامل پرونده قتل. به نظرم کلا نیاز بود به پرونده بیشتر پرداخته بشه و آخرش به طور کامل در موردش و چگونگیش توضیح داده بشه. . و خب تنها مشکل بزرگ من با رمان، آخر رمان بود و داستان تجاوز و حرفای بعدش که خوشحال باش اون اتفاق نیوفتاده و میتونی به حامی فکر کنی(یعنی اگر میوفتاد دیگه نمیتونست :) ) یا اینکه مثلا خود وفا می گفت داشتم بی آبرو میشدم! آدم با تجاوز بی آبرو نمیشه که🚶🏻♀️. در کل درستش این بود که دلگرمی داده بشه به شخصی که نزدیک بود یه تجاوز رو از سر بگذرونه و بگه طبیعیه اگر ناراحتی نه اینکه بگه تازه برو خوشحال باش که هنوز میتونی به حامی فکر کنی چون بهت تجاوز نشده. . سونامی در ژانر عاشقانه و معمایی نگارش شده و در نهایت پشیمون نیستم از اینکه رمان رو خوندم ولی جا داشت برای بهتر شدن♥️
رِیتی که میخواستم بدم 3 بود اما یه ستاره بخاطر طرح جلد کتاب هم کم کردم🚶🏻♀️ با عرض معذرت..مسخرهترین طرح جلدیه که تو عمرم دیدم🤧 از داستانشم بگم که بد نبود.. به قول دوستان آره سطحی نوشته شده بودنش مشخصه👀 شخصیت پردازی یکم مشکل داشت اتفاقاتش هم قابل حدس و پیشبینی! ۲۲/آبـان/۰۰
داستان خوب شروع شد و تا نیمه هم خوب پیش رفت ولی از یه جا به بعد میزان جذابیت قصه برای من کم شد و فقط خوندم که تمومش کنم. ارادت قلبی خانم حسینی به پدرها توی این کتاب هم خودش رو نشون داد و یکی از تیکههای مورد علاقهام از کتاب دقیقاً حرفهای رضا به وفا بود. حامی از اون شخصیتهایی نبود که من دائم براش غش و ضعف کنم ولی مرد بود! شخصیت وفا رو بیشتر از حامی دوست داشتم ولی در کل جزو شخصیتهای موردعلاقهام از نوشتههای نویسنده نیستن. کاور جدید کتاب که برا چند سال اخیره از قبلی خیلی قشنگتره ولی کیفیت عکس پایینه به نظرم، امیدوار بودم کیفیت بالاتر باشه. (مثل کاور لوکیشن باشه از نظر کیفیت. چون مال لوکیشن عالی بود!) هنوزم آچمز برام رتبه اول رو داره اگر بنا به انتخاب باشه. امتیاز: ۳/۵
از سونامی انتظارات بیشتری داشتم. دوست داشتم غیر از هیجانش کمی هم مفاهیم عمیق رو پوشش بده. در کل به عنوان سرگرمی و کتابی جهت استراحت انتخاب خوبی به حساب میاد چون قلم قوی ای دارن.