Navillera raconte la vie d'un ancien facteur, dont le voeu est de devenir danseur de ballet. Doyen d'une grande famille, il a dû troquer son rêve d'enfant contre une situation stable. À l'aube de ses 70 ans, il décide de se lancer et va alors faire la rencontre d'un jeune prodige du ballet, partagé entre sa passion et son quotidien difficile. Ensemble, ils vont relever le défi de former un duo.
J'ai adoré ce webtoon, sorti ce mois-ci en papier en France ! On suit un vieil homme qui décide d'enfin suivre un vieux rêve de faire du ballet, malgré les réactions horrifiées de sa famille. En parallèle on découvre aussi un jeune homme qui a débuté le ballet sur le tard après de nombreux essais de sports peu concluants. J'ai vraiment aimé voir ces personnages poursuivre leur passion ou envie malgré les freins que la société mettait dans leur parcour, c'est un très bon premier tome qui aborde le passé des personnages et met en place les relations, des moments émouvants et des moments mignons ou drôle... hâte de lire la suite 💙
Coup de coeur pour cette BD (de base un webtoon) qui nous raconte l'histoire d'un homme âgé, ancien facteur, qui décide de se mettre au ballet. Sa famille est contraire presque à l'unanimité, son professeur hésite beaucoup avant d'accepter, mais notre héros ne démorde pas. On connaîtra aussi Chaerok, un jeune danseur de 23 ans qui a perdu sa mère et se débrouille comme il peut. J'ai vite accroché aux personnages, tous mignons, mais surtout au protagoniste qui veut suivre son rêve en dépit de son âge et des avis des autres. Les dessins sont sympathiques mais c'est surtout l'histoire qui nous prend. J'ai hâte de lire la suite :)
Una dulce historia donde se pone en manifiesto la importancia de ser tal y cómo somos y, de esforzarnos por lo que realmente queremos hacer pese a los comentarios negativos y prejuicios del resto.
3.5 stars I remember that at the first episode of drama based on this I cried a lot, so I was expecting similar emotional damage, but the beginning was a bit too introductory. However the pacing in second part was very good.
Ocena: 5 z serduszkiem Wrażenia: Komiks o siedemdziesięciolatku-emerycie, który marzy o tym, by uprawiać balet. Oczywiście dla rodziny to wielkie zaskoczenie i wstyd, ale kiedy człowiek ma mieć wreszcie czas na spełnianie swoich marzeń? Dla kogo: Dla każdego. Wystarczy konto na tapas.io i kilka dolców na odblokowanie odcinków. Już się nie mogę doczekać dalszych części. Wszystko ładnie przetłumaczone na angielski.
♥️🩰 Una historia preciosa que transmite la enseñanza de que nunca es tarde para hacer aquello que amamos y que, por miedo, vergüenza o por las circunstancias de la vida, no pudimos hacer antes. Una historia sobre no olvidarse de un@ mism@, sobretodo cuando eres padre, madre o abuelo y tus aspiraciones pasan a un segundo plano. Y una amistad preciosa entre dos personas de diferentes generaciones, pero con un amor en común: el baile.
Hast du einen unerfüllten Traum, ein Hobby, welches du unbedingt ausprobieren möchtest oder einen Beruf, den du gerne ausgeübt hättest?
Ich finde, das ist eine ganz schön persönliche und vielleicht auch schmerzhafte Frage. Denn unter Umständen muss man sich eingestehen, dass man einen Traum, den man vielleicht als Teenager hatte, nie weiter verfolgt hat, weil anderes, wie Geld verdienen wichtiger war. Und je älter man wird, umso schwere wird es aus alten Gewohnheiten auszubrechen, noch mal etwas Neues auszuprobieren.
Deswegen bewundere ich Deok-Chul Shim, er ist 70 Jahre alt, jetzt im Ruhestand und möchte sich seinen Kindheitstraum erfüllen und Ballett tanzen. Und von diesem Traum lässt er sich nicht abbringen, selbst als sein eigener Sohn ihm den Rücken kehrt, weil er die Familienehre beschmutzt. Und auch, wenn sein Körper nicht mehr ganz mitspielt, so macht es ihn doch unglaublich glücklich, es wenigstens zu probieren. Ich glaube, wir können uns alle eine Scheibe von Deok-Chul abschneiden.
Chae-Rok ist jung und talentiert, doch musste er einige Schicksalsschläge erleiden und kann sich nicht ganz auf eine Ballettkarriere konzentrieren. Die beiden sind ein ungleiches oder doch perfektes Gespann. Es hat Spaß gemacht, die beiden zu begleiten. Ballett interessiert mich zwar nicht, aber die Begeisterung ist zu mir übergeschwappt und hat mich auch mitgerissen.
Der Manhwa ist völlig in Farbe und sehr schön anzusehen, besonders sind mir die ausdrucksstarken Gesichtsausdrücke aufgefallen. Ich habe die Geschichte gerne gelesen, auch wenn ich etwas länger dafür gebraucht habe. Da es nichts ist, was man mal schnell weg liest. Ich glaube, den Manhwa muss man auf sich wirken lassen. Eine Netflix Serie gibt es auch, auf die ich schon sehr gespannt bin. Von mir beide Daumen hoch für diesen inspirierenden Manhwa.
Die Reihe besteht im Original aus 5 Bänden und ist abgeschlossen. Hier erscheint Band 2 im Mai.
Es el primer manhwa que tengo con pos it señalando varias frases que jamás podría olvidar, con eso os lo digo todo.
Creo que en este caso la historia en sí está cargada de mensajes importantes. La familia, los sueños, la perseverancia, la vida.
Dentro de sus páginas contemplamos la dureza de ciertas personas y el poder que creen tener sobre la vida de otros para dictaminar sobre lo que deberían o no hacer. Esto me ha sacado de quicio y de verdad me ha llenado de rabia y frustración!! Pero a la vez he comprendido que por desgracia aún existe gente con este pensamiento.
He amado también la importancia que se le da a lo visiblemente correcto o no para la sociedad. Es decir, ¿Qué marca lo que es o no adecuado para mí? A veces nos dejamos guiar por estas masas sin fijarnos bien que es lo que más anhela nuestro corazón por miedo a ser señalados.
Y por último y más importante uno de los mensajes que más me ha tocado es el que mientras haya vida hay esperanza. Que nunca es tarde para hacer algo que amas o atreverte a ser feliz.
Elegí esta lectura porque sabía que me iba a gustar pero de verdad no tanto como lo ha hecho en realidad. Uno de sus personajes principales, más concretamente un septuagenario se ha ganado por completo mi corazón.
Noble, de buenos principios, humilde y dedicado a todos decide por primera vez en su vida darse la oportunidad de qué es lo que a él le hace feliz. Las reacciones no serán buenas y nadie creerá en él poniéndole más obstáculos que ayudas,sin embargo no se da por vencido. Quien sabe que quiere se vuelve imparable ante los ojos del resto.
De verdad creo que a día de hoy se ha convertido en mi manhwa favorito del mundo mundial y estoy deseando leer el segundo con todo mi ser.
Este manhwa me toco en la ruleta del MangaBCN, en realidad no lo conocía, pero ha sido leerlo y enamorarme.
Tanto Shim como Lee, se esfuerzan por lo que quieren y sufren los juicios externos por lo que hacen.
Shim es un hombre de 70 años que ha decidido que quiere aprender ballet, desde siempre le ha gustado y ahora quiere aprender, pero toda tu família està encontra, no por preocuparse por su salud, ya que es muy duro, si no por el que dirán sus vecinos. Su hijo mayor llega a decir que como no cambie de opinion no le volverà a ver. Tan solo su hijo menor le da apoyo directamente, aunque la mujer de su hijo mayor y una de sus nietas no estan en contra, a su nuera, de hecho, no le parece mal.
Lee es un veinteañero que ama el ballet, pero siempre llega tarde y va cansado porque lo compagina con dos trabajos para poder sobrevivir, aunque a su profesor de ballet no aprueba que trabaje ya que no puede dedicar suficiente tiempo a la danza, ¿pero como va a vivir si no trabaja? El es elegido para enseñar ballet a Shim a pesar de sus reticencias.
He amado esta historia desde el primer capitulo, Shim me parece un anciano precioso con las ideas claras y un objetivo en mente, sin miedo a enfrentarse a los problemas que estan por llegar.
No trago al hijo mayor, es egoista a mas no poder, que más le da que su padre quiera hacer ballet si eso le hace feliz? Por lo que diran los vecinos, nada más! no porque se puede lesionar, porque es un gran esfuerzo para su corazon, ¡NO! es porque les hara quedar en rídiculo frente al barrio. ¡¡¡ASQUEROSO!!!
Teòricament, Norma publica al novembre el primer volum de Navillera castellà així que he volgut llegir-me tot el webtoon per decidir si l'acabo comprant o no, sense tenir gaire idea prèvia de què anava. Ha estat una lectura plena d'emocions i sorpreses. D'entrada puc afirmar que no soc gaire fan del ballet, però sí que és cert que els còmics sobre dansa o art tenen uns valors en comú amb els spokon que tant m'agraden, així que m'ha sorprès que m'interessés tant aquest món. D'altra banda, es tracta d'una sèrie commovedora perquè et fa sentir una gran varietat d'emocions (sobretot frustració amb certs personatges i pena), amb unes il·lustracions a color la mar d'entranyables i uns personatges ben definits i molt humans. Com a pegues, diria que hi ha moments en què el ritme es fa massa lent i les side stories no m'acaben de despertar l'interès que m'esperava ni per la trama ni pels nous personatges... només he gaudit el principi del salt temporal i quan continua al punt on es va quedar el darrer capítol, la resta m'han semblat que allargaven en excés la sèrie. En definitiva, ha estat una gran lectura, però no crec que opti per comprar-me la sèrie perquè no en faria una relectura. Tot i així, la recomanaria sense dubtar-ho! :)
Questo manhwa è l'emblema del "non è mai troppo tardi per realizzare i propri sogni". Sarà che l'ho letto in un periodo di transizione, in cui sto cercando di capire cosa voglio fare davvero, mi faccio mille domande e ho una crisi un giorno sì e l'altro pure... Ma avevo bisogno di questa storia. Il mio cuore ne aveva bisogno. Ho pianto tanto e riflettuto ancora di più. Per ora ho solo questo primo volume, ma ho decisamente intenzione di continuarlo. Tornerò a rileggerlo ogni volta che ne avrò bisogno. Non lascerò che i "non puoi farcela" o i "è troppo tardi per te" abbiano la meglio, proprio come mi hanno insegnato Lee Chaerok e Sim Deokchul.
P.S. ho scoperto che esiste la serie su Netflix, so cosa guardare nel prossimo periodo
Formando una trilogía espiritual con Metamorfosis BL de Kaori Tsurutani y Ocean Endroll de John Tarachine, este manwha del guionista Hun y la dibujante Jimmy se adscribe al subgénero de personas descubriendo hobbies en la tercera edad. En esta ocasión, no es el manga de romance gay ni el cine, sino el ballet lo que va a unir al septuagenario Deokchul, generoso hombre de familia que ha vivido siempre para los demás, y al veinteañero Chaerok, bailarín que compagina la danza con varios trabajos y una situación familiar compleja.
Navillera no cuenta una historia dada a grandes sorpresas, bailando sobre la fina línea entre el drama y la comedia sin terminar de caer en una ni en otra. Hay momentos para la sonrisa y, ciertamente, hay otros para las lágrimas, tanto por la incomprensión en entorno y sociedad porque un anciano quiera hacer ballet, como por la carga emocional que ocultan ambos protagonistas, destacando en el segundo volumen los dramas personales del joven. Todo el relato busca fomentar en le lectore la empatía, haciendo especia hincapié en la infantilización de las personas de la tercera edad, aunque también en la juventud "que no sabe nada de la vida": las decisiones de ambos van a ser puestas en cuestión, y reivindicadas por la pura y catártica pasión que sienten por la danza.
A nivel gráfico, personalmente, se produce cierta disonancia entre el dibujo (que invita al blanco y negro del manga) y la aplicación de unos colores digitales con muchos efectos en los que cuesta entrar, si bien parecen encontrar un equilibrio (o yo una costumbre) en el segundo volumen. Pero nada de ello afecta al trazo de la artista, siempre expresivo en sus caras y gestos y progresivamente bello en su representación del movimiento a medida que avanza la serie, explotando de manera definitiva en el bellísimo recital improvisado de ballet que da Chaerok al final de ese segundo tomo. Calor en el alma, ojos humedecidos y una sonrisa sincera es lo que queda tras su lectura, a la espera de los tres volúmenes restantes. Qué bonita es Navillera.
j’ai beaucoup aimée ce premier tome de ce webtoon, après j’ai beaucoup de mal sur les préjugés du fait qu’un homme âgé veuillent faire du ballet. car, en soit, n’importe qui peut exercer ce sport, et surtout à n’importe quel âge, certes c’est plus compliqué pour les personnes âgés d’avoir une souplesse digne de ce nom, mais pour beaucoup ça reste une passion, ou un rêve tout simplement!
Me encontré muy casualmente con esto y cuando vi que había ballet entró en mi pila de pendientes. Mi meta vital es ser este señor, porque siempre estos pensando en todo lo que no puedo hacer ahora y que haré cuando sea mayor. En este caso, es una historia que transcurre en Corea y el qué dirán es lo que más pesa. El señor luchará por cumplir sus sueños y para eso estará el jovén con una vida difícil. Tengo muchas ganas de saber más. Porque les quiero mucho.
L’histoire d’un papy qui souhaite faire du ballet à 70 ans, il finit par devenir « l’élève » d’un danseur de 23 ans très prometteur ! C’est très mignon car on sent son ambition et sa volonté, et surtout, sa passion pour la danse classique par contre sa famille est juste abjecte à l’exception de son plus jeune fils et de sa plus grande petite fille. Peut être qu’on verra le travail d’acceptation au fur et à mesure des tomes…! J’ai hâte de lire la suite.
A beautiful story with some of the best messages. I will remember Duk-Chul and Chae-Rok forever. Every episode was impactful and the ending just hit me like a sack of bricks. I cried my eyes out. Sad but also incredibly heartwarming at the same time. If you want to grow as a person, read this webcomic.
Vu et adoré le drama donc très curieuse de découvrir la version originale. J'avais un petit peut peur que se soit redondant mais il y a finalement pas mal de différences entre les deux mais l'ambiance reste la même ! Le dessin est sympa mais c'est surtout la mise en couleur qui apporte un gros plus.
Hacía mucho tiempo que no leía nada tan bueno como Navillera.
Un manga que te dejará el corazón calentito sobre un abuelito que solo quiere hacer ballet y todos los impedimentos que le pone la vida en conseguirlo. Pero que nos demuestra que nunca es tarde para cumplir los sueños de una, ni para empezar cosas nuevas, ni hacer nuevos amigos...
Pas mal du tout. L’histoire prend son temps, ce premier tome sert surtout à mettre en place le contexte, à présenter les personnages et à initier cette curieuse collaboration entre les 2 héros. Je suis curieux de lire la suite pour voir où tout cela va mener. Le dessin est agréable et très soigné, quel boulot !
Le sujet de ce manhwa a piqué ma curiosité: c'est rare qu'on voit un personnage principal septuagénaire dans une série! Celui-ci s'est mis en tête de faire du ballet classique. Les illustrations sont bien rendues et on s'attache aux personnages. Ce premier volume ne fait qu'installer l'histoire. J'ai hâte de lire la suite.