۳.۵
دوسش داشتم و یک روزه خوندمش، در این شرایط که از هر طرف آدم یه خبر بد میشنوه، سرگرمی دوست داشتنیای بود :)))
فصل اول کتاب اگر نبود، به کتاب ۴ میدادم؛ اونقدر حرفزدنهای لیلی با خودش و تیکه انداختناش به عروسشون رو مخم رفته بود که دلم میخواست رهاش کنم کتاب رو :)))
طنز کتاب اینجوری نفود که بگم با هر صفحهاش قاه قاه خندیدم اما همین که خُنُک و لوده بازی نبود، خوب بود.
در کل همه چیز کتاب به دلم نشست به جز فصل اولش :)))