Μπορούμε να θεωρήσουμε ότι τα καίρια θέματα πού εξετάζονται στις σελίδες αυτού του τόμου συνίστανται στα εξής: (α) φυσικός και χρηματικός τομέας στην οικονομία των χωριών, (β) αναγκαστική εμπορευματοποίηση και δυνατότητες πραγματοποίησης χρηματικών εισοδημάτων στο επίπεδο των άμεσων παραγωγών, (γ) συσχετισμός δημογραφικού δυναμικού και κατά κεφαλή εισοδήματος, (δ) παραπληρωματικός χαρακτήρας των αγροτικών οικονομιών, (ε) ενσωμάτωση των οικονομιών (ενεργητικών, παθητικών και κατά κανόνα παραπληρωματικών) σε ένα γενικό σύστημα αγροτικής οικονομίας πλεονασματικής. Η μέθοδος που υιοθετήθηκε για την πρόσβαση στα θέματα αυτά είναι εμπειρική: καθορίζεται από τις διαθεσιμότητες του περιγραφικού υλικού και αποβλέπει στο να δείξει σε ποιο βαθμό επαληθεύονται οι υποθέσεις έρευνας σε κάθε ενότητα του περιγραφικού υλικού.
Ο Σπύρος Ι. Ασδραχάς ήταν Έλληνας ιστορικός, με ιδιαίτερο πεδίο έρευνας την οικονομική ιστορία. Μετά τις σπουδές του στην Αθήνα πήγε με υποτροφία του ΙΚΥ στο Παρίσι για μεταπτυχιακά (1965-67), ενώ το 1972 πήρε το διδακτορικό του στην οικονομική και κοινωνική Ιστορία, στην οποία ειδικεύθηκε.
Σημαντική υπήρξε η συμβολή του στην προσπάθεια συγκρότησης ιστορικών αρχείων τραπεζών, ωθούμενος από το πάθος του για μια νέα σύμπλευση οικονομίας, κοινωνίας, πολιτικής σε ένα όλον εθνικής αυτοσυνειδησίας. Συνδέθηκε με το Εθνικό Ίδρυμα Ερευνών όπου επί σειρά ετών (1988-2003) ήταν διευθυντής ερευνών στο Κέντρο Νεοελληνικών Ερευνών. Στην Εθνική Τράπεζα ήταν διευθυντής ερευνών του Προγράμματος Ιστορίας (1977-1990) και σημαντική ήταν η συμβολή του στο Ίδρυμα Έρευνας και Παιδείας της Εμπορικής Τράπεζας και του Ιστορικού Αρχείου Ελληνικής Νεολαίας.
Το πολυσχιδές έργο του, που επεκτάθηκε και πέρα από τη μελέτη των οικονομικών μηχανισμών, σε θέματα θεωρίας της ιστορίας, θεωρείται πως άφησε βαθύ αποτύπωμα στη ελληνική ιστορική επιστήμη της μεταπολιτευτικής εποχής.