Atal asko mutilatu daitezke gorputz batean, batzuk besteak baino ikusgarriagoak, baina guztiak ere berdin mingarriak ebaketa nozitu duenarentzat. Hain ezaguna ez izanagatik ere, ohikoa den mutilazio horietako bati heldu dio Ane Labaka Mayozek bere lanean, algararen erauzketari. Emakumezkoon gorputzetan fenomeno hori nola ematen den ikertzea izan du jomuga. Ariketa horretan bidaide izan ditu ipuin kontalariak, clownak, formatzaileak, aktoreak, aktibista feministak, gai jartzaileak eta bertsolariak, guztiak ere umorean arituak —eta, beraz, adituak— diren emakumezkoak, eta haien errelatoekin osatu du sentikortasunen gorputz mapa bat, zauri irekiez, orbainez eta sendabideez diharduena.
Gutxitan pentsatu izan dut gai honen inguruan eta, beraz, interesgarria izan da hausnarketa labur hau irakurtzea. Zerbait hobetzekotan, momentu batzuetan nahiko abstraktua egin zait. Esate baterako, zein da norberaren buruari buruz modu osasuntsu batean umorea egitearen eta zure burua gutxiagotuz egitearen arteko desberdintasuna? Agian erantzuna logikoa izan daiteke, baina desberdintasunak adibideen bidez ikusi ahal izatea eskertuko nuke.
P.D.: Testigantzen ataletan atentzioa deitu dit ia beti aurreratzen zela aditza eta ez dakit zergatik, baina apur bat deserosoa egin zait. Halere horrek ez dio liburuari inolako meriturik kentzen.