Hij ging gebukt onder schulden, stond levenslang onder curatele, zag vele schrijfplannen stranden en kende geen geluk in de liefde. De verschijning van Les fleurs du mal leverde hem gerechtsvervolging en censuur op. En hij werd geteisterd door syfilis. Uit zijn meer dan 1500 overgeleverde brieven komt Charles Baudelaire naar voren als een mens vol ambities en plannen, en met een druk sociaal leven en contacten met tal van schrijvers (Flaubert, Gautier, Hugo en Sainte -Beuve) en kunstenaars (Manet, Wagner en Nadar). De boeiende correspondentie met zijn moeder toont hun complexe verstandhouding, die met zijn stiefvader laat zien dat ze lange tijd een warmere band hadden dan doorgaans gedacht wordt.
Public condemned Les fleurs du mal (1857), obscene only volume of French writer, translator, and critic Charles Pierre Baudelaire; expanded in 1861, it exerted an enormous influence over later symbolist and modernist poets.
Reputation of Charles Pierre Baudelaire rests primarily on perhaps the most important literary art collection, published in Europe in the 19th century. Similarly, his early experiment Petits poèmes en prose (1868) (Little Prose Poems) most succeeded and innovated of the time.
From financial disaster to prosecution for blasphemy, drama and strife filled life of known Baudelaire with highly controversial and often dark tales of Edgar Allan Poe. Long after his death, his name represents depravity and vice. He seemingly speaks directly to the 20th century civilization.
Voor mij één van de grootste werelddichters blijkt uit deze briefcorrespondentie een zelfingenomen, egoïstische, spilzuchtige aansteller die een zeer beklagenswaardig leven geleid heeft, volgens mij grotendeels aan zichzelf te danken.
Mooie verzorgde uitgave met een uitgebreide inleiding en korte biografische schets, wat ik miste bij de eerder dit jaar verschenen brieven van Friedrich Nietzsche.
De vertaler heeft denk ik een inderdaad goede, waarschijnlijk lastige, keuze gemaakt uit de enorme hoeveelheid van brieven. De correspondentie met zijn moeder over bijna steeds financiële beslommeringen dreigt als lezer wel eens te hinderen, maar het zal een bepalende factor geweest zijn voor wie iemand die onder curatele stond. Goed ook dat het niet alleen brieven van, maar ook brieven aan Charles Baudelaire zijn. Een getormenteerd leven bleek toch zijn deel te zijn.
Wat een egocentrisme weerspiegelen de brieven Van Baudelaire, wat een opportunisme, escapisme, klaagzucht, spilzucht, geldzucht, wat een misantropie, zelfmedelijden, gebrek aan discipline, klaploperij, onoprechtheid, onbetrouwbaarheid, huichelachtigheid, labbekakkerigheid, impertinentie, onbetamelijkheid - heerlijk om daarvan kennis te nemen, althans voor de hedendaagse lezer, niet voor geadresseerden als met name zijn moeder. Complimenten voor Kiki Coumans, die de brieven heeft gekozen, vertaald en van een mooie inleiding voorzien. Annotaties en personenregister hadden wat mij betreft wel wat uitgebreider, royaler, gemogen.
Een boeiende selectie brieven over Baudelaire's gebrouilleerde relatie met zijn broer en moeder, zijn financiële beslommeringen, de omgang met vrouwen, het gevlij bij collega's en uitgevers, Les Fleurs du Mal... Met brieven van tijdgenoten als Flaubert, Manet en Hugo. De bijdragen over zijn verblijf in België/Brussel zijn hilarisch.
Inderdaad, een ziek hoofd. Dat hij lui is en spilziek en bovendien een ziek lijf heeft maakt het leven wel heel ingewikkeld. Deze selectie, met nadruk op financiën en familie, is boeiend. Maar de dichter Baudelaire is er minder interessant door geworden