Η Ελλάς μεταξύ δύο πολέμων, 1923-1940 - Τόμος Β΄

Η Ελλάς μεταξύ δύο πολέμων, 1923-1940 #2/3

by Γρηγόριος Δαφνής

Το έργο Η Ελλάς μεταξύ δυο πολέμων, 1923-1940 , μια εγκυρότατη μελέτη για την ελληνική πολιτική ιστορία της περιόδου του Μεσοπολέμου, διαρθρώνεται σε δύο μέρη. Στο πρώτο («Ο βενιζελισμός κυβερνά») η ιστορική αφήγηση περιλαμβάνει τα γεγονότα των ετών 1923 έως 1928. Με αφετηρία τη νέα πραγματικότητα που δημιουργεί για την Ελλάδα η Μικρασιατική καταστροφή, ο συγγραφέας ιστορεί τα σχετικά με την ιταλική επίθεση εναντίον της Κέρκυρας, την Αντεπανάσταση του Οκτωβρίου 1923, την εκθρόνιση του βασιλιά Γεωργίου Β΄ και την ανακήρυξη της Αβασίλευτης Δημοκρατίας, μέχρι την απόπειρα ομαλού πολιτικού βίου, την επάνοδο του Ελ. Βενιζέλου στην ενεργό πολιτική και τον εκλογικό του θρίαμβο στα 1928.

Το δεύτερο μέρος («Η άνοδος του αντιβενιζελισμού») συνεχίζει με τα χρόνια 1928 έως 1940. Καταγράφει τη δεύτερη (1928-32) περίοδο βενιζελικής διακυβέρνησης και το ενεργητικό της στην εσωτερική και εξωτερική πολιτική, την παγκόσμια οικονομική κρίση του 1929 και τις συνέπειές της για την Ελλάδα, το διχαστικό κλίμα των εκλογών του 1932, την εναλλαγή Φιλελευθέρων και Λαϊκών στην εξουσία και τη μετέπειτα πολιτική ανωμαλία, μέχρι το κίνημα του 1935, την παλινόρθωση της Μοναρχίας, τον θάνατο του Ελ. Βενιζέλου και, τέλος, τη δικτατορία της 4ης Αυγούστου και τις αντινομίες του καθεστώτος Μεταξά στους εσωτερικούς και εξωτερικούς προσανατολισμούς του.

336 pages, Hardcover

First published January 1, 1955

About the author

Ο Γρηγόριος Δαφνής (Κέρκυρα 1909 - Αθήνα 1977) ήταν Έλληνας δημοσιογράφος και συγγραφέας.

Γεννήθηκε το 1909 στην Κέρκυρα και σπούδασε στη Νομική Σχολή Αθηνών. Εργάστηκε ως δημοσιογράφος και αναλυτής σε διάφορες εφημερίδες. Κατά τη διάρκεια της Κατοχής φυλακίστηκε για αντιστασιακή δράση, για να δραπετεύσει τελικά και να καταφύγει στην Αίγυπτο μαζί με την εξόριστη ελληνική κυβέρνηση. Υπήρξε συνεργάτης του πρωθυπουργού Γεωργίου Παπανδρέου και του υπουργείου Πληροφοριών αμέσως μετά την απελευθέρωση το 1944.

Διετέλεσε γενικός διευθυντής του Αθηναϊκού Πρακτορείου Ειδήσεων από το 1963 έως το 1965, στις κυβερνήσεις της Ενώσεως Κέντρου υπό τον Γεώργιο Παπανδρέου. Το 1965 συντάχθηκε με τους Αποστάτες, και διορίστηκε γενικός διευθυντής του τότε Εθνικού Ιδρύματος Ραδιοφωνίας (ΕΙΡ), παραμένοντας μέχρι την επιβολή της χούντας το 1967.

Πέθανε στην Αθήνα το 1977.