کوروش بزرگ بنیانگذار و نخستین شاه هخامنشی به مدت سی سال بر نواحی گستردهای از آسیا حکومت کرد. اما نبوغ نظامی و پادشاهی، یگانه وجوه شخصیت او نبودند. آنچه سیمای کوروش را از پسِ هزارهها همچنان تابناک میدارد، ملایمت و حسن سیاست اوست. در بامدادِ پیروزیهای بزرگ که هر فاتحی مرعوب درخشندگی و جلال فتوحاتش میشود، کوروش با چنان فروتنی و شفقتی در برابر دشمن ظاهر میشد که وی را ناگزیر از احترام میساخت.
منم کوروش، شاهِ شاهان، شاهِ بزرگ، شاه بابل، شاهِ سومر و اَکَد، شاه چهار گوشهٔ زمین…
کتاب کوروش کبیر از آلبرت چامپادور نخستینبار در نیمه قرن بیستم منتشر شد و توسط مترجمان ایرانی به فارسی درآمد. اما نکته مهم: چامپادور مورخ و پژوهشگر برجستهی هخامنشی نبود؛ او یک نویسنده و روزنامهنگار فرانسوی بود که بیشتر کتابهایش بر پایه بازنویسی آزاد منابع کلاسیک نوشته شدهاند، نه پژوهش آکادمیک.
به همین دلیل کتاب او ماهیتی شبهتاریخی دارد. نثر زیبا، اما فاقد دقت دانشگاهی.