dansende tijgers.

by Anthony Palaia

Voor elke kakkerlak die je uit de straat verwijderde namen er vier zijn plek in.

Lucio, manager bij een frisdrankengigant, heeft het voor de buitenwereld gemaakt. Hij is een krak in zijn werk en bezit het nodige charisma en de beheersing om zich vlot doorheen het leven te bewegen.

Wat zijn omgeving niet weet, is dat er zich onder deze laag van succes en standing een andere Lucio schuilhoudt, iemand die het allemaal gehad heeft met de moderne wereld, het kapitalisme, zijn werk en met de mens tout court. 's Nachts verkent hij de onderbuik van de maatschappij, waarbij hij door de straten zwerft die ten prooi gevallen zijn aan seks, geweld en nachtraven. Via deze weg kruipt hij naar het binnenste van zijn ziel, waarbij de ultieme confrontatie met zichzelf onvermijdbaar blijkt.

Met deze parabel rekent Anthony Palaia af met de hedendaagse maatschappij in het algemeen. Een rauw en donker portret van 's mens' ergste vijand, de mens zelf.

108 pages, Paperback

First published March 1, 2021

About the author

Anthony Palaia (1982) woont en schrijft in Genk. Als kind en prille tiener verslond hij boeken en schreef hij zijn eerste kortverhalen. Hij is gepassioneerd, nee, bezeten door de jaren 80, horror, VHS-tapes en punk. Sommigen vermoeden dat ook Lucio Fulci enige invloed gehad heeft op zijn verknipte geest.

In zijn debuut `Relatief Ongeschonden` sleurt Palaia zijn lezers mee in een duistere draaikolk die hen slingert tussen fascinatie en walging, tussen intrigeren en verafschuwen. De gedetailleerde, ontmenselijkende stijl van Bret Easton Ellis wordt moeiteloos gecombineerd met een angstwekkende schaduwwereld à la David Lynch.

Na zijn debuut volgden al snel zijn tweede en derde romans, `Ranke Kuiten` en `Het huis wint altijd`. In 2023 verscheen de vierde creatie van zijn hand, `Prairie`.

Reviews

[Jan · Rating 4 out of 5]

Ik ging dit boek lezen als een echte heer, met een sigaretje en een glas rode wijn. Zo 'n wijn uit de nachtwinkel, veel te duur en smakend naar het grote niks. Gato Marginalo of zoiets. Maar na enkele bladzijden werd ik zó opgeslorpt door dit korte maar krachtige epos dat ik vergat te drinken. Een saga over kapitalisme met een grote K en de onderbuik van de samenleving die hier onlosmakelijk mee verbonden is, over (niet) verliefd (mogen) zijn, over een Volvorijdende Vrije Vent... En man, wat een trip was me dat. Ik had geen opgerold bankbiljet nodig om op het einde van dit boek op een high te zitten van heb je me daar. Of op een low, dat kan ook, want dit had ik niet zien aankomen. Ik heb van kolere mijn fles wijn in de buurvrouw leeggegoten en daarna haar vent ermee bewerkt. Vuile kapitalisten.

Dit was mijn tweede trip naar het 'Palaiaverse' en ik kan niet wachten om aan Ranke Kuiten te beginnen. Maar eerst slapen. En dan toch maar dat glaasje wijn.

[Zsofia · Rating 5 out of 5]

"Evolutie was iets moois, het was een geschenk. Voor de natuur althans maar niet voor ons. Voor ons was de evolutie een meteoriet, baantjes trekkend in de oneindige ruimte, klaar om vroeg of laat met een duikvlucht een einde te maken aan de martelingen die wij loslieten op onze gronden, onze dieren, onze lucht en op onszelf en anderen."
WAT.EEN.BOEK !
Dansende Tijgers gaat over Lucio, een manager bij een frisdrankengigant. Hij lijkt het perfecte leven te leiden maar eigenlijk moeten we ons afvragen of we dat leiden niet moeten omvormen naar leiden met een lange ij. In dit boek zien we hoe Lucio met zichzelf geconfronteerd wordt.
Het boek geeft kritiek en tevens inzicht op onze huidige maatschappij. Op de ratrace waar we in onze moderne westerse maatschappij te maken mee hebben. Ook over het feit hoe we ons als mensen laten dirigeren als een marionet. Hoe onze wereld als het ware een poppenkast is en waarbij de medemens ons gewoon in ons gezicht uitlacht. In het boek wordt Lucio met zichzelf geconfronteerd maar werd ik als lezer eveneens met de feiten op de neus gedrukt al ben ik niet echt een kuddebeest te noemen. Een kuddebeest met de hoofdletter K, de hoofdletter K van het rottende kapitalisme.
Dit boek is weggelegd voor iedereen... en al zeker voor de misantroop an sich.
Een dikke vijf sterren!

[Tom Hoste · Rating 5 out of 5]

Really enjoyed it. It’s raw and keeps you on your toes trying to identify what is real and what isn’t.

[Stefke Dgnff · Rating 5 out of 5]

Bijna uit met dit verhaaltje en wat voor één!!!

Helemaal into de stijl van Relatief Geschonden?
Dan gaat dit helemaal naar je zin zijn!!!
Rauw, bruut, heeeeeerlijk!!!!

Nog even doordoen en dan begin ik aan Ranke Kuiten, zijn 2de roman. Super excited!!!

[Lonne · Rating 5 out of 5]

Fenomenaal

[Peter · Rating 4 out of 5]

I've read a few of Anthony Palaia's books and while all of them were quite good, this novella is his best work so far. Beautifully written, a weird atmosphere and quite some sentences and themes to think about.

[Mira De Kleine · Rating 5 out of 5]

Ik had geen idee waar dit verhaal heenging en dat maakte het net zo boeiend. Je wordt meegesleurd in een krachtige kritiek op de samenleving die uitmond in een einde dat toelaat om verder na te denken en vragen te stellen.

Geschreven in de typische stijl die we van Palaia gewoon zijn & waar ik persoonlijk enorm fan van ben. Ruw. Eerlijk. Brut. En toch ook zacht, intelligent en speels.

Kijk al uit naar de volgende!

[Elke Lens · Rating 5 out of 5]

Wat ben ik blij dat ik de kans gekregen heb om dit boek te mógen lezen ;)
Puur, rauw en heerlijk eerlijk.

[Sulpiride · Rating 5 out of 5]

“The Devil is not as black as He is painted.”

Loved every second of it.

[Jimmy Hendrikx · Rating 4 out of 5]

Heel leuk tussendoortje van Anthony Palaia. Het contrast tussen de professionele wereld en zijn avonturen in de uitgaansbuurt worden mooi weergegeven. Alleen het einde was minder mijn stijl, maar dat is een kwestie van smaak.