«Ο Ιβάν Μπόρρο, γέρος, γρασαδόρος και μηχανικός ελέγχου, σαράντα τόσα χρόνια, στο μεγάλο Σταθμό Συντηρήσεως πάνω στο 700 χιλιόμετρο της Autobahn Ζέντογκα - Μέση Λίμνη, ήταν κουφός, θεόκουφος... Τα μαλλιά του γκρίζα, κομένα κοντά πάντα (μισό δάχτυλο - ούτε...) κάτι τρίχες σκληρές, ασπρόμαυρες, σα σιδερόβουρτσας, και μόνο εκεί γύρω στ' αφτιά του -και λίγο στους κροτάφους, φτάνοντας κι ως πίσω απ' τα πτερύγια (πούφερνε, από συνήθεια μόνο, το χέρι, τάχα ν' ακούσει)- ήταν ολόασπρα, πέρα για πέρα, σα δυό κάψες κλειστές πάνω απ' τ' άχρηστα σφραγισμένα όργανά του, που τον χώριζαν τέλεια απ' τον κόσμο....»
Ο Γρασαδόρος Τα χειρόγραφα του Max Tod Μάλλον ένα είδος ζώου Ένας Δονκιχώτης του Καιρού μας Το φετινό μας καλοκαίρι Το γραφτό και το Άγραφο Απ' τα ρείθρα του κόσμου Κοιτάσματα της αγάπης στη Μόνικα Στην αμμουδιά με τα ονόματα Να "Το ξεγελάσω", πως δε μου είσαι Οι φυσαρμόνικες στο τρίστρατο Ένας από τους ενδιαφερότερους Άαα! Δεν ξέρετε τι καλά που αισθάνομαι Κατεβασιά θα την πήρε Ραντεβού στις τρεις πλατφόρμες Περίμενέ με αγάπη μου! Έλα που σε θέλω κατεπειγόντως! Τομή και άλμα Ο Max Tod επιστρέφει στον Εκδότη του Τα πράγματα ήσαν πολύ απλούστερα!
Έλληνας συγγραφέας, φιλόλογος και κριτικός της λογοτεχνίας της μεταπολεμικής γενιάς.
Το δημοσιευμένο έργο του Ρένου Αποστολίδη ανέρχεται στα τριάντα βιβλία με διηγήματα, δοκίμια και κριτική. Επιμελήθηκε την κλασική επτάτομη Ανθολογία Ποίησης και Διηγήματος και μετέφρασε και σχολίασε με τους γιους του, Ήρκο και Στάντη, την εξάτομη Ιστορία του Μεγάλου Αλεξάνδρου, Διαδόχων και Επιγόνων του Droysen. Μαζί με τους γιους του, εξέδωσε επίσης την σχολιασμένη έκδοση των Απάντων του Καβάφη.
Βασικό χαρακτηριστικό του πεζογραφικού έργου του είναι η κυριαρχία της παρεμβολής του συγγραφέα στη ροή της αφήγησης και η έκφραση της προσωπικής του άποψης και οπτικής του μύθου με τρόπο άμεσο. Κύρια πηγή της θεματολογίας του είναι η περίοδος της γερμανικής κατοχής και του ελληνικού Εμφυλίου. Τα ιστορικά γεγονότα αυτής της περιόδου τα εντάσσει στην αφήγησή του, «τόσο για να κρίνει τις αρνητικές τους επιπτώσεις όσο και για να τονίσει το υπαρξιακό αδιέξοδο στο οποίο οδηγούν τους ήρωές του».
Στα μεταγενέστερα έργα του στράφηκε προς την σύγχρονη πραγματικότητα, διατηρώντας ωστόσο την άποψή του για τις επιπτώσεις του Εμφυλίου στην μετέπειτα πολιτική και κοινωνική ζωή της Ελλάδας.