What do you think?
Rate this book
Bellomo #2
Podstępne serce
Pięć rodzin mafijnych i prawo, którego nie wolno łamać!
Drugi tom słynnej serii „Bellomo”!
Salvatore Bellomo, dwudziestopięcioletni brat dona, od zawsze chciał stanąć na czele mafii. Dlatego kiedy nadarza się ku temu okazja, chętnie zgadza się na aranżowane małżeństwo. Ma wziąć ślub z Zoją Letową i w ten sposób przejąć rządy po jej ojcu, szefie Moskiewskiej Braci.
Zoja Letowa marzy o tym, aby wyjechać z Rosji. Gdy dowiaduje się, że wyjdzie za Salvatore’a, jest niezmiernie szczęśliwa. Uważa, że nowojorscy mafiosi znacznie różnią się od rosyjskich – przede wszystkim szanują kobiety.
Zoja myśli, że jej sny się spełnią. Zostanie żoną przystojnego i szarmanckiego Salvatore’a, zamieszka w Stanach Zjednoczonych i już nigdy nie wróci do Rosji.
Nie wie jednak, że jej przyszły mąż ma względem niej inne plany.
Drugi tom słynnej serii „Bellomo”!
Salvatore Bellomo, dwudziestopięcioletni brat dona, od zawsze chciał stanąć na czele mafii. Dlatego kiedy nadarza się ku temu okazja, chętnie zgadza się na aranżowane małżeństwo. Ma wziąć ślub z Zoją Letową i w ten sposób przejąć rządy po jej ojcu, szefie Moskiewskiej Braci.
Zoja Letowa marzy o tym, aby wyjechać z Rosji. Gdy dowiaduje się, że wyjdzie za Salvatore’a, jest niezmiernie szczęśliwa. Uważa, że nowojorscy mafiosi znacznie różnią się od rosyjskich – przede wszystkim szanują kobiety.
Zoja myśli, że jej sny się spełnią. Zostanie żoną przystojnego i szarmanckiego Salvatore’a, zamieszka w Stanach Zjednoczonych i już nigdy nie wróci do Rosji.
Nie wie jednak, że jej przyszły mąż ma względem niej inne plany.
331 pages, Paperback
Published April 7, 2021
3 people are currently reading
59 people want to read
About the author
Lena M. Bielska
42 books126 followersA Polish author writing under a pseudonym. In her books, she likes to touch on important topics and make the reader reflect. She loves writing romances with characterful women and men who can be considered a walking green flag. In private, a happy mother, wife and owner of two cat rascals.
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 11 of 11 reviews
August 16, 2025
1,5/5
Myślałam, ze ten tom będzie lepszy, ale jak widać gówno z tego wyszło. Nie sądziłam, że bohaterowie będą tak głupi. Naprawdę chłop wychował się w mafii, a dał się podejść jakiemuś nieznanemu gościowi?? To jakiś idiota a nie mafiozo. Wgl wkurzyli mnie też to, że nic nie mamy o tej rosyjskiej braci. Nie wiadomo jak co działa, jak cokolwiek wygląda i jak zachowają się jej członkowie, bo po co nam jakiekolwiek informacje o tym XD albo było nudno, albo tak szybko, że nawet nie wiem co tam niby się wydarzyło. Ale chyba będę czytać kolejny tom, bo jestem ciekawa co jest z ich bratem
Myślałam, ze ten tom będzie lepszy, ale jak widać gówno z tego wyszło. Nie sądziłam, że bohaterowie będą tak głupi. Naprawdę chłop wychował się w mafii, a dał się podejść jakiemuś nieznanemu gościowi?? To jakiś idiota a nie mafiozo. Wgl wkurzyli mnie też to, że nic nie mamy o tej rosyjskiej braci. Nie wiadomo jak co działa, jak cokolwiek wygląda i jak zachowają się jej członkowie, bo po co nam jakiekolwiek informacje o tym XD albo było nudno, albo tak szybko, że nawet nie wiem co tam niby się wydarzyło. Ale chyba będę czytać kolejny tom, bo jestem ciekawa co jest z ich bratem
October 9, 2023
zmęczyła mnie ta książka. już na wattpadzie nie była moją ulubioną częścią, ale po przeczytaniu jej teraz na papierze tylko się w tym utwierdziłam. kilka uwag:
- komentarze salvatore’a, że jego kobieta musi być niewinna i naturalna, rozumiem preferencje, ale te akurat miały zły?? wydźwięk dla mnie,
- zoja. zero charakteru, wiecznie się rumieni, wścibska i ogólnie bardzo jej nie polubiłam,
- książka tak naprawdę jest o niczym. przez jej połowę nic się nie dzieje, a jak już trafiają do rosji to wszystko było takie szybkie, że nawet nie poznaliśmy jak tak naprawdę funkcjonuje moskiewska bratwa, bo zaraz musieli uciekać. ile oni tam w ogóle byli? tydzień? pewno dłużej,
- naiwność z obu stron. salvatore dosłownie zaufał jednemu ochroniarzowi, którego wtajemniczał w plany zapominając, że to artamonov ich podstawił a nie on ich wybrał. to było takie głupie. co do zoji - typiara uwierzyła swojemu oprawcy, że jej mąż „bawi sie” w handel kobietami. SWOJEMU OPRAWCY BO JEJ ZDANIEM ON PRZECIEŻ NIGDY JEJ NIE OKŁAMAŁ. ręce mi sie załamały. nie wiem czy jest na to jakieś psychologiczne wytłumaczenie, ale szkoda słów.
- salvatore zdziwiony, że ochroniarze ich torturują, bo jego zdaniem mimo ze sam zabijał i torturował - to to już jest przesada?? like boy czy ty jesteś w jednej z największych mafii w usa? bo brzmisz jak debil,
- zoja zabija by zachować cnotę a raczej by nikt jej nie r word. ciężko mi sie tutaj wypowiedzieć bo będąc postawiona przed czymś takim nie wiem jak bym sie zachowała ale to jest chore. ona zabiła własna matkę by jej nic sie nie stało. zostawię to bez komentarza.
- zoja boi sie krwi i zabójstw ale jest w mafii i ma męża mafiosa??
- ich relacja rozwinęła sie tak szybko, że tylko mrugnęłam okiem a oni już sie kochają,
pewno jeszcze więcej uwag bym sobie przypomniała, ale wydaje mi sie, ze tyle wystarczy. będę dalej czytać, ale o tej parze wolałabym zapomnieć.
- komentarze salvatore’a, że jego kobieta musi być niewinna i naturalna, rozumiem preferencje, ale te akurat miały zły?? wydźwięk dla mnie,
- zoja. zero charakteru, wiecznie się rumieni, wścibska i ogólnie bardzo jej nie polubiłam,
- książka tak naprawdę jest o niczym. przez jej połowę nic się nie dzieje, a jak już trafiają do rosji to wszystko było takie szybkie, że nawet nie poznaliśmy jak tak naprawdę funkcjonuje moskiewska bratwa, bo zaraz musieli uciekać. ile oni tam w ogóle byli? tydzień? pewno dłużej,
- naiwność z obu stron. salvatore dosłownie zaufał jednemu ochroniarzowi, którego wtajemniczał w plany zapominając, że to artamonov ich podstawił a nie on ich wybrał. to było takie głupie. co do zoji - typiara uwierzyła swojemu oprawcy, że jej mąż „bawi sie” w handel kobietami. SWOJEMU OPRAWCY BO JEJ ZDANIEM ON PRZECIEŻ NIGDY JEJ NIE OKŁAMAŁ. ręce mi sie załamały. nie wiem czy jest na to jakieś psychologiczne wytłumaczenie, ale szkoda słów.
- salvatore zdziwiony, że ochroniarze ich torturują, bo jego zdaniem mimo ze sam zabijał i torturował - to to już jest przesada?? like boy czy ty jesteś w jednej z największych mafii w usa? bo brzmisz jak debil,
- zoja zabija by zachować cnotę a raczej by nikt jej nie r word. ciężko mi sie tutaj wypowiedzieć bo będąc postawiona przed czymś takim nie wiem jak bym sie zachowała ale to jest chore. ona zabiła własna matkę by jej nic sie nie stało. zostawię to bez komentarza.
- zoja boi sie krwi i zabójstw ale jest w mafii i ma męża mafiosa??
- ich relacja rozwinęła sie tak szybko, że tylko mrugnęłam okiem a oni już sie kochają,
pewno jeszcze więcej uwag bym sobie przypomniała, ale wydaje mi sie, ze tyle wystarczy. będę dalej czytać, ale o tej parze wolałabym zapomnieć.
This entire review has been hidden because of spoilers.
April 3, 2021
Jak możecie pamiętać z początku roku pierwszy tom serii Bellomo mnie urzekł i chciałam poznać dalsze losy wszystkich bohaterów, których przedstawiła mi autorka Lena M. Bielska, i tu mała uwaga nie tylko ich poznałam, ale też miałam przyjemność patronować tej książce! Rodzinna Bellomo zdecydowanie znów nie zawodzi i Salvatore to całkiem inny bohater w porównaniu do Vito! Najmłodszy z brać, oczko w głowie matki, w jakiś sposób chroniony przez rodzeństwo. Chciał on władzę, marzył o przewodzeniu mafii, ale przy rodzinie nie mógł tego osiągnąć w końcu to Vito rządzi, więc jak to zrobić? Tak oto aranżowane małżeństwo z młodą Zoją staje się dla niego wybawieniem z tego impasu, córka rosyjskiego mafioza, który jest wielką figurą w Rosji. Nic tylko brać! I tak też ię dzieje, małżeństwo zostaje zawarte i każde z nich dostało to czego chciało, tylko czy aby na pewno?
Zoja, to córka Boleslawa, która miała wyjść pierwotnie za Vita, ale nic nie wyszło z tego i w sumie myślę, że to bardzo dobrze, bo dynamika między nią a Salem moim zdaniem jest świetna! Więcej Wam tu nie zdradzę – musicie sami poznać to co ich łączy! Całe życie przyszło jej spędzić w Rosji, która w jej głowie urosła do miana monstrum. Zamążpójście za nieznanego mężczyznę, ale Włocha, to dla niej wybawienie i nic ani nikt jej nie powstrzyma. Woli nieznajomego, który jest nadzieją a lepszą przyszłość, a to już wiele znaczy. Za to ją szanuję, bo nie dała się złamać swojej przeszłości, chociaż jest ona traumatyczna i szczerze to wycisnęła mi z oczu łzy, bo nie tego się spodziewałam - bo poruszenie tego typu temu zawsze jest ciężkie trzeba podać to w odpowiedni sposób a Pani Bielskiej się udało!
Ta dwójka zostanie rzucona na głęboką wodę - nie znają się, ale idą z podniesionym czołem w ten związek, bo mają więcej do ugrania niż do stracenia - stawiają wszystko na jedną kartę! Co ukrywa przeszłość naszej bohaterki? Czy można zaufać ludziom pochodzącym z całkiem innego kraju, gdy zostali wychowani w innych zasadach, a raczej bez nich?
Ja Wam polecam kolejną część serii o rodzinie Bellomo, czyta się ją bardzo szybko i zdecydowanie można się w niej zatracić, a postaci nie są płaskie, tylko mają wiele warstw, to samo tyczy się fabuły. Dodam tylko, że w tej książce znajdują się sceny, które mogą wpłynąć na wrażliwych czytelników, więc jeśli jesteś takim czytelnikiem to czytaj z zachowaniem ostrożności.
Zoja, to córka Boleslawa, która miała wyjść pierwotnie za Vita, ale nic nie wyszło z tego i w sumie myślę, że to bardzo dobrze, bo dynamika między nią a Salem moim zdaniem jest świetna! Więcej Wam tu nie zdradzę – musicie sami poznać to co ich łączy! Całe życie przyszło jej spędzić w Rosji, która w jej głowie urosła do miana monstrum. Zamążpójście za nieznanego mężczyznę, ale Włocha, to dla niej wybawienie i nic ani nikt jej nie powstrzyma. Woli nieznajomego, który jest nadzieją a lepszą przyszłość, a to już wiele znaczy. Za to ją szanuję, bo nie dała się złamać swojej przeszłości, chociaż jest ona traumatyczna i szczerze to wycisnęła mi z oczu łzy, bo nie tego się spodziewałam - bo poruszenie tego typu temu zawsze jest ciężkie trzeba podać to w odpowiedni sposób a Pani Bielskiej się udało!
Ta dwójka zostanie rzucona na głęboką wodę - nie znają się, ale idą z podniesionym czołem w ten związek, bo mają więcej do ugrania niż do stracenia - stawiają wszystko na jedną kartę! Co ukrywa przeszłość naszej bohaterki? Czy można zaufać ludziom pochodzącym z całkiem innego kraju, gdy zostali wychowani w innych zasadach, a raczej bez nich?
Ja Wam polecam kolejną część serii o rodzinie Bellomo, czyta się ją bardzo szybko i zdecydowanie można się w niej zatracić, a postaci nie są płaskie, tylko mają wiele warstw, to samo tyczy się fabuły. Dodam tylko, że w tej książce znajdują się sceny, które mogą wpłynąć na wrażliwych czytelników, więc jeśli jesteś takim czytelnikiem to czytaj z zachowaniem ostrożności.
January 1, 2022
Tę część z "ledwością" zmęczyłam, mając czasami już dość nadużywania przez autorkę tej "ledwości". Po przeczytaniu opisu wydawało się, że to będzie petarda, a okazały się jedynie marne dogasające sztuczne ognie pod koniec książki. Do połowy nic się nie działo, podróż poślubna i pokazywanie pazurków przez Zoję, a potem, kiedy prawda wyszła na jaw, można postukać się po głowie, jak można kogoś zabić, byle tylko ratować własną cnotę. Ja nie byłam tak wyrozumiała jak jej mąż. No i teraz mam dylemat, bo kolejna część też ma ciekawy opis i zapowiedź już w tej części, ale obawiam się, że może skończyć się jak z tą częścią. Może jeszcze dam szansę, ale muszę odpocząć.
May 3, 2025
★★½☆☆
Pamiętam uczucie rozczarowania, jakie towarzyszyło mi te kilka lat temu po skończeniu lektury pierwszego tomu serii „Bellomo”, ale na fali zachwytu twórczością autorki postanowiłam dać jej jeszcze jedną szansę. Tylko, że sama nie do końca wiem czy była to dobra decyzja. Zdecydowanie widać ogromny postęp jeśli chodzi o twórczość Leny M. Bielskiej - „Podstępne serce” i cała seria były jednymi z pierwszych tytułów autorki, które doczekały się wydania papierowego i da się to odczuć podczas lektury. Dzieje się tu za dużo i za szybko, a zarówno w dialogach, jak i relacjach między bohaterami da się odczuć pewną sztuczność. To powiedziawszy, jest w tej historii coś niemal uzależniającego; coś co sprawiło, że pomimo sposobu w jaki została napisana, czytałam całość niesamowicie szybko i z zainteresowaniem. „Podstępne serce” to romans mafijny, który wykorzystuje motyw aranżowanego małżeństwa - mamy tu jakieś walki o władzę; uczucie które pojawia się trochę wbrew oczekiwaniom i które wpływa na to jakimi osobami stają się bohaterowie, a gdzieś w tle cały czas przewijają się postacie znane z poprzedniego tomu. Czy polecam? Być może. Obiektywnie mam tej historii sporo do zarzucenia i mam wrażenie, że gdyby skupić się na jakiś wybranych wątkach i dać bohaterom nieco więcej czasu na rozwój ich relacji, można by wyciągnąć z niej znacznie więcej. Ale tak jak wspominałam, pomimo tych mankamentów wciągnęłam się w całą opowieść i pewnie sięgnę po kolejny tom.
Pamiętam uczucie rozczarowania, jakie towarzyszyło mi te kilka lat temu po skończeniu lektury pierwszego tomu serii „Bellomo”, ale na fali zachwytu twórczością autorki postanowiłam dać jej jeszcze jedną szansę. Tylko, że sama nie do końca wiem czy była to dobra decyzja. Zdecydowanie widać ogromny postęp jeśli chodzi o twórczość Leny M. Bielskiej - „Podstępne serce” i cała seria były jednymi z pierwszych tytułów autorki, które doczekały się wydania papierowego i da się to odczuć podczas lektury. Dzieje się tu za dużo i za szybko, a zarówno w dialogach, jak i relacjach między bohaterami da się odczuć pewną sztuczność. To powiedziawszy, jest w tej historii coś niemal uzależniającego; coś co sprawiło, że pomimo sposobu w jaki została napisana, czytałam całość niesamowicie szybko i z zainteresowaniem. „Podstępne serce” to romans mafijny, który wykorzystuje motyw aranżowanego małżeństwa - mamy tu jakieś walki o władzę; uczucie które pojawia się trochę wbrew oczekiwaniom i które wpływa na to jakimi osobami stają się bohaterowie, a gdzieś w tle cały czas przewijają się postacie znane z poprzedniego tomu. Czy polecam? Być może. Obiektywnie mam tej historii sporo do zarzucenia i mam wrażenie, że gdyby skupić się na jakiś wybranych wątkach i dać bohaterom nieco więcej czasu na rozwój ich relacji, można by wyciągnąć z niej znacznie więcej. Ale tak jak wspominałam, pomimo tych mankamentów wciągnęłam się w całą opowieść i pewnie sięgnę po kolejny tom.
July 17, 2023
Książka opowiada o najmłodszym bracie Bellomo - Salvatore oraz „niedoszłej” żonie Vito (bohater pierwszej części serii) - Zoji. Po odrzuceniu propozycji aranżowanego małżeństwa przez Dona Rodziny mafijnej, Salvatore postanowił, że to on weźmie za żonę młodą Rosjankę.
Niestety, kierowała nim niespełniona ambicja, którą była chęć wykazania się w roli szefa. Po ślubie z Zoją miał zostać on szefem Braci - mafii w Rosji. I tak się stało po bardzo krótkim czasie.
Salvatore jest dobrym facetem - traktuje z szacunkiem swoją nową małżonkę zarówno przez ślubem (zaaranżował kilka randek oraz cudowne zaręczyny) jak i po nim. Niestety, nieważne czego by nie zrobił, Zoja miała swoje tajemnice, które przywiozła ze sobą i bardzo starannie chroniła. Została bowiem brutalnie skrzywdzona w swoim własnym domu, co nie pozwoliło jej zaufać Salvatore tak, jak na to zasługiwał.
Oboje z każdą chwilą popełniali coraz więcej błędów, które niesamowicie mnie frustrowały. Dlaczego? Bo nie umieli ze sobą rozmawiać. Niestety, ale zabrakło zaufania, które pozwoliłoby im uniknąć wiele nieprzyjemności, które ich spotkały.
Książka została bardzo dobrze napisana i pomimo wielu emocji i frustracji losami bohaterów czytało mi się ją bardzo dobrze i szybko. Z każdym kolejnym rozdziałem nie mogłam doczekać się co zobaczę na kolejnej stronie. I niczego nie mogłam się spodziewać.
Niestety, kierowała nim niespełniona ambicja, którą była chęć wykazania się w roli szefa. Po ślubie z Zoją miał zostać on szefem Braci - mafii w Rosji. I tak się stało po bardzo krótkim czasie.
Salvatore jest dobrym facetem - traktuje z szacunkiem swoją nową małżonkę zarówno przez ślubem (zaaranżował kilka randek oraz cudowne zaręczyny) jak i po nim. Niestety, nieważne czego by nie zrobił, Zoja miała swoje tajemnice, które przywiozła ze sobą i bardzo starannie chroniła. Została bowiem brutalnie skrzywdzona w swoim własnym domu, co nie pozwoliło jej zaufać Salvatore tak, jak na to zasługiwał.
Oboje z każdą chwilą popełniali coraz więcej błędów, które niesamowicie mnie frustrowały. Dlaczego? Bo nie umieli ze sobą rozmawiać. Niestety, ale zabrakło zaufania, które pozwoliłoby im uniknąć wiele nieprzyjemności, które ich spotkały.
Książka została bardzo dobrze napisana i pomimo wielu emocji i frustracji losami bohaterów czytało mi się ją bardzo dobrze i szybko. Z każdym kolejnym rozdziałem nie mogłam doczekać się co zobaczę na kolejnej stronie. I niczego nie mogłam się spodziewać.
January 15, 2022
2,5 ⭐
Myśląc o tej książce mam tylko uczucie zmęczenia. Pierwsze 100 stron połknęłam nie wiadomo kiedy, ale to nie oznacza, że są tak świetne, wręcz przeciwnie nie dzieje się tam nic nadzwyczaj ciekawego. Kiedy już myślałam, że akcja się rozkręci (ok 150-160 strona) była ona poprowadzona nijak, nie trzymała w napięciu, poprostu była, żeby być. Ostatnie 50 stron - dla mnie katorga niesamowita - myślałam, że zrobię DNF. Fajny był pomysł z Siergiejem i Antonem, ale nie był poprowadzony dobrze. Nie było o nich nic konkretnego, dlaczego mięli takie zamiary, zachcianki, a nie inne. Zanudził mnie ten sam schemat co w poprzedniej części - tajemnica, a raczej tajemnice. Tendencja bohaterów do dopowiadania sobie samemu dalszych wydarzeń, czy nadmiernego użalania się nad sobą zaczęła mnie poprostu drażnić. Natomiast dziewczyna wychowywana od urodzenia w mafii dziwi się kiedy jest mowa o wydaniu zlecenia zlikwidowania kogoś - dla mnie to już nie śmiech radości, a zażenowania i wkurzenia. Co, to ratują to wszystko poniekąd hot sceny, których jest znacznie więcej niż w poprzedniej części, ale one również im dalej było, im częściej się one zdarzały coś im brakowało.
Myśląc o tej książce mam tylko uczucie zmęczenia. Pierwsze 100 stron połknęłam nie wiadomo kiedy, ale to nie oznacza, że są tak świetne, wręcz przeciwnie nie dzieje się tam nic nadzwyczaj ciekawego. Kiedy już myślałam, że akcja się rozkręci (ok 150-160 strona) była ona poprowadzona nijak, nie trzymała w napięciu, poprostu była, żeby być. Ostatnie 50 stron - dla mnie katorga niesamowita - myślałam, że zrobię DNF. Fajny był pomysł z Siergiejem i Antonem, ale nie był poprowadzony dobrze. Nie było o nich nic konkretnego, dlaczego mięli takie zamiary, zachcianki, a nie inne. Zanudził mnie ten sam schemat co w poprzedniej części - tajemnica, a raczej tajemnice. Tendencja bohaterów do dopowiadania sobie samemu dalszych wydarzeń, czy nadmiernego użalania się nad sobą zaczęła mnie poprostu drażnić. Natomiast dziewczyna wychowywana od urodzenia w mafii dziwi się kiedy jest mowa o wydaniu zlecenia zlikwidowania kogoś - dla mnie to już nie śmiech radości, a zażenowania i wkurzenia. Co, to ratują to wszystko poniekąd hot sceny, których jest znacznie więcej niż w poprzedniej części, ale one również im dalej było, im częściej się one zdarzały coś im brakowało.
August 19, 2022
Potencjał został wykorzystany bardoz dobrze. Wydawało się, że pierwszy tom w swoim gatunku spełnia wszelkie kryteria- otóż nie! To dopiero jest pomysł.
To jak wiele ukrytych pobudek łączy bohaterów i doprowadza do ślubu, jak wiele tajemnic przed sobą mają powoduje ciągle rosnące napięcie. Pomysł powrotu do Rosji, walka o władze, ale i siedzące się szpiegostwo to pajeczyna powiązań i niespodziewanych wydarzeń. Widząc że autorka już wie o czym chce dalej pisać, bo rozpoczyna pewne wątki i zostawia nas z dużym znakiem zapytania.
Sama relacją Zoi i Salvatore jest jak na aranżowane małżeństwo wręcz bajkowa. Zoia za wszelką cenę chce był dobra żona tak aby niegdy więcej nie musiała wracać do Rosji. Jakże się myli...
Im dalej tym lepiej...
To jak wiele ukrytych pobudek łączy bohaterów i doprowadza do ślubu, jak wiele tajemnic przed sobą mają powoduje ciągle rosnące napięcie. Pomysł powrotu do Rosji, walka o władze, ale i siedzące się szpiegostwo to pajeczyna powiązań i niespodziewanych wydarzeń. Widząc że autorka już wie o czym chce dalej pisać, bo rozpoczyna pewne wątki i zostawia nas z dużym znakiem zapytania.
Sama relacją Zoi i Salvatore jest jak na aranżowane małżeństwo wręcz bajkowa. Zoia za wszelką cenę chce był dobra żona tak aby niegdy więcej nie musiała wracać do Rosji. Jakże się myli...
Im dalej tym lepiej...
February 3, 2022
Małżeństwo zawarte dla korzyści, mnóstwo tajemnic i szybka, wartka akcja... Czego by chcieć więcej?
Bellomo to zdecydowanie moja ulubiona polska seria mafijna. Ostrzegam rzetelnie że uzależnia i nie można się od niej oderwać.
Bellomo to zdecydowanie moja ulubiona polska seria mafijna. Ostrzegam rzetelnie że uzależnia i nie można się od niej oderwać.
May 14, 2023
Myślałam, że w pierwsze części się dużo działo, ale to co było tutaj🤯 i zakończenie tych wszystkich akcji w sumie mnie zaskoczyło, bo myślałam że jednak skończy się to trochę inaczej. Tak czy siak mega mi się podobało, a przez to jak to wszystko było opisane czułam na sobie ból bohaterów.
January 2, 2022
Bardzo mi się podobają książki tej autorki mam jeszcze dwie do przeczytania z tej serii
This entire review has been hidden because of spoilers.
Displaying 1 - 11 of 11 reviews