معلم عزیزم، هر زمان میخواستم چیزی به تو بگویم، گوشهی لباست را میکشیدم و در گوشت زمزمه میکردم؛ این بار میخواهم نامهای برایت بنویسم...! دخترکی که حالا بزرگ شده برای معلمش نامهای مینویسد و خاطرات دوران مدرسه و مهربانیهای معلمش را تعریف میکند. او به یاد معلمش افتاده و تصمیم گرفته برای او نامهای بنویسد. حالا دخترک خودش هم یک معلم است. این کتاب، داستانی احساسی و روایتی زیبا و خواندنی از تلاشها و مهربانیهای معلمان است. همچنین بر این نکته تمرکز میکند که باید قدردان زحمات معلمها باشیم.
I write nonfiction and historical fiction, picture books, and Golden Books. I speak at school, libraries, and conferences. I also love to garden and offer manuscript critiques. (Deborahhopkinson@yahoo.com)
NEW books in 2024 include DETERMINED DREAMER: THE STORY OF MARIE CURIE, illus by Jen Hill, ON A SUMMER NIGHT, illus by Kenard Pak, TRIM HELPS OUT and TRIM SAILS the STORM, illus by Kristy Caldwell, EVIDENCE! illustrated by Nik Henderson, and a nonfiction work called THEY SAVED THE STALLIONS. I'm delighted to say that Trim Helps Out, Trim Sails the Storm, On a Summer Night and Evidence! are all Junior Library Guild selections.
I live and work in Oregon and travel all over to speak to young readers and writers.
وقتی حالتون خوب نیست، کتاب کودک بخونید. وقتی حالتون خوبه، کتاب کودک بخونید. کلا همیشه و در هر شرایطی کتاب کودک آخرین سنگره. ........ یاد یکی از خاطراتم افتادم مربوط به وقتی که کلاس دوم بودم. چون تعدادمون توی کلاس زیاد بود و معلممون هم سنشون بالا بود، خیلی موقع تصحیح دیکته هامون دقت نمیکرد و معمولا یکی دوتا غلط از زیر دستش در میرفت . یچیزی ام توی کلاس مد شده بود که برای خودشیرینی، خودمون میرفتیم پیش معلم و غلط املایی مون رو نشون میدادیم که مثلا ببین من چه نایس و صادقم، معلم هم میگفت چون دختر درستکاری هستی نمرهت همون بیسته. و خب با غرور و سرافرازی برمیگشتیم سر جامون. اما یبار من یه غلط پیدا کردم و بردم نشون خانوممون دادم، اونم نامردی نکرد و بیست منو کرد نوزده . نمیدونم چیشد که اونجوری شد. ولی خب دفعه آخری بود که خودشیرینی کردم براش =) روحت شاد خانم مسعودی
. معلم عزیزم، هر زمان میخواستم چیزی به تو بگویم، گوشهی لباست را میکشیدم و در گوشت زمزمه میکردم؛ این بار میخواهم نامهای برایت بنویسم...! 📝چقدر من این کتاب رو دوست داشتم و فکر میکنم بالای پنج، شش بار هست که خوندمش.عنوان اصلی کتاب «یک نامه به معلمم» هست؛ که به فارسی با عنوان گوشهی دنج کلاس، ترجمه شده و به چاپ رسیده. در مورد دانشآموز بازیگوشی است که خاطرات کلاس دوم خودش را با معلم کلاسش مینویسد و آن نامه و خاطراتش را برای معلمش میفرستد. معلمی که برایش یادآور آن همه خلاقیت، صبوری، مهربانی و عشق است. به راستی معلمی چیست جز صبر و مهربانی؟! 📖 حالا دیگر زمان زیادی از آن سال گذشته. با خودم گفتم برایت نامهای بنویسم تا به تو بگویم با اینکه سر کلاس خیلی به درس گوش نمیدادم و خوب میدانم که خیلی وقتها سر کلاس از دستم ذله میشدی، اما کلاس دوم برایم بهترین سال مدرسه بود. شاید تعجب نکنی اگر برایت بگویم که من هنوز هم بپربپرکنان از توی هر نهری رد میشوم، هنوز هم خاک باغچه را زیر و رو میکنم و شاید باورت نشود اما هنوز هم با صدای بلند برای گربهام قصه میخوانم. از همه بیشتر دلم میخواهد برایت بگویم که به زودی، برای اولینبار، قرار است بروم سرکار و فردا صبح وقتی بروم سرکار یاد و خاطرهی تمام چیزهایی را که تو کمک کردی آنها را کشف کنم، توی ذهنم مرور میکنم و تلاش میکنم تا جایی که میشود مثل تو باشم. خیلی متشکرم که معلم من بودی. دانشآموز همیشگی تو❣️
فردا اول مهره و اولین روز مدرسه، هر سال انگار یه عالمه بچه دارم و از ته دلم برای غصههاشون غصه میخورم، برای نگرانیهاشون نگران میشم و برای شادیهاشون شاد میشم. سال قبل امیرحسین برای ابراز احساسات کلامی خجالتی بود برای همین هرچند روز یه نامهی کوچولو برام مینوشت، عشقی که توی نامهها بود خیلی خیلی قشنگ بود و صد البته عاشق اینم که کلی غلط املایی داشت و کمکم همشون از بین رفتن. وقتی میزم رو تمیز میکردم همهی نامههای بچهها رو با خودم آوردم خونه، هروقت خسته میشم نگاهشون میکنم و انرژی میگیرم. چند سال پیش فکرش رو نمیکردم اینو بگم اما عشق خالصانهای که از بچهها میگیرم رو با هیچ مقدار پولی عوض نمیکنم. دلم برای همشون تنگ میشه و هرکدومشون یه گوشهی قلبم رو مال خودشون کردن.
گفتار اندر نامِ کتاب عنوان انگلیسیِ این کتاب «نامهای به معلمم» هست و من هنوز در شگفتم و نمیدانم چرا مترجمهای ایرانی کلا خوششان میآید با عناوین بازی کنند گویی اگر نکنند لقبِ مترجم بد به آنها تعلق میگیرد !
گفتار اندر معرفی کتاب این کتابِ مصور به قلمِ خانمِ «دبورا هاپکینسون» نویسندهی امریکاییِ کتابهای کودک و همچنین کتابهای داستانیِ تاریخی و غیر داستانی و تصویرگریِ خانمِ «نانسی کارپنتر» نگارش و طراحی شده و در ایران توسط خانمِ «پریا لطیفیخواه» تحتِ عنوانِ «گوشهی دنج کلاس» ترجمه و نهایتا توسط «انتشارات پرتغال» چاپ و منتشر گردیده است.
گفتار اندر داستانِ کتاب داستان در مورد دختریست که شبی که قرار است در فردای آن شب برای اولین بار به سرِ کار برود به یادِ معلمِ دورانِ کودکیِ خود افتاده و با یادآوریِ خاطرات دوران کودکی تصمیم به نوشتنِ یک نامه جهت تشکر و قدردانی از معلمش میگیرد.
گفتار اندر تفکرات خودم و ستایش معلمِ کلاس اولم از نظرِ من محتوای این کتاب خیلی شیرین بود و من رو برد به دوران کودکی، همهی ما جز استثناها کلی شیطنت کردیم در این دوران اما این معلمها بودند که صبور بودند و با عشق کنار ما ایستادند و مشغولِ آموزش و تربیتِ ما شدند، من از این تریبون استفاده میکنم و میگویم آقای «عزیزِ رضاییدوست» معلمِ کلاسِ اول من در سال ۱۳۷۴ اگر روزی این پیامم را خواندی بدان اگر روزی تو را ببینم دستت را خواهم بوسید حتی همان دستی که روزی بخاطر اینکه یک قورباغه داخل کیفت انداختم و آدامس به پشتِ کتت چسبانده بودم من را روی یک لنگ پا گوشهی کلاس سرپا نگه داشتی و با خطکش به کف دستم زدی، از آن زمان سالها گذشته اما دوستت دارم و هرجا هستی برایت بهترینها را آرزو میکنم.
نقلقول نامه "معلم عزیزم، هر وقت خرفی داشتم با تو، گوشیی لباست را میکشیدم و توی گوشت پچپچ میکردم اما این بار میخواهم برایت یک نامه بنویسم."
"به نظرم بهتر است یادت بماند که معلمها حواسشان به همه چیز هست."
دانلود نامه فایلِ پیدیاف کتاب را ساختهام و در صورت نیاز میتوانید آنرا از لینک زیر دانلود نمایید. https://t.me/reviewsbysoheil/185
Deborah Hopkinson’s A Letter to My Teacher is a touching and beautifully written picture book that celebrates the profound impact a caring teacher can have on a child’s life. Told in the form of a heartfelt letter from a former student to her teacher, the story highlights the patience, encouragement, and understanding that help children thrive in and beyond the classroom.
The book’s strength lies in its authentic and emotional storytelling. The narrator, once a spirited and somewhat mischievous student, looks back with gratitude on the teacher who saw past her struggles and recognized her potential. This perspective makes the book both nostalgic for adults and deeply relatable for children, especially those who may feel misunderstood in school.
Nancy Carpenter’s warm, expressive illustrations perfectly complement the text, bringing the classroom moments to life with humour and heart. The teacher’s kindness and the child’s journey toward confidence are beautifully depicted, making this book a great way to show children the value of perseverance and positive mentorship.
This book is a wonderful gift for teachers, as it serves as a reminder of the lasting impact they have on their students. It’s also a great read for children, reinforcing the idea that mistakes and struggles are part of learning and that having someone believe in you can make all the difference.
If there’s any minor critique, it’s that the story’s sentimentality may resonate more with adults than young readers, but the warmth of the narrative still makes it an engaging and meaningful read for all ages.
Verdict: ★★★★★
A heartfelt tribute to great teachers, perfect for children, educators, and anyone who has ever had a mentor who changed their life.
چه حس خوبی داد بهم. متاسفانه هیچ کدوم از معلمایی که داشتم تصویرشون نیومد توی ذهنم به عنوان کسی که شبیه به معلم توی این داستان بوده باشه. حالا یه کم بیشتر فکر کنم شایدم یادم بیاد.
چه تجربه خوبی بود اسم این کتاب قشنگ و خفنه 😌 حتما بخونید ش موضوعش وحشتناک قشنگ بود چون منو برد به اون سال ها و لبخند و محبت معلم هام یادم افتاد ..
الان میدونم چقدر دلم تنگ اون روزاس ،روزایی که تلاش میکردیم زودتر بزرگ شیم تا دنیا رو تغییر بدیم و از نو بسازیم.. بزرگ شدمو ساعت خوابمو با مال آمریکا تنظیم کردم 😂تنها چیزی که بعد بزرگ شدنم تغییر کرده همین بوده تا این لحظه ... خیلی چیزا دیگه یادم نیس ولی از اون روزا یادمه ی چیزایی ی چیزای ساده و قشنگ ...
به فکر افتادم اگر منم قرار بود مثل نویسنده این کتاب به یکی از معلمای ابتداییم نامه بنویسم به کدومشون می نوشتم؟ چرا معلمای ما انقدر دوستداشتنی نبودن که بشه براشون این کار رو کرد.
کوتاه، شیرین و جذاب بود. این کتاب رو که میخوندم یاد معلم سوم ابتداییم افتادم. معلمی که دوست ما بچه ها بود و انقدر باهاش راحت بودیم که همیشه دوست داشتیم خوشحالش کنیم. اون هم همیشه با کارهایی که اون زمان حداقل در مدرسه خیلی مجاز و عادی نبود، ما رو شگفت زده میکرد. هرگز روز اول مدرسه بعد از عید رو که با ساک پر از پفک به کلاس اومد یادم نمیره. اونم تو مدرسه ای که خوردن و آوردن پفک توش قدغن بود و ازمون خواست عیدی هامون رو همونجا تو کلاس بخوریم. یا روزی که یه لاک پشت زنده بزرگ آورد سر کلاس علوم تا نشونمون بده. بودن اینجور معلم ها نعمته. معلم هایی که به بچه ها انگیزه و انرژی میدن حتی در بدترین شرایط. معلم هایی که میدونن خیلی وقت ها ایجاد یه رابطه خوب خیلی مهم تر و موثرتر از اون درسی هست که دارن به بچه ها میدن.
In this beautiful love letter to her second-grade teacher - and to teachers in general - picture-book author Deborah Hopkinson spins a moving tale, one in which a little girl with lots of energy and not quite enough patience is gently and compassionately guided through the sometimes stormy learning process by a dedicated and understanding educator. Although not limitless, the teacher's patience is often evident, and so too is her sympathy for and identification with the little girl-narrator, who might have trouble sitting still, or learning to read at first, but who also possesses an inquiring mind and an infectious sense of enthusiasm for the world around her. In the end, the little girl grows up and justifies all of her teacher's care, choosing a vocation that is a tribute to her childhood mentor and friend...
I found A Letter To My Teacher an immensely poignant book - I actually found myself blinking away tears as I reached the final page, and discovered what the little girl intended to do with her life, as a grown-up - and think that it makes a wonderful tribute to educators, whose role in society is as crucial as it is (often) under-appreciated. That said, Hopkinson's narrative is also an engaging story in its own right, and her main character (autobiographical, one supposes) makes a believable and sympathetic heroine. The accompanying artwork by Nancy Carpenter, created in pen and ink, as well as digitally, is every bit as appealing as the story, capturing the little girl's varying emotions perfectly, and using color and contrast in astute ways. Highly recommended to anyone looking for picture-books featuring teachers and educators, or to those just looking for children's stories about feisty and lovable girls.
As a teacher, I found this book touching and very sweet, as it portrays the way we hope children feel about their teachers and how a teacher really can have an influence, even though they may not always know how far it reaches. I really liked how this story shows that you don't always know which experiences or small moments are going to be the ones that have the most meaning to a child. I do agree with other reviewers that this book is more for an adult audience than for children to read.
A former student writes a letter of appreciation to a teacher.
I’d be lying if I said “this didn’t make me cry.” Yup, full-on watery eyes and remembrances of my own letters that I wrote to three teachers upon graduating for college. I also had a touch of regret at never having had the chance to tell my childhood librarian “I became a librarian! And it was because of you and how awesome you were to me as a child!” (She died before I finished library school.)
What a terrific story with great illustrations. Run and grab this book - then thank a teacher!
A beautiful ode to all the good teachers. An inquisitive child highlights a teacher's patience, caring, and creativity in this lovely thank you note. This book made me remember some of the great teachers I've had and silently thank them, too.