Voorjaar 1621. Een jonge gravin komt als hofdame naar de Republiek, waar de strijd tegen de Spanjaarden net is hervat. Er breekt een moeilijke tijd aan in het roerige Den Haag. Wordt het voor haar, bijna negentien inmiddels, geen tijd de vleugels uit te slaan? Haar charmes worden opgemerkt door prins Frederik Hendrik, maar evengoed door anderen die met de Oranjes juist nog een rekening hebben openstaan. Een spel van list en liefde ontspint zich. Haar naam is Amalia.
Amalia is de fantastische nieuwe historische roman van Matthias Rozemond, bekend van Het spel van licht en donker en De duivelskunstenaar.
Prettig leesbare historische roman over Amalia van Solms, van wie het huidig Nederlands koningshuis in rechte lijn afstamt. Getrouw geschreven naar de tijd, gedurende de 80-jarige oorlog met Spanje. De combinatie van feiten met fictie, het gekonkel en de intriges, het komt mooi uit de verf. Niemand weet hoe het werkelijk was, maar het zou best kunnen dat Amalia op deze wijze geleefd heeft. Toch had ik wat last om de aandacht erbij te houden. Ben benieuwd hoe dat is in deel 2.
Amalia is een historische roman die grotendeels gebaseerd is op prinses Amalia, niet de huidige maar eentje van enkele eeuwen geleden. De auteur heeft het verhaal aangedikt met creatieve vrijheid, maar bleef waarheidsgetrouw aan betrouwbare bronnen vasthouden. Het verhaal vertelt maar een korte periode van haar leven.
In eerste instantie lijkt het een zeer toegankelijk boek voor elk type lezer, maar gaandeweg merk je wel dat er enige complexiteit bij komt kijken. De nodige voorkennis over de tijdsperiode en besproken figuren, is af en toe wel noodzakelijk. Ondanks het feit dat de auteur ontzettend veel details meegeeft en hij vaak te ver in detail treedt, mist er hier en daar wat historische informatie (voor lezers die minder vertrouwd zijn met de periode). Het overmatig gebruik van zinloze details zorgde er ook voor dat het boek op sommige stukken wat langdradig werd. Sterker nog, bepaalde hoofdstukken zijn moeizaam door te komen. De toegankelijkheid zorgt er voor dat het boek niet voor het brede publiek interessant is. Op vlak van taal is het overigens wel relatief toegankelijk. Het is vooral de noodzakelijke achtergrond informatie die er enigszins lijkt te moeten zijn en de langdradigheid van sommige stukken.
Langs de andere kant, voor een bepaald publiek is dit boek wel uitstekend te lezen: zij die van geschiedenis houden, royal-liefhebbers, lezers die vertrouwd zijn met historische romans,... Het is een interessant verhaal uit de geschiedenis. Ondanks de toevoeging van fictie, blijft het een ontzettend interessant gegeven. Amalia leek ook een meisje te zijn die wat voorliep op haar tijd. Als lezer ervaar je haar vooral als een zeer nieuwsgierig persoon. Het sterkste punt blijft het verrichte onderzoek. Duidelijk is dat de auteur het belangrijk vond om een waarheidsgetrouw boek neer te zetten. Daar is hij zeker in geslaagd. Het boek zou dan ook interessant kunnen zijn als secundaire bron in ander onderzoek of bij het schetsen van een algemeen beeld uit de tijdsperiode of het leven van Amalia. Hier en daar waren er ook subtiele hints naar het heden. Zowel in de thema's als in de boodschappen die de auteur mee wil geven. Je moet er als lezer voor tussen de regels door lezen, maar eenmaal die kleine hints ontdekt te hebben; gaat er een heel nieuwe wereld open. De historische vaardigheid 'verleden aan het heden koppelen' valt zeker onder dit boek. Het eerste hoofdstuk zet ook gelijk een humoristische ondertoon in. De auteur zorgt doorheen het boek ervoor dat het houterige beeld dat we van koningshuizen hebben, wordt doorbroken. Hierdoor krijgen de koninklijke personages een burgerlijkere kant.
Hoewel ik het een zeer aangenaam boek vond en Amalia als een interessant historisch figuur ervoer, mistte ik soms wat pit. Bepaalde stukken waren net iets te langdradig en de vele details leidde me af van de plot.
Een boek, dat mij ertoe bracht historische zaken op te zoeken. Over het Twaalfjarig Bestand, over Frederik Hendrik, de godsdiensttwisten, en nog meer. Dat doe ik niet snel, maar dit verhaal boeide me zo, en bracht bovendien zoveel hiaten in mijn kennis over die tijd aan het licht, dat ik naast het boek nog veel opzocht. Het verhaal liet de personages leven. De jaloezie tussen de dames, vooral de Engelse Elizabeth kon daar wat van, het politiek gekonkel... er is niets nieuws onder de zon.
Ik weet eigenlijk ook niet precies waarom ik dit boek aanklikte. Het is een historische roman, en in eerste instantie dacht ik dat het meer een op feiten gebaseerd boek was, maar het is toch meer een roman. Dat vond ik eigenlijk wel heel leuk! Het leest best wel lekker weg, en hoewel sommige stukken wat langdradig zijn, vond het ik het verhaal over het algemeen best wel interessant. Leuk om te lezen over de beginselen van ons eigen koningshuis.
Eerlijk gezegd dacht ik dat het boek over het hele leven van Amalia zou gaan vanaf het moment dat ze in Nederland aan kwam. Als hofdame was ze, samen met de gehele hofhouding van Koningin Elizabeth Stuart en haar man Frederik V van de Palts, gevlucht uit Bohemen. Ze namen hun intrek in het huis van wijlen Johan van Oldenbarnevelt. Als 1e hofdame had Amalia de taak om de koningin in van alles te helpen. Het boek bespant de jaren 1621 tot en met 1626, eigenlijk dus maar een heel klein deel van haar leven als je weet dat ze pas in 1675 overleden is. Af en toe vond ik het wat langdradig, maar het was wel leuk om dit stuk van het leven van Amalia te lezen, wat een intriges aan het hof vroeger, het was maar goed dat ze toen nog geen sociale media hadden.
Het boek zou beter zijn geweest als de schrijver zich beperkt had tot een van de twee verhaallijnen. Het was ook wellicht iets te vergezocht, einde werd afgeraffeld en sommige dingen lagen er op hun beurt weer te dik bovenop.
Op blz 128 beland, maar we lezen door. Wat een draak van een boek. Echt, ik moet soms hardop lachen over de oppervlakkigheid en gebrek aan diepgang van de personages. Zinnen die je allen kan lezen met een geaffecteerd handje tegen je voorhoofd. Te-nen-krommend! Alsof ik een harlekijnromannetje aan het lezen ben.
Wordt vervolgd…
Uitgelezen, maar ik kom niet terug op mijn mening dat het een tenenkrommend verhaal is. Geef liever de feiten en verzin geen ongeloofwaardig verhaal over de ongeloofwaardige drijfveren van een ambitieuze hofdame, oh, nee, ze is toch niet ambitieus. Oh, toch wel. Blergh…
Ik houd heel erg van dit soort boeken. Maar wat ik echt jammer vond bij dit boek is dat Amalia aan de oppervlakte blijft. Op de een of andere manier raakte ik niet betrokken bij haar. Ik heb dit wel vaker als een man vanuit het perspectief van een vrouw schrijft. Net of er dan voor mij iets mist in de innerlijke wereld. Wel uitgelezen maar met moeite.
Amalia is de nieuwe historische roman van Matthias Rozemond, deels gebaseerd op waargebeurde feiten. In het verhaal volgen we een periode Amalia van Solms, de moeder des Vaderlands. Wie is Amalia van Solms : Amalia van Solms, gravin van Braunfels, was de vrouw van prins Frederik Hendrik van Oranje. Op 18-jarige leeftijd kwam zij als hofdame van Elizabeth Stuart, echtgenote van Frederik V van de Palts, de ‘winterkoning’ van Bohemen (en volle neef van de stadhouder), naar Den Haag. Hier leerde zij Frederik Hendrik kennen, wiens achternicht zij was. Zij trad op 4 april 1625 met hem in het huwelijk. Frederik Hendriks halfbroer Maurits had dit op zijn sterfbed aan hem gevraagd, anders zou hij niet van Maurits erven. Uit hun huwelijk werden negen kinderen geboren, van wie vier de volwassen leeftijd niet bereikten. Daarom dus moeder des Vaderlands.
In het verhaal volgen we Amalia bij aankomst in Nederland en het leven opbouwend in de Den Haag. Daar ontmoet ze Frederik Hendrik, maar ook de zoon van Oldenbarnevelt. De oude Oldenbarnevelt werd onthoofd door de halfbroer van Frederik Hendrik, stadhouder Maurits. Toen nog eerste hofdame Amalia raakt hiermee betrokken in wereld vol bedrog, mysterie en ook liefde.
Het verhaal is deels gebaseerd op de bekende feiten, maar aangevuld of uitgebreid, het is maar hoe je het bekijkt met de eigen creatieve geest van de auteur. De auteur heeft dat op een nette manier gedaan zonder de werkelijkheid geweld aan te doen. Je merkt dat de auteur een goed research heeft gedaan. Kortom een goede kennis van zaken. Voor de Royalty liefhebber is het echter wel even wennen. Die (we) zijn gewend aan boeken met alleen maar historische feiten. Geen boeken aangevuld met een creatieve geest, al is het nog zo goed gedaan. De auteur heeft een vlotte manier en boeiende manier van schrijven.
Toch is het boek ook voor een royaltykenner goed te doen. Tenslotte staan er best interessante en leerzame zaken rond Amalia en de Nederlandse geschiedenis in. Daarom is het zeker de moeite waard en zeker wel een aanrader.
Over Amalia van Solms, de naamgever van de kroonprinses van onze tijd. Ik ben wel fan van het uitdiepen van de achtergronden van onze geschiedenis en van het belichten van het onderbelichte, maar het invullen van witte vlekken met roddel vind ik minder gepast. Waarom is er geen bronvermelding opgenomen? Dan had ik wat meer waarde gehecht aan de verschillende escapades van Amalia. Nu blijft het toch een beetje een romannetje of een stemmingmakend boek à la Nancy, over de First Lady die bij Ronald Reagan hoorde en die misschien wel meer macht had dan ‘vrouw van’ omdat Reagan gedeeltelijk ontoerekeningsvatbaar was. Dat is jammer.
Ik vind sterren geven bij deze lastig. Wilde eigenlijk drie sterren geven omdat het geschiedkundige deel interessant was, maar heb toch tot 2 besloten, omdat hij minder leuk was dan mijn gemiddelde 3-sterboek. Vond alles op relationeel gebied onecht overkomen, zowel de relaties tussen mannen en vrouwen als bijv die met haar zus. En mocht geen van de personages, dus dat hielp niet echt mee.
Maar zoals gezegd, het geschiedkundig deel was tof! Weet nu (iets) meer over Maurits, Frederik Hendrik, de Duke of Buckingham (die ik voornamelijk kende als Orlando Bloom uit The Three Musketeers) en natuurlijk Amalia.
1621. Amalia is een jonge gravin, die met Koningin Elizbeth, als hofdame meekomt naar Den Haag, gelegen in de toenmalige Republiek. De strijd met de Spanjaarden is nog steeds niet beeindigd. Amalia, inmiddels 19, vindt het tijd worden dat zij aan de man komt. In Den haag spelen zich allerlei intriges af en zij raakt daarin verwikkeld. Haar charmes worden opgemerkt door Prins Frederik Hendrik. Maar veel partijen hebben nog iets af te rekenen met de Oranjes. We weten hoe het verder is afgelopen en hebben weer een Amalia!
Onderhoudend, maar te traag. Iets meer vaart had het verhaal eer aan gedaan.
Verder wel ietwat vergezocht. Als liefhebber van historische verhalen zie ik dat graag door de vingers. Een beetje dromen over hoe het mogelijk vroeger allemaal ging; ach, hoe waarheidsgetrouw moet het dan zijn?
Het boek geeft een goede indruk van de intriges aan het hof van Frederik Hendrik. Het boek leest vlot en belangrijke personen uit de vaderlandse geschiedenis zijn mooi in het verhaal verweven.