Wij waar geen eind aan komt is een ode aan het grootse en rijke poëzie-oeuvre van Stefan Hertmans. Deze bijzondere bloemlezing toont het oeuvre in al zijn muzikaliteit en verrast door onverwachte beelden en wendingen – precies zoals het leven zelf.
Dichter en schrijver Peter Verhelst, een van Hertmans’ literaire geestverwanten, maakte de keuze en schreef de inleiding waarin hij op hartstochtelijke wijze zijn bewondering voor Hertmans’ poëzie onder woorden brengt. Tussen de gedichten van Kaneelvingers, de twaalfde en meest lichamelijke bundel van Hertmans uit 2005, weeft Peter Verhelst gedichten uit alle bundels, van de ongepubliceerde dichtbundel De kleine woordwoestijnen (1975-1980) tot en met de laatste bundel Onder een koperen hemel (2018).
Door deze geheel andere compositie staan de hertmansiaanse thema’s en motieven zoals herinnering, geschiedenis, liefde, erotiek, dood, verlies en vitale melancholie in een nieuwe orde, en flonkeren de gedichten van nieuwe mogelijkheden en betekenissen.
Stefan Hertmans is a Flemish Belgian author, poet and essayist. He is the author of a literary and essayistic oeuvre - including poetry, novels, essays, plays, short stories. His poetry has been translated into various languages and he has taught at the Ghent Secondary Art Institute and the Royal Academy of Fine Arts in Ghent. He has given lectures at the Sorbonne University, the universities of Vienna, Berlin and Mexico City, the Library of Congress in Washington D.C. and University College London. His work has been published in The literary Review (Madison) The Review of contemporary fiction (Illinois) and Grand Street (New York). He was awarded the ECI Literatuurprijs and the Golden Book Owl Audience Award for War and Turpentine, a novel based on his grandfather's notebooks recollecting his time before, during and after the First World War.
Stefan Hertmans is een Belgisch schrijver, dichter en essayist.
Hij is auteur van een literair en essayistisch oeuvre (poëzie, roman, essay, theatertekst, kortverhaal) dat hem in binnen- en buitenland bekend maakt. Zijn gedichten en verhalen verschenen in het Frans, Spaans, Italiaans, Roemeens, Kroatisch, Duits, Bulgaars. Hertmans doceerde aan het Stedelijk Secundair Kunstinstituut Gent en de Koninklijke Academie voor Schone kunsten (KASK, Hogeschool Gent) en leidde er het Studium Generale tot oktober 2010. Hij gaf lezingen aan de Sorbonne, de universiteiten van Wenen, Berlijn en Mexico City, Library of Congress (Washington), University College London. Zijn werk verscheen onder meer in The literary Review (Madison) The Review of contemporary fiction (Illinois) en Grand Street (New York). Hertmans werkte mee aan tijdschriften zoals Raster, De Revisor, Het Moment, NWT, Yang, Dietsche Warande & Belfort, Poëziekrant en Parmentier. Van 1993 tot 1996 was hij redacteur van het Nederlandse tijdschrift De Gids, hij recenseerde voor De Morgen en schreef de boekenbijlage van De Standaard. In Nederland publiceerde hij in Trouw.
In 2017 werd hij Commandeur in de Kroonorde. Stefan Hertmans is een Vlaams schrijver, dichter en essayist.
“We verdrinken in het heden en de adem schiet tekort.”
In deze collectie aan gedichten van Stefan Hertmans, samen gezet door Peter Verhelst, komt een nieuwe wereld tot leven. Door de visuele schrijfstijl gaat deze poëzie soms ‘betekenis’ voorbij.
Lezen en herlezen, want na dit één keer te bekijken grijp ik nog steeds naast veel van de waarde.
De dichtbundel die werd samengesteld door Peter Verhelst, met gedichten uit het oeuvre van een auteur die langzamerhand bij mijn favorieten hoort, Stefan Hertmans, en net 70 is geworden: Wij waar geen eind aan komt. Prachtige gedichten, een geweldig dikwijls overdonderend taalgebruik. Toch verlies ik me nog regelmatig in de betekenissen en de achtergronden van zijn gedichten - net als bij de pennenvruchten van Peter Verhelst zelf trouwens. Zij zijn duidelijk geestverwanten.