In ‘Paradijsvogels’ legt Eric Kuisch uit waarom leidinggeven aan techexperts een vak apart is. Hun kennis overstijgt vaak die van de leidinggevende zelf en ze hebben hun eigen unieke blik op bedrijfstargets of projectdoelen. Hoe zorg je er als leidinggevende voor dat deze talentvolle mensen niet op een eiland komen te zitten? Wat kun jij doen zodat zij voldoende gehoord worden en met plezier een belangrijke bijdrage aan het bedrijfssucces leveren? Eric Kuisch werkt al jarenlang in leidinggevende functies bij techbedrijven. Hij weet als geen ander hoe je het beste uit je team van briljante experts haalt en hoe je een brug bouwt tussen hen en andere afdelingen. Een belangrijke rol is hierbij weggelegd voor de enorm gedreven uitblinkers, die Kuisch liefdevol paradijsvogels noemt. Uit al zijn ervaring distilleerde hij zeven leiderschapslessen die iedere leidinggevende in een kennisbedrijf ter harte zou moeten nemen, om het waardevolle talent van hun experts optimaal te benutten.
Een bijzonder boek. Ik heb er echt moeite voor moeten doen om het uit te lezen. In het begin hoopte ik dat het woordgebruik "paradijsvogels" een of twee keer gebruikt zou worden, maar helaas: keer op keer kiest de auteur voor deze term. Het komt bij mij nogal denigrerend over, en het generaliserende beeld dat geschetst wordt is in mijn ogen niet juist.
Ik heb zelf zo'n 25 jaar ervaring, als software engineer en als leidinggevende, en ik heb eerlijk gezegd weinig geleerd van dit boek. Het doel ontgaat me ook een beetje: je zou als leidinggevende toch een team willen leiden, niet alleen de uitzonderingen? En, is de paradijsvogel nu een nerd, een uitzondering, de "10x developer"?
Er staan overigens wel een paar leuke dingen in, persoonlijk vind ik de "persbericht methode" wel de moeite van het proberen waard.