Bez Pana i Plebana. 111 gawęd z ludowej historii Śląska

Ludowa Historia Polski

by Dariusz Zalega

Dariusz Zalega w swojej najnowszej książce Bez pana i plebana. 111 gawęd z ludowej historii Śląska żongluje opowieściami o zapomnianych postaciach, miejscach i wydarzeniach, które choć wydają się jedynie lokalne, wpłynęły na historię nie tylko Górnego Śląska, lecz także na bieg wydarzeń w całym kraju. To zarówno opowieść o buntach i strajkach, jak i (a może nawet przede wszystkim) hołd dla Ślązaków i Ślązaczek, którzy nie zginali karku.

Genres: Nonfiction

376 pages, Paperback

First published April 26, 2021

Reviews

[Breone · Rating 3 out of 5]

Koncepcja - TAK. Zawartość - TAK. Wykonanie – niestety szwankuje. (Jeśli jesteś osobą bez większej znajomości historii Śląska, wielokrotnie w czasie lektury będzie ci towarzyszyła konfuzja – a naprawdę szkoda, to stracona okazja na ułożenie wiedzy i uzupełnienie braków w niej.) (Wciąż warto przeczytać, żeby nie było.)

[Wksiazkizaklete · Rating 5 out of 5]

Autor przedstawia sto jedenaście krótkich historii (opowiadań), na temat ludowej historii Śląska. Historie obejmują następujący czasowy okres historyczny XII do XIX wieku. Krótkie rozdziały opisują m.in. strajki, bunty, zapomniane postacie, miejsca i wydarzenia. Pokazuje, że Ślązacy i Ślązaczki potrafią walczyć o lepszy byt.

Książkę można podporządkować do literatury popularnonaukowej, reportażu, gawędy historycznej lub opowiadania. Autor pragnie pokazać czytelnikowi, że mieszkańcy śląska od zalania dziejów byli waleczni. Musieli sami zadbać o swoje rodziny i godne życie w dobie odbywania pańszczyzny. Nie było to łatwe, bo brak wykonywania poleceń pana skutkowało karą śmierci. Autor porusza ważną kwestię, m.in. walki Inkwizycji z czarownicami ( w samym Raciborzu zginęło 300 niewinnych kobiet na stosie).
Bez pana i plebana... czyta się szybko i nie ma problemu ze zrozumieniem treści. Pomimo, że jest to lektura historyczna nie przytłacza czytelnika informacjami i datami. Krótkie rozdziały sprawiają, że czytelnik nie będzie czuł braku zainteresowania dalszymi historiami. Wręcz przeciwnie, będzie chciał poszukać dodatkowych informacji. Książka ma spis bibliograficzny, który umożliwia miłośnikowi historii dalsze poszukiwanie dodatkowych ciekawostek historycznych.
Bardzo się cieszę, że mogłam przeczytać tę pozycję lekturową, ponieważ mieszkam na Śląsku, a nie miałam w ogóle pojęcia o niektórych historiach tego regionu. Można się cofnąć w czasie w czasie czytania i poczuć się jak potencjalny bohater opowiadania. Daje do myślenia i stawia pytanie czytelnikowi, co by zrobił jakby był na miejscu bohatera. W niektórych sytuacjach naprawdę trzeba było się wykazać odwagą i walecznością. Ludzie współcześni mogą się uczyć od swoich przodków. Mam wrażenie, że brakuje nam tych cech. Chcemy "iść na łatwiznę" i bez większego zaangażowania. Niestety, tak się nie da.
Autor przez napisanie książki oddaje hołd tym osobom, którzy przyczynili się o lepszy byt nie tylko dla Górnego Śląska, ale również i całej Polski.

Książka została otrzymana z Klubu Recenzenta serwisu nakanapie.pl

[Kacper Havemeister · Rating 1 out of 5]

Po serii "Ludowa historia Polski" nie spodziewałem się, że będę czytać historie, a nie czekaj, życiorysy socjalistów i komunistów z większych miast. Liczyłem na przyjemne w czytaniu opowieści o chłopach i robotnikach; rolnikach i górnikach; mężczyznach i kobietach. Otrzymałem w znaczącej ilości krótkie wpisy biograficzne o robotnikach, hutnikach oraz górnikach, którzy byli socjalistami, komunistami i anarchistami.
Definicja "ludowy" z słownika PWN:
1. dotyczący wsi i chłopów, a zwłaszcza ich tradycji;
2.dotyczący ludu jako grupy społecznej składającej się z robotników i chłopów.
Teoretycznie przekaz się zgadza, ale definitywnie dominowali robotnicy, zwłaszcza z regionu Górnego Śląska, chociaż książka jest o całym regionie, Śląsku.

[Grzegorz · Rating 4 out of 5]

Dalej w cyklu lodowych historii przyszedł czas na śląsk. Koncepcyjnie trochę podobne do korczyńskiego. i tak jak u Korczyńskiego nie znam innych prac autora (fanpej na fb zaczalem śledzić dopiero teraz) , ale moim zdaniem Zaledze znacznie lepiej wychodzi trzymanie się jakiegoś tematu przewodniego książki. Przyjęta koncepcja "gawęd" zawsze pozwala na opisanie wielu postaci, ale też ich objętość na maksymalnie kilku stron raczej robi z nich wstęp do dalszych poszukiwań do zainteresowanych, zwłaszcza że autor daje przy każdej sugestię co czytać dalej. Niestty pełen bibliografii nie ma, a indeks otrzymały tylko miejsca