En juldagsmorgon hittas ett sexårigt kändisbarn död i familjens källare. Hennes död kantas av frågetecken och väcker snart hela landets intresse. Kan någon ha mördat flickan med familjen sovande i samma hus? För den unga profileraren Benjamin Krantz innebär fallet en möjlighet. Hela sitt liv har han levt i skuggan av sin pappa och nu får han äntligen chansen att stå på egna ben. Men vill han verkligen det? Och var hans pappa den han trodde? Samtidigt är kriminalkommissarie Monica Eurell uppslukad av sin egen systers försvinnande. Mitt i mordutredningen av den lilla flickan hittar hon plötsligt ett nytt spår i sökandet efter systern, något som tvingar henne att ifrågasätta allt hon tidigare trott sig veta.
I jakten på mördaren har alla teorier om vad som hänt. Men vem är det som egentligen vet? Den som vet är inspirerad av en verklig händelse och ett omdiskuterat cold case.
Een zesjarig meisje wordt op eerste kerstdag dood gevonden in de kelder van haar ouderlijk huis. Al snel blijkt dat ze is vermoord. Omdat ze uit een bekende familie komt, krijgt de zaak veel aandacht en staat de politie flink onder druk om de dader te vinden.
Wanneer het onderzoek vastloopt, wordt profiler Benjamin Krantz erbij gehaald. Hij is net terug uit Amerika, waar hij een opleiding bij de FBI heeft gevolgd, en probeert ondertussen ook zijn eigen verleden een plek te geven. Rechercheur Monica Eurell heeft daarnaast haar eigen reden om zich volledig in de zaak vast te bijten: haar zus is jaren geleden verdwenen en ook die zaak zit muurvast.
Het verhaal begint meteen interessant, met een boodschap van de dader die direct vragen oproept. Daarna leer je Monica en Benjamin steeds beter kennen. Het zijn allebei bijzondere personages met behoorlijk wat eigenaardigheden. Hun samenwerking verloopt dan ook niet altijd even soepel. Ik vond het interessant dat hun persoonlijke verhalen zo'n grote rol spelen binnen het geheel.
Naast het moordonderzoek krijg je namelijk ook stukken uit het verleden te lezen. Via Monica kom je meer te weten over de verdwijning van haar zus en Benjamin krijgt door flashbacks steeds meer te maken met zijn vader en zijn verbroken relatie. Hierdoor ontstaat er naast het hoofdonderzoek nog een aantal interessante verhaallijnen.
De moordzaak zelf had wat mij betreft veel potentie. De mysterieuze omstandigheden, de geheimen binnen de familie en de invloed van media zorgen voor genoeg ingrediënten voor een spannend verhaal. Toch kwam dit voor mij niet overal even goed uit de verf.
Op het moment dat Benjamin zich echt met de zaak gaat bemoeien, vond ik het verhaal interessanter worden. Zijn manier van denken als profiler geeft het onderzoek een andere invalshoek en juist daar merkte ik dat de auteur veel interessante ideeën heeft.
Al met al vond ik 'Sporen in de sneeuw' een boek met sterke én wat minder sterke kanten. De verschillende verhaallijnen en de personages maken me zeker nieuwsgierig naar het vervolg, want er worden al een aantal interessante lijntjes uitgezet.
Mais mon Dieu, excusez-moi! 👏🏻 Vilken debut! Vilken otrolig läsning för oss som både älskar deckare OCH true crime! ’Den som vet’ är inspirerad av ett av mina (jag vet att det är ett av många true crime-fan) favorit fall.. nämligen ⭐️ trumvirvel ⭐️ JonBenét Ramsey-fallet. Ibland kan jag kanske känna att boken är mer än bara inspirerad - mycket av det som sker känns nästintill taget direkt från det verkliga fallet, men det gör som ingenting!
Här är det korta, snabba kapitel och ett språk som inte på något sätt är konstlat eller drygt. Allt känns otroligt genomarbetat och snyggt. Typ prydligt och genomläst 400 gånger. Inte ett enda stavfel hittar jag (förlåt men jag söker typ alltid efter sådant..) och bara en sådan sak liksom!
I början var jag en aning förvirrad över alla 70 (jag överdriver summan för dramaturgins skull!) olika namn, men rätt snabbt lärde jag känna de olika karaktärerna och förvirringen försvann.
Toppenbra bok som jag slukat under denna dag. Omöjlig att lägga ifrån sig!
John Willander (1985) is podcast-en radiomaker. Zijn interesse in true crime heeft hem geïnspireerd om te schrijven. ‘Sporen in de sneeuw’ is gebaseerd op een waargebeurde omstreden cold case. ‘Sporen in de sneeuw’ is zijn debuutthriller en het eerste deel van zijn Profiler-serie.
Op de ochtend van eerste kerstdag wordt de zesjarige Wilda in Vimmerby dood aangetroffen in de kelder van haar huis. Eerder die ochtend hadden haar ouders Lars & Camilla Axelsjö een losgeldbrief ontvangen. Nadat zij alarm hadden geslagen wordt Wilda gevonden door haar vader in de kelder. Hoe het mogelijk is dat dit heeft kunnen gebeuren terwijl iedereen in huis sliep is een raadsel. De politie zet er ook een profilerteam op, waaronder de jonge profiler Benjamin Krantz, die deze kans aangrijpt om zich te bewijzen. Naarmate het onderzoek loopt wordt het profilerteam teruggebracht tot alleen Benjamin samen met rechercheur Monica Eurell van de politie. Monica Eurell heeft daarnaast ook nog een persoonlijke zoektocht, de verdwijning van haar zus Lisette, en vraagt daarbij ook hulp van Benjamin.
‘Sporen in de sneeuw’ is gebaseerd op een waargebeurd verhaal. Het boek begint met een mooi citaat van Andre Gide;
Geloof degenen die de waarheid zoeken. Twijfel aan degenen die haar hebben gevonden.
Vanaf het begin wist de auteur mij het verhaal in te slepen. De spanning wordt langzaam opgevoerd en de personages zijn goed uitgewerkt met name Monica en Benjamin die elkaars tegenpolen zijn. Monica kan nogal bot en direct overkomen en Benjamin is nogal een stille einzelgänger. De korte hoofdstukken zijn weliswaar niet genummerd maar dat doet niets af aan het leesplezier. Ook komen er nog korte stukjes voorbij vanuit het perspectief van de dader. Wie dat is blijft nog even een vraagteken. Ik had het laat door en de reden was niet te raden. Dat had de auteur goed bedacht. Al met al een sterk debuut voor liefhebbers van Scandinavische thrillers. Ik kijk uit naar het volgende deel.
Met dank aan LS Thriller-leesclub voor het mogen meedoen aan de leesclub en aan uitgeverij Luitingh Sijthoff voor het verstrekken van het recensie-exemplaar.
Detta är en bladvändare av rang. Med ett bra språk, otroligt driv, korta kapitel samt ett fruktansvärt mord har John Willander Lambrell komponerat en berättelse, som tillsammans med två intressanta karaktärer (Benjamin och Monica) och en nyskapande ton, som sticker ut ordentligt i sin genre.
En detalj jag fullkomligt älskar och önskar få se mer av i fler böcker är Monicas matglädje och att det INTE på något sätt problematiseras och vikthetsas och kroppbeskrivs. Det görs inte en grej av överhuvudtaget på annat sätt än att det hör till karaktären. Inga önskningar om att hålla igen, gå ner i vikt, inga kommentarer alls kring hennes kropp eller utseende. FANTASTISKT! En kvinna som får vara, precis som hon är. Utan att dömas för sitt utseende, varken positivt eller negativt. Fokus på hennes person och jobb. På henne - Monica. Detta behövs mer i litteratur!
En grymt spännande bok och jag längtar efter nästa!
Veronique las 'Sporen in de sneeuw' geschreven door John Willander.
Haar mening lees je hieronder. ⬇️
Op eerste kerstdag wordt een zesjarig meisje dood gevonden in de kelder van haar ouderlijk huis. Omdat ze deel uitmaakt van een beroemde familie, haalt de zaak meteen het landelijke nieuws. Maar wie kon het kind doden terwijl iedereen boven lag te slapen? Profiler Benjamin Krantz duikt in de zaak en stuit op geheimen die hem niet alleen aan het onderzoek, maar ook aan zijn eigen vader, doen twijfelen. Rechercheur Monica Eurell volgt ondertussen een spoor dat haar mogelijk naar haar verdwenen zus leidt. Terwijl de druk om de moordenaar te vinden steeds groter wordt, raken Krantz en Eurell verstrikt in een web van geheimen, theorieën en familiebanden. Eén ding staat vast: iemand liegt. Maar wie?
Dit is het eerste deel van een serie rondom de jonge profiler Benjamin Krantz en rechercheur Monica Eurell.
Als basis voor dit verhaal gebruikte Willander een waargebeurde Amerikaanse coldcase, de moord op de zesjarige Jonbenet Ramsey.
Vanaf de eerste pagina werd ik het verhaal ingezogen en ik had moeite om het boek aan de kant te leggen.
Je leest over de twijfels die Monica en Benjamin hebben over de zaak en hierdoor vond ik ze erg geloofwaardig overkomen en kon ik me zo voorstellen dat dit een echte zaak zou zijn. Er komen enkele cursief gedrukte teksten voorbij, en dit was een spannende toevoeging, wat mij continue nieuwsgierig hield van wie deze cursief gedrukte teksten waren. Al zat ik helemaal verkeerd met mijn vermoedens wie achter deze teksten zat en dat vind ik persoonlijk altijd een pluspunt.
Willander heeft een vlotte, toegankelijke en beeldende schrijfstijl en hierdoor kon ik me de verschillende gebeurtenissen makkelijk voor de geest halen. Ik denk dat deze serie ook uitermate geschikt is als film of serie. Door de beeldende schrijfstijl zag ik het verhaal al echt als een film voor me en ik denk dat het dus ook ideaal is om op het witte doek te vertonen.
Het boek is ook als luisterboek verkrijgbaar bij Kobo Plus en het verhaal is ingesproken door Jeroen Tjepkema. Hij heeft een prettige stem en hij weet het verhaal op een spannende en vlotte manier op mij over te brengen.
Het verhaal hield mij zo in zijn greep dat ik hem afgelopen nacht echt in een ruk moest uitlezen. Ik ben dan ook erg benieuwd naar het vervolg van deze serie. Er zijn ondertussen drie delen in het Zweeds verschenen, dus laten we hopen dat de volgende delen snel in het Nederlands verschijnen.
Dit boek ontvingen wij van Luijting Sijthoff. Dit beïnvloedt onze mening niet.
Effektiv, är han, Willander Lambrell (till skillnad från dubbelnamn, puh!). På de första fyra sidorna får vi veta vad huvudpersonerna heter, hur de ser ut och vilka deras bevekelsegrunder för... tja, resten av boken (äh! vem försöker jag lura? serien, har han ju uppenbart tänkt, han John). Först suck-skrattar jag lite åt det extremt övertydliga (sa jag att båda karaktärerna är tydligt utkarvade som unika personligheter - a.k.a. stereotyper upphöjda i kvadrat...?). Men sen rycker jag på axlarna: det funkar ju. Hellre så här, på boksidor, än i töntig exposition-dialog på tv. Och hellre så här än antydningar, som ändå aldrig lyckas bli tillräckligt subtila. Dessutom funkar historien helt okej, och på ett par ställen blir jag glad över försök till lite egen ton i texten (bamseplåster-grejen är bra!). Parallell-fluffet om pappan och systern hade jag gärna varit utan, men då hade boken å andra sidan blivit väl mager. Upplösningen har jag inte heller så mycket till övers för, men hur ofta har en det i den här typen av böcker...? Jag tycker Willander Lambrell valt sin genre väl och som debutant lyckats skapa något som underhåller samtidigt som det inte irriterar särskilt mycket. För mig hör boken hemma helt i ledig-lördag-i-soffan-facket, men däri blir betyget gott: 3:a med plus i kanten!
Dit boek overtuigde mij niet, dertien in een dozijn en de titel sneed voor mij geen hout. Nu is het in de grote hoeveelheid scandithrillers ook niet makkelijk om een thriller te bedenken die nog enigszins origineel is. Dit boek vond ik rommelig. Korte hoofdstukken, afwisselend vanuit perspectief van de 2 hoofdpersonen. De zinnen lopen niet altijd lekker, maar de vraag is altijd of dat aan het origineel of de vertaling ligt.
Verder veel personages, met soms ongeloofwaardig gedrag en de hoofdpersoon wekt geen sympathie. Ze is tijdens het werken aan de zaak vooral gericht op een onderzoek in haar privésfeer. Er komt ongetwijfeld een vervolg, of ik dat lees weet ik niet.
Betyg: 3,5 av 5 - Den här boken, Den som vet, är den första boken i en serie, och den kom ut för drygt två år sedan. Det finns två böcker till utkomna i serien hittills, efter den här boken. Jag tyckte om den här boken, som var bra och inte helt förutsägbar, och jag kommer nog att läsa fler böcker i serien. Och jag kan rekommendera boken. Jag lyssnade på större delen av boken, och den var bra inläst av Magnus Roosmann.
Het verhaal is goed geschreven en de personages worden op een prettige manier uitgewerkt. De schrijver weet de identiteit van de dader lange tijd verborgen te houden, waardoor je blijft speculeren. Wel vond ik het tempo soms wat langzaam en was het verhaal minder spannend dan ik had verwacht. Het deed me qua opzet en sfeer een beetje denken aan een detectiveserie, wat ik wel interessant vond.
Jak tam u Was, macie ochotę na coś mrocznego, co od pierwszych stron buduje napięcie i sprawia, że zaczynacie podejrzewać dosłownie każdego? 🖤 Ja bardzo lubię kryminały, w których nic nie jest tak oczywiste, jak mogłoby się wydawać, a kolejne wskazówki zamiast przynosić odpowiedzi, tylko mnożą pytania. Ale powiedzcie mi, czy potraficie uwierzyć w to, że za idealnym obrazem rodziny może kryć się coś, czego nikt nie chciałby odkryć?
🍁 „Ten, który wiedział” Johna Willandera Lambrella to spotkanie ze szwedzkim kryminałem, który od samego początku wprowadza niepokojącą atmosferę. Wszystko zaczyna się w bożonarodzeniowy poranek, kiedy w rodzinnym domu w Vimmerby zostaje odnalezione ciało sześcioletniej Wildy Axelsjö. Dziewczynka była znana z lifestylowego konta prowadzonego przez matkę, a jej życie z zewnątrz wyglądało niemal jak bajka. Niestety, ta historia nie kończy się szczęśliwie. Miasteczko ogarnia panika, media zaczynają żyć tragedią, a podejrzenia szybko padają na rodziców dziecka.
🍁 Tylko że im bardziej przyglądamy się tej sprawie, tym więcej rzeczy przestaje do siebie pasować. List z żądaniem okupu, ślady DNA należące do dziesięciu osób i szczegóły, które na pierwszy rzut oka mogą wydawać się nieistotne, ale z czasem zaczynają nabierać zupełnie innego znaczenia. Czy można zaufać temu, co widzimy? A może prawda jest znacznie bardziej skomplikowana, niż ktokolwiek chciałby przyznać?
🍁 Za śledztwo odpowiada Monica Eurell, doświadczona i przenikliwa śledcza, której towarzyszy Benjamin Krantz, profiler po szkoleniu w FBI. Oboje mają swoje sposoby patrzenia na świat, własne doświadczenia i spory bagaż nieufności wobec innych ludzi. Ich współpraca nie należy do najprostszych, ale właśnie ta specyficzna relacja dodaje historii kolejnego wymiaru. Bardzo lubię, kiedy bohaterowie kryminałów nie są jedynie dodatkiem do prowadzonego śledztwa, lecz sami skrywają tajemnice i stopniowo odsłaniają przed czytelnikiem kolejne warstwy swojej osobowości.
🍁 Najbardziej podobało mi się to, jak autor bawi się naszymi przypuszczeniami. Kiedy wydawało mi się, że zaczynam rozumieć sytuację, pojawiała się kolejna informacja, która zmuszała mnie do ponownego przemyślenia całej sprawy. Tutaj nie wystarczy wskazać najbardziej podejrzanej osoby i spokojnie czekać na finał. Każdy może coś ukrywać, każdy może mieć własny interes w tym, żeby pewne fakty nigdy nie ujrzały światła dziennego. A najgorsze jest chyba to, że czasami sami chcemy uwierzyć w określoną wersję wydarzeń, bo wydaje nam się łatwiejsza do zaakceptowania.
🍁 Nie jest to jednak wyłącznie zagadka kryminalna. W tle mamy również temat kreowania idealnego wizerunku w mediach społecznościowych i pokazywania światu życia, które niekoniecznie wygląda tak pięknie za zamkniętymi drzwiami. Wątek Wildy, która stała się częścią internetowego świata dorosłych, skłania do refleksji nad granicami prywatności dzieci i ceną, jaką czasami płacą za popularność swoich rodziców. To jeden z tych aspektów historii, które szczególnie mocno wybrzmiewają we współczesnym świecie.
🍁 Dużym atutem książki jest dla mnie jej skandynawski klimat. Autor nie zasypuje nas niepotrzebnymi opisami, tylko stopniowo buduje napięcie, pozwalając, żeby niepokój narastał wraz z kolejnymi odkryciami. Jest mrocznie, momentami duszno, a pod pozornie spokojną powierzchnią małego miasteczka kryje się mnóstwo przemilczeń i niewygodnych sekretów. Dodatkowo historia nawiązuje do głośnej sprawy JonBenét Ramsey, co nadaje jej jeszcze bardziej niepokojący wymiar. Świadomość, że inspiracją były prawdziwe wydarzenia, sprawia, że całość odbiera się inaczej.
🍁 Czy znalazłam tutaj elementy, do których mogłabym się przyczepić? Oczywiście, nie każda część historii zadziałała na mnie w takim samym stopniu, a niektóre postacie potrafiły wzbudzić we mnie naprawdę skrajne emocje. Jednak w przypadku dobrego kryminału lubię właśnie to, że nie muszę wszystkich bohaterów lubić, żeby z zainteresowaniem śledzić ich losy. Najważniejsze jest dla mnie to, czy historia potrafi mnie wciągnąć, utrzymać moją uwagę i sprawić, że chcę poznać rozwiązanie. Tutaj zdecydowanie nie brakowało mi powodów, żeby czytać dalej.
🍁 „Ten, który wiedział” to mroczna opowieść o kłamstwach, sekretach i pozorach, które potrafią skutecznie przesłonić prawdę. Przypomina, że czasami najtrudniejsze nie jest samo odkrycie tego, co naprawdę się wydarzyło, ale zaakceptowanie odpowiedzi, która burzy wszystko, w co do tej pory wierzyliśmy. Jeśli tak jak ja lubicie kryminały z psychologicznym tłem, nieoczywistymi tropami i atmosferą, w której nikomu nie można w pełni zaufać, zdecydowanie warto dać tej książce szansę. 🖤
🍁 Ode mnie 8/10! To mocny, klimatyczny kryminał, który potrafi namieszać w głowie i przypomnieć, że za idealnymi obrazkami często kryje się zupełnie inna rzeczywistość. Jestem ciekawa, jak potoczą się dalsze losy Moniki Eurell i Benjamina Krantza, bo chętnie wrócę do tego duetu!
Sporen in de sneeuw” is een spannende Scandinavische thriller die gebaseerd is op een waargebeurde cold case. Het is het eerste deel uit de Profiler-serie geschreven door John Willander.
Het verhaal speelt zich af in het stadje Vimmerby in Zweden en begint op eerste kerstdag. De zesjarige Wilda wordt dood aangetroffen in de kelder van haar ouderlijke huis, terwijl de rest van het gezin lag te slapen. Omdat het slachtoffer uit een bekende en invloedrijke familie komt, krijgt deze mysterieuze zaak al snel landelijke media-aandacht.
Wanneer het onderzoek na twee weken muurvast blijkt te zitten, wordt de jonge, ambitieuze profiler Benjamin Krantz op de zaak gezet. Samen met hoofdinspecteur Monica Eurell duikt hij in de duistere geheimen van de familie. Deze twee hoofdpersonages gaan de schijnbaar onoplosbare zaak onderzoeken.
Hij vormt een interessant en ietwat gespannen duo met de extreem extraverte, vasthoudende rechercheur Monica Eurell.
Benjamin Krantz volgde een opleiding in het buitenland en worstelt met persoonlijke onzekerheden. Hij gelooft sterk in de filosofie dat het begrijpen van de misdaad niet alleen draait om de vraag wie heeft het gedaan, maar vooral om de formule: wààrom + Hoe = Wie Als profiler werkt hij graag alleen aan een zaak en niet in groep. Hij is een beetje introvert, licht onzeker, kwetsbaar, maar weet zijn weg te vinden als capabele profiler. Waar het traditionele rechercheteam steekjes laat vallen, dwingt Benjamin hen met een frisse blik anders naar de zaak en de verdachten te kijken.
Monica Eurell is een zeer gedreven en scherpe rechercheur die zich kan vastbijten in een zaak en haar mannetje wel kan staan. Naast de moord op Wilda wil ze ook nog een persoonlijk dossier oplossen, namelijk de verdwijning van haar zus Lisette. Na een bizar ongeluk enkele jaren geleden, is ze van de aardbodem verdwenen. Haar oversten willen dat deze zaak wordt afgesloten, maar Monica blijft haar zoeken. Ze gaat zelfs zover dat ze Benjamin mee in het dossier betrekt om Lisette op te sporen, zonder dat haar bazen hiervan op de hoogte zijn.
Auteur John Willander, die zelf een achtergrond in de true crime heeft, weet de lezer direct te boeien met het ijzige decor en het intrigerende mysterie. Het boek blinkt uit in psychologische diepgang.
In plaats van enkel actie, ligt de focus op de vraag wààrom een moord werd gepleegd. Doordat er veel verdachten en wisselende sporen de revue passeren, word je als lezer uitgedaagd om zelf mee te puzzelen. De hoofdstukken zijn vlot geschreven en eindigen vaak met sterke cliffhangers, waardoor het boek je in zijn greep houdt.
Het verhaal leest als een trein dankzij de korte, dynamische hoofdstukken. Het personage Benjamin Krantz (profiler) en rechercheur Monica Eurell vormen een ijzersterk, geloofwaardig duo.
Het plot zit vol psychologische lagen en houdt je tot het einde in spanning.
De samenwerking tussen het ietwat onconventionele duo Benjamin en Monica is sterk uitgewerkt. Benjamin probeert zich te ontworstelen aan de schaduw van zijn beroemde vader, terwijl Monica haar eigen demonen met zich meedraagt. Dit geeft de personages een geloofwaardige menselijke kant.
“Sporen in de sneeuw” is een ijzersterke start van de Profiler-serie. Het is geen dertien-in-een-dozijn thriller, maar een slim opgebouwd en psychologisch spel dat je aandacht vereist en beloont.
Voor liefhebbers van Scandinavische thrillers is dit boek absoluut een aanrader. Dit debuut doet me al uitkijken naar de volgende delen in deze serie.
Dankjewel LS Uitgeverij voor het recensie-exemplaar.
Sporen in de sneeuw is het eerste deel van een nieuwe serie van de Scandinavische schrijver John Willander. Centraal in de serie staan de jonge profiler Benjamin Krantz en de rechercheur Monica Eurell. Voor de basis van het verhaal gebruikte John Willander een waargebeurde Amerikaanse coldcase; de moord op de zesjarige Jonbenet Ramsey.
Het is kerst als de zesjarige Wilda dood wordt aangetroffen in de kelder van haar eigen huis. Hoe kan het dat zij is vermoord terwijl het hele gezin thuis was en lag te slapen? Rechercheur Monica Eurell krijgt deze zaak toegewezen nadat eerdere pogingen door haar collega niet tot een snel resultaat leiden. De politie schakelt ook de hulp in van profilers nadat in een eerdere zaak dit leidde tot een doorbraak. Benjamin Krantz, een zoon van bekende profiler die deze onderzoekstechniek naar Zweden haalde, wordt op de zaak gezet. Niet alleen helpt hij Monica in deze zaak, maar ook met een kwestie die haar privé al jaren bezig houdt. Haar zus is jaren geleden verdwenen. Lukt het Benjamin om het hoofd koel te houden en de politie te helpen de moordenaar van Wilda op te sporen?
Vanaf de eerste bladzijde word je het verhaal in gezogen. Met een vlotte en toegankelijke schrijfstijl neemt Willander je mee in de overpeinzingen en twijfels van Benjamin en Monica. Vanuit hun perspectieven kom je steeds dichter bij de ontknoping. Geheel in profilerstijl krijg je bij nieuwe ontmoetingen meteen een korte analyse van Benjamins eerste indruk van die persoon. Naarmate het verhaal vordert, komen daar ook de gedachten van de dader bij.
Monica en Benjamin zijn totaal verschillende karakters. Monica bijt zich graag vast in zaken en kan behoorlijk direct zijn. Ze heeft haar oordeel snel klaar. Benjamin is een einzelgänger die het liefst op zichzelf is. Door zijn contact met Monica komt hij steeds meer tot bloei en zie je zijn karakter zich verder ontwikkelen. Tegelijkertijd houdt hij Monica een spiegel voor, waardoor zij gaat nadenken over haar eigen rol en steeds onbevooroordeelder naar situaties leert kijken. De dynamiek tussen beide personages is goed uitgewerkt en ze vullen elkaar dan ook uitstekend aan.
Doordat Willander een groot aantal mogelijke verdachten en bijbehorende motieven introduceert, blijft de puzzel lang onopgelost. Dit wordt versterkt doordat de alibi's pas laat duidelijk worden, waardoor je als lezer lang blijft gissen. Het verhaal is daardoor zorgvuldig opgebouwd en de spanning blijft voortdurend aanwezig. Tegelijkertijd voelt het einde wat gehaast aan: de aanloop is uitgebreid, maar de ontknoping komt uiteindelijk in een stroomversnelling terecht.
Naast de moordzaak krijg je ook meer inzicht in het verleden van Benjamin en de zoektocht van Monica naar haar verdwenen zus. Dat zorgt voor verdieping en vormt een prettige afwisseling, net als de verschillende geheimen die bij de diverse verdachten aan het licht komen. Tegelijkertijd slaat Willander op één punt de plank mis. Wie namelijk een spannende cliffhanger verwacht om direct reikhalzend uit te kijken naar het tweede deel, komt bedrogen uit.
Ondanks dat kleine minpunt is Sporen in de sneeuw een sterk debuut dat liefhebbers van Scandinavische thrillers zeker zal aanspreken. Met gedegen uitgewerkte personages en een intrigerend moordzaak legt Willander een veelbelovende basis voor het vervolg over Benjamin en Monica.
Ik las dit boek via een leesclub georganiseerd door Uitgeverij Luitingh-Sijthoff. Ik wil de uitgeverij dan ook bedanken voor het recensie-exemplaar.
Gebaseerd op een waargebeurd verhaal? Count me in! Wanneer dat op de cover staat, ben ik toch net dat tikkeltje extra geïnteresseerd. En het was ook de titel die ik nodig had tijdens de hittegolf. 😉
Profiler Benjamin reist samen met zijn collega's af naar Vimmerby, de geboorteplaats van Astrid Lindgren. Daar werd Wilda, een zesjarig meisje, dood aangetroffen in de kelder van haar huis. De rest van het gezin lag tijdens de moord te slapen.
Twee weken na de moord zit de zaak muurvast en wordt ze aan Monica, hoofdinspecteur van de recherche, toegewezen. De reeds betrokken medewerkers hebben allemaal het gevoel dat de ouders iets verzwijgen. Zelf vond ik het ook opmerkelijk dat de gezinsleden niets gemerkt hebben.
Monica is een beetje een norse vrouw en werkt het liefst zelfstandig. Haar zus Lisette verdween in 2014 en werd nooit teruggevonden. Monica's inspanningen hebben tot nu toe niets opgeleverd, iets wat ze compenseert door tot het uiterste te gaan om daders te vatten. Monica durft daarbij de regels wel eens op te rekken wanneer ze dat noodzakelijk acht.
Benjamin zou ook het liefst van al zijn job zonder collega's uitoefenen. Hij heeft heel wat kennis in huis, maar die wordt helaas niet helemaal naar waarde geschat. Op die momenten had ik best met hem te doen. Onverwacht krijgt hij de kans om eindelijk uit de schaduw van zijn vader te stappen en zich echt te bewijzen. Hij wordt gevraagd langer te blijven, terwijl zijn collega's terugkeren.
Monica ziet wel wat in deze verlengde samenwerking. Zij wilt Benjamins hulp inschakelen bij het onderzoek naar haar zus. Beide zaken lijken door het gebrek aan aanknopingspunten onmogelijk op te lossen. Ik wilde heel graag te weten komen of het hen zou lukken om een doorbraak te forceren, maar echte spanning was voor mij minder aanwezig.
Waar Benjamin eerst wat verloren liep, begint hij uiteindelijk zijn draai te vinden. Dat hij liever op zichzelf is en glutenvrij moet eten, hadden we trouwens gemeenschappelijk. Verder heeft Benjamin een scherpe en analytische geest en is zijn werk erg interessant om te volgen. Hierdoor biedt zijn personage veel potentieel voor meer thrillers.
Ondanks dat het geen razend spannende thriller was, heb ik dit boek wel met veel plezier gelezen. Een profiler is niet het meest gebruikte hoofdpersonage dus op die manier weet Willander zich zeker te onderscheiden. Bovendien heeft het einde me benieuwd gemaakt naar de beslissingen die Benjamin nog zal moeten nemen op gebied van werk en privé.
Dankzij de korte hoofdstukken las het boek erg vlot. Tussendoor waren er stukjes te lezen vanuit een onbekend perspectief. Die prikkelden zeker mijn nieuwsgierigheid, net zoals beide zaken dat ook gedurende het hele verhaal deden. Je wilt echt wel weten of er uiteindelijk resultaten geboekt worden. Sporen in de sneeuw is een geslaagd debuut dat zeker naar meer smaakt.
Dankjewel VBK België en LS Uitgeverij voor dit recensie-exemplaar!
Cover Een klein rood huisje middenin een weids besneeuwd landschap. Het ziet er prachtig uit voor mij een cover die mij meteen aanspreekt. De spannende tekst, die tussen de titel en de naam van de auteur is afgedrukt, wekt mijn interesse. Als ik lees dat de thriller ‘Sporen in de sneeuw’ gebaseerd is op een waargebeurd verhaal, weet ik zeker dat ik het boek snel open zal slaan.
Het verhaal Een meisje van zes jaar is vermist en dat op kerstochtend! Er wordt opnieuw in het huis gezocht. Het meisje kan toch zomaar niet weg zijn? Dan wordt ze dood aangetroffen in de kelder van het huis. Hoe is het mogelijk dat het meisje is vermoord en niemand er iets van heeft vernomen?
Benjamin Krantz heeft zijn ervaring als profiler in het buitenland opgedaan. Hij krijgt de kans om met deze zaak aan de slag te gaan. Dit wil hij graag, al is het maar om uit de schaduw van zijn vader te stappen. Benjamin gaat samenwerken met rechercheur Monica Eurell om erachter te komen hoe dit mysterie in elkaar zit. Monica is alleen niet met deze zaak bezig. Een aantal jaren geleden is haar zus verdwenen en dat is iets wat Monica niet los kan laten. Tijdens het moordonderzoek van het jonge meisje vindt ze een nieuw spoor in haar persoonlijke onderzoek naar haar zus. Monica beseft dat zij met een bredere blik naar beide onderzoeken moet kijken. Monica’s team wil de moordenaar van het kleine meisje pakken, maar iedereen heeft een eigen mening over hoe het allemaal in elkaar zit. Komen ze erachter welke theorie klopt?
Mijn mening Op de cover van de thriller ‘Sporen in de sneeuw’ van John Willander staat een tekst die ervoor zorgt dat ik hoge verwachtingen heb van dit boek. Die verwachtingen worden helaas niet waargemaakt. Het verhaal gaat zeker voortvarend van start… Daarna zwakt het verhaal af en vind ik dat het verhaal trager en langdradiger wordt.
De vasthoudendheid en doorzettingsvermogen van het personage Monica Eurell kan ik zeker waarderen. Haar gedrag vind ik in sommige situaties wat minder, maar door wat ze heeft meegemaakt kan ik haar gedrag wel begrijpen. Benjamin Krantz is een hele slimme man, maar komt onzeker en introvert over. Gelukkig komt daar wel verandering in, al duurt dit wel lang. Mijn irritatie over dit personage buigt daardoor om naar bewondering.
Op zich is ‘Sporen in de sneeuw’ geen verkeerd verhaal en komen er ook wel een aantal situaties voor waarvan ik denk dat ze voor een boeiende wending in het verhaal zorgt. Dat gevoel duurt maar kort. Toch lees ik door die gebeurtenissen het verhaal uit. Toch blijkt dat een goede keuze, want ik word tot mijn verrassing toch nog op wat actie en spanning getrakteerd.
Recensie exemplaar: Een thrillerdebuut van de Zweedse true-crime podcastmaker John Willander. Dit eerste deel van de 'Profiler' reeks brengt ons een Scandinavische "locked room"-moordzaak. Op eerste kerstdag wordt een zesjarig meisje vermoord in de kelder van haar eigen huis, terwijl de rest van het gezin boven lag te slapen. Hoe is dit mogelijk? Wie heeft er iets gezien? Het is een intrigerend uitgangspunt dat je direct aan het denken zet. Wat deze thriller naar een hoger niveau tilt zijn de hoofdpersonages. We volgen Benjamin Krantz, een jonge profiler die heel consequent en menselijk is neergezet. Hij heeft zo zijn eigen eigenaardigheden, hij bekijkt de wereld en de mensen die hij tegenkomt structureel door zijn profiler bril. Maar hij is ook allergisch voor zo ongeveer alles en kampt met een glutenintolerantie. Omdat zijn vader zowat de grondlegger van het vak is in Zweden, heeft Benjamin grote schoenen te vullen. Zijn drang om zichzelf te bewijzen en los te komen van zijn vaders nalatenschap, wordt ook versterkt door een gebeurtenis uit zijn eigen verleden. Tegenover hem staat Monica Eurell, een rechercheur van middelbare leeftijd die haar strepen meer dan verdiend heeft. Ze is een heerlijke no-nonsense vrouw die haar mannetje staat. Wanneer het officiële onderzoek vanaf het begin aan alle kanten misloopt, wordt Monica op de zaak gezet. Ze besluit om Benjamin bij de zaak te betrekken, maar haar redenen zijn ook van egoïstische aard. Ze gebruikt zijn expertise namelijk om haar te helpen bij de vermissing van haar eigen zus. Tussen deze twee tegenpolen ontstaat een bijzondere samenwerking die langzaam verandert in een vriendschap gebaseerd op vertrouwen. Het tempo van het boek is niet snel, maar ook niet traag. Er is een heel web aan verdachten en dorpsbewoners die mogelijk meer weten. Iedereen lijkt een eigen geheim te hebben dat ze koste wat kost verborgen willen houden, waardoor je blijft gissen naar de dader en het motief. Je merkt ook dat de auteur een achtergrond heeft in de true-crime, de psychologische feitjes en weetjes vliegen je om de oren en dat helpt bij de geloofwaardigheid van het verhaal. Hoewel het plot en de personages me geboeid hielden had ik wel moeite met de opbouw van het boek. Het verhaal heeft namelijk geen echte hoofdstukken, maar begint gewoon steeds op een nieuwe pagina. Dit vond ik persoonlijk verwarrend lezen. Dit gevoel werd versterkt doordat er regelmatig fragmenten tussendoor kwamen vanuit de POV van de dader, afgewisseld met die van Monica en Benjamin. De uiteindelijke ontknoping was oké en paste bij het verhaal, maar bracht voor mij geen schokkende of heel verrassende plottwist met zich mee. Sporen in de sneeuw is een degelijke en gelaagde psychologische thriller. De kennis van de auteur spat van de pagina's en de dynamiek tussen Benjamin en Monica smaakt naar meer. De verwarrende hoofdstukstructuur en de ontknoping haalden de spanning er voor mij een klein beetje af, maar het blijft een fijne aanrader voor fans van Scandi-thrillers.
Kiedyś bardzo lubiłam słuchać różnych podcastów kryminalnych oraz czytać o prawdziwych zbrodniach, więc jak usłyszałam o książce, która wzoruje się na realnych przypadkach i tworzy z nich kryminalne historie, byłam bardzo zainteresowana.
"Ten, który wiedział" opowiada o sprawie śmierci małej dziewczynki, która była uwielbiana przez internet. Początkowe jej zniknięcie mobilizuje wszystkich znajomych rodziny, jednak po kilku godzinach ciało zostaje znalezione w domu ofiary, nigdy z niego nawet nie wyszła. Ilość osób na miejscu zdarzenia całkowicie zaciera wszystkie możliwe tropy, powodując, że jest to bardzo trudna zagadka do rozwiązania.
Historię śledzimy z perspektywy dwójki bohaterów - policjantki Monici oraz profilera Benjamina. Monica jest niezwykle wybuchową postacią, nie obchodzi ją trzymanie się zasad, woli robić wszystko na własną rękę. Benjamin jest za to bardzo wycofany, żył w cieniu swojego ojca, a teraz próbuje osiągnąć coś samemu.
Jest to typowy skandynawski kryminał. Nie mamy za dużo opisów czy emocjonalnych scen, a te które są obecne wywołują w czytelniku taki chłód. W pewnych momentach czuć jakby się czytało raport z przesłuchań. Zabrakło wejścia głębiej w motywacji oskarżonych, bo ciężko było mi wysnuwać jakieś własne wnioski przez to. Jednak forma krótkich rozdziałów, które są czasem przerywane przemyśleniami mordercy, powodowała, że bardzo chciałam czytać dalej, ciężko było mi się od niej oderwać.
Widziała, że niektórzy zwracali uwagę na fakt, że jest to fabularyzowanie prawdziwych, niewyjaśnionych zbrodni i dodawanie im własnych zakończeń, mi to nie przeszkadzało prywatnie, ale rozumiem, że niektórym to może wydawać się średnio etyczne. Tak więc ostrzegam.
Najgorszym elementem książki była dla mnie zdecydowanie postać Monici. Bardzo jej nie polubiłam. Zachowywała się okropnie, miała podejście i przemyślenia całkowicie odbiegające od moich, a wiele jej działań było nie do wybronienia. Choć pod koniec możemy zobaczyć jej delikatną przemianę, więc jestem ciekawa w jaką stronę będzie ta postać dalej zmierzała.
Jest to debiut autora. Według mnie bardzo udany, ale jednak w niektórych momentach można to wyczuć. Brakowała czasem pewnej płynności w tekście, czułam co autor chce mi przekazać, ale jednak było to trochę niezgrabne i wciskane na siłę. Zakończenie miało na raz za dużo przemyśleń, jakby autor nie był w stanie w trakcie książki nam ich lepiej przemycać, tylko zrobił je wszystkie na raz. Szkoda mi było, że tak mało była poruszona sprawa tego życia internetowego ofiary, byłam pewna, że będzie to miało większy wpływ na fabułę.
Zdecydowanie polecam sięgnąć po tę książkę wszystkim fanom skandynawskich kryminałów oraz osobą, które uwielbiają słuchać podcastów true crime.
W bożonarodzeniowy poranek w piwniczce na wino rodzinnego domu zostaje znalezione ciało sześcioletniej Wildy Axelsjö. Dziewczynka była gwiazdą popularnego profilu lifestylowego prowadzonego przez jej matkę. Za pozornie idealnym obrazem rodziny kryją się jednak tajemnice, a śmierć dziecka staje się początkiem odkrywania niewygodnej prawdy.
„Ten, który wiedział” to mroczny kryminał psychologiczny, w którym mocno wybrzmiewa temat mediów społecznościowych i konsekwencji wystawiania prywatności na widok publiczny. Jedna z głównych bohaterek prowadzi popularny profil w internecie, na którym chętnie pokazuje swoje życie rodzinne, w tym również córkę. Jednak pewnego dnia dziewczynka zostaje znaleziona martwa, a rozpoczynające się śledztwo odsłania tajemnice zarówno rodziny, jak i osób z jej otoczenia. Kto stoi za śmiercią dziecka? Rodzice, psychopata, a może jeden z internetowych obserwatorów? Jednym z mocniejszych elementów tej powieści jest kontrast między idealnym wizerunkiem kreowanym w mediach społecznościowych a rzeczywistością, która nie zawsze wygląda tak kolorowo. Autor pokazuje, jak łatwo stworzyć fałszywy obraz własnego życia i jak wiele można ukryć za pięknymi zdjęciami. W trakcie śledztwa nieustannie pojawiają się pytania: komu można zaufać, kto kłamie, kto manipuluje i jak daleko człowiek jest w stanie się posunąć, aby chronić swoje sekrety? Klimat powieści jest mroczny, a makabryczna śmierć dziecka stanowi niezwykle niepokojący punkt wyjścia całej historii. Autor duży nacisk kładzie na warstwę psychologiczną i społeczną, co zdecydowanie działa na korzyść książki. Mimo że mamy do czynienia z fikcyjną historią, inspirowaną głośnymi, nierozwiązanymi sprawami, początkowo miałam wrażenie, jakbym czytała reportaż. Przez całą powieść autor skutecznie utrzymuje napięcie, podrzuca mylne tropy i prowadzi wielowątkowe, niezwykle wciągające śledztwo. Do samego końca nie zdradza, kto tak naprawdę jest tym złym, dzięki czemu trudno oderwać się od lektury. Czytałam z ogromnym zainteresowaniem, próbując samodzielnie połączyć wszystkie elementy układanki. To bardzo obiecujący tom i już nie mogę się doczekać kolejnego spotkania z twórczością autora!
„Ten, który wiedział” to jednak coś więcej niż kolejna historia kryminalna. To również opowieść poruszająca ważny i niezwykle aktualny problem, który pozostaje z czytelnikiem na dłużej. Skłania do zastanowienia się, gdzie kończy się niewinne dzielenie życiem rodzinnym, a zaczyna wykorzystywanie dziecka do budowania popularności. Gdzie przebiega granica prywatności i jak dużą odpowiedzialność ponoszą dorośli za bezpieczeństwo swoich dzieci w świecie mediów społecznościowych? Mroczna, wielowątkowa i niepokojąca historia, która nie tylko dostarcza emocji, ale również zmusza do refleksji. Polecam! 🖤
Een zesjarig meisje wordt dood gevonden in haar ouderlijk huis. Haar ouders en andere familieleden worden al snel als verdachten gezien. Omdat het tijdens de zoektocht naar het meisje een drukte van belang was in het huis, zijn veel sporen onbruikbaar geworden.
Het is aan het team van Monica om de dader te vinden. Daarbij krijgen ze hulp van een profileringsteam uit Stockholm. Zij stellen een profiel op van de vermoedelijke dader, maar niet iedereen is het daarmee eens. Benjamin vertrouwt op zijn eigen inzichten en volgt zijn eigen theorieën tijdens het onderzoek.
Benjamin heeft het gevoel dat hij iets moet rechtzetten. Een eerder onderzoek waarbij hij betrokken was, verliep niet zoals gehoopt. Ook zijn verleden en eerdere relaties hebben hem gevormd tot wie hij nu is. Hij houdt er niet van om veel te praten, behalve als het over zijn werk gaat. Tijdens het onderzoek ontdekt hij bovendien dat zijn overleden vader belangrijke zaken voor hem verborgen heeft gehouden.
Ook Monica worstelt met haar verleden. Tijdens het onderzoek maakt ze gebruik van Benjamins expertise voor haar eigen zoektocht naar haar zus, die vijf jaar geleden spoorloos is verdwenen. Monica weigert te geloven dat haar zus dood is en wil koste wat kost ontdekken wat er met haar is gebeurd.
Vanaf de eerste pagina wilde ik het boek in één keer uitlezen. Het verhaal wordt verteld vanuit verschillende personages en verhaallijnen, die aan het einde in een stroomversnelling op indrukwekkende wijze samenkomen. Dat zorgt voor een spannende ontknoping. Tijdens het lezen krijg je als lezer steeds weer met nieuwe vragen en verdachte personen te maken.
Ik las bovendien dat het verhaal deels gebaseerd is op een waargebeurde gebeurtenis. Tijdens het lezen vroeg ik me voortdurend af welke gebeurtenis dat zou zijn. Toen ik het boek uit had, ben ik dat meteen gaan opzoeken.
Bedankt @lsuitgeverij voor het lezen van dit boek. Ik word altijd blij van een goede Scandinavisch thriller.
Ik las het boek op een e-reader. Daardoor had ik in het begin soms moeite om de verhaallijn te volgen, omdat ik niet altijd doorhad dat er al een nieuw hoofdstuk was begonnen. Ik was al jaren niet meer gewend om op een e-reader te lezen en miste in eerste instantie de duidelijke hoofdstuknummers. Later zag ik dat die er wel degelijk waren, daarna werd het allemaal wel logischer. Misschien dat er wel hoofdstukken zijn benoemd in het fysieke boek.
Sporen in de sneeuw is zo’n thriller die je meteen nieuwsgierig maakt: een Scandinavische setting, een moord rond kerst, een auteur met een true‑crime achtergrond. Het contrast tussen het ijzige decor en de verzengende hitte waarin jij het boek las, maakt de leeservaring bijna symbolisch. Even weg uit de 40 graden, even de stilte en kou van Zweden in. Dat is precies de sfeer die Willander probeert op te roepen – al lukt dat niet altijd even overtuigend.
De moord op de zesjarige Wilda vormt het hart van het verhaal. Ze wordt op een bijzondere, bijna theatrale manier gevonden, wat meteen spanning belooft. Willander’s achtergrond als true‑crime auteur is duidelijk merkbaar: hij worstelt zichtbaar met wat hij wel en niet wil prijsgeven. Dat levert soms interessante details op, maar ook momenten waarop de cliffhangers wat geforceerd aanvoelen. Bijna elk hoofdstuk eindigt met een “nu moet je verder lezen”-moment, maar niet altijd omdat het verhaal erom vraagt.
Rechercheur Monica Eurell is een van de sterkere elementen in het boek. Haar persoonlijke drama geeft haar diepgang en maakt haar menselijk, zonder dat het de plot overschaduwt. Benjamin Krantz daarentegen voelt meer als iemand die in een rol is geduwd die hem niet helemaal past. Hij lijkt vooral te handelen voor anderen, niet vanuit zijn eigen overtuiging. Dat maakt hem interessant, maar ook wat afstandelijk.
Toch mist het verhaal iets wat een Scandinavische thriller vaak zo sterk maakt: die donkere, onderhuidse spanning die je op het puntje van je stoel houdt. De kou is er, de setting is er, de moord is er – maar de dreiging blijft op afstand. Sporen in de sneeuw leest prettig en heeft genoeg elementen om je aandacht vast te houden, maar het springt niet echt uit het genre. Het voelt als een thriller die je al eens eerder hebt gelezen, in een andere vorm, met andere namen.
Als totaalplaatje is Sporen in de sneeuw een prima thriller voor tussendoor. Het is toegankelijk, sfeervol genoeg en heeft een paar sterke personages. Maar wie hoopt op een duister, intens Scandinavisch verhaal dat je nog dagen bijblijft, zal hier waarschijnlijk iets missen. Willander zet een solide basis neer, maar de echte kou – die dieperliggende spanning – blijft uit.
Sporen in de sneeuw (Den som vet) is het debuut van John Willander (1985), een Zweedse podcastmaker en true-crimefanaat. Het gelaagde mysterie met de typische winterse setting van een Scandi-thriller is dan ook gebaseerd op een waargebeurde cold case en is de start van de Profiler-serie over rechercheurs Benjamin Krantz en Monica Eurell. Het boek is verschenen bij LS uitgeverij, de vertaling was in handen van Neeltje Wiersma.
Wanneer op eerste Kerstdag een meisje van 6 dood gevonden wordt in de kelder van haar huis, roept dat veel vragen op. De familie is beroemd, dus er is al gauw veel landelijke aandacht. Benjamin Krantz is een introverte jonge profiler die uit de schaduw van zijn vader probeert te komen maar hoe meer hij graaft, hoe meer hij twijfelt of hij zijn vader wel echt kent. Ook de doorgewinterde hoofdinspecteur Monica Eurell heeft persoonlijke belangen bij het moordonderzoek wanneer zij onverwacht een nieuw spoor ontdekt naar haar zus Lisette, die mysterieus verdwenen is. De twee tegenpolen moeten gedwongen samenwerken om de schijnbaar onoplosbare zaak te kraken.
Het is angstaanjagend en intrigerend dat de basis van dit verhaal op waarheid berust. Dat geeft het een extra dimensie, net als de typische Scandi-sfeer van het besneeuwde landschap. Er is continu een onderhuidse spanning voelbaar: Enerzijds door de botsende karakters van de teruggetrokken Krantz en de uitgesproken vasthoudende Eurell, anderzijds door de huiveringwekkende scènes vanuit het perspectief van de dader. De personages zijn verre van perfect en worden psychologisch en emotioneel goed uitgediept, dat maakt ze geloofwaardig, het is een interessant en sterk duo. Vooral de verhaallijn van Eurell raakt, al had die iets minder gehaast afgewerkt mogen worden. Het verhaal is vlot geschreven met korte hoofdstukken die uitnodigen tot doorlezen. De plottwists zullen een doorgewinterde thrillerlezer misschien niet kunnen foppen.
Al met al een goed geslaagd Scandithrillerdebuut, gebaseerd op een waargebeurde cold case. Een intrigerende start van een serie rondom een sterk duo, met continue onderhuidse spanning en psychologisch goed uitgediepte personages.
Voor LS Thriller Leesclub las ik Sporen in de sneeuw, het debuut van de Zweedse auteur John Willander. Zijn fascinatie voor onopgeloste misdrijven en true crime is duidelijk terug te zien in deze eerste thriller rond profiler Benjamin Krantz. Al vanaf de epigraaf wordt de toon gezet: 'Geloof degenen die de waarheid zoeken, twijfel aan degenen die haar hebben gevonden.' Het citaat van André Gide blijkt de rode draad van het verhaal. Op het eerste gezicht lijkt het een onderzoek naar een gruwelijke moord, maar al snel blijkt dat niets is wat het lijkt. De spanning zit dan ook niet zozeer in spectaculaire actie, maar juist in de voortdurende vraag: wat is de waarheid? Iedere nieuwe aanwijzing zet eerdere aannames op losse schroeven, waardoor het onderzoek steeds een andere richting op lijkt te gaan. Benjamin Krantz maakt direct nieuwsgierig. Zijn manier van profileren draait niet alleen om de vraag wie de dader is, maar vooral om waarom + hoe = wie. Die manier van denken geeft een extra laag aan het verhaal en nodigt uit om zelf mee te puzzelen. Samen met rechercheur Monica Eurell vormt hij een geloofwaardig duo. Hun samenwerking voelt natuurlijk aan en maakt nieuwsgierig naar volgende onderzoeken. Willander schrijft vlot en doseert de informatie zorgvuldig. Telkens wanneer het lijkt alsof de puzzel bijna is gelegd, volgt een nieuw inzicht dat eerdere theorieën onderuit haalt. Er passeren bovendien relatief veel verdachten en sporen de revue. Dat maakt het een heerlijke, uitdagende puzzel, al vraagt het wel echt je volle aandacht om alle namen en motieven goed uit elkaar te blijven houden. Sporen in de sneeuw is een sterke start van een nieuwe thrillerserie. Geen thriller die het moet hebben van spectaculaire actie, maar van psychologie, scherpe observaties en de voortdurende zoektocht naar de waarheid. Een slim opgebouwd verhaal dat je scherp houdt juist omdat je je hoofd erbij moet houden door het grote aantal verdachten. Die combinatie maakt Benjamin Krantz tot een personage om in de gaten te houden.
Sterren: 4,25 Hou jij van thrillers die gebaseerd zijn op true crimes?
Fav quote: '...Ouders moeten leren dat kinderen geen accessoires zijn die je kunt laten zien om jezelf in het middelpunt van de belangstelling te zetten.'
Ik hou van Scandinavische thrillers. Juist het langzamere tempo vind ik fijn, omdat je dan echt het gevoel hebt dat je in heel het onderzoekproces wordt meegenomen.
Daarnaast worden dingen vaak ook beter uitgelegd. Zo vond ik het heel interessant dat je in dit boek meer te weten kwam over hoe profilers te werk gaan.
Wat ik goed vond is dat je eerst echt even moest wennen aan de hoofdpersonages Monica en Benjamin. Ze voelen allebei nog wat afstandelijk aan, maar gaandeweg leer je ze beter kennen en komt er ook meer warmte in hun karakters. Ze hebben allebei geen makkelijk verleden gehad en dat heeft zijn sporen in het heden achtergelaten. Het is boeiend om te lezen dat ze steeds meer leren hoe daar mee om te gaan. Je ziet bij zowel Monica als Benjamin dat ze een mooie ontwikkeling doormaken.
De spanning in het boek was voor mij vooral tegen het einde aanwezig. In de gedeeltes ervoor is het vooral pakkend door de fijne en gedetailleerde manier van schrijven en het besef dat het gebaseerd is op een waargebeurd verhaal. Dat zorgde soms toch even voor een verkeerd kippenvel momentje.
Een ander fascinerend aspect vond ik de tweede verhaallijn. Monica's zus Lisette is namelijk jaren geleden verdwenen en nooit gevonden. Monica kan het echter niet loslaten en is vastberaden om naar antwoorden op zoek te gaan. Ik vond het sterk dat je lang in spanning wordt gehouden wat er nu gebeurd is met Lisette en ik het antwoord ook niet zag aankomen. Ik hou er wel van als ik op een dwaalspoor wordt gezet.
Ik heb erg genoten van dit boek. Hou jij ook van een thriller met slow past opbouw, sterk verhaal en interessante personages, dan is 'Sporen in de sneeuw' zeker eentje voor op jouw tbr.
Dankjewel Luitingh Sijthoff voor dit toffe recensie-exemplaar. Dit heeft mijn mening niet beïnvloedt.
EEN MEISJE EEN MOORD EN EEN SPOOR DAT NOOIT IS VERDWENEN
Een schuingedrukte proloog zet meteen de toon en roept vanaf de eerste pagina de nodige vraagtekens op. Wat is hier gebeurd? En belangrijker nog: wat heeft deze proloog te maken met het verhaal dat volgt?
In dat verhaal leren we Benjamin Krantz kennen. Na zijn tijd bij de FBI als profiler keert hij terug naar Zweden, zijn roots. Een grote fout uit zijn verleden heeft ervoor gezorgd dat hij aan zichzelf en zijn eigen oordeel is gaan twijfelen.
Daarnaast hebben we rechercheur Monica Eurell, die op haar beurt ook haar verleden met zich meedraagt. Haar zus verdween jaren geleden en Monica heeft het dossier nooit kunnen loslaten. Wanneer ze de zaak - na advies van Krantz - opnieuw en met een andere blik bekijkt, begint er iets te dagen. Beetje bij beetje ziet ze wat ze al die tijd niet heeft willen zien!
Juist de combinatie van Monica en Benjamin vind ik sterk. Twee heel verschillende personages, maar juist daardoor vullen ze elkaar ontzettend goed aan. Benjamin kijkt als profiler anders naar een zaak, terwijl Monica vanuit haar ervaring als rechercheur haar eigen sterke kanten heeft. Hun samenwerking voelt natuurlijk en zorgt ervoor dat het verhaal steeds weer een andere kant op kan gaan.
Ook de schrijfstijl van Willander draagt bij aan het leesplezier. Hij schrijft vlot en daardoor ging ik lekker door het verhaal heen. Wat ik daarnaast erg fijn vond, is de typische Scandinavische sfeer: oog voor detail, een sterk uitgewerkt landschap en personages die tot leven komen. Je krijgt als lezer het gevoel dat je onderdeel bent van die koude, besneeuwde omgeving.
sᴘᴏʀᴇɴ ɪɴ ᴅᴇ sɴᴇᴇᴜᴡ is een thriller waarin je niet alleen wilt weten wie het heeft gedaan, maar vooral ook wilt begrijpen hoe alle puzzelstukjes uiteindelijk bij elkaar komen. En juist dat maakte het zo fijn om in dit verhaal te verdwijnen.
Er zijn genoeg vraagtekens om zelf lekker mee te puzzelen. Voor mij alvast een veelbelovend begin van deze reeks!
Książka "Ten, który wiedział", której autorem jest John Willander Lambrell, to świetny thriller trzymający w napięciu i to do samego końca, więc jeśli lubisz mroczne, uwikłane tajemnicami książki, to ten tytuł powinien Cię zainteresować 😌
Jest zima, okres świąteczny. Rodzina kładzie się spać po wigilii, a następnego dnia rano odkrywa, że córka została porwana, a porywacz zostawił list z okupem. Przy przeszukaniu domu okazuje się, że do porwania nie doszło, bowiem w piwnicy na wino ojciec znajduje córkę.. martwą. Sześcioletnia Wilda zostaje brutalnie zamordowana i to nie ulega wątpliwościom. Niewinne małe dziecko ginie, a wszyscy podejrzewają o to jej rodziców, bo nic nie trzyma się kupy w tej sprawie.
Na miejsce zostaje oddelegowany profiler, Benjamin Krantz, który pomaga przy śledztwie i przy okazji zostaje wciągnięty w rozwiązywanie drugiej tajemniczej sprawy prowadzonej przez śledczą Monicę Eurell. Dziesięć śladów DNA na ciele małej Wildy. Dziewięć z nich należy do osób obecnych w świąteczny wieczór u rodziny Wildy. Kim jest dziesiąta osoba i czy ma coś wspólnego z jej śmiercią? Benjamin i Monica próbują rozwikłać tę zagadkową śmierć, wspólnymi siłami ustalają motyw i profil sprawcy, sprawdzają wszystko i wszystkich kolejny raz - krok o kroku, dowiadując się przy tym o kłamstwach i tajemnicach skrywanych przez osoby z bliskiego otoczenia Wildy. Jakie tajemnice i emocje skrywają oni sami?
To naprawdę porywający, wciągający thriller oparty na prawdziwej historii morderstwa z 1996roku. Autor świetnie buduje napięcie, nie pozwalając czytelnikowi nawet na chwilę wytchnienia - osobiście musiałam przeczytać książkę od deski do deski w jeden wieczór, bo tak mnie ona wciągnęła i poruszyła jednocześnie - sama jestem mamą i książki z motywem morderstwa dzieci zawsze mnie poruszają i zapadają na długo w pamięć. Książkę czyta się szybko, bo pisana jest prostym tekstem bez skomplikowanych słów 😌
Mocna lektura, która przeszyła mój umysł. Każda rodzina skrywa jakieś tajemnice, ale nie każda na tym ucierpi.
In Sporen in de sneeuw volg je rechercheur Monica Eurell en profiler Benjamin Krantz bij de zoektocht naar de moordenaar van een zesjarig meisje. 's Nachts in haar eigen huis vermoord terwijl niemand iets gemerkt heeft; dat is op zijn minst opvallend te noemen...
Deze thriller was echt even inkomen. Er gebeurt veel in het begin, er worden nogal wat namen geïntroduceerd en je moet iedereen leren kennen. Daarnaast heb ik laatst Denken als de dader gelezen, een non-fictie over profiling, waardoor ik nu tijdens het lezen een stuk kritischer was op de manier waarop profiling wordt neergezet. Dat wordt wel genuanceerder, maar in het begin kon ik alleen maar denken: Carlo Schippers vind hier wat van...
Bovendien voelt het boek een beetje rommelig. Dat blijft eigenlijk het hele boek. Deels is dat redactiewerk; zo wordt de naam van een van de verdachten de hele tijd verhaspeld. Soms heet hij Lars, dan weer Lasse. Dat kan natuurlijk een keer gebeuren, maar dit blijft niet bij één keer en gaat soms zelfs binnen één alinea fout.
Maar ook qua plot gebeuren er dingen, zoals het googelen van het telefoonnummer van een officier van justitie (uhuh), die ik weinig geloofwaardig vind. Dit samen met privésores van beide politiemensen naast de zaak maakt het allemaal een beetje veel. Bovendien was er zeker in die privézaken soms te veel wat ik kon voorspellen of wat me te snel ging qua ontwikkeling. Het voelde daardoor op de vlakte en gejaagd en nam te veel pagina's in beslag t.o.v. de hoofdzaak.
Nou, tot zover mijn kritische noten in deze review. Het is niet zo dat ik het helemaal niks vond, want het plot van de moordzaak was juist best wel goed en ook aardig onvoorspelbaar. Bovendien is de schrijfstijl van Willander fijn en vloog ik echt door het boek heen. Ik had hem in twee avonden uit. Het heeft dus zeker wel potentie, maar wat mij betreft had voor dit boek less is more mogen gelden. Ik houd van Scandithrillers, maar dit was nu helaas geen nieuwe favoriet.
Dank aan @lsuitgeverij voor het recensie-exemplaar. Dit heeft mijn mening niet beïnvloed.
Op eerste kerstdag wordt de 6-jarige Wilda dood aangetroffen, waardoor de wereld van haar ouders in een oogwenk instort. In het doorgaans rustige plaatsje Vimmerby is een moord gepleegd, en de dader heeft een dreigbrief voor losgeld achtergelaten voor de vader. Hoe heeft de moord kunnen plaatsvinden terwijl de rest van het gezin vredig sliep? Rechercheur Monica Eurell en de jonge profiler Benjamin Krantz worden op de zaak gezet. Ondertussen onderzoekt Monica ook de vermissing van haar zus Lisette.
Dit is het eerste boek van John Willander dat ik lees, en het is een boeiende Scandi thriller die zich afspeelt in de zomer. ‘Sporen in de sneeuw’ is het eerste deel van de Willanders profiler-serie. Willander, die zelf geïnteresseerd is in true crime, baseerde dit boek op een waargebeurde cold case, wat het voor mij extra aantrekkelijk maakte.
Het verhaal wordt verteld in de tegenwoordige tijd, en we volgen Monica en Benjamin terwijl ze op zoek gaan naar de moordenaar van de kleine Wilda. Vanaf het begin had ik mijn eigen theorie over de dader, maar die bleek compleet verkeerd. Willander neemt je mee in het hele onderzoek, zowel naar de moordenaar als naar Lisette. De zoektocht naar Lisette is prachtig verweven met het hoofdverhaal, waardoor het lijkt alsof het twee aparte zaken zijn, maar misschien ook niet.
Monica wordt neergezet als een ongelooflijk vasthoudende vrouw die zich volledig vastbijt in de zaak en niet meer loslaat. Benjamin is licht onzeker, maar vindt zijn weg en is een goede provider. Ik ben dan ook erg benieuwd naar het tweede deel in deze Profiler-serie.
Het boek heeft een goede opbouw en je leert de personages goed kennen. De mogelijke daders worden ook lichtelijk uitgewerkt. Persoonlijk vond ik het einde wat abrupt, en ik had verwacht dat er meer zou worden meegenomen naar het tweede deel.
Spoor in de sneeuw is een krachtig debuut gebaseerd op een waargebeurde Cold Case.
Sporen in de sneeuw is de debuutthriller van de Zweedse podcast- en radiomaker John Willander. Als je een rondje langs de bekende recensiewebsites maakt, zie je dat het boek overwegend positief wordt ontvangen. Zo heb ik het boek ook ervaren: overwegend positief. Een degelijk debuut.
Deze positieve ontvangst heeft ertoe geleid dat dit boek het eerste deel is geworden van een serie rondom de jonge profiler Benjamin Krantz en rechercheur Monica Eurell.
Het verhaal begint met de moord op een zesjarig meisje in haar eigen huis. De omstandigheden zijn mysterieus, want hoe kan een zesjarige in haar eigen huis worden vermoord, terwijl de rest van de familie ligt te slapen? Benjamin Krantz en Monica Eurell worden op de zaak gezet en worden bedolven onder verdachten en theorieën.
Daarnaast hebben ze ook nog hun eigen demonen te bevechten. Zo is Monica’s zus op verdachte wijze verdwenen en probeert Benjamin uit de schaduw van zijn vader te stappen. Zo raken de verhaallijnen langzaam maar zeker met elkaar verweven.
Wat mij opvalt aan dit debuut is dat Willander feilloos aanvoelt hoe hij het tempo in het boek hoog houdt, de spanning opbouwt en vasthoudt én kleur geeft aan de personages. De personages zijn authentiek, zonder te vervallen in overdreven karaktereigenschappen, en maken je nieuwsgierig naar hun verhaal. Langzaam ontvouwen die verhalen zich en word je meegenomen in een whodunit die misschien enigszins voorspelbaar is.
Halverwege zou je zomaar eens de dader in het vizier kunnen krijgen, maar het verhaal blijft toch interessant en geheimzinnig genoeg om door te lezen. Misschien is het feit dat het verhaal geïnspireerd is op een waargebeurde cold case ook wel een factor waardoor je blijft doorlezen. Je blijft je afvragen waar het heen gaat.
Geen megasterk plot dus, maar wel een enorm veelbelovende start van de serie die Willander meteen op de Scandi-crimekaart zet.
Scandinavische thrillers daar houd ik wel van en Sporen in de sneeuw is daarop geen uitzondering. Vanaf de eerste pagina word je meegenomen in een aangrijpende zaak waarin een zesjarig meisje op eerste kerstdag dood wordt aangetroffen. Al snel blijkt dat achter deze schokkende moord veel meer schuilgaat dan in eerste instantie lijkt.
Het verhaal volgen we voornamelijk door de ogen van rechercheur Monica Eurell en profiler Benjamin Krantz. Beiden dragen een verleden met zich mee en dat maakt hen interessante personages. Vooral Benjamin wist mij te raken. Hij probeert zich los te maken van de schaduw van zijn vader en gaat vastberaden op zoek naar de waarheid. Ook Monica heeft haar eigen zorgen. Haar zoektocht naar haar verdwenen zus Lisette loopt als een tweede verhaallijn door het boek en is op een knappe manier verweven met het moordonderzoek. Lange tijd lijken het twee losse zaken, maar gaandeweg vraag je je steeds meer af of dat wel echt zo is.
John Willander heeft een prettige, beeldende schrijfstijl. Het verhaal wordt verteld in de tegenwoordige tijd, waardoor alles dichtbij voelt. De korte hoofdstukken zorgen bovendien voor een hoog leestempo. Tussendoor krijg je ook korte stukjes vanuit de dader te lezen. Dat maakt het verhaal extra geheimzinnig en zorgt ervoor dat je steeds verder wilt lezen.
De spanning wordt rustig opgebouwd en blijft tot het einde aanwezig. Doordat je de personages steeds beter leert kennen, vallen langzaam de puzzelstukjes op hun plek. Hoewel ik sommige ontwikkelingen zag aankomen, bleef ik nieuwsgierig naar hoe alles uiteindelijk samen zou komen.
Sporen in de sneeuw is een sterke start van de Profiler-serie. Een spannende thriller met goed uitgewerkte personages, een intrigerend mysterie en voldoende verrassingen om je geboeid te houden. Ik ben dan ook erg benieuwd naar de volgende delen in deze serie.