Welkom achter de schermen in de eredivisie; met o.a. Suárez, Robben en Van Dijk.
Mijn naam is Hans Nijland. 23 jaar heb ik overleefd in de voetbaljungle. Ik ben niet hoogbegaafd en heb geen universitaire graad. Met op zak alleen een mavo-diploma werkte ik me op van preikweker tot ondernemer. Op mijn 35e was ik financieel onafhankelijk en blufte ik me de eredivisie binnen. Ik kon niet goed voetballen en had geen flauw idee hoe ik Luis Suárez of Virgil van Dijk zou moeten kopen. Bij mijn eerste transfer was ik in de veronderstelling dat de speler met de eis van een 'full loaded' auto, een auto met een volle tank benzine bedoelde. Men vond mij een rare snuiter met de gladde praatjes van een stofzuigerverkoper. Heel lang zou ik het niet volhouden. Als opportunist met een grote bek werd ik bij FC Groningen uiteindelijk de langst zittende clubdirecteur van Nederland. Tussen 1996 en 2019 zag ik de voetbalindustrie met eigen ogen exploderen. Voetballers werden handelswaar. We belandden van de ene miljoenendeal in de andere. Arjen Robben, Luis Suárez, Dusan Tadic, Virgil van Dijk. Maar er zaten ook een paar ongekende missers tussen. In dit boek neem ik u mee naar de onderhandelingstafels. Mijn tijd in de eredivisie heb ik beleefd als een schelmenroman. Dit is het verslag van mijn belevenissen achter de schermen van de grootste entertainmentindustrie.
Voetbalboeken zijn er veel te veel, en net name met boeken over spelers was ik helemaal klaar. Maar over een bestuurder van de club waar ik tijdens mijn studie naast woonde? Dat wilde ik dan weer wel lezen. Veel anekdotes in dit boek zijn een heerlijk retourtje jeugd.
Nijland vertelt het alsof hij naast je in de kroeg herinneringen aan de glory-days ophaalt, en het is heerlijk om daarin mee te gaan. Zijn verhalen over transfers, onderhandelingen, oost-Europese zaakwaarnemers, sponsoren, spelers, trainers en politici zijn vermakelijk. Ik vloog door het boek heen.
Maar in het boek ontdek je ook wat nadelen aan de persoon Nijland. Iets te vaak doet hij zijn opvliegendheid en lichtgeraaktheid af met “aard-van-het-beestje” opmerkingen. Hij doet me iets te luchtig over zaken als een scheidsrechter een flinke duw geven of een amateurclub weg pushen om bouwgrond te bemachtigen voor een trainingscomplex. Het “boys will be boys” argument hanteert hij net iets te vaak.
Staat boven water dat hij enorm belangrijk is geweest voor de club. Jammer dat de laatste seizoenen de zgn harde kern om zijn vertrek bleven zeiken, terwijl de club zonder Nijland waarschijnlijk ergens tussen eredivisie en eerste divisie had gezweefd. Ja, dit boek is een kans voor Nijland om nog 1x te pochen over zijn prestaties, en van mij mag hij.
Eerlijk portret van Hans Nijland die 23 jaar directeur van FC Groningen was. Hij kent zijn eigen tekortkomingen (oa te emotioneel, haantjesgedrag, nooit hoog gevoetbald, niet gestudeerd) maar weet ook dat hij een goede verkoper is, met hart voor de zaak en die hard voor de zaak werkt. Gaat conflict ook zeker niet uit de weg en niet te beroerd om toe te geven als hij fout zat. Dus mooi inkijkje in de gesloten, media-getrainde voetbalwereld. Nijland noemt man en paard.
Hans Nijland is een openhartige, emotionele praatjesmaker, en mede dankzij deze eigenschappen heb ik genoten van dit boek, dat mijn blik op het voetbal minder naïef heeft gemaakt. Een club als FC Groningen kon floreren door attent op de transfermarkt te opereren. Dat gebeurt vast nog steeds, maar doordat de hele grote clubs met een sleepnet in de talentenvijver vissen, resteert voor Groningen en andere kleinere clubs de tweede keus. Hoogstens kunnen ze opgeviste talenten voor weinig geld huren en weer inleveren als de grote eigenaar dat wenst. De voetballerij is een cynische wereld geworden, waar geld verdienen op de eerste plaats komt en clubliefde soms een kostenpost is. Noteer nog wel even dat Tom Knipping het mooi en helder heeft opgeschreven.
Prachtig boek, het is alsof je naast Nijland in de kroeg zit en hij je allemaal sterke verhalen verteld over zijn avonturen als bestuurder van de FC. We mogen in onze handjes knijpen dat hij de tent een zo lang gerund heeft!
Wellicht is het soms met een korreltje zout opgeschreven allemaal, maar dat mag, want het is -nogmaals- alsof je met hem in de kroeg zit.
It's a bundle of short story of a smaller Dutch soccer-team FC Groningen. It's nothing super-special, but the stories are fun to read and also accessible. I don't think this is a book for people who aren't interested in the team
Ik heb respect voor hetgeen Hans Nijland heeft bereikt met FC Groningen, daarom was ik zeer benieuwd naar dit boek. Er zaten interessante hoofdstukken tussen, maar de rode draad voor mij is dat ik juist minder, in plaats van meer, sympathie heb gekregen voor de persoon Hans Nijland.