Βρισκόμαστε στα τέλη της δεκαετίας του 1980. Μιας αλλοτινής εποχής, πιο αγνής και αληθινής σε σχέση με το σήμερα, χωρίς μέσα κοινωνικής δικτύωσης, αλλά με περισσότερες ανθρώπινες επαφές και με πολύ πιο έντονα συναισθήματα, απέναντι σε οτιδήποτε πρωτόγνωρο μπορεί να συμβεί. Ο Ανδρέας, ο ένας από τους τρεις φίλους της ιστορίας, εξιστορεί τη σύντομη διαδρομή τους, από την παιδική ηλικία, μέχρι την εφηβεία και την ενηλικίωσή τους. Μέσα από εναλλασσόμενα φλας-μπακ, στο παρόν και στο παρελθόν ξεδιπλώνονται με λόγο, άλλοτε γλαφυρό και άλλοτε γλυκόπικρο, οι έρωτες, οι παρεξηγήσεις και οι τραγικές ζωές των τριών φίλων. Και ενώ μια ζωή φαίνεται να απειλείται ξαφνικά από ένα πρόωρο και άδοξο τέλος, ο Ανδρέας είναι αυτός που θαρραλέα αποφασίζει να τα βάλει με τον χρόνο, ζητώντας πίσω ό,τι, εκείνος, τους έχει κλέψει. Τις ζωές τους και τις αναμνήσεις τους…
Μία ιστορία για την φιλία, για τα πάνω και τα κάτω της, για το πόσο σημαντική είναι στη ζωή των ανθρώπων και μας υπενθυμίζει πόσο τυχεροί είναι αυτοί, οι οποίοι την γνώρισαν πραγματικά. Ωραίο μυθιστόρημα, με πικρή γεύση είναι η αλήθεια, όπως είναι οι ζωές των ανθρώπων συνήθως.
Μια παρέα 3 αγοριών,αναλαμβάνει ο Ανδρέας μας εξιστορήσει τη διαδρομή τους από τη παιδική ηλικία μέχρι την ενηληκίωση.Θα καταφέρουν να είναι μαζί ως το τέλος;Όταν θα μπει ο έρωτας στη ζωή τους,θα είναι το ίδιο αρμονική όπως πριν;ένα βιβλίο που σε προβληματίζει!Θα κλείσω όμως με αυτο που μου έμεινε πιο έντονα από όλο το βιβλίο: αν ξέρεις ότι δεν μπορείς να αγαπήσεις,μην κάνεις μάταιες προσπάθειες!
Υπέροχο! Πολύ δυνατό,πολύ αληθινό...Μίλησε στην ψυχή μου, με συγκίνησε, με ταξίδεψε, με προβλημάτισε. Δεν έχω λόγια...Συγχαρητήρια και πάντα επιτυχίες!
Η αίσθηση που είχα κατά τη διάρκεια της ανάγνωσης του βιβλίου "Παρέα με τον άνεμο" ήταν πως δεν ήταν λυρική μόνο η γραφή του συγγραφέα, αλλά και η ίδια η ιστορία που βάζει τον ήρωά του να μας διηγηθεί σε πρώτο πρόσωπο. Ωστόσο, αυτήν την αίσθηση μου τη δημιούργησε μάλλον η εξαιρετική ποιητική γραφή του και μόνο, καθώς δεν υπάρχουν "λυρικές" ιστορίες με την τυπική έννοια.
Στο δια ταύτα λοιπόν... Η πρωτοπρόσωπη αφήγηση, με την αμεσότητα που τη διακατέχει πάντα, βοηθά τον αναγνώστη να ταυτιστεί πολύ εύκολα με τον κεντρικό ήρωα, ο οποίος μας αφηγείται τη ζωή του... Τις φιλικές και ερωτικές του σχέσεις, τις προδοσίες, τις παρεξηγήσεις, τις απώλειες, τις ανησυχίες, τις σκέψεις του... Η χρήση παρελθοντικών χρόνων, δε, δημιουργεί μια ατμόσφαιρα νοσταλγίας, την οποία πράγματι βιώνει και ο πρωταγωνιστής. Οι σκέψεις, τέλος, που κάνει είναι άκρως στοχαστικές, φιλοσοφικές και ποιητικές...
Ένα πανέμορφο μυθιστόρημα ύμνος στην αξία της φιλίας κυρίως. Ένα χορταστικό μυθιστόρημα, παρά τη σχετικά μικρή του έκταση (200 σελίδες), με το οποίο ο συγγραφέας φανερώνει το συγγραφικό του ταλέντο, το οποίο είμαι σίγουρος πως θα εξελιχθεί σε ποιητικό, όπως δείχνουν τα δείγματα γραφής του σε αυτό το πρωτόλειο...
Αξίζει και με το παραπάνω ο χρόνος για την ανάγνωσή του!
Υπάρχουν κάποια σύγχρονα βιβλία που δεν έχουν να ζηλέψουν τίποτα από τα διαχρονικά της παγκόσμιας λογοτεχνίας. Ένα από αυτά είναι και το "Παρέα με τον Άνεμο", του Βασίλη Λαχανιώτη.
Ένα μυθιστόρημα καλογραμμένο, γεμάτο όμορφες εικόνες, το οποίο με έκανε να νιώσω τόσο τυχερή που βρέθηκε στα χέρια μου.
Η αγάπη, η φιλία, ο έρωτας, μα κυρίως το απροσπέραστο παρελθόν και οι έντονες αναμνήσεις, κυριαρχούν μέσα σε αυτό το απύθμενο ψυχογράφημα...
Ταυτίστηκα με τον ήρωά του, άγγιξε τα τόσο καλά κρυμμένα σημεία της ψυχής μου, και μου άφησε μια ρεαλιστική γλυκόπικρη γεύση στο τέλος.
Παρατήρησα, και αξίζει πιστεύω να αναφέρω, πως ένα ιδιαίτερο επιπλέον ενδιαφέρον στη γραφή του Βασίλη είναι οι σκόρπιες λέξεις στο τέλος σχεδόν κάθε παραγράφου που σε καθιστούν δέσμιο της αγωνίας.
Basilhs Laxaniotis, αναμένω το επόμενό σου πόνημα, με χαρά!
Παρέα με τον άνεμο Βασίλης Λαχανιώτης Εκδόσεις Ελκυστής