What do you think?
Rate this book
De verloren stammen van Aden #1
De Schreeuw van de Griffioen (De Verloren Stammen van Aden Book 1)
Generaties lang hebben de Keltische stammen van het noorden alleen maar elkaar bestreden. Nu dwingt een nietsontziende veroveraar uit het zuiden hen tot een wankel bondgenootschap.Als zoon van een krijgsman moet ook Malderik Boduognati zich in de strijd werpen, hoewel zijn hart meer uitgaat naar zijn lier dan naar zijn zwaard. Hij ziet een kans op roem, en op een rol in de heldendichten van de barden. De rauwe realiteit van het slagveld leert hem al snel dat de barden vooral onzin verkopen. Wanneer uit de hopeloze situatie een waanzinnig aanvalsplan wordt geboren, moet Malderik bemiddelen tussen spionerende overlopers en neerbuigende hoofdmannen.De goden maken andere de terugkeer van een verloren gewaande priesteres dwingt hen tot een afrekening met hun verleden. De druïde Segovax wedijvert met een ovaat om de grillen van de goden te doorgronden. Het is echter aan Ester, de leerlinge van de ovaat, dat de goden visioenen tonen van een door mensen verlaten land ...De Schreeuw van de Griffioen is een meeslepende historische fantasy die zich afspeelt tijdens de Romeinse invasie in de lage landen.Recensenten over 'De Schreeuw van de Griffioen':'Ontzettend meeslepend [...] Ik kan dan ook niet wachten op deel twee.' — FantasyWereld.nl .'Een knappe historische fantasyroman die vlot wegleest.' — NBD Biblion.'Dit boek kan zich meten met de huidige internationale fantasyliteratuur. Een grootse prestatie van deze schrijver.' — Fantastische Vertellingen.'Een spannende en ontzettend goed geschreven historische fantasie.' — Dwars'Een boeiend verhaal, met een wereldopbouw om u tegen te zeggen. De details zijn werkelijk indrukwekkend. [...] Nog nooit eerder wist een Nederlandstalige auteur binnen dit genre me zo snel te overtuigen en te boeien.' — Marvin O. (Hebban).
- GenresFantasy
470 pages, Kindle Edition
Published January 16, 2021
1 person is currently reading
104 people want to read
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 19 of 19 reviews
June 12, 2021
Vóór ik wat dan ook anders zeg: goed boek. Met plezier gelezen. Ik kijk uit naar het vervolg. Zonder te spoilen: het is historisch, maar het is ook fantasy, en het is ook sciencefiction. Ik was aangenaam verrast, ook en vooral omdat ik me kan inbeelden dat in volgende boeken de nu al interessante personages nog meer uitgediept gaan raken, én dat ik zo al een degelijk idee heb waar het naartoe zou kunnen gaan, en ik daar wel naar uitkijk.
Het boek begint met de Slag bij de Aisne in 57 voor Christus. ’t Is te zeggen, het begint eigenlijk met een stukje raamvertelling, dat pas begrijpbaar is al ge de rest van het boek gelezen hebt: ene Khyrilo van Melos heeft het over mensen en azaren, over de plaatsen Serafon en Kreanon, en verzekert ons dat de Griffioen wel degelijk en mens was, zelfs al kwam hij van een andere wereld (Aden) en zelfs al is hij de eerste persoon die ooit een god heeft gedood.
En dan dus die Slag bij de Aisne, waar we Malderik tegenkomen in zijn eerste echte gevecht. Malderik is de enige nog levende zoon van Boduognatos, en hij heeft een schild met –ahem ja– een klauwende griffioen erop. Wie Caesar ooit heeft (moeten) lezen, of wie enige notie van de genocidale campagne van Caesar heeft, weet wat er gebeurt aan de Aisne. En daar net vóór bij Bibrax. En iets later aan de Sabis. Ik wist wat er ging gebeuren, en las het dus allemaal met een knoop in mijn maag. Wie niet weet hoe het allemaal afloopt, krijgt een bijzonder spannend boek voor de kiezen. Dat tegen het einde een voor iedereen onverwachte wending neemt.
Nee serieus: ik kijk écht uit naar het vervolg. Ik ben er een beetje bang voor dat het een moeilijke opdracht wordt om een tweede boek te schrijven dat zich voor minstens de helft zeer ver van de echt gebeurde geschiedenis afspeelt, maar ik hoop dat het in orde komt. En ik koop het in alle geval.
***********
Dat gezegd: ik heb het door de band uitzonderlijk moeilijk met Nederlandstalige boeken. Of ze nu vertaald zijn of origineel in het Nederlands geschreven maakt niet uit. Een boek mag nog zó goed geschreven zijn: van zodra er gesproken wordt, loopt het meestal fout. Ik heb het extreem moeilijk me in te leven in personages die een idioom gebruiken waar ik de kriebels van krijg.
Dit bijvoorbeeld: 100% uitstekend.
Ik krijg echo’s van The Wicker Man (zoals Caesar het zegt: … immani magnitudine simulacra habent, quorum contexta viminibus membra vivis hominibus complent; quibus succensis circumventi flamma exanimantur homines) en ik weet niet of het op onderzoek gebaseerd is, maar het concept van de Achtergrond vind ik ook fijn: alsof er een soort backstage van de wereld is — en dat krijgers daar dan naartoe zouden gaan, als naar een soort Walhalla-maar-niet-preciés-Walhalla. Volgens Caesar geloofden ze in de onsterfelijkheid van de ziel, maar hij heeft het specifiek over de ziel die naar een ander lichaam gaat (In primis hoc volunt persuadere, non interire animas, sed ab aliis post mortem transire ad alios, atque hoc maxime ad virtutem excitari putant metu mortis neglecto). Ik weet opnieuw niet of het op onderzoek gebaseerd is, maar ik vind het een fijne interpolatie, dat er een concept van Saṃsāra zou zijn (wie goed karma verzamelt, komt in een betere wereld terecht, wie slecht karma verzamelt, in een slechtere), gecombineerd met een Hel-achtig concept: niet alleen vernederd en gefolterd in de dood, maar ook nog eens herboren in een lagere levensvorm.
Ik ben dus helemaal content van het boek, ik lees het met veel plezier verder. Maar een beetje vroeger kwam ik ook dit tegen:
“Stelletje pummels”. Whut? Ik weet dat het enorm persoonlijk is, maar die “pummels” haalt mij helemaal uit mijn suspension of disbelief. Terwijl dit mij dan weer absoluut niét stoort:
Misschien gaan sommige mensen het raar vinden dat iets als dit gebruikt wordt:
Maar ik heb er geen probleem mee. Dan wél weer een probleem met
Bazelen? Snoeshaan? Flurk? Ugh. Dat zijn telkens kleine tikken die mij uit het verhaal krijgen. Spijtig. Ik weet ook niet hoe het op te lossen, want ik vermoed dat het voor verschillende mensen verschillende dingen zullen zijn die tegenstekelijk werken.
Ook: er wordt wel in verschillende registers gesproken. Uitstekend, denk ik dan. Ik heb geen énkel probleem met het archaïsch-achtig taalgebruik in heldendichten en in gesprekken met goden en zo. Maar dan moet het toch iets minder knullig zijn. En grammaticaal juist.
Dit is al serieus op het randje met die “ne” en “nen”:
…maar dit is gelijk vingernagels op een krijtbord:
Dat moet “gij deedt” en “ge beloofdet” zijn, dedju.
Het boek begint met de Slag bij de Aisne in 57 voor Christus. ’t Is te zeggen, het begint eigenlijk met een stukje raamvertelling, dat pas begrijpbaar is al ge de rest van het boek gelezen hebt: ene Khyrilo van Melos heeft het over mensen en azaren, over de plaatsen Serafon en Kreanon, en verzekert ons dat de Griffioen wel degelijk en mens was, zelfs al kwam hij van een andere wereld (Aden) en zelfs al is hij de eerste persoon die ooit een god heeft gedood.
En dan dus die Slag bij de Aisne, waar we Malderik tegenkomen in zijn eerste echte gevecht. Malderik is de enige nog levende zoon van Boduognatos, en hij heeft een schild met –ahem ja– een klauwende griffioen erop. Wie Caesar ooit heeft (moeten) lezen, of wie enige notie van de genocidale campagne van Caesar heeft, weet wat er gebeurt aan de Aisne. En daar net vóór bij Bibrax. En iets later aan de Sabis. Ik wist wat er ging gebeuren, en las het dus allemaal met een knoop in mijn maag. Wie niet weet hoe het allemaal afloopt, krijgt een bijzonder spannend boek voor de kiezen. Dat tegen het einde een voor iedereen onverwachte wending neemt.
Nee serieus: ik kijk écht uit naar het vervolg. Ik ben er een beetje bang voor dat het een moeilijke opdracht wordt om een tweede boek te schrijven dat zich voor minstens de helft zeer ver van de echt gebeurde geschiedenis afspeelt, maar ik hoop dat het in orde komt. En ik koop het in alle geval.
***********
Dat gezegd: ik heb het door de band uitzonderlijk moeilijk met Nederlandstalige boeken. Of ze nu vertaald zijn of origineel in het Nederlands geschreven maakt niet uit. Een boek mag nog zó goed geschreven zijn: van zodra er gesproken wordt, loopt het meestal fout. Ik heb het extreem moeilijk me in te leven in personages die een idioom gebruiken waar ik de kriebels van krijg.
Dit bijvoorbeeld: 100% uitstekend.
Hij had al eerder mannen voor zijn ogen zien sterven, maar dat waren misdadigers geweest die in hun kooien werden verbrand. Dit was anders. Wie hier stierf zou door de goden in de Achtergrond worden verwelkomd en gevierd, terwijl terechtgestelde misdadigers niets dan vernederingen en folteringen konden verwachten vóór de goden hun corrupte geesten weer uitkotsten in de lichamen van wormen en maden.
Ik krijg echo’s van The Wicker Man (zoals Caesar het zegt: … immani magnitudine simulacra habent, quorum contexta viminibus membra vivis hominibus complent; quibus succensis circumventi flamma exanimantur homines) en ik weet niet of het op onderzoek gebaseerd is, maar het concept van de Achtergrond vind ik ook fijn: alsof er een soort backstage van de wereld is — en dat krijgers daar dan naartoe zouden gaan, als naar een soort Walhalla-maar-niet-preciés-Walhalla. Volgens Caesar geloofden ze in de onsterfelijkheid van de ziel, maar hij heeft het specifiek over de ziel die naar een ander lichaam gaat (In primis hoc volunt persuadere, non interire animas, sed ab aliis post mortem transire ad alios, atque hoc maxime ad virtutem excitari putant metu mortis neglecto). Ik weet opnieuw niet of het op onderzoek gebaseerd is, maar ik vind het een fijne interpolatie, dat er een concept van Saṃsāra zou zijn (wie goed karma verzamelt, komt in een betere wereld terecht, wie slecht karma verzamelt, in een slechtere), gecombineerd met een Hel-achtig concept: niet alleen vernederd en gefolterd in de dood, maar ook nog eens herboren in een lagere levensvorm.
Ik ben dus helemaal content van het boek, ik lees het met veel plezier verder. Maar een beetje vroeger kwam ik ook dit tegen:
Toen de mannen hun evenwicht hadden hervonden, keken ze giftig achterom. ‘Stelletje pummels,’ gromde een van hen onder zijn borstelige snor.
“Stelletje pummels”. Whut? Ik weet dat het enorm persoonlijk is, maar die “pummels” haalt mij helemaal uit mijn suspension of disbelief. Terwijl dit mij dan weer absoluut niét stoort:
In een reflex trok hij zijn schild over zich heen; een steen ketste erop af. ‘Laffe kontneukers!’ brulde hij. ‘Kom hier vechten!’
Misschien gaan sommige mensen het raar vinden dat iets als dit gebruikt wordt:
de Romers zullen ook wel vrouwen hebben die het vliegend schijt krijgen van al hun oorlogen
Maar ik heb er geen probleem mee. Dan wél weer een probleem met
‘Die magere hark bazelt maar wat!’ riep Belloveso.
[…]
‘Waarom zouden wij deze snoeshaan geloven?’ snauwde Belloveso.
[…]
‘Geduld, geile flurk.’
Bazelen? Snoeshaan? Flurk? Ugh. Dat zijn telkens kleine tikken die mij uit het verhaal krijgen. Spijtig. Ik weet ook niet hoe het op te lossen, want ik vermoed dat het voor verschillende mensen verschillende dingen zullen zijn die tegenstekelijk werken.
Ook: er wordt wel in verschillende registers gesproken. Uitstekend, denk ik dan. Ik heb geen énkel probleem met het archaïsch-achtig taalgebruik in heldendichten en in gesprekken met goden en zo. Maar dan moet het toch iets minder knullig zijn. En grammaticaal juist.
Dit is al serieus op het randje met die “ne” en “nen”:
‘Zij zal de Skaldis volgen. Zij en nog iemand anders, ne strijder. Wacht hen op aan den tempel. Het is beter dat gij u niet onder de mensen mengt.’
‘Waarom niet?’
‘Omdat er nen oorlog gaande is. Er is al veel bloed gevloeid, en er zal nog meer bloed vloeien. Nieuwe heersers nemen bezit van dit land.’
…maar dit is gelijk vingernagels op een krijtbord:
‘Ik zag het in uw herinneringen, Zara Gira. Gij deed beloften die ge niet kon waarmaken.’
‘Ik heb hun boodschap overgebracht.’
‘Ge beloofde dat ook zij zouden kunnen terugkeren.’
Dat moet “gij deedt” en “ge beloofdet” zijn, dedju.
March 3, 2021
Geweldig, echt van genoten. Het boek is zowel origineel, goede schrijfstijl, bij momenten spannend of ook heel grappig. De veldslag is echt heel goed beschreven en ook met het principe van de Achtergrond was ik goed mee. Bovendien is het onderwerp, de oude Belgen, zo origineel en tot de verbeelding sprekend dat het haast onbegrijpelijk is dat er niet meer boeken over geschreven zijn. Ik zou dit boek echt aan iedereen willen aanbevelen. Ik kon het heel moeilijk wegleggen en kijk nu al uit naar het vervolg.
December 5, 2020
Absolute aanrader. Mijn recensie verschijnt in de volgende editie van Fantastische Vertellingen (nr 57 maart 2021).
January 15, 2021
In dit eerste deel van de serie De Verloren Stammen van Aden weet auteur F.P.G. Camerman geschiedenis met fictie te combineren tot een prettig leesbaar geheel.
Het verhaal speelt zich af rond 57 v.C. De tijd van de Gallische oorlog. Het Romeinse leger trekt ten strijde en Gaius Julius Caesar probeert op een laffe wijze de lage landen te overmeesteren. Vooral in het eerste deel van het boek overheersen de veldslagen. Bloederige taferelen die door de Belgische auteur F.P.G. Camerman zo goed beschreven worden, dat je ze als het ware voor je ziet. Vooral de hoofdpersonages zijn flink uitgediept. Maar werkelijk al de personages die in het boek voorbijkomen, (en dat zijn er veel) intrigeren.
Het overgrote deel van het verhaal wordt verteld vanuit de belevingswereld van Malderik Boduognati , de (fictieve) zoon van Boduognatos (leider van de Nerviërs). Hoewel hij ervan droomt om als bard heldendichten ten gehore te brengen, beslist het noodlot anders. Hij overleeft veldslag na veldslag en uiteindelijk blijkt dat de Goden nog andere plannen met hem hebben.
Ondanks dat er bizar veel (Keltische) namen in het boek voorkomen, blijft het verhaal van begin tot eind prima te volgen. De schreeuw van de Griffioen is wel een boek waarvoor je de tijd moet nemen. Het leest, met name door de vele namen en de zeer gedetailleerde veldslagen, niet vlot weg. Ik was dan ook erg blij met de fictieve verhaallijn naast de diverse veldslagen. Hierdoor kun je af en toe even op adem komen. De ontmoetingen met Goden, druïden en andere mysterieuze personages geven het verhaal meer diepgang. Hierdoor weet F.P.G. Camerman de aandacht van de lezer tot aan het eind vast te houden.
Het boek omvat (bijna) alles wat een goed verhaal nodig heeft. Een goede plot, intrigerende personages, spanning, dramatiek en een flinke scheut fictie naast de historische feiten. Wel miste ik de romantiek, heel even wordt hiernaar toegespeeld, maar helaas wordt er uiteindelijk weinig mee gedaan. Ik hoop dit in de volgende delen wat meer tegen te komen.
Al met al een meer dan succesvolle start van een bijzondere historische serie. Ik kijk al uit naar het vervolg met de titel De wil van Adens Goden.
Het verhaal speelt zich af rond 57 v.C. De tijd van de Gallische oorlog. Het Romeinse leger trekt ten strijde en Gaius Julius Caesar probeert op een laffe wijze de lage landen te overmeesteren. Vooral in het eerste deel van het boek overheersen de veldslagen. Bloederige taferelen die door de Belgische auteur F.P.G. Camerman zo goed beschreven worden, dat je ze als het ware voor je ziet. Vooral de hoofdpersonages zijn flink uitgediept. Maar werkelijk al de personages die in het boek voorbijkomen, (en dat zijn er veel) intrigeren.
Het overgrote deel van het verhaal wordt verteld vanuit de belevingswereld van Malderik Boduognati , de (fictieve) zoon van Boduognatos (leider van de Nerviërs). Hoewel hij ervan droomt om als bard heldendichten ten gehore te brengen, beslist het noodlot anders. Hij overleeft veldslag na veldslag en uiteindelijk blijkt dat de Goden nog andere plannen met hem hebben.
Ondanks dat er bizar veel (Keltische) namen in het boek voorkomen, blijft het verhaal van begin tot eind prima te volgen. De schreeuw van de Griffioen is wel een boek waarvoor je de tijd moet nemen. Het leest, met name door de vele namen en de zeer gedetailleerde veldslagen, niet vlot weg. Ik was dan ook erg blij met de fictieve verhaallijn naast de diverse veldslagen. Hierdoor kun je af en toe even op adem komen. De ontmoetingen met Goden, druïden en andere mysterieuze personages geven het verhaal meer diepgang. Hierdoor weet F.P.G. Camerman de aandacht van de lezer tot aan het eind vast te houden.
Het boek omvat (bijna) alles wat een goed verhaal nodig heeft. Een goede plot, intrigerende personages, spanning, dramatiek en een flinke scheut fictie naast de historische feiten. Wel miste ik de romantiek, heel even wordt hiernaar toegespeeld, maar helaas wordt er uiteindelijk weinig mee gedaan. Ik hoop dit in de volgende delen wat meer tegen te komen.
Al met al een meer dan succesvolle start van een bijzondere historische serie. Ik kijk al uit naar het vervolg met de titel De wil van Adens Goden.
February 6, 2021
Het boek begint met een soort proloog, dat als een lied is opgeschreven. Hierin wordt verhaald over de Griffioen. Daarna maken we een tijdreis naar het België van 57 voor Christus.
De Keltsiche stammen, die vooral elkaar bestrijden, sluiten een wankel bondgenootschap tegen hun gezamenlijke vijand. Malderik, de zoon van Boduognat houdt meer van zijn lier dan van zijn zwaard. Toch moet hij vechten tegen de Romeinen. Als de situatie hopeloos lijkt, wordt een aanvalsplan bedacht dat de loop van de geschiedenis zal beïnvloeden. Het is aan Malderik om te bemiddelen tussen de verschillende stammen, die elk hun eigen belangen hebben.
Temidden van de strijd tegen de Romeinen, zoekt Malderik zijn eigen weg en probeert hij zijn eigen problemen op te lossen. Af en toe krijgt hij beelden en opdrachten van de goden door, wat hem soms in tweestrijd brengt. Ook Ester, een leerling van een ovaat, krijgt geregeld boodschappen van de goden door. Zij ziet visioenen van een door mensen verlaten land. Als lezer vraag je je af waar dat land ligt en waarom het verlaten is. Is dat de toekomst van het grondgebied van de Nerviërs, waartoe Malderik behoort?
Daarnaast zijn er ook scenes met een oudere vrouw, die wat in de war lijkt. Ik heb me lang afgevraagd wat haar rol is en wat het verband is tussen haar, Malderik, Ester en de druïde Segovax.
Het boek begint als een historische roman, waarbij er iets gebeurt waarvan je je lang afvraagt wat het te betekenen heeft. Het past niet in een historisch boek. De visioenen van Malderik lijken meer op symptomen van een geestesziekte. Naarmate je verder komt in het boek komt er steeds meer fantasy bij en begeven personages zich in de Achtergrond, waar de goden wonen. Deze scenes zijn heel leuk geschreven, je ziet het zo voor je hoe iemand probeert in de Achtergrond te geraken. Naast de goden, zoals Belenos en Sukelos, komen er ook andere wezens in voor. De Iepers vond ik persoonlijk het grappigst.
De hoofdpersoon is Malderik, een jongeman van negentien, maar sommige scenes zijn vanuit een ander perspectief geschreven. Daarvan vond ik het gestuntel van Segovax in de Achtergrond het leukste. Hij denkt dat hij heel wat is omdat hij een druïde is en wil graag alles weten.
Dit boek is het eerste deel van De verloren stammen van Aden en aan het eind ben je nieuwsgierig hoe het verder gaat. Toch denk ik dat dit boek ook wel los te lezen is.
De titel blijft lang onduidelijk, wie zijn die verloren stammen? Zijn dat de Nerviërs, Aduatiërs, Remers en andere Belgische stammen?
Voorin het boek is een overzichtskaart en detailkaart van het gebied opgenomen.
Achterin het boek staat een historische noot met onder andere een lijst van plaatsnamen uit het boek hoe ze in die tijd heetten en hun huidige naam. Sommige personages, zoals Julius Caesar en Boduognat hebben echt bestaan. Ook de veldslag aan het begin van het boek vond echt plaats. Dit is leuke achtergrondinfo in het boek.
Wie een fantasy roman verwacht kan beter een ander boek nemen, de historische gebeurtenissen voeren de boventoon. Wie graag een historische roman leest, en zich over het beetje fantasy kan zetten, zal dit boek zeker waarderen.
Op de website van de auteur is meer informatie over dit boek te vinden.
De Keltsiche stammen, die vooral elkaar bestrijden, sluiten een wankel bondgenootschap tegen hun gezamenlijke vijand. Malderik, de zoon van Boduognat houdt meer van zijn lier dan van zijn zwaard. Toch moet hij vechten tegen de Romeinen. Als de situatie hopeloos lijkt, wordt een aanvalsplan bedacht dat de loop van de geschiedenis zal beïnvloeden. Het is aan Malderik om te bemiddelen tussen de verschillende stammen, die elk hun eigen belangen hebben.
Temidden van de strijd tegen de Romeinen, zoekt Malderik zijn eigen weg en probeert hij zijn eigen problemen op te lossen. Af en toe krijgt hij beelden en opdrachten van de goden door, wat hem soms in tweestrijd brengt. Ook Ester, een leerling van een ovaat, krijgt geregeld boodschappen van de goden door. Zij ziet visioenen van een door mensen verlaten land. Als lezer vraag je je af waar dat land ligt en waarom het verlaten is. Is dat de toekomst van het grondgebied van de Nerviërs, waartoe Malderik behoort?
Daarnaast zijn er ook scenes met een oudere vrouw, die wat in de war lijkt. Ik heb me lang afgevraagd wat haar rol is en wat het verband is tussen haar, Malderik, Ester en de druïde Segovax.
Het boek begint als een historische roman, waarbij er iets gebeurt waarvan je je lang afvraagt wat het te betekenen heeft. Het past niet in een historisch boek. De visioenen van Malderik lijken meer op symptomen van een geestesziekte. Naarmate je verder komt in het boek komt er steeds meer fantasy bij en begeven personages zich in de Achtergrond, waar de goden wonen. Deze scenes zijn heel leuk geschreven, je ziet het zo voor je hoe iemand probeert in de Achtergrond te geraken. Naast de goden, zoals Belenos en Sukelos, komen er ook andere wezens in voor. De Iepers vond ik persoonlijk het grappigst.
De hoofdpersoon is Malderik, een jongeman van negentien, maar sommige scenes zijn vanuit een ander perspectief geschreven. Daarvan vond ik het gestuntel van Segovax in de Achtergrond het leukste. Hij denkt dat hij heel wat is omdat hij een druïde is en wil graag alles weten.
Dit boek is het eerste deel van De verloren stammen van Aden en aan het eind ben je nieuwsgierig hoe het verder gaat. Toch denk ik dat dit boek ook wel los te lezen is.
De titel blijft lang onduidelijk, wie zijn die verloren stammen? Zijn dat de Nerviërs, Aduatiërs, Remers en andere Belgische stammen?
Voorin het boek is een overzichtskaart en detailkaart van het gebied opgenomen.
Achterin het boek staat een historische noot met onder andere een lijst van plaatsnamen uit het boek hoe ze in die tijd heetten en hun huidige naam. Sommige personages, zoals Julius Caesar en Boduognat hebben echt bestaan. Ook de veldslag aan het begin van het boek vond echt plaats. Dit is leuke achtergrondinfo in het boek.
Wie een fantasy roman verwacht kan beter een ander boek nemen, de historische gebeurtenissen voeren de boventoon. Wie graag een historische roman leest, en zich over het beetje fantasy kan zetten, zal dit boek zeker waarderen.
Op de website van de auteur is meer informatie over dit boek te vinden.
October 17, 2021
De Schreeuw van de Griffioen is de debuutroman van de Vlaamse schrijver Camerman. De originele en weluitgedachte combinatie van historie en fantasy in het België van de Romeinse tijd is uiterst vermakelijk. De verhaallijn moest even op gang komen voordat het me wist te grijpen. Dit heeft ook te maken met het enige minpunt in mijn optiek: het taalgebruik is af en toe stroef, met name in de 'tragere' stukken in het verhaal. Als het tempo in het verhaal toeneemt, neemt het tempo en ritme in de zinnen ook toe, wat de leesbaarheid ten goede komt. Helaas is dat in de andere delen niet het geval. Al met al een boeiend verhaal in een originele setting. Leuk dat dat voor de afwisseling ook in het Nederlands kan gebeuren!
November 23, 2021
Een originele mix tussen historisch, fantasy en sci-fi, een echte aanrader!
November 13, 2020
Ik heb het verhaal met plezier gelezen. De evolutie van de hoofdpersonages is meeslepend. De hoofdpersonages, en een druïde, worden de spil van het fantasie gedeelte van het boek. Waar je eerst kan denken dat de everzwijnen, oude Belgen, Romeinen (Romers?), toverdrank en menhirs een meer volwassen versie is van die andere zeer bekende historische fantasy in strip vorm, is het eerder een Tolkien-esque verhaal met als bezetting en achtergrond het oude België.
November 20, 2020
Leest vlot weg, goed geschreven en duidelijk aandacht geschronken aan de geschiedenis van de regio. Interessante personages ook. Deze is zeker aan te raden.
December 29, 2020
Nadat de Keltische stammen van het noorden worden aangevallen door de Romers, een veroveraar uit het Zuiden, moet Malderik Boduognati, zoon van een krijgsman, zich in de strijd werpen. Al snel leert hij hoe hard het leven van een strijder is en verlangt hij stiekem terug naar zijn lier die hem veel meer geluk bracht dan zijn zwaard. Malderik wordt een bemiddelaar tussen de hoofdmannen en overlopers maar komt er al snel achter dat de goden andere plannen hebben, die het leven van de stammen en Malderik op zijn kop zet.
De schreeuw van de Griffioen is het eerste deel van een spannende historische fantasy serie. Vanaf bladzijde één word je in het verhaal getrokken door het verhaal wat Camerman vertelt. Door de levendige schrijfstijl zorgt Camerman ervoor dat je het gevoel hebt alsof je naar Malderik op het slagveld staat en je trillend van angst staat te wachten op de Romers.
Doordat Malderik zijn gedachten in het boek erg duidelijk worden krijg je als lezer direct sympathie voor deze jongen die het zo graag goed wil doen in de ogen van zijn vader. Je leeft ontzettend met hem mee en persoonlijk moest ik een paar keer grinniken als hij zich stoerder voordeed dan hij daadwerkelijk was. Echt een personage waar je direct om gaat geven.
In het begin van het boek zul je nog niet echt fantasy elementen tegenkomen maar geleidelijk aan wordt dit steeds meer toegevoegd waardoor je er direct in wordt meegesleept en je deze elementen voor waar aanneemt en ze zelfs geloofwaardiger overkomen dan in boeken waar je al vanaf het begin af aan wordt overladen met fantasy.
Ondanks de lange hoofdstukken verveelt het boek je geen moment en word je steeds nieuwsgieriger naar wat er nog meer gaat komen. Mijn aandacht werd tot het einde vastgehouden en ik ben erg benieuwd naar Camerman zijn volgende boek over Malderik.
F.P.G. Camerman schreef voordat hij debuteerde met De schreeuw van de Griffioen al verschillende korte verhalen die in verschillende bundels verschenen. Via zijn site vind je de verschillende verhalen en lees je meer over het ontstaan van zijn debuutroman.
De schreeuw van de Griffioen is het eerste deel van een spannende historische fantasy serie. Vanaf bladzijde één word je in het verhaal getrokken door het verhaal wat Camerman vertelt. Door de levendige schrijfstijl zorgt Camerman ervoor dat je het gevoel hebt alsof je naar Malderik op het slagveld staat en je trillend van angst staat te wachten op de Romers.
Doordat Malderik zijn gedachten in het boek erg duidelijk worden krijg je als lezer direct sympathie voor deze jongen die het zo graag goed wil doen in de ogen van zijn vader. Je leeft ontzettend met hem mee en persoonlijk moest ik een paar keer grinniken als hij zich stoerder voordeed dan hij daadwerkelijk was. Echt een personage waar je direct om gaat geven.
In het begin van het boek zul je nog niet echt fantasy elementen tegenkomen maar geleidelijk aan wordt dit steeds meer toegevoegd waardoor je er direct in wordt meegesleept en je deze elementen voor waar aanneemt en ze zelfs geloofwaardiger overkomen dan in boeken waar je al vanaf het begin af aan wordt overladen met fantasy.
Ondanks de lange hoofdstukken verveelt het boek je geen moment en word je steeds nieuwsgieriger naar wat er nog meer gaat komen. Mijn aandacht werd tot het einde vastgehouden en ik ben erg benieuwd naar Camerman zijn volgende boek over Malderik.
F.P.G. Camerman schreef voordat hij debuteerde met De schreeuw van de Griffioen al verschillende korte verhalen die in verschillende bundels verschenen. Via zijn site vind je de verschillende verhalen en lees je meer over het ontstaan van zijn debuutroman.
September 15, 2023
Wat aanvankelijk een historische roman leek te zijn, veranderde in een verhaal van magisch realisme en met een buitenaardse toets dat mij sterk deed denken aan de stripreeks Thorgal en in mindere mate de latere albums van de rode Ridder. Het verschil echter is dat je bij Thorgal en in mindere mate de rode ridder weet waar je aan begint, bij de schreeuw van de griffioen krijg je tot vrij laat geen idee van wat de opzet in feite is en waar het volgende boek over zal gaan, die onthulling was een onaangename verassing voor mij.
Op ongeveer het midden van het boek had ik drie miss zelfs vier sterren durven geven, maar wat aanvankelijk een mystiek element was, bleek al snel magisch realisme te worden met de goden die actief aanwezig zijn. Hier kon ik nog in meegaan, maar de ontknoping was er teveel voor mij en ik zal daarom niet verder lezen. Gesitueerd in de eerste campagne van Caesar in Gallia en Belgica, het verhaal van een fictieve zoon van de Nervische krijgsheer Boduognatos die de strijd aanging met Julius Caesar en mede de reden is voor de propaganda spreuk van die laatste "van alle Galliërs zijn de Belgen het dapperste", lijkt het verhaal een interessant, boeiend historisch verhaal te worden. Al snel echter komen dromen en visoenen in het verhaal met de goden, wat aanvankelijk ik nog kon plaatsen als een mystieke ervaring werd steeds belangrijker in het verhaal ten koste van de historische context wat mij had aangetrokken.
Zij die net als mij aangetrokken zijn tot de setting, wees gewaarschuwd. Niet voor mij maar het is wel vlot geschreven en als je wel grote fan bent van de vermenging tussen historische context, magisch realisme en een vleugje scifi dan is het zeker de moeite waard.
Op ongeveer het midden van het boek had ik drie miss zelfs vier sterren durven geven, maar wat aanvankelijk een mystiek element was, bleek al snel magisch realisme te worden met de goden die actief aanwezig zijn. Hier kon ik nog in meegaan, maar de ontknoping was er teveel voor mij en ik zal daarom niet verder lezen. Gesitueerd in de eerste campagne van Caesar in Gallia en Belgica, het verhaal van een fictieve zoon van de Nervische krijgsheer Boduognatos die de strijd aanging met Julius Caesar en mede de reden is voor de propaganda spreuk van die laatste "van alle Galliërs zijn de Belgen het dapperste", lijkt het verhaal een interessant, boeiend historisch verhaal te worden. Al snel echter komen dromen en visoenen in het verhaal met de goden, wat aanvankelijk ik nog kon plaatsen als een mystieke ervaring werd steeds belangrijker in het verhaal ten koste van de historische context wat mij had aangetrokken.
Zij die net als mij aangetrokken zijn tot de setting, wees gewaarschuwd. Niet voor mij maar het is wel vlot geschreven en als je wel grote fan bent van de vermenging tussen historische context, magisch realisme en een vleugje scifi dan is het zeker de moeite waard.
February 20, 2021
We zijn in het jaar 57 voor C., ergens in België.
De Romers vallende Keltische stammen in het Noorden aan, waardoor een bloedige oorlog ontstaat. Elke man moet onder de wapens, dus ook Malderik Boduognat, zoon van een krijgsman, die liever op zijn lier speelt dan het zwaard te hanteren.
De schreeuw van de Griffioen is het eerste deel van een spannende historische fantasy serie.
De schrijver, F.P.G Camerman, hanteert een levendige schrijfstijl waardoor je voelt hoe het is op het slagveld en hoe Malderik zijn angst moet overwinnen tijdens de strijd en zich stoerder voordoet dan hij eigenlijk is.
Het boek begint als een historische roman. Naarmate je verder komt in het boek komt er steeds meer fantasy bij, ontsproten in het creatieve brein van de schrijver. Dit moest wel want onze voorouders lieten ons niet veel verhalen op schrift na.
De hoofdstukken zijn lang, maar nooit saai. Het bloedvergiet, de diplomatiek, de ruzies onderling tussen de stammen, het geloof in de goden, zelfs romantiek komen in het verhaal aanbod, alles goed opgebouwd en uitgewerkt.
Een aanrader als je houd van een historische roman, overgoten met een sausje fantasy...
Ik geef dit boek 3***
De Romers vallende Keltische stammen in het Noorden aan, waardoor een bloedige oorlog ontstaat. Elke man moet onder de wapens, dus ook Malderik Boduognat, zoon van een krijgsman, die liever op zijn lier speelt dan het zwaard te hanteren.
De schreeuw van de Griffioen is het eerste deel van een spannende historische fantasy serie.
De schrijver, F.P.G Camerman, hanteert een levendige schrijfstijl waardoor je voelt hoe het is op het slagveld en hoe Malderik zijn angst moet overwinnen tijdens de strijd en zich stoerder voordoet dan hij eigenlijk is.
Het boek begint als een historische roman. Naarmate je verder komt in het boek komt er steeds meer fantasy bij, ontsproten in het creatieve brein van de schrijver. Dit moest wel want onze voorouders lieten ons niet veel verhalen op schrift na.
De hoofdstukken zijn lang, maar nooit saai. Het bloedvergiet, de diplomatiek, de ruzies onderling tussen de stammen, het geloof in de goden, zelfs romantiek komen in het verhaal aanbod, alles goed opgebouwd en uitgewerkt.
Een aanrader als je houd van een historische roman, overgoten met een sausje fantasy...
Ik geef dit boek 3***
April 6, 2022
Bijzonder goed geschreven! Het boek geeft inzicht in een stukje Belgische geschiedenis waar ik weinig van wist en dat vond ik erg tof. Het verraste me wel dat het verhaal zich in de loop van het boek steeds meer ontwikkelde van historische fictie naar science fiction. Van mij had dat aan het begin of in de proloog nog wel iets duidelijker gehint mogen worden.
Maar goed, dat is zeuren om een detail, voor de rest vond ik dit boek erg sterk geschreven, sfeervol, spannend en boeiend!
Maar goed, dat is zeuren om een detail, voor de rest vond ik dit boek erg sterk geschreven, sfeervol, spannend en boeiend!
December 1, 2023
Deze historische fantasy is een zeer uniek verhaal dat zich deels baseert op de geschiedenis maar hier ook heel wat fictie aan toevoegt. Drievierde van het boek was zeer sterk en boeiend maar de auteur verloor mij jammer genoeg bij het laatste deel waarbij het concept 'De Achtergrond' heel wat vragen deed veroorzaakt heeft en ik mijn inleef vermogen wat verloor door de vaagheid van bepaalde concepten. Desondanks zeker een aanrader!
January 10, 2022
mooi verhaal over historische "Belgische" stammen en de rivaliteit onder hen. Dan volgt ook nog de inval van de Romeinen en de overrompeling van een groot deel van deze stammen. Het contact met hun goden wordt leuk in beeld gebracht.
Maar de rare kronkel naar "ruimtereizen" en "ufo's" vond ik wel beetje raar in een verhaal dat handelt over lang vervlogen tijden.
Maar de rare kronkel naar "ruimtereizen" en "ufo's" vond ik wel beetje raar in een verhaal dat handelt over lang vervlogen tijden.
July 30, 2022
Sterke historische hervertelling van de slag bij de Sambris vanuit Gallisch/Belgs perspectief. De noemer historische fantasy lijkt me niet geheel correct. Historische fictie met scifi-twist lijkt beter. Lijkt, want het is mij nu nog giswerk welke kant de serie precies op zal gaan. Ik ben in ieder geval geïntrigeerd!
June 8, 2025
Erg leuk boek, dat zowel een historische roman is, maar ook fantasy en sciencefiction. Het speelt zich af in de tijd dat Caesar de noordelijke belgische stammen aanvalt. Ik ga zeker ook het vervolg lezen! Niet alleen omdat ik benieuwd ben naar hoe het verder gaat. maar ook omdat het personage dat in de proloog het woord heeft, nog niet aan bod kwam.
June 8, 2024
Goed geschreven, onderhoudend. Echte gebeurtenissen verweven met fantasie.
Leest zeer vlot. Hopelijk komen er nog veel meer.
Leest zeer vlot. Hopelijk komen er nog veel meer.
November 15, 2024
Originele setting, leuk om dingen te herkennen uit Oost-Vlaanderen en de Scheldestreek in de tijd van de Romeinen. Alleen de sciencefiction twist op het einde is er wat over. Jammer.
This entire review has been hidden because of spoilers.
Displaying 1 - 19 of 19 reviews