ผู้เป็นหนึ่งในใต้หล้า... คือข้าผู้เดียว เล่ม 6

ผู้เป็นหนึ่งในใต้หล้า... คือข้าผู้เดียว #6

by E Mei, 峨嵋, เอ๋อเหมย

ฝ่าฟันออกจากสนามรบเก่าว่ายากเย็นแล้ว
การจะกลับไปเป็นประมุขสกุลซูยิ่งยากเย็นกว่า!

ซูเพียนจื่อต้องการเป็นประมุข เพื่อหลุดพ้นจากพลังสะกดทางสายโลหิต
ได้กุมชะตาชีวิตตนเอง อยู่หรือตายไม่ต้องรอให้ผู้อื่นมาสั่ง ทว่ากว่านาง
จะตัดใจขโมยวัตถุศักดิ์สิทธิ์ชิ้นหนึ่งก็สายเกินไปเสียแล้ว ศิลาร้อย
สมุนไพรของอวิ๋นชิงอิ่งถูกขโมยไปซะก่อน

ในยามที่นางต้องตัดสินใจขโมยมงกุฎเที่ยงธรรมกับเกอพันทัพไร้พ่าย
เจ้าปากอีกาปู่เฉินอวี่ก็ดันสัมผัสได้ถึงท่าทีที่แปลกไปของนาง เจิ้งเฮ่าอี้
จะรับได้หรือไม่หากนางเป็นบุตรหลานตระกูลฝ่ายอธรรม วันคืนแห่ง
ความเปลี่ยนผันในที่สุดก็มาถึงแล้ว

Genres: China, Fantasy

448 pages, Paperback

Published April 1, 2021

About the author

Associated Names:
* 峨嵋 (Chinese)
* E Mei (English)
* เอ๋อเหมย (Thai)

Reviews

[Ahgase · Rating 5 out of 5]

สนุกมากอะชมจากใจเลย
อยากแงะสมองนักเขียนมากดูมาก อะไรจะเขียนเก่งขนาดนั้น
อ่านจนสงสัยอะ ว่าชีวิตคนหนึ่งคนเรื่องจะเยอะได้ขนาดนี้เลยหรอ
แล้วอีกเล่มจะพอหรอ จะเขียนพอหรอ ต่ออีก 1293เล่มมั้ย
เรื่องเยอะนะที่ยังไม่เคลียร์อะ 55555

พระเอกเล่มนี้ อยู่ดีๆก็คลั่รัก
พี่ๆ เป็นไร 55555 แถมโดดว่าที่เมียตบอีก
อิน้อนก็แบบมามึงมา กุหมั่นไส้มึงมานานแล้ว555555
แถมีเลิฟซีนnc 50+ ด้วย เค้าจับมือกันโว้ยแกรรรร
เสียวจัดๆ ฟินโคดๆ (ประชด)

และ.. ฝูอวิ๋น ตกลงไม่ใช่พ่อนางเอกหรอ
รึว่าใช่ ยังไงวะ ความเจือกในสายเลือดเรามันเดือดปุๆแล้วววว

[Cherry Sawanya Munkongsujarit · Rating 5 out of 5]

เล่ม 6 พิมพ์ครั้งที่ 1 : เมษายน 2564
โปรยปกหลังเล่ม 6 :
ฝ่าฟันออกจากสนามรบเก่าว่ายากเย็นแล้ว
การจะกลับไปเป็นประมุขสกุลซูยิ่งยากเย็นกว่า!

ซูเพียนจื่อต้องการเป็นประมุข เพื่อหลุดพ้นจากพลังสะกดทางสายโลหิต
ได้กุมชะตาชีวิตตนเอง อยู่หรือตายไม่ต้องรอให้ผู้อื่นมาสั่ง
ทว่ากว่านางจะตัดใจขโมยวัตถุศักดิ์สิทธิ์ชิ้นหนึ่งก็สายเกินไปเสียแล้ว
ศิลาร้อยสมุนไพรของอวิ๋นชิงอิ่งถูกขโมยไปซะก่อน

ในยามที่นางต้องตัดสินใจขโมยมงกุฎเที่ยงธรรมกับเกอพันทัพไร้พ่าย
เจ้าปากอีกาปู่เฉินอวี่ก็ดันสัมผัสได้ถึงท่าทีที่แปลกไปของนาง
เจิ้งเฮ่าอี้จะรับได้หรือไม่หากนางเป็นบุตรหลานตระกูลฝ่ายอธรรม
วันคืนแห่งความเปลี่ยนผันในที่สุดก็มาถึงแล้ว
เล่ม 6 :
ซูเพียนจื่อข่มความโกรธจนถึงที่สุดก็ใช้ค่ายกลมายาโจมตี แต่ก็สูญเสียพลังปราณเรื่อยๆ จนสุดท้ายจะบุกเข้าไป เกือบเสียท่าได้เจ้าเหล็กเป็นโล่เนื้อป้องกัน เจ้าเหล็กก็เกือบตาย ทุกอย่างจัดการเรียบร้อย ซูเพียนจื่อเก็บกวาดสถานที่ และย้ายไปได้ของวิเศษจากตัวกุ่ยหมั่ง อสูรทะเลขั้นหกที่กำจัดได้ และก็รู้ว่าตัวเองเกือบตายเพราะมุกปราณคลื่นสมุทรก่อนตาย เจ้าครามน้อยขอกับซูเพียนจื่อว่าอยากปลุกสายเลือดมังกรวารีในตัวโดยการกลืนกินกุ่ยหมั่ง ซูเพียนจื่ออนุญาตแต่ก็ต้องรับความทรมานกว่าจะผ่านมาได้ไม่รู้ว่าจะได้ผลหรือไม่
พวกเจิ้งเฮ่าอี้ได้ยินจากเฉียนหลงว่ากุ่ยหมั่งมาจัดการซูเพียนจื่อก็เป็นห่วงรีบจัดการ รีบกลับไปดู แต่ซูเพียนจื่อกลับปิดบังไม่บอกความจริง ปู่เฉินอวี่กลับรู้ว่าซูเพียนจื่อปะทะกับกุ่ยหมั่งแน่นอน ได้ทิ้งร่องรอยใหญ่ไว้อีกครั้ง
ช่องทางเปิด ฝ่ายวังศาสตร์กลับไปด้วยจำนวนคนมากถึงแปดสิบแปดคน ทางด้านอสูรทะเลเหลือเพียงห้าคน ราชาอสูรทะเลต้องยอมรับความพ่ายแพ้ตามสัญญา พวกอินกุ่ยหยางเหรินไปหาราชาอสูรทะเลไม่รู้ตกลงอะไรกัน
พวกซูเพียนจื่อไปพักที่เมืองเทียนปอ พวกอินกุ่ยหยางเหรินมาปล่อยพิษกู่โรคระบาด ทำให้ชาวเมืองติดโรค นี่จึงเป็นการร่วมมือกันของผู้วิเศษกำมะลอกับสุดยอดสิบแปดมงกุฎครั้งแรกของปู่เฉินอวี่กับซูเพียนจื่อ เรียกความความรพต่อเซียนใจประเสริฐได้อย่างเต็มเปี่ยม ใช้นำพุชีพจนตาน้ำจะแห้งหลังจากพักฟื้น ในที่สุดก็กลับวังศาสตร์
จ้าววัง อาจารย์ได้บอกเรื่องที่จะเดินทางไปถ้ำพันจิ้งจอก ตระกูลซูเพื่อเตือนว่ามีคนร่วมมือกับตระกูลไสยเวท และฝากให้ซูเพียนจื่อช่วยพาเตียวเสวี่ยเยี่ยนมาหาทังเซิ่งหยางด้วย
อวิ๋นชิงอิ่งรีบตัดสัมพันธ์กับทังเซิ่งหยางทันทีที่รู้ว่า ทังเซิ่งหยางไม่มีพลังวัตรแล้ว แต่เตียวเสวี่ยเยี่ยนกลับคอยต่อสู้เป็นเพื่อน และทั้งสองก็ตัดสินใจมาหาซูเพียนจื่อเพื่อให้ซูเพียนจื่อช่วยรักษา ขั้นตอนการรักษาเพราะเพลิงแท้ทำให้ทรมาน ถึงกับต้องถูกเนื้อต้องตัวกัน เสื้อผ้าก็เผาไหม้ไปทั้งหมด แต่ผลลัพธ์ที่ได้ ทังเซิ่งหยางถึงกลับเลื่อยขั้นเป็นกายทิพย์เพลิงแท้ และด้วยความที่ซูเพียนจื่อกลัวว่าตัวเองจะโดนคนอื่นอยากอาศัยน้ำพุชีพในการเลื่อนขั้นพรสวรรค์เลยต้องหาข้ออ้างดีๆ เมื่อปรึกษามารฝันจนรู้เรื่องราวของเซียนบรรพชนสองตระกูลเลยได้ไอเดียให้ท่านครูโจวเป็นคนพูด
ซูม่านม่านถูกซูเทียนหวาปฏิเสธในการหลอกเอาศิลาร้อยสมุนไพรของอวิ๋นชิงอิ่ง แล้วก็คิดถึงความเป็นไปได้ต่างๆจนนึกถึงร่องวารีขึ้นมา และรู้ว่าซูเทียนหวาต้องช่วยซูเพียนจื่อแน่นอน อวิ๋นชิงอิ่งที่กลับมาก็มาตามตื้อทังเซิ่งหยางแต่ครั้งนี้ถูกทังเซิ่งหยางปฏิเสธ ทำให้ถูกซูม่านม่านหลอกเอาได้ ด้วยความโง่ของตัวเองเลยโดนเอาศิลาร้อยสมุนไพรไปจากมือ และก่อนที่ซูม่านม่านจะหนีไปยังทิ้งเรื่องให้ซูป๋ออวิ๋นกับซูเทียนหวาเป็นแพะรับบาป ซูเพียนจื่อที่เพิ่งคิดจะชิงศิลาร้อยสมุนไพรกลับช้าไปก้าวหนึ่ง ครั้งนี้เรื่องวุ่นวายต้องช่วยซูเทียนหวากับซูป๋ออวิ๋นออกจากคราวคับขัน แต่ความจริงก็ไม่มีใครเชื่อว่าสองคนนี้จะเป็นคนทำ ทั้งซูเพียนจื่อยังให้ซูป๋ออวิ๋นกับซูเทียนหวานัดแนะกันดีๆ
ตอนที่คนของตระกูลเซียนมือปราบ กับตระกูลนักปกครองมาได้ฟังเรื่องราว ซูเทียนหวาได้พูดถึงซูม่านม่านว่าถูกบังคับจากตระกูลไสยเวทให้ลงมือ เมื่อไปตรวจสอบที่เกิดเหตุกับพบร่องรอยของตระกูลไสยเวทจริงๆ เพราะซูม่านม่าน กับซุหู่ลู่ได้ร่วมมือกับตระกูลไสยเวทจริง
ซูเพียนจื่อต้องชิงมงกุฎเที่ยงธรรม กับเกอพันทัพไร้พ่ายของเจิ้งเฮ่าอี้กับทังเซิ่งหยาง แผนการกำหนดขึ้น วันที่ลงมือมีปู่เฉินอวี่ตามมาด้วย และรู้สึกว่าในน้ำชามียาสลบ และยังมีค่ายกลมายา หลังจากที่ซูเพียนจื่อส่งมงกุฎเที่ยงธรรมกับเกอพันทัพไร้พ่ายคืน ปู่เฉินอวี่เป็นคนที่รู้สึกว่าเวลาไม่ถูกต้อง ให้เจิ้งเฮ่าอี้ตรวจดู ซูเพียนจื่อไม่รู้ว่ามงกุฎเที่ยงธรรมมีความสามารถในการบันทึกเหตุการณ์เหมือนกับการบันทึกวิดีโอ สามคนได้ดูถึงกับตกใจที่รู้ว่าหลิ่วเชียนหวงคือซูเพียนจื่อ และนางก็ไม่ได้ขโมยวัตถุวิเศษสองอย่างไปแต่แค่เอามาดูต้นแบบเพื่อทำของเลียนแบบ อย่างนี้ถึงเรียกว่าสิบแปดมงกุฎที่แท้จริง การหลอกคนจริงๆเป็นยังไง แล้วปู่เฉินอวี่ก็บอกว่าตัวเองทำนายแม่นมาก ถึงกับบอกว่าน้องเชียนหวงเป็นของเจ้าได้ยังไง คราวนี้ปริศนาในตัวหลิ่วเชียนหวงที่เจิ้งเฮ่าอี้คิดไม่ตกก็ได้รับการแก้ไขทุกอย่าง ว่ามีที่มาที่ไป ตอนเจอกันครั้งแรกตัวเองทำให้ซูเพียนจื่อมีอคตินี่เอง แล้วก็ดีใจสุดๆที่ซูเพียนจื่อเป็นเนื้อคู่ตามดวงชะตาของตัวเอง ตอนนี้ก็คิดได้แล้วว่าซูเพียนจื่อต้องกลับไปชิงตำแหน่งประมุขที่ถ้ำพันจิ้งจอก
ซูเพียนจื่อออกเดินทางหลังซูม่านม่าน แต่เพราะว่าเลื่อนขั้นพลังวัตรแล้วการเดินทางเลยถึงพร้อมกัน และลอบเข้าถ้ำพันจิ้งจอกพร้อมกับสี่ประมุขตระกูลฝ่ายอธรรมที่ผู้อาวุโสซูซูอี้เชิญมาเป็นพวก เพื่อหนุนหลังซูม่านม่าน แต่ท่านปู่ซุถิงหยวนรู้การมาถึงของซูเพียนจื่อ และไม่กลัวการกดดันนี้ ตอนแรกสามประมุขทั้งเตียวเฟิง ฉินเหล่ย หานอี้ก็ยังไม่แสดงทีท่าอะไร แต่พอรู้ว่าซูเพียนจื่อคือหลิ่วเชียนหวง แต่ละคนก็แปรพรรคทันที กลับสนับสนุนซูเพียนจื่อกันทั้งนั้น สุดท้ายซูเพียนจื่อก็ได้ตำแหน่งประมุข และสามารถเก็บศิลาร้อยสมุนไพรมาได้ด้วย เพราะบอกว่าเป็นการลงโทษซูม่านม่านกับซูหู่ลู่ที่ทรยศ
ซูเพียนจื่อรู้ว่าท่านปู่อยู่ได้อีกไม่นาน ช่วงนี้เป็นช่วงเวลาที่ทั้งสองได้อยู่ด้วยกัน ส่วนซูหู่ลู่ให้ซูม่านม่านไปที่ตระกูลไสยเวท ที่นั้นสามารถเปลี่ยนสายเลือดได้ เท่ากับเหลือทางรอดให้ตัวเอง
เจิ้งเฮ่าอี้อยากมาช่วยซูเพียนจื่อกลับโดยเรียกตัวซะก่อน ทำให้รู้ว่าตระกูลอวิ๋นจะไปทวงศิลาร้อยสมุนไพรที่ถ้ำพันจิ้งจอก เรียกร้องให้ตระกูลใหญ่ฝ่ายธรรมะช่วยเหลือ ซูเพียนจื่อถือโอกาสให้ศิลาร้อยสมุนไพรยอมรับเป็นเจ้าของ ทั้งอนุภาพที่ได้รับยังมากกว่าตอนที่อวิ๋นชิงอิ่งเป็นเจ้าของเองอีกด้วย
สามตระกูลใหญ่มาบุกถ้ำพันจิ้งจอก แต่ถ้ำพันจิ้งจอกไม่สามารถเคลื่อนย้ายได้เพราะซูหู่ลู่ลอบเล่นงาน ซูเพียนจื่อออกไปต้านรับคนเดียว เพื่อให้มารฝันจัดการกับซูหู่ลู่และย้ายสถานที่ถ้ำพันจิ้งจอกไปก่อน
เจิ้งเฮ่าอี้ออกมารับหน้าแทนผู้อาวุโวสกุลอวิ๋น พอซูเพียนจื่อเห็นเลยซ้อมซะเลย แต่เจิ้งเฮ่าอี้ก็ยอม และก็บอกว่าตัวเองรู้แล้วว่าซูเพียนจื่อคือใคร ซูเพียนจื่อเองก็สบายใจที่พอเจิ้งเฮ่าอี้รู้ความจริงไม่ได้รังเกียจสายเลือดของตน ยังแสดงท่าทีเหมือนเดิมและมากกว่า และหาทางช่วยคลายสถานการณ์ ทั้งยังนัดหมายจะพบกัน
เจ้าหิมะเป็นคนที่เจอจดหมายของเจิ้งเฮ่าอี้ ครั้งนี้เจิ้งเฮ่าอี้เลยได้ปรับความเข้าใจกับซูเพียนจื่อ และได้แสดงความรักกันอย่างเปิดเผย และบอกว่าเจอกันอีกครั้งที่วังศาสตร์
ซูเพียนจื่อขึ้นรับตำแหน่งประมุขสกุลซู และอยู่เป็นเพื่อนท่านปู่จนช่วงสุดท้าย เพื่อให้ซูเพียนจื่อคลายเศร้าเหล่าสัตว์อสูรเลยบอกว่าอยากแกะของขวัญที่ได้รับ จนมาถึงชิ้นสุดท้ายที่ไม่มีที่มา และโดยไม่ทันระวังเสียงมารฝันเตือน ซูเพียนจื่อก็สลบไป

หลังอ่านเล่ม 6 :
เรื่องราวเริ่มคลี่คลายมากขึ้นเรื่อยๆ ซูเพียนจื่อเฉลยตัวเองให้ฝ่ายอธรรมรู้แล้ว แถมพวกศิษย์พี่เฮ่าอี้ ศิษย์พี่ทัง ศิษย์พี่เฉินอวี่ก็รู้แล้ว แต่ทุกคนก็ยังเหมือนเดิม ทำให้นางรู้สึกสบายใจ คราวนี้ยิ่งเป็นตัวของตัวเองมากขึ้น
มารไสยภพโลหิต ลาสบอสก็ออกแล้ว เรื่องราวต่างๆเฉลยปมมากมาย ดูแล้วที่จะทำให้เกินวันสิ้นพิภพก็คือมารฟ้าตนนี้สินะ ตามอ่านเล่มสุดท้าย เพื่อปิดบทสรุปกันค่ะ

[Wanyiwa · Rating 4 out of 5]

รีวิวรวม 7 เล่มนะคะ

นางเอกถูกดูดจากโลกมนุษย์ไปสู่โลกที่เต็มไปด้วยผู้วิเศษและสัตว์อสูร ม้าบินเป็นสัตว์อสูรตัวแรกที่เธอได้เจอและมันก็บอกเธอว่าเธอเป็นคนของสกุลซูแห่งถ้ำพันจิ้งจอกของตระกูลสิบแปดมงกุฎ เป็นลูกสาวของลูกชายคนเล็กของประมุขตระกูลที่หายสาบสูญไปสิบกว่าปีแล้ว ดินแดนนี้ล้วนแข่งกันด้วยพลังวัตรและจากปากคำของคนที่เธอได้เจอ พ่อของเธอก็เป็นหนึ่งในอัจฉริยะของรุ่นแถมยังมีพลังวัตรสูงมาก แต่ตัวเธอกลับมีเพียงแค่สติปัญญาที่ใช้ในการจดจำแต่ไม่มีพลังวัตรอะไรเลย ส่วนการหายสาบสูญไปของพ่อกับแม่เธอ ก็เป็นปริศนาที่ไม่มีใครหาที่มาที่ไปได้ ซึ่งเจ้าม้าบินบอกกับเธอว่าถ้าเธอหาสิ่งศักดิ์สิทธิ์ชิ้นหนึ่งเจอ เธอจะปลดล็อคพลังวัตรของตัวเองได้ และน่าจะไขปริศนาการหายสาบสูญของพ่อกับแม่ของเธอได้ด้วย และนั่นก็เลยเป็นจุดมุ่งมั่นของเธอในดินแดนแปลกประหลาดนี้

เนื้อเรื่องหลักส่วนใหญ่จะอยู่ที่ภารกิจการเลื่อนขั้นของนางเอกเป็นหลักค่ะ แต่นักเขียนเล่าเรื่องเก่งเลยทำให้คนอ่านไม่รู้สึกหมั่นไส้ความอัจฉริยะของนางเอกเลย เธอมีสมองอัจฉริยะก็จริง แต่เธอก็ใช้ความมุมานะและพยายามที่หนักมากในการฟันฝ่าไปให้ถึงจุดหมาย เธอมีความอวดตัวก็จริง แต่เธอก็ยอมรับว่าสิ่งศักดิ์สิทธิ์ประจำตัวเธอมีความขี้โกงเบาๆในการเพิ่มพลังวัตรของเธอ และหากวัดกันด้วยฝีมือจริงๆ เธอก็รู้ตัวว่าเธอสู้คนที่เขามีฝีมือจริงๆไม่ได้ นักเขียนวางพล็อตใหญ่ไว้ดีด้วย ทำให้เราค่อยๆมองเห็นขั้นตอนในการไต่เต้าขึ้นไปเรื่อยๆของตัวละคร และการฝ่าฟันกับอุปสรรคต่างๆของพวกเขา

การใช้ไหวพริบและปฏิภาณในการแก้ปัญหาและอุปสรรคต่างๆของนางเอก ก็ทำให้คนอ่านรู้สึกมีส่วนร่วมและช่วยลุ้นไปด้วย พระเอกหล่อเหลา เคร่งขรึม แม้บทบาทจะน้อยกว่านางเอกมาก และบทบาทส่วนใหญ่ก็เป็นเพียงรุ่นพี่ในโรงเรียนเดียวกันกับนางเอก แต่ในแต่ละฉากที่ออกมาก็โดดเด่นสมบทพระเอก แถมในช่วงหลังของเล่ม 6 หลังจากที่พระเอกเขารู้ใจตัวเองแล้ว เขาก็เดินหน้ารุกจีบแบบไม่แคร์สายตาใครเลย เสียดายที่ความหวานมาช้าเหลือเกิน

ภาพรวมของพล็อตคืออ่านสนุก มีความลุ้นตลอดทาง ตัวละครหลายตัวผลัดกันมีบทบาทที่โดดเด่นของตัวเอง แต่ก็มีจุดย่อยๆที่หลุดไปอย่างน่าเสียดาย ไม่ว่าจะเป็นเพื่อนรักของนางเอกในตอนต้นที่หายไปเลย หรือการสะสมพลังวัตรของพระเอกที่น่าทึ่งมากไม่แพ้ของนางเอก แต่ก็ไม่มีการพูดถึงว่าพระเอกทำได้ยังไง

สุดท้ายคือขอชมนักแปลว่าเลือกใช้คำเก่ง เก็บอารมณ์ตัวละครได้ดี แทบไม่มีจุดไหนที่อ่านแล้วไม่เข้าใจเลย เลยทำให้คนอ่านเข้าถึงเนื้อเรื่องได้เต็มอรรถรสค่ะ

[M · Rating 5 out of 5]

สนุกๆๆ
เรื่องราวดำเนินไปแบบแทบไม่ได้พัก เราก็พักพร้อมนางเอกแหละ สองหน้า แล้วงานเข้าตลอดเลย 5555

เล่มนี้ก็ได้รู้กันซักที ขำพี่ปู่ แหม่ ศิษย์น้องหญิงแสดงตัวจนพี่กลัวเกรงเลยทีเดียว

นอกนั้นก็ตามลุ้นไปกับนางเอก ต้องยอมรับจริงๆ ว่านางเอกมีความสามารถในการยั่วยุคน ทำให้คนอกแตกตายได้ดีเหลือเกิน

เล่มสุดท้ายรอเรื่องพี่ฝูอวิ๋นละนะ นี่เริ่มคิดละว่ส หนือพ่อแม่นางเอกโดนจับไปเป็นศิษย์มาร? 55555 คิดไปเรื่อยเลยตอนนี้

[林雅君 · Rating 5 out of 5]

เล่มนี้นางเอกได้ขึ้นเป็นประมุขถ้ำพันจิ้งจอกเรียบร้อย พระเอกก็รู้ตัวตนที่แท้จริงของนางเอกแล้ว กรี๊ดดดดด รอฉากนี้มา6เล่ม 55555 ในที่สุด! หลังจากรู้ความจริงนี่พี่แกยิ้มไม่หุบเลยค่ะ ไม่คีพมันแล้วคาแรกตงคาแรกเตอร์อะ 😂😂😂 พอทั้งสองเปิดใจให้กันแล้วความหวานก็เริ่มมา ทำหนุ่มๆที่เหลืออกหักกันไปเป็นแถบๆ ส่วนนี่ยังคงเสียดายฉินเฝ่ยอยู่ ไม่น้าาาาพ่อหนุ่มคลั่งรักของชั้น /กอดปลอบ ༼ つ ◕‿◕ ༽つ

ปล. ดีใจกับทังเซิ่งหยางที่หลุดพ้นจากยัยอวิ๋นได้แล้ว เชียร์ให้ลงเอยกับแม่สาวนักฆ่าค่ะ เคมีดีมากกกกก นี่มันคู่หูคู่บ้าพลัง! 55555

[J · Rating 5 out of 5]

เราว่าเรื่องนี้สนุกนะ แต่นิยายเก็บเวลมันมี potential ที่จะสนุกอยู่แล้ว ขึ้นอยู่กับว่าจะ execute อย่างไร���ห้สนุกมาก ๆ ต่างหาก

โดยรวมเราว่าเรื่องนี้ประมาณ 4.25-4.50 ให้ 4 มาหลายเล่ม สองเล่มสุดท้ายเลยให้ 5 คือมีหลายประเด็นที่ดี หลายประเด็นต้องมองข้าม หลายประเด็นก็ไม่รู้จะพูดขึ้นมาทำไม

ที่ดีคือ เรารู้สึกถึงความพยายามของนางเอก พระเอก คือนางเอกมาเพราะโกงไง ทำอย่างไรก็แลดูจะเอาชนะพระเอกผู้ซึ่งมาด้วยตัวเองไม่ได้ซักที คืออาวุธน่ะโกงมาก การวัดพลังก็แบบว่าเอาสิ่งที่ wield ได้มาวัดด้วยซึ่งนางเอกผนึกไว้เยอะไง แต่ที่ดีก็ดูเหมือนนางจะยอมรับได้ว่านางโกงมา

ตัวโกง (จริง ๆ ก็ไม่เรียกตัวโกง เรียกฝ่ายอธรรม) ก็ยังมีความดีได้ คนโกหก หลอกลวง ก็ยังเป็นคนดีได้ นักฆ่าก็ยังทำความดีได้

ในขณะที่ฝ่ายดีก็เลวได้ อันนี้ชี้ประเด็นน้อยไปหน่อย แต่เราตีความเองว่าคนเราเลือกเกิดไม่ได้ แต่เลือกการกระทำของตนเองได้ เอาล่ะ โดนสอนให้หลอกลวง ยิ่งหลอกเก่งยิ่งเก่งมาตลอดชีวิต จะทำความดี (ที่ตรงข้ามกับการหลอกลวงคือความซื่อสัตย์)ก็ยากหน่อย ในขณะที่มีความดีอื่น ๆ อีกมากที่ทำได้ นักฆ่า ถ้าฆ่าคนไปเรื่อยโดยไร้เหตุผล หรือนักฆ่าที่ฆ่าเพราะจำเป็นจริง ๆ ถึงจะฆ่าเหมือนกัน มันก็ไม่เหมือนกัน

ที่รู้สึกแปลก ๆ คือตรงที่ว่าตระกูลใหญ่ ที่สืบเชื้อสายมาจากเซียนมี resource เยอะกว่า โอกาสที่จะเก่งเยอะกว่า แล้วคนแต่งพูดนิด ๆ เหมือนไม่ยุติธรรม เราว่านี่เป็นแนวคิดสังคมนิยมมาก ซึ่งล้มเหลว ถ้าแบบนี้คือทุกคนตาย ไม่ให้ลูกหลานสิ ยกให้รัฐหมด อะไรมาการันตีว่ารัฐ (ซึ่งคือคนเหมือนกัน) จะไม่ยักยอกเป็นของตัวเอง ซึ่งถ้าเป็นแบบนี้เราว่าคนเลวทุกคนอยากเป็นเจ้าหน้าที่ เพื่อเบียดบังสมบัติของชาติ (ที่ยึดมาจากคนอื่น) จะมีกี่คนที่อย่างจะเป็นเจ้าหน้าที่ เพื่อทำงานให้คนอื่น คนขี้เกียจก็ตำข้าวสารกรอกหม้อพอ คนขยันถูกเอาเปรียบ คนเก่งคนฉลาดก็โชคร้ายจริง ทำได้มากกว่าคนอื่นก็ไม่รู้จะทำไปทำไม ก็กลับไปที่เดิมคือคนเราเลือกเกิดไม่ได้ มันช่วยไม่ได้ที่จะเกิดมาจน พยายามเข้าไป แล้วดีเอง ไม่ดีรุ่นเราก็ดีรุ่นลูกหลาน ที่นี้ประเด็นคือก็เขาพยายามมากี่ generation จะให้ลูกหลานเขาได้เปรียบ มันผิดตรงไหน

นิยายจีนหลายเรื่องพูดถึงประเด็นไม่ยุติธรรมที่ตระกูลใหญ่ได้สมบัติตกทอดมามากกว่าคนธรรมดา อ่านทีไรอึดอัดนะ เหมือนแนวคิดคอมมิวนิสต์ ซึ่งมันไม่เป็นธรรมชาติ ไม่งั้นทำไมชอบให้พระนางหรือตัวเอกเป็น child prodigies (ไม่เสมอภาคตั้งแต่เกิดเลย) แสดงว่าลึก ๆ แล้ว ทุกคนอยากมีอะไรแตกต่าง เก่งกว่า ดีกว่า ฉลาดกว่า เพียงแต่พอไม่มี ไม่เป็นแบบนั้น เลยกลายเป็นประหลาดกว่าแทน เพราะมันง่ายดี

อย่างไรก็ตามเรื่องนี้มีประเด็นน้อย ถึงอย่างนั้นก็อ่านเจอหลายที ทำให้รู้สึกกึ๊ก ๆ ๆ หมดกันว่าเอาอีกละ ๆ แล้วก็ต้องคิดว่าเขาเป็นประเทศคอมมิวนิสต์ การเรียนการสอนเขาก็ต้องแทรกแซงความคิดให้เยาวชนเขาคิดเหมือนผู้นำประเทศเป็นปกติ จะหานิยายที่ไม่มี นั้นยาก

[Rada Chalapipat · Rating 4 out of 5]

เล่มนี้ทำให้เห็นความสามารถในการกระจายบทและสลับฉากตัวละครของนข.ได้มากยิ่งขึ้น เหตุการณ์ต้นเล่มคือช่วงท้ายของการแข่งขันในเกาะสนามรบเก่าของเซียนมารระหว่างเผ่าอสูรทะเลและศิษย์วังศาสตร์ซึ่งเล่มที่แล้วจะให้บทเด่นกับมารฝัน สามศิษย์เอกกายทิพย์และน้องงูเขียวสารพัดพิษ พอมาถึงเล่มนี้มารฝันยังคงมีบทนำในฐานะห้องสมุดเคลื่อนที่และเป็นผู้ช่วยมือหนึ่งในการหลอกคนด้วยค่ายกลมายา น้องงูเขียวหลบฉากไปพักผ่อนหลังจากได้กินสัตว์อสูรทะเลเพื่อพัฒนาเชื้อสายโบราณในร่างให้เป็นมังกรวารี เค้ายกบทเด่นของตัวละครที่มาน้อยแต่มีความสำคัญให้ตัวละครที่เคยถูกพูดถึงน้อย เช่น น้องเกราะเหล็กผู้ใสซื่อได้ออกโรงป้องกันนางเอก #ซูเพียนจื่อ จนเกือบเสียชีวิต , องครักษ์ฝ่ายบุ๋นผู้ครอบครองแส้ร่องวารีมีบทเยอะหน่อยตั้งแต่เป็นพยานบุคคลว่านางร้ายทายาทเทวโอสถหลอกใช้ทายาทขุนพลสวรรค์ผู้คลั่งรักเพื่อเอาตัวรอด เป็นกุนซือช่วยนางเอกในการแก้ปัญหาเฉพาะหน้าหลังจากตัดสินใจเลือกข้างและถูกญาติผู้พี่คู่แข่งชิงตำแหน่งประมุขแห่งถ้ำพันจิ้งจองกับนางเอกหักหลัง รวมถึงขุนพลสวรรค์ที่สูญเสียรากฐานเพราะช่วยนางร้ายก็มีบทมากกว่ากายทิย์ร่างดินเพราะได้รับการช่วยเหลือจากทายาทสาวนักฆ่าจองเซี้ยวจนกลายเป็นกายทิพย์ธาตุไฟและมีแนวโน้มจะเป็นอนาคตคู่รองที่ช่วยประสานสามัคคีให้ฝ่ายธรรมะและอธรรม

เล่มรองสุดท้ายเริ่มดำเนินเรื่องเร็วขึ้นมาก เหล่าศิษย์วังศาสตร์เอาชนะสัตว์อสูรทะเลจบ ทีมไสยเวทก็เปลี่ยนประมุขอีกรอบอย่างรวดเร็วและเริ่มออกสู่สังคมมากขึ้นด้วยการฆ่าล้างสกุลย่อยที่เริ่มตกต่ำ ต่อมานางเอกได้เลื่อนขั้นเป็นชั้นเหนือสามัญเพราะได้รับพลังศรัทธาจากมวลชนเมื่อร่วมมือกับทายาทสกุลปู่ผู้วิเศษกำมะลอที่แม้จะปากเสียอาญาสิทธิ์แต่ก็ช่างสังเกตและเก่งเรื่องการสร้างความน่าเชื่อถือในเหตุการณ์ชะล้างพิษกู่ให้ชาวเมืองร่วมแสนด้วยน้ำพุชีพก่อนกลับสำนัก เล่มนี้นางเอกอยู่วังศาสตร์แค่ช่วงสั้นๆก็กลับถ้ำพันจิ้งจอกเพราะคู่แข่งหลอกเอาอาวุธวิเศษจากนางร้ายเทวโอสถสำเร็จ นางเอกก็หลอก #เจิ้งเฮ่าอี้ และ #ทังเซิ่งหยาง เพื่อนำสองอาวุธวิเศษไปแข่งชิงตำแหน่ง จบเล่มด้วยการเปิดตัวประมุขสาวน้อยคนใหม่ที่ออกโรงป้องกันสำนักด้วยการใช้มายาบังคับศิษย์ทรยศและหลอกทีมฝ่ายธรรมะจนหัวหมุน ควบคู่กันไปกับการที่สามหนุ่มแกนนำทายาทฝ่ายธรรมะที่รู้ตัวตนที่แท้จริงของนางเอกซึ่งคนที่ดีใจที่สุดย่อมเป็นพระเอกที่ได้รู้ว่าหลิ่วเชียนหวงก็คือเนื้อคู่ที่ตามคำทำนายของเพื่อนสนิทในเล่มแรก

[Danita · Rating 5 out of 5]

หลังชนะศึกกับอสูรทะเลมาได้ กลุ่มศิษย์วังศาสตร์ก็ถูกเชิญเข้ามาพักเพื่อดูอาการทังเซิ่งหยางและพักผ่อนที่เมืองเทียนปอ ซึ่งในช่วงนั้นเองกลุ่มของไสยเวทย์ก็ร่วมมือกับอสูรทะเลวางวางพิษกู่โรคระบาดอีกครั้งในเมืองจนมีชาวบ้านหลายแสนต้องป่วยรอความตาย นางเอกเลยใช้สถานการณ์นี้เองเพิ่มพลังปราณให้ตนเพื่อเลื่อนขั้น โดยขอความร่วมมือกับศิษย์พี่ปู่พยากรณ์ งานนี้เลยกลายเป็นฉากชวนหัวในความร่วมมือกันของผู้วิเศษกำมะลอกับสิบแปดมงกุฎที่ยอดเยี่ยมแห่งแดนพันเมฆาไปซะงั้น โดยเฉพาะศิษย์พี่ปู่เรา ขนาดมารฝันยังไม่อยากจะเชื่อเลยว่าจะเป็นทายาทเซียนลิขิตชะตา สมควรมาเป็นทายาทมารฝันอย่างมันถึงจะถูกกว่า

เมื่อสถานการณ์กลับมาเป็นปกติ ทุกคนกลับมาเรียนเหมือนเดิม นางเอกเลื่อนขั้นแต่ใช้พลังของมารฝันช่วยผนึกลวงคนอื่นไว้ว่านางยังอยู่ในขั้นเดิม อวิ่นชิ่งอิ่งที่ก่อนหน้านี้โดนคนที่บ้านพาตัวกลับไปอันเนื่องมาจากข่าวที่นางปฏิเสธพี่ทั่งคนซื่อที่โดนหลอกใช้จนหมดประโยชน์ไปก็ดันมาได้นางเอกและแม่นางน้อยนักฆ่าช่วยชีวิตไว้จนกลายมาเป็นเจ้าของไฟศักดิ์สิทธิ์ที่จ้าววังตามหาจนได้ พอกลายมาเป็นคนเก่งและสำคัญอีกครั้งเลยทำให้ชิ่งอิ่งวิ่งตามกลับมาง้อ แต่พี่ทั่งคนดีตาสว่างแล้วแถมแม่นางน้อยนักฆ่าก็จองพี่ทังคนดีแสนซื่อไว้แล้ว ดังนั้นแม่นางคนงานใจโลเลเลยชวดไป เป็นเหตุให้นางร้ายจากถ้ำพันจิ้งจอกสบโอกาสหลอกนางขโมยศิลาสมุนไพรของตระกูลเทวโอสถไปพร้อมกับใส่ร้ายนางเอกกับคนสนิท ทีนี้ปัญหาย่อมมาตกหนักที่นางเอกแล้วว่าจะเอาวัตถุศักดิ์สิทธิ์จากอีกสองตระกูลไปได้ยังไงและต้องไปให้ถึงก่อนที่ตัวร้ายจะถูกแต่งตั้งให้เป็นประมุข

ช่วงหลังเป็นช่วงนางเอกกลับบ้านไปยึดตำแหน่งประมุข ตัวร้ายที่พยายามแทบตายแต่ก็แห้ว แถมมีกองทัพฝ่ายธรรมะมาบุกอีกแต่ก็เจอนางเอกลวงกลับไปแบบงงๆ หลังผ่านเหตุการณ์นี้ก็เป็นช่วงนางเอกรับตำแหน่งจนถึงช่วงที่ปู่ตาย ท้ายเล่มทิ้งปมที่นางเอกเปิดของกำนัลจากฝั่งอธรรมส่งมาแสดงความยินดีที่รับตำแหน่ง แต่มีของชิ้นหนึ่งที่ดันผิดปกติไป

[Rintea W · Rating 5 out of 5]

ในที่สุดเราก็ได้รู้เสียทีว่าภารกิจขโมยสมบัติเซียนของซูเพียนจื่อจากตระกูลฝ่ายธรรมะจะออกมาในรูปแบบไหน ดีกว่าที่คิดไว้มาก ถึงจะเป็นสิบแปดมงกฏแต่อย่างไรนางเอกก็ยังต้องคงความดีงามสไตล์นางเอกอยู่ดี ซึ่งทำออกมาได้ดีเลย
เล่มนี้ลุ้นไปกับคู่ของทังเซิ่นหยวน❤️ ถึงจะยังไม่ชัดเจนแต่ก็มีพัฒนาการ
ในที่สุดเจิ้นเฮ่าอี้ก็ได้ยิ้มหน้าบานกับเขาแล้ว ก็นางในดวงใจเป็นคนเดียวกับเนื้อคู่ตามคำทำนายนี่นะ 😍
พอรู้อย่างนี้พี่แกก็ไม่วางฟอร์มถอยห่างแล้ว ได้ทีจุ๊บหน้าผากสาวเลย อร๊าย😘 ร้ายอย่างนี้ค่อยได้ใจป้าหน่อย รอจนเหี่ยวแห้งแล้ว
ซูเพียนจื่อได้ขึ้นเป็นประมุขอย่างเต็มภาคภูมิ ได้รับการยอมรับและสร้างความไว้เนื้อเชื่อใจได้อย่างสง่างาม👍
เล่มหน้าก็จบแล้ว แต่ยังไม่เกิดสงครามใหญ่ของเรื่องเลยนะ😞

[Nim Ritt · Rating 5 out of 5]

เล่มนี้ก็ยังคงสนุก ไม่มีดรอปเลย นางเอกยังคงมีความสามารถแก้ไขปัญหา และพลิกแพลงสถานการณ์ โดยรอบนี้นางเอกได้ขึ้นเป็นประมุขของตระกูลแล้ว นางจึงต้องแบกรับพาคนทั้งตระกูลให้รอดพ้นจากคราวเคราะห์

มีฉากหวานเล็กๆ ของพระเอก และนางเอกในช่วงท้ายเล่ม

เรื่องนี้เหมาะกับคนเป็นเบาหวานอย่างยิ่ง เพราะหวานน้อยถึงน้อยที่สุด ถ้าจะอ่านอะไรหวานๆ ก็ไม่แนะนำค่ะ แต่เราชอบนะ เพราะเนื้อหาสนุกมากจริงๆ โดยเฉพาะนางเอกนี่เก่งมากๆ เป็นนางเอกซูที่ทำให้รู้สึกดี และเอาใจช่วยนางตลอดทั้งเรื่อง

[Anida · Rating 5 out of 5]

ในที่สุดพี่เฮ่าอี้ก็รู้ตัวตนจริงๆของซูเพียนจื่อ แต่พี่จะมาตัดจบเล่มแบบนี้ไม่ได้นะ เล่มหน้าก็เล่มสุดท้ายแล้ว จะดูว่าดินแดนพันเมฆาจะรอดไหม

[Paradisemedicine Trivisavavet · Rating 3 out of 5]

เริ่มแผ่วละ จากที่สนุกมายาวๆ