نان، باورِ صبح، در شبِ انسان است نان، آیهی رنج، سورهی ایمان است نان، حرفِ زنی گرسنه با کودکِ خویش نان، اسمِ خداست، اسمِ اعظم نان است ______________________________________________
شب، در خمِ گیسوی تو عابر میشد با هر نفست بهار ظاهر میشد ای فلسفهی شگفت، افلاطون هم با دیدنِ چشمانِ تو شاعر میشد