What do you think?
Rate this book
L.A. Confidential: The Screenplay
Brand New. Will be shipped from US.
231 pages, Paperback
First published October 1, 1997
1 person is currently reading
72 people want to read
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 13 of 13 reviews
September 8, 2023
فیلمنامه چاپ شده با نسخه نهایی (فیلم) تفاوتهایی دارد. ترجمه قابل قبولی داشت ولی می توانست بهتر هم باشد
برای درک بهتر ترجمه فرصتی شد تا فیلم را هم دوباره ببینم
برای درک بهتر ترجمه فرصتی شد تا فیلم را هم دوباره ببینم
March 22, 2013
James Ellroy believed that L. A. Confidential, third in his quartet of novels chronicling his beloved hometown during its post-1945 boom years, was unfilmable. It was too complex – too many characters, too many subplots, too intricately braided together – and far, far too dark. Filled with corruption and blackmail, drugs and violence, soured ideals and broken dreams, it was a tale without a single sympathetic character, never mind a hero. It would, Ellroy believed, remain tied to the printed page, too difficult for any screenwriter to adapt, and too toxic for any Hollywood producer to go near.
Ellroy, as he graciously admits in his introduction to this published screenplay of the novel, was wrong. Brian Helgeland, a fellow son of LA, distilled the novel into a script, assisted by director-to-be Curtis Hanson, who went on to make L. A. Confidential into one of the definitive modern examples of film noir and one of the definitive movies of the 1990s. The movie is awash in superbly realized period details (the cars, the clothes, the guns, the streetscapes, and even the furniture) and ablaze with star power (Russell Crowe, Guy Pearce, and Kevin Spacey as the leads; Danny de Vito, Kim Basinger, James Cromwell, and David Strathairn in support). It’s so visually engrossing that it’s easy to overlook, when you’re watching it, just how good the writing is.
Reading the screenplay on the page lets you focus on just that. The dialogue snaps, crackles, and pops, revealing (without ever resorting to speechifying) the multiple shades of corruption, and the multiple shades of slightly tarnished nobility, that define the main characters. The scenes (mostly short) move crisply, and – even without the action on screen – the intertwined threads of the narrative come alive. Superb film . . . brilliant screenplay . . . fascinating book.
Ellroy, as he graciously admits in his introduction to this published screenplay of the novel, was wrong. Brian Helgeland, a fellow son of LA, distilled the novel into a script, assisted by director-to-be Curtis Hanson, who went on to make L. A. Confidential into one of the definitive modern examples of film noir and one of the definitive movies of the 1990s. The movie is awash in superbly realized period details (the cars, the clothes, the guns, the streetscapes, and even the furniture) and ablaze with star power (Russell Crowe, Guy Pearce, and Kevin Spacey as the leads; Danny de Vito, Kim Basinger, James Cromwell, and David Strathairn in support). It’s so visually engrossing that it’s easy to overlook, when you’re watching it, just how good the writing is.
Reading the screenplay on the page lets you focus on just that. The dialogue snaps, crackles, and pops, revealing (without ever resorting to speechifying) the multiple shades of corruption, and the multiple shades of slightly tarnished nobility, that define the main characters. The scenes (mostly short) move crisply, and – even without the action on screen – the intertwined threads of the narrative come alive. Superb film . . . brilliant screenplay . . . fascinating book.
June 30, 2025
در جهان جیمز الروی، عدالت مفهومیست چرکآلود، حقیقت مثل جسدی دفنشده در شنهای لسآنجلس دههٔ پنجاه است، و پلیسها، قهرمانانی با لکههای تیرهتر از جنایتکاران. محرمانه لسآنجلس نه یک رمان جنایی کلاسیک است، نه یک نوآر صرف؛ این اثر نوعی اعترافنامهٔ روانپریشانه از شهریست که آرزوی آمریکایی را به گند کشیده و زیر هر درخشش نئون، چیزی مرده باقی مانده.
در این کتاب، لسآنجلس شخصیت اصلیست. شهری دروغگو، بیرحم و اغواگر؛ جاییکه ستارههای سینما، روسپیهای جراحیشده، مافیای مواد مخدر و پلیسهای فاسد، همه در یک مدار جهنمی میچرخند. روایت با خشونتی سرد و زبان تند جلو میرود. جملات بریده، دیالوگها برقآسا و اغلب بیاحساساند؛ شبیه مشتهایی که از مهربانی گذشتهاند و مستقیم به اعصاب خواننده میزنند.
سه شخصیت اصلی، سه جلوه از فروپاشی اخلاقیاند: ادمکسلی، پلیسی جاهطلب و اهل ظاهر؛ باد وایت، مردی با خشمی سرکوبنشده و میل به انتقام؛ و جک وینسنس، پلیسی مطبوعاتی و فاسد که در نقطهای از روایت، سعی میکند بهای رستگاریاش را بپردازد. تضاد میان این سه، نهفقط داستان را پیش میبرد، بلکه تم اصلی کتاب را پارهپاره میکند: فسادِ درونیای که دیگر بهسادگی تطهیرپذیر نیست.
فیلم اقتباسی کرتیس هانسون – با بازی درخشان کوین اسپیسی، گای پیرس و راسل کرو – موفق شد جهان سنگین و کثیف رمان را با نرمی سینما آشتی دهد. فیلم تا جای ممکن سادهتر از رمان است (که پر از خردهروایت، فلاشبک و جزئیات اطلاعاتیست) اما جوهرهٔ فساد نظاممند، میل شخصی برای نجات و تناقض اخلاقی را زنده نگه میدارد. استفاده از رنگهای گرم، نورپردازی کم، و طراحی صحنهای وفادار به دههٔ ۵۰، نوآری کلاسیک را با سینمای مدرن پیوند میزند.
اما آنچه محرمانه لسآنجلس را هم در شکل مکتوب و هم تصویریاش ماندگار میکند، همین نگاه بیرحم به حقیقت است. حقیقتی که بیشتر شبیه یک توهم جمعیست: دروغها آنقدر گفته میشوند، تا بدل به واقعیت شوند. پلیس خوب، جنایتکار باوجدان، خبرنگار بیطرف؟ همه اینها فقط ماسکهاییاند برای حیوانهایی در لباس انسان.
جیمز الروی در پایان، ما را با این سؤال تنها میگذارد: در جهانی که دروغ و خشونت پایههای قدرتاند، اصلاً رستگاری ممکن است؟ یا فقط باید با خون، حقیقت را تا حدی خرید، که هنوز نشود آن را کامل دفن کرد؟
در این کتاب، لسآنجلس شخصیت اصلیست. شهری دروغگو، بیرحم و اغواگر؛ جاییکه ستارههای سینما، روسپیهای جراحیشده، مافیای مواد مخدر و پلیسهای فاسد، همه در یک مدار جهنمی میچرخند. روایت با خشونتی سرد و زبان تند جلو میرود. جملات بریده، دیالوگها برقآسا و اغلب بیاحساساند؛ شبیه مشتهایی که از مهربانی گذشتهاند و مستقیم به اعصاب خواننده میزنند.
سه شخصیت اصلی، سه جلوه از فروپاشی اخلاقیاند: ادمکسلی، پلیسی جاهطلب و اهل ظاهر؛ باد وایت، مردی با خشمی سرکوبنشده و میل به انتقام؛ و جک وینسنس، پلیسی مطبوعاتی و فاسد که در نقطهای از روایت، سعی میکند بهای رستگاریاش را بپردازد. تضاد میان این سه، نهفقط داستان را پیش میبرد، بلکه تم اصلی کتاب را پارهپاره میکند: فسادِ درونیای که دیگر بهسادگی تطهیرپذیر نیست.
فیلم اقتباسی کرتیس هانسون – با بازی درخشان کوین اسپیسی، گای پیرس و راسل کرو – موفق شد جهان سنگین و کثیف رمان را با نرمی سینما آشتی دهد. فیلم تا جای ممکن سادهتر از رمان است (که پر از خردهروایت، فلاشبک و جزئیات اطلاعاتیست) اما جوهرهٔ فساد نظاممند، میل شخصی برای نجات و تناقض اخلاقی را زنده نگه میدارد. استفاده از رنگهای گرم، نورپردازی کم، و طراحی صحنهای وفادار به دههٔ ۵۰، نوآری کلاسیک را با سینمای مدرن پیوند میزند.
اما آنچه محرمانه لسآنجلس را هم در شکل مکتوب و هم تصویریاش ماندگار میکند، همین نگاه بیرحم به حقیقت است. حقیقتی که بیشتر شبیه یک توهم جمعیست: دروغها آنقدر گفته میشوند، تا بدل به واقعیت شوند. پلیس خوب، جنایتکار باوجدان، خبرنگار بیطرف؟ همه اینها فقط ماسکهاییاند برای حیوانهایی در لباس انسان.
جیمز الروی در پایان، ما را با این سؤال تنها میگذارد: در جهانی که دروغ و خشونت پایههای قدرتاند، اصلاً رستگاری ممکن است؟ یا فقط باید با خون، حقیقت را تا حدی خرید، که هنوز نشود آن را کامل دفن کرد؟
August 24, 2019
An object-lesson in how to carve a superbly disciplined film story out of a baggy-monster novel. Not a word wasted. Perfect, of its kind.
July 9, 2020
wrecking ball
October 3, 2021
A master class in adaptation that resulted in a well-deserved Academy Award for Curtis Hanson and Brian Helgeland.
July 11, 2022
So much fun.
August 16, 2015
This is required reading for screenplay writers, particularly those interested in Neo-Noir. Director Curtis Hanson and Brian Helgeland adapted James Ellroy's novel in 1997 and crafted this script. Hanson directed the film. It is full of one-liner quips, tension and conflict. It is also not lacking in seedy characters and violence. There are crooked cops and one gangster who runs a madam's ring of women done up to appear as movie stars. The film takes place in 1953 Los Angeles. Of course, there are heroic police, too. The two roles Guy Pearce and Russell Crowe play are the more multi-dimensional.
April 27, 2013
This rating is for the published screenplay of L.A. Confidential by Brian Helgeland and Curtis Hanson. This is really a terrific screenplay. The reader can understand how the screenwriters took Ellroy's "unfilmable" novel, changed the structure, moved a shootout at an abandoned motel to the climax, and helped create a film masterpiece.
July 16, 2015
Makes me want to read McElroy. A bit hard to follow with all the different characters. On the other hand, that's the genius of it, a tautly worked out page turner with major surprises at each corner's turn, however, if you aren't following everything that has happened beforehand the payoff won't be nearly as great. Makes me not want to see the movie again: lots and lots of violence.
September 7, 2012
I enjoyed reading this screenplay more than my memory of watching the movie. There's a lot going on and its well pieced together, but the pacing of the screenplay allowed me to picture the action moving at a faster pace than I remember the scenes moving.
February 22, 2009
Great read. Great articels from screenplay writers as well as James Ellroy.
January 22, 2014
A great read that plays out like a movie, just as a screenplay should.
Displaying 1 - 13 of 13 reviews