Aken, 1945. Als Eberhard Ahrensberg na de oorlog terugkeert naar zijn vaderland, ligt zijn leven in scherven. Zijn vader koos de kant van de nazi’s, wat resulteerde in een verloren thuis en verbroken familiebanden. In een poging zijn jonge gezin te onderhouden begint Eberhard koffie te smokkelen.
Aken, heden. Als erfgenaam van het beroemde koffieimperium Ahrensberg is Corinne dol op alles wat met koffie te maken heeft. Samen met haar broer runt ze het bedrijf, al brengt dat soms spanningen met zich mee. Als ze het dagboek van haar grootvader Eberhard vindt, besluit ze om zijn verleden verder uit te zoeken. Tijdens haar onderzoek naar de geschiedenis van het familiebedrijf ontdekt ze een bewogen verleden vol geluk, verraad en vechtlust. Lukt het haar om haar eigen pad te blijven volgen?
This is the first installment of 'The coffee trilogy' by German author Paula Stern. I read the Dutch translation by Bonella van Beusekom.
Actually it's quite ironic. Personally I don't like hot beverages and so I'll never drink coffee. But actually it were the parts about coffee making that interested me most in this book. It really shows that the author did some research about it to present it as true to life as possible.
There are two timelines. Aachen, 1945.When the gentle young man Eberhard Ahrensberg returns to his homeland after the war, he's devastated. His father sided with the Nazis, which had serious consequences for the whole family. In an attempt to support his family, Eberhard begins to smuggle coffee. Aachen, the present. As a heir of the famous coffee empire Ahrensberg, Corinne runs the business together with her brother. Tensions are running high as they don't always have the same visions. One day Corinne finds the diary of her grandfather Eberhard which will have consequences for her own life too.
The story in the past and the snippets about coffeemaking in the present storyline were the most interesting parts to read. If it weren't for those, the book would totally feel like chick-lit (and not in the good sense). The writing style wasn't very remarkable and all in all this book didn't spark my curiosity enough to read the other installments of this series.
Corinnes toekomst is een historische roman met een vleugje romantiek. Het boek is het eerste deel in de Koffietrilogie, dus een echte aanrader voor koffieliefhebbers!
Het boek is geschreven vanuit 2 tijdlijnen, het verleden en het heden. Het perspectief in het verleden speelt zich af in en net na de Tweede Wereldoorlog en volgt Eberhard Ahrensberg, zoon van een vader die koos voor de nazi’s. Eberhard heeft heel veel moeite met wat zijn vader allemaal heeft gedaan in de oorlog en gaat daaronder gebukt. Het enige wat hij kan doen is zelf zo goed mogelijk leven en voor anderen klaarstaan. Dat is dan ook hoe Corinne haar opa Eberhard heeft gekend. Na de oorlog doet Eberhard wat met zijn interesse in koffie en begint een branderij.
De branderij blijft in de familie en in het andere perspectief, dat afspeelt in het heden, runt Corinne Ahrensberg het bedrijf samen met haar broer. Corinne is de kleindochter van Eberhard en probeert haar dromen te volgen, maar lukt dat wel binnen het familiebedrijf?
Het boek begint met een hoofdstuk over Corinne in het buitenland, dit begin laat goed zien hoe Corinne in het leven staat. Ze denkt anders over het runnen van het bedrijf dan haar broer en dat zorgt voor frustraties. Als lezer voel je met Corinne mee en snap je haar irritatie. De personages zijn goed uitgewerkt.
Tijdens het lezen blijf je als lezer nieuwsgierig, dit komt doordat er gewisseld wordt tussen de perspectieven. Hierdoor kan een hoofdstuk in een kleine cliffhanger eindigen en gaat het volgende hoofdstuk verder met de andere verhaallijn.
Het is wel even inkomen in het boek, in het begin moet je de personages leren kennen. Daarnaast ben ik zelf geen koffiedrinker, dus de uitgebreide stukken over koffie sloeg ik over. Ook leest het boek niet heel vlot, maar als Paula Stern je eenmaal weet te boeien wil je weten hoe de verhalen van Eberhard en Corinne aflopen! Wel voelt het dat het verhaal van Corinne in dit boek al mooi afgerond is, dus ik ben benieuwd hoe Corinnes toekomst er in het volgende deel uit gaat zien.
Achterflap : Aken, 1945. Als Eberhard Ahrensberg na de oorlog terugkeert naar zijn vaderland, ligt zijn leven in scherven. Zijn vader koos de kant van de nazi’s, wat resulteerde in een verloren thuis en verbroken familiebanden. In een poging zijn jonge gezin te onderhouden begint Eberhard koffie te smokkelen.
Aken, heden. Als erfgenaam van het beroemde koffieimperium Ahrensberg is Corinne dol op alles wat met koffie te maken heeft. Samen met haar broer runt ze het bedrijf, al brengt dat soms spanningen met zich mee. Als ze het dagboek van haar grootvader Eberhard vindt, besluit ze om zijn verleden verder uit te zoeken. Tijdens haar onderzoek naar de geschiedenis van het familiebedrijf ontdekt ze een bewogen verleden vol geluk, verraad en vechtlust. Lukt het haar om haar eigen pad te blijven volgen?
Dit verhaal biedt een boeiende en verrijkende leeservaring, dankzij een aantal opvallende kenmerken. Ten eerste worden de hoofdstukken gekenmerkt door een nummering, korte beschrijving, locatie en aanduiding van heden/verleden. Dit zorgt voor een heldere structuur en geeft de lezer een duidelijke leidraad door het verhaal. De keuze voor korte hoofdstukken draagt bij aan een vlot leesritme. Het nodigt de lezer uit om steeds verder te lezen. Een ander opvallend element is het gebruik van een aangenaam lettertype, wat het leescomfort verhoogt en de leeservaring nog plezieriger maakt. Het boek geeft de lezer de kans om de koffie-industrie beter te leren kennen. Door de verhaallijn en de verschillende perspectieven krijg je inzicht in deze wereld. De auteur hanteert een eenvoudige schrijfstijl, wat het boek uiterst toegankelijk maakt. Dit maakt het geschikt voor een breed lezerspubliek en zorgt ervoor dat het verhaal moeiteloos wegleest. Wat betreft de personages, hoewel ze niet diepgaand zijn uitgewerkt, voelde ik toch een connectie met Corinne, het hoofdpersonage. Haar karakter en ervaringen zijn herkenbaar. Een ander hoogtepunt van het boek zijn de prachtige spreuken die doorheen het verhaal voorkomen. Ze voegen een extra dimensie toe aan het verhaal. De volgende spreuk uit het boek is een treffend voorbeeld: "Welke huidskleur je ook hebt, welke geloofsovertuiging je ook aanhangt, wat je seksuele voorkeur ook mag zijn, hoe je er ook uitziet of hoe jong of hoe oud je ook bent... Je bent een mens en hier ben je welkom. Laten we samen koffie drinken!" De laatste pagina's van dit boek bevatten enkele recepten die ,of met koffie gemaakt worden, of lekker zijn bij een heerlijke kopje koffie.
“Corinnes toekomst” biedt een plezierige leeservaring dankzij de structuur, de toegankelijke schrijfstijl, de verrijkende informatie over de koffie-industrie, en de inspirerende spreuken over inclusie. Het is een aanrader voor lezers die op zoek zijn naar een aangenaam verhaal.
Het begin van een nieuwe trilogie en niet slecht om te beginnen. Het boek is vlot geschreven en heeft korte hoofdstukjes. Het is een past - present verhaal en beide verhalen zijn leuk om lezen, drie sterren omdat ik vind dat sommige passages onvoldoende zijn uitgewerkt, er ontbreekt soms wat verdieping in het verhaal waardoor het allemaal wat oppervlakkig blijft. Desondanks toch een reeks om verder op te volgen.
Corinnes toekomst is deel één in de koffietrilogie van Paula Stern. Het verhaal speelt zich af in het Duitse Aken waar we zowel Corinne in het heden volgen als haar opa Eberhard Ahrensberg. Tijdens de WOII koos de vader van Eberhard de kant van de nazi’s. Door alle ellende die deze keuze met zich meebracht was Eberhard genoodzaakt koffie over de grens te smokkelen. Na de oorlog begint Eberhard een kleine koffiebranderij, wat uiteindelijk uitgroeit tot het koffie imperium Ahrensberg.
Als kleindochter van Eberhard voelt Corinne zich erg verbonden met haar geschiedenis en koffie. Samen met haar broer Alexander runt ze het bedrijf, dit gaat echter niet zonder slag of stoot. Wanneer Corinne het dagboek van haar opa vindt, duikt ze de geschiedenis in en komt achter vele geheimen die de blik op het koffie imperium doen veranderen.
Paula Stern heeft met Corinnes toekomst een heerlijk verhaal weten te schrijven. Het verhaal kent twee verhaallijnen waarin het heden en het verleden elkaar afwisselen. Vanaf hoofdstuk een word je meteen door het verhaal aangetrokken. Je wilt graag weten wat Eberhard in het verleden allemaal heeft meegemaakt en hoe de kleine koffiebranderij is uitgegroeid tot het koffie imperium Ahrensberg.
Daarnaast heeft Stern een fijne schrijfstijl, je vliegt door de relatief korte hoofdstukken heen wat fijn leest. Ook komen er verschillende spreuken in het verhaal langs die je als lezer wel aan het denken zetten. Hiermee wordt door Stern ook wel een bepaalde boodschap afgegeven.
‘Welke huidskleur je ook hebt, welke geloofsovertuiging je ook aanhangt, wat je seksuele voorkeur ook mag zijn, hoe je er ook uitziet of hoe jong of hoe oud je ook bent. Je bent een mens en hier ben je welkom. Laten we samen koffiedrinken.’
Jammer is dat met name de verhaallijn uit het verleden met opa Eberhard niet veel diepgang kent. Er worden veel dingen benoemd maar je komt niet helemaal tot de kern van het verleden. Hier had Stern meer pagina’s aan kunnen schrijven. Net zoals het einde van het verhaal wat vrij abrupt is, dit kan er echter wel voor zorgen dat je benieuwd bent naar deel twee in de koffie trilogie.
Paula Stern heeft met Corinnes toekomst wel een fijn verhaal weten te schrijven. De geschiedenis van de familie Ahrensberg en de koffie zijn erg interessant en trekken je aandacht. Met iets meer diepgang in de verschillende verhaallijnen had dit verhaal net die extra touche kunnen krijgen. Misschien in deel twee.
Een indrukwekkend boek. Na het lezen van dit boek ben ik weer meer te weten gekomen over hoe Duitsers WO2 hebben ervaart en hoe het erna aan toe ging. Dit voelt zo anders dan in Nederland. Daarbij vind ik het heel mooi dat er ook veel nadruk wordt gelegd op de periode na de oorlog. Het heden en verleden zijn in dit boek op een natuurlijke manier met elkaar verwerkt. Corinne haar opa heeft net na WO2 een koffiebranderij geopend. Nu, ruim zeventig jaar later, komt Corinne zelf in de branderij te werken. De branderij is in de loop der jaren goed gegroeid. Corinne heeft ideeën om het bedrijf naar nieuwe hoogte te brengen. Haar broer is het hier echter niet mee eens. Het boek is mooi vormgegeven. Heden en verleden wisselen elkaar steeds af en samen met Corinne kom je steeds meer te weten over het verleden van haar opa. Dit zorgde ervoor dat ik graag door wilde lezen. Echter was de verhaalopbouw niet overal even steady. Op een gegeven moment werd er namelijk geïnsinueerd dat Corinne al regelmatig bij Noah in de leer was geweest. Als je kritisch leest, blijkt dat ze echter bij de eerste les zijn. Dit las voor mij best wel storend. De hoofdpersonages in dit boek zijn Corinne en haar opa. Beide personages misten voor mijn gevoel de diepgang. Ze zijn vrij oppervlakkig beschreven. Na het lezen van het boek weet ik vrij weinig over de beide personages. Daarbij maakte beide karakters ook weinig ontwikkeling door. Voor mijn gevoel waren beide personages op het eind nog hetzelfde als aan het begin. Wat ik wel heel mooi vond, is dat Stern het voor elkaar krijgt dat je denkt dat zij een bepaalde kant op wilt met haar verhaal en reacties en dat dit uiteindelijk een totaal andere kant opgaat. Dit vind ik echt extreem knap van haar. Hierdoor blijven er voldoende verassende elementen in het verhaal zitten, waardoor ik echt bleef lezen. Het boek focust zich heel erg op vriendschap. Dit vind ik zelf heel mooi (en prettig om te lezen). Hierdoor werd er voor mijn gevoel heel erg benadrukt hoe belangrijk vriendschap is en wat voor moois hier allemaal uit kan ontstaan. Dit vind ik een hele mooie boodschap en in mijn ogen is deze ook heel goed overgebracht. De schrijfstijl van Stern is redelijk eenvoudig te lezen en er komen (nauwelijks) moeilijke woorden aan te pas. Hierdoor vloog ik echt door het boek heen. Soms voelde haar schrijfstijl een beetje afstandelijk. Dit kwam vooral doordat ik de personages soms een beetje moeilijk kon doorgronden, het leek alsof zij deze een beetje op afstand wilde houden van de lezer. Ook de niet kloppende tijdsprongen droegen hier voor mij aan bij. Dit was een prettig boek om te lezen, echter zaten er voor mij wel enige hiaten aan. Ik vind het wel heel prettig dat ik door het lezen van de verschillende boeken, uit verschillende landen, een steeds veranderend en completer beeld krijg van WO2 en de tijd hierna. Daarbij heb ik ook echt wel genoten van Corinne en haar koffie-avontuur. Ik ben daadwerkelijk benieuwd hoe het verder gaat in deel twee.
Ik heb het boek uitgelezen, maar nergens word je in het boek gezogen. Blijft allemaal een beetje oppervlakkig. Er zullen nog meer delen volgen, maar ik ben afgehaakt.
Leider konnte mich das Buch überhaupt nicht überzeugen und das lag nicht nur daran, dass ich etwas anderes erwartet habe. Im Klappentext wird zuerst das Schicksal von Eberhart zu Kriegsende geteasert, dann das von Corinne in der Gegenwart. Von Eberhart erfahren wir aber reichlich wenig im Buch, er bekommt nicht einmal 10 Kapitel gewidmet und die Kapitel, die wir bekommen, sind historisch sehr oberflächlich gehalten und bringen kaum interessanten Inhalt. Da wunderst es eine/n, wenn die Autorin im Nachwort schreibt, wie wichtig ihr dieser Teil war und wie betroffen sie von der Recherche über diese Zeit war. Bei einer wirklich tief schürfenden Recherche, die durchaus betroffen machen kann, hätte ich mir persönlich mehr Inhalt gewünscht. Die Geschichte in der Gegenwart war kitschig und vorhersehbar. Bis auf diese eine große Enthüllung, die einfach nicht in dem Roman gepasst hat, heutzutage nicht so ein großer Schockmoment sein sollte und dann innerhalb von zwei Seiten abgehandelt wurde... Ein weiterer Punkt, der meine Bewertung für dieses Buch rechtfertigt, ist, dass es teilweise wirkt, als hätte es ein Kind geschrieben. Sätze, die eigentlich zwei sein sollte, werden durch Beistriche verbunden und somit fast unlesbar. Im hochemotionalen Moment, wenn sich die beiden Geschwister endlich wieder verstehen, sagt der erwachsene Alexander: "Tut mir leid, dass ich so blöd zu dir war..." Blöd? Gibt es da kein besser Wort als "blöd"? Und was hat "Oki" in einem Roman zu suchen?
Für mich leider ein totaler Fehlgriff und komplett falsches Marketing. Ein Roman, der gefühlt nicht mal zu einem Fünftel in der Vergangenheit spielt, ist für mich nicht historisch...
Früher: Eberhard, ein junger Mann, dem viel Last auf den Schultern liegt und der einen Weg sucht, sich und seine Familie in den schweren Jahren des Krieges und danach durchzubringen – mit dem Schmuggeln von Kaffee.
Heute: Corinne, dritte Generation eines riesigen Kaffeeunternehmens, hält nicht viel von der Tradition in der Firma. Sie möchte einiges verändern, steht jedoch mit ihrer Meinung alleine da. Vater und Bruder Alexander denken nur an Profit und haben die Liebe zum Kaffee schon lange verloren. Schafft Corinne es, ihren Traum zu verwirklichen?
Beim Kauf oder bei Bewerbung um ein Buch lese ich den Klappentext sorgfältig durch, sobald ich das Buch jedoch in den Händen halte, ist der Klappentext tabu. So lasse ich mich immer neu überraschen und verhindere, dass ein Klappentext zu viel spoilert oder gute oder schlechte Erwartungen schafft. In diesem Fall hat sich das positiv ausgewirkt, denn der Klappentext hat nicht 100 % das erfüllt, was er verspricht – dafür aber anderes.
"Tage des Aufbruchs" hat mir tolle Lesestunden bereitet. Die Seiten flogen nur so vorüber. Corinnes Geschichte in der Gegenwart und Eberhards Geschichte aus der Vergangenheit haben mich gut unterhalten, letztere war auch ziemlich spannend. Einen Kritikpunkt gibt es jedoch: Während einige Themen ständig wiederholt wurden, wurden andere nur wenig behandelt und wirkten dadurch eher unrealistisch. Nichtsdestotrotz hat mir das Buch gut gefallen und ich freue mich schon auf die Fortsetzungen, die noch dieses Jahr veröffentlicht werden sollten.
"Tage des Aufbruchs" erhält von mir deshalb 4 von 5 möglichen Sternen.
Tage des Aufbruchs ist der erste von 3 Teilen der Geschichte eines Kaffee-Familienunternehmens. Das Buch war für mich ein richtiger Wohlfühlroman, den man an einem Stück weglesen konnte (und musste). Einmal gestartet, konnte ich nicht mehr so recht aufhören, obwohl ich das Buch an sich nicht als sehr anspruchsvoll bezeichnen würde. Trotzdem möchte man wissen, wie sich die Geschichte in der Vergangenheit (die Entstehung des Unternehmens) aber auch in der Gegenwart (die Herausforderungen, vor die Kinder gestellt sind, wenn sie überraschend das Unternehmen leiten müssen) entwickelt. Neben der Thematisierung des Unternehmens, bildet die Geschichte um Corinne den Hauptstrang der Erzählung. Hier gibt es für den Leser viele Gefühle von Verzweiflung über Liebe bis Mut.
Der Gegenwartsteil fällt wesentlich größer aus, was der Klappeninnentext nicht vermuten lässt. Ich fand das nicht schlimm, aber das sollte man wahrscheinlich wissen. Einen historischen Roman wird man an der Stelle nicht bekommen.
Das Cover (und auch Innencover) des Buches ist wunderschön und liebevoll gestaltet. Ich werde Band 2 + 3 definitiv lesen und kann das Buch jeden empfehlen, der nicht nur einen schnöden Liebesroman sucht, sondern sich für sanfte Romantik und Familienthemen begeistern kann.
Ik had even de tijd nodig om in dit boek te komen. Ik ben begonnen met lezen in de zomer en bleef toen even hangen op ongeveer 10% (volgens mij e-reader haha). Tijdens die periode heb ik niet echt veel gelezen, maar dat had meer te maken met mijn schema dan met het boek zelf.
Gisteren besloot ik weer verder te lezen en ik was zo geboeid dat ik het boek in één avond uitlas!
Corinne, de dochter van een koffiebarron in Duitsland, begint haar verhaal op een prachtige koffieplantage in Brazilië, waar ze alles leert over de koffieteelt. Door verschillende omstandigheden keert Corinne terug naar huis om samen met haar broer haar vader te ondersteunen in het familiebedrijf dat door haar opa is opgericht.
De schrijver deelt op een boeiende manier interessante informatie over de geschiedenis van haar opa ten tijde van de tweede wereld oorlog en verbindt dit prachtig met de huidige situatie. Het verhaal vindt voornamelijk plaats in Aken, Duitsland, en neemt ons mee naar zowel het heden als naar de tijd van haar opa.
In haar nawoord zegt de schrijfster dat de meeste moeite heeft gehad met de historische beschrijvingen in het verhaal. Toch waren die het beste deel ervan: ze heeft dit moeilijke verhaal met veel gevoel en diepgang geschreven. Het was soms moeilijk om al die droevige stukken met droge ogen te lezen. Het is, zoals de schrijfster zelf ook zegt, wel heel belangrijk, dat het steeds weer verteld wordt. Het gedeelte over de ‘koffiebaron’ was soms wat langdradig en wist me niet steeds te boeien. Toch een eerste deel van een serie, waarvan ik het tweede deel ook wil lezen.
Ik geef het verhaal gemiddeld een 3, soms wat minder. Er worden twee verhalen verteld: één in het heden en één rond de Tweede Wereldoorlog. Het verhaal van Corinne was me regelmatig wat te oppervlakkig en ongeloofwaardig. De schrijfster verviel bij dit deel ook vaak qua schrijfstijl in cliché-omschrijvingen. Het verhaal van opa Eberhard beviel me stukken meer: ontroerend en met een betere opbouw.
Het boek is opgedeeld in korte hoofdstukken en je vliegt er snel door. Fijn om eens in de koffiewereld te duiken!
It was good... I really appreciate the research the author did before she wrote the story... I love the parts set in the past, I love the parts with the coffee – she looks like she knows what she is talking about. Soo... It's a shame that there is a cheap and cheasy romantic part – that actually ruins the whole book. Too bad. But still I enjoyed the book and probably will read the two following books.
Mwoah, soms wat ongeloofwaardig en zichzelf tegensprekend, vooral over de tijd in het kamp voor krijgsgevangenen, de beschrijvingen van hoe koffie wordt gebrand vond ik wel leuk. Het liefdesverhaal is voorspelbaar. Soms wat vertaalkwestietjes, ik 'las' het Duits er doorheen, soms een tikfoutje hier en daar . Ik kan er niets aan doen, maar dat vind ik toch jammer en haalt het plezier voor me er een beetje af.
Ik ben nog niet zeker of ik verder ga met deze trilogie.
Een prima boek, maar niet pakkend. Wel heerlijk romantisch, maar het gaat nergens de diepte in. Het deel over Eberhard (opa) vond ik wel interessant om te lezen. Het deel van Corinne vond ik minder interessant. Wel ben ik benieuwd naar deel 2 en 3. Ik hoop dat we meer te weten komen van de geschiedenis van opa Eberhard of het leven in WOII.
Mooie roman waarbij twee verhalen uit verschillende tijdslijnen samen komen, koffie de passionele rode draad voert en de Duitse geschiedenis en daarbij horende gevoelens van verdriet, ongeloof en onmacht het verhaal een serieuze toon geven. Dikke drie sterren wat mij betreft.
Leuk boek en ik wil nu ook de andere twee delen lezen. Normaal ben ik van de thrillers maar vond dit een prima uitstapje naar een ander genre. Mooi verteld steeds uit het heden en verleden